Het is te populistische om deze week te vatten in De Leugen regeert. Het is ook onjuist want inzake Coronabeleid zwabbert de Leugen gigantisch. In een optimistische bui kun je prachtige spreuken te berde brengen zoals Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel. Of de oneliner No lie can live for ever. Wie omarmt dat tegenwoordig nog? Ga even voor uzelf na, tien jaar geleden. Wie kende de woorden spindoctor en framen? Ik niet, nu beweert iedere Janboerenlul bij een onwelgevallige uitspraak dat het gespindoctort of geframed is. Niemand gelooft meer in het 9e gebod dat je geen valse getuigenis mag afleggen. Nu we dan toch van God los zijn, durf ik wel iets te spindoctoren. Vorige week dacht ik nog, wij hebben gelukkig geen Trump. Nu weet ik beter, we hebben hem al tien jaar in ons midden.
Voor de samenvatting van deze week heb ik me verdiept in het gezondheidsgevaar van de anti-aanbakpan. Je weet wel, de teflonlaag die mogelijk kankerverwekkend is. Een vluchtige blik leert dat de oude pannen gevaar opleverden, zeker al ze bekrast zijn. Vanaf 2015 is de kankerverwekkende stof verboden en dus minder gevaarlijk. Maar bij langdurige blootstelling aan 260 graden of meer blijven er gezondheidsrisico’s bestaan en 8 jaar is normaliter de uiterste houdbaarheidsdatum. Kortom, de do’s en don’ts van de teflonpan. Beste Mark, krassen op je teflonlaag is al vragen om ingewisseld te worden, diepe krassen zijn uiterst gevaarlijk en de 8 jaar is al overschreden. Pandemische gezondheidsrisico’s worden bij fout gebruik heel reëel. Een anti-aanbakpan gaat dan naar de stort. Wat moeten we toch met jou? Functie-elders? Is leraar geschiedenis voor onze jeugd ethisch nog verantwoord? Nederland zit met de brokken, niet recyclebare jokkebrokken.
Om 11 uur had ik nog een werkafspraak in Ede, dan kan ik met een beetje geluk om half één aan de wandel. Ik had het Valkschepad nabij Lunteren op het oog. Lekker dichtbij Ede. Helaas had ik niet goed rekening gehouden met de logistiek van de innerlijke mens. Een fles water had ik bij me, maar verder niets. Nu wil het toeval dat de start van de wandeling bij een plattelands supermarktje was ‘Et Schuurtje’. Daar hebben ze vast wel een broodje of iets anders eetbaars leek me. Een broodje vond ik niet zo snel, groente, fruit en zuivel in overvloed. Chocola was er ook. De dame achter de kassa wees me op het feit dat de gevulde koeken kakelvers waren. Dat leek me wel wat, maar het geweten speelde op. Dat voelde de dame waarschijnlijk en verwees me naar de aanwezige muslie-repen. ,,Nee dank u feestelijk, geef mij maar drie gevulde koeken.” Voor de vorm kocht ik ook nog twee mandarijnen. De wandeling is volbracht op drie heerlijke zelfgebakken gevulde koken. De mandarijnen heb ik netjes mee naar huis genomen en zullen er mogelijk nog in zitten voor een volgende wandeling. Zo ben ik. Ieder klompenpad zou eigenlijk bij een soort van winkeltje moeten starten. Als dat het ‘unique sellingpoint’ van de klompenpaden zou zijn, dan ben ik de vaste gast.
De unieke aantrekkingskracht van de klompenpaden zijn natuurlijk niet de winkeltjes, ze zijn een extra. Ook de Horeca is een zeer gewenst surplus, zeker in coronatijd. Het gaat natuurlijk om de wandeling. Afwisseling, natuur en cultuurhistorische elementen zijn voor mij de ingrediënten om een wandeling te kunnen waarderen. Beetje rust is trouwens ook heel fijn. Op het moment dat je de indruk hebt op de Scheveningse Pier in pré-coronatijd te zijn, dan is het einde klompenpaden, of in ieder geval met een heel ander publiek dan ondergetekende. Het Valkschepad voldoet aan alle noodzakelijke ingrediënten.
Het begon al vrij snel dat ik teruggebracht werd naar mijn kindertijd. Bij een poel in het eerste bos hoorde ik mijn moeder zingen over zeven kikkertjes in een boerensloot. Op dat moment had ik naar het ‘Rokers Verzamelmuseum’ gekund, maar die was volgens mij gesloten. Op het eind van de wandeling een replica van huisvesting van voor onze jaartelling. Qua cultuur en natuur zat het zeker goed op de warmste dag in maart aller tijden. En ook de afwisseling was bovengemiddeld. Bos, boerenland, vergezichten en het Wekeromse Zand. Als alle vandaag beëdigde Kamerleden nu eens gewoon met mij meegelopen waren zou dat veel nuttiger zijn geweest dan dat “Omtzigtige gedoe” vandaag in Den Haag. Ik had ze graag de omgeving van Lunteren willen laten zien. Voor één keer had ik dan Scheveningse toestanden voor lief genomen. Allemaal mee. En het meegereisde journaille had best in mijn klompenpadapp mogen kijken. Die heeft geen geheimen.
De foto’s spreken verder weer boekdelen. Voor meer foto’s zie ook op Instagram titiissprakeloos
Door het ijs gezakt. Zo wilde ik beginnen. Meer weeknieuws na die blamage van de Oranjemannen zouden we niet krijgen. Ik heb het niet over de voetbalprestaties tegen Turkije, want de bal is rond en oranje kan ook gewoon verliezen toch. Het stuitende was de discussie over de slavernij in Qatar. Tenenkrommend was de ingefluisterde reactie van onze aanvoerder. Natuurlijk is Wijnaldum niet verantwoordelijk voor de corrupte keuze in de woestijn. Maar je kunt ook gewoon…. niet gaan. We mochten geen appels met peren vergelijken. Maar jij kunt….nu nee zeggen! Toen kwam alsnog het formatiedebacle. Zoiets verzin je toch niet, het pluche ook door het ijs gezakt? Ik zeg, de beste man op de beste plek. Pieter Omtzigt bondscoach voor het leven. Er is genoeg te onderzoeken in die branche en als we dan winnen krijgt hij zijn welverdiende credits. Wij houden van Oranje.
Ik wil een chip in mijn donder. Tja, hoe desperaat kun je zijn om met zulke uitspraken te komen. De oorzaak ligt in mijn eigen stommiteit. Hedenmiddag loop ik met twee telefoons naar mijn auto, de werkmobiel gaat af en de andere leg ik even op de auto. Nergens meer aan denkend rijd ik weg en wil even met mijn moeder bellen. Geen contact op mijn boardcomputer. Conclusie, telefoon op het werk laten liggen, rechtsomkeer en halverwege terug zie ik de film voor me hoe ik weg ben gereden. Stoppen, op het dak kijken, maar niets. Rondje lopen rond de werkplek, maar om heel Arnhem door te lopen lijkt me ondoenlijk. Tijdens het zoeken constateer ik dat de SIM-kaart er al uit is getrokken. ‘Dit nummer is tijdelijk niet bereikbaar. ’Blinde paniek. Ik bel naar huis om te zeggen dat ik op mijn privé-mobiel niet bereikbaar ben. Een hele milde reacties vol begrip. Fijn denk ik en ik beloof haar in mijn chagrijn niet te slaan. Voor wat hoort wat. Grapje werd niet echt gewaardeerd. Het ontbreken van mijn mobiel in het leven is de reden dat ik nu denk, ik wil een chip in mijn donder.
In het begin van het digitale tijdperk ontstond het woord ‘computerweduwe’ maar hoewel nog in de taboesfeer, ik durf te beweren dat er net zoveel ‘computerweduwnaars’ zijn waarbij vrouwen gepast en vaak ongepast oneindig zitten te verbinden met vriendinnen, communicatielijntjes in chats nauwgezet bijhouden of RSI krijgen door het swypen met potentiële partners of in ieder geval heel hard lachen om de sukkels die zich presenteren. Ik durf dit alleen niet te beweren, ik weet het zelfs zeker. Maar na vandaag kom ik tot de slotsom, ik ben geen haar beter. Blinde paniek, eigenlijk een beetje hetzelfde gevoel als je weet dat je geen sigaretten meer hebt. Heel ernstig dus. Niet meer even snel controleren of er post is, niet hopen of het weer zaterdag beter is om te kunnen wandelen. Hoe gaat het met de bitcoins (in mijn geval de WAVES), al mijn passen moeten nauwgezet geregistreerd worden, kan niet meer en last but not least, heel wat loze minuten speel ik wordfeud op dat kreng. De mobiel die ik altijd achteloos bij me heb, blijkt eigenlijk helemaal vergroeid met mijn leven. Weet ik even iets niet, snel Mr. Google erbij en we kunnen weer verder met het leven.
Buiten dat het vervelend is dat je met je provider moet bellen omdat de SIM-kaart geblokkeerd moet worden, zeggen mijn zoons dat ik zo snel mogelijk de data via Google er uit moet trekken? Dat wordt voor me geregeld, hopelijk op tijd. Morgen een afspraak gemaakt om een nieuwe telefoon te kopen, want ik kan niet zonder. Al kost dat weer een lieve duit, als het om je knie, vinger of oor gaat, vinden mensen het heel gewoon om met plastische chirurgie het euvel te verhelpen. Met de mobiel is het net zo. Ik moet constateren dat ik geen haar beter ben dan al die vrouwen. Vreselijk zelfinzicht is dit. Op het moment dat ik gevaccineerd word, stel ik maar voor dat er meteen maar een chippie mee wordt gespoten, dan kan ik mijn gegevensdragers niet kwijt raken en veel minder privacy geeft het toch niet met mijn wijze van gebruik van diverse appjes. Nog een reden om niet tegen vaccinatie te zijn dus. Misschien wel de belangrijkste
En bij zo’n persoonlijk introperspectief stukje kan ik niet eens passende foto’s maken, want geen mobiel. Dus ik ga maar op zoek naar foto’s van onze hond, want die heeft ook ergens een chip in haar lijf en die is er ook niet ongelukkig om. Het leven zonder mobiel is ronduit kut, met een chip kun je leven. Bovendien, met telefoon had ik dit stukje nooit geschreven.
In de auto heb ik altijd radio één op. Het laatste nieuws, soms wat achtergronden en af en toe een zinnig interview. Soms ook minder zinnig. Op weg naar Emst was het niet anders. Hoewel, wel of niet genoeg vaccins, wel of geen goede logistiek, zwalkend beleid of niet. Met ons 17 miljoen betweters word ik er wel eens moe van. En als we de coronapolonaise hebben gehad, komen de formatie perikelen. Pffff. Ik ben vandaag gewoon wandelaar op weg naar het Loobrinkerpad. Mijn gedachten dwalen af, naar de nog niet bedachte vakantie voor dit jaar. Naar het voetbalseizoen voor het komende jaar, want mijn cluppie uit Rotterdam kan alleen maar wachten op het einde van dit seizoen. Er is geen eer aan te behalen. Ongewild neurie ik een van de clubliederen op de melodie van ‘Sweet Caroline’.
In Emst parkeer ik de auto en al snel loop ik in mijn eigen kuiertempo. Met foto’s schieten en korte rustpauzes loop ik het gemiddelde klompenpad amper meer dan 4 km. per uur. Voor mij hard genoeg. Een paar weken terug hadden we de andere wandeling in Emst al gelopen, nu is het de weg oversteken. Ik geniet van de lenteweer, de rust qua wandelaars en het geroezemoes van landbouwwerktuigen die mij doen beseffen wat fijn het is om vandaag niet te werken, maar anderen te zien werken. Werken aan ons voedsel. Een beladen onderwerp in deze dagen, maar de echte spanning tussen de verschillende partijen is door de corona een beetje op de achtergrond gekomen. Niet helemaal natuurlijk want de BoerenBurgerBeweging is wel in het parlement gekomen. En daar is ze weer, Sweet Caroline die de BBB gaat vertegenwoordigen. Sweet Caroline is geloof ik het koosnaampje voor deze no-nonsense recht voor zijn raap dame.
Tijdens het wandelen tussen de landerijen kom ik menig huisje tegen waarvan ik denk, hier wil ik ook wel wonen. Weidse uitzichten, rust, vogeltjes en af en toe het uitrijden van de latrine van wat boerderijbeesten. Het schijnt niet zo gezond te zijn, maar dat is het in menig stad in Nederland ook niet. Ik mag graag een stad bezoeken, heb er ook jaren gewoond, maar met mijn Sallandse achtergrond voel ik toch wel een beetje mee met de BBB. Ik voelde dat vandaag tijdens het wandelen des te sterker. Ik weet niet of de BBB het inhoudelijk bij het rechte eind heeft, ik weet ook niet of we met de halvering van de veestapel in een ideale samenleving komen te leven. Ik vond, in het hier en nu op het Loobrinkerpad, het best wel ideaal om hier tussen de hardwerkende boeren te wandelen. En ik filosofeer nog een beetje verder. Met de ruzies binnen het CDA kan het zomaar eens zijn dat de BBB geen eendagsvlieg is. Niet zo zeer als boerenpartij à la boer Koekoek, maar een partij die een stem geeft aan het platteland. Nu heeft de grachtengordel Caroline van der Plas al ongeveer afgeschreven begrijp ik, maar let maar eens op. Met mijn, mogelijk gematigde, linkse ideeën ben ik geen potentiële stemmer. Maar ik begrijp ze wel.
The day after the night before. Ik heb het niet over stomende seks die ochtends schaamtevol overdacht wordt. Ook niet over drankgelagen waarbij de houten kop manifest aanwezig is. Hoewel ik denk dat menigeen een kater heeft van de verkiezingsuitslag, of nog gaat krijgen. Ik zou wel eens een gedocumenteerd objectief boekwerk willen hebben met feiten over de mensen die we gekozen hebben. Wat hebben ze gedaan en wat hebben ze nagelaten in het verleden. Korte diagnostiek gaat misschien te ver. Een fijn handzaam naslagwerk wil ik, om na te gaan of ze hun beloftes gaan waarmaken. Maar zoals dat gaat tegenwoordig, feiten zijn geen feiten meer, ideeën zijn fluïde en het geheugen van de kiezer is als die van een Korsakovpatiënt. En die wordt alleen maar erger met een nieuwe kater. Wat rest is de blauwe einder in ons onmetelijke zompige Hollandsche landschap.
Tussen Amsterdam en Utrecht en onder de rook van Hilversum ligt het Zoddenpad. Als je niet weet wat zodden zijn, dan is een wandeling over dit prachtige wandelpad afdoende om daar voor de rest van je leven weet van te hebben. Vandaag dus een klompenpad in de Randstad, nog net provincie Utrecht. Het klompenpad dat mogelijk wel het verst gelegen is van mijn woonplaats. Samen met vriend, oud-collega en binnenkort weer medehovenier hebben we de 18 kilometer gelopen in dit moerassige laagveengebied. Oud Hollandsche landschappen met dito huisjes en veel vergezichten.
Keuvelend over van alles en nog wat, voetbal hebben we deze keer zo goed als geparkeerd, maar verder natuurlijk over politiek. De onbegrijpelijkheid van de verkiezingsuitslag jongstleden woensdag en de onmogelijke formatie die er uit voort komt. Natuurlijk over corona en ons Nederlandse gedrag. Conclusie, Nederland is gek of verwend, of niet goed wijs of alle drie, maar wij lopen lekker hier op zaterdagmorgen. Verder natuurlijk over het werk, familie en over hetgeen we in de omgeving waarnemen. Beide zijn we niet wetenschappelijk onderlegd als het gaat om planologie, ruimtelijke ordening, biologie of geologie. Maar beide zijn we goede waarnemers en vallen er zaken op. Dat is het voordeel van met zijn tweeën lopen, twee (kippige) mannen zien meer dan één en we vinden allebei er wel iets van. Vooral dat het een geweldig klompenpad is. Maar zoals gezegd, we liepen door het Zoddegebied. Veenlijken hebben we niet gezien wel reeën, roofvogels, ooievaars, verschillende reigers en andere watervogels. En wat we niet zagen, hoorden we wel.
Geen veenlijken dus, wel andere onheilspellende zaken. Bij de verlenging van de route werden we gewaarschuwd middels prehistorische mythologische communicatie. Koppensnellers ‘seinden’ hun boodschap naar de onschuldige voorbijgangers. Niet duidelijk, maar wel bedreigend. En wij, sterke observeerders, kregen de dreiging recht in ons gezicht. Een berekop op een stok. Wat wil dat zeggen? Moeten we ons zorgen maken, moesten we weg of was het slechts een bevestiging van dat het niet alleen een klompenpad was, maar een beregoed klompenpad. Stoer als we zijn liepen we gewoon door, we lieten ons niet van ons à propos brengen.
Het Zoddenpad, een prachtige wandeling die in de loop van de jaren in het kader van Natura2000 alleen maar mooier zal worden. Daar zal een berekop niets aan af doen. Nog een paar foto’s ter illustratie en een verwijzing voor meer foto’s op Insta (gram) titiissprakeloos.
Ja, kijk maar goed. Maurice de Hond heeft het beter gedaan dan ik, met die prognoses van de verkiezingen, al was het close to call. Zeker als je in ogenschouw neemt dat mijn eindvoorspelling twee dagen eerder was. Dus de echte hype rond D66 en Volt heb ik niet meer verwerkt, anders had ik natuurlijk gewonnen. In 2017 had ik gewonnen.
Leger des Heils is de grote winnaar.
Zoals beloofd, ik zou voor iedere afwijking een tientje storten voor het goed doel binnen het Leger des Heils. €300,- euro lichter dus. Maar als sociaaldemocraat maakt dat me niet zo heel veel uit. Zeker omdat mijn moeder, toen ze hoorde dat haar zoon een financiële tegenvaller had, geheel spontaan zei, dan betaal ik de helft mee. En wie wil nu niet dat zijn moedertje goed kan doen voor haar eerstgeborene? Ik dus €150,- en mijn moeder €150,- richting het Leger. Ik zal hieronder uitleggen voor welk onderdeel. Eerst moeten jullie nog even door mijn politicologische verklaringen van mijn foute prognose doorploegen en mijn oordeel over de uitslag. Dus waar het geld naar toegaat is een soort cliffhanger. Want ik begrijp best wel dat er mensen zijn die het leuk vinden dat ik moet dokken. Zo zullen er ook mensen zijn die niet geloven dat ik ga storten, maar dat laatste deert me niet.
Waar ging het fout bij mij?
Ik heb de eindspurt van D66 te licht ingeschat en ook een beetje de winst van VOLT. Verder had ik gedacht dat de PVV en FvD toch meer gescheiden circuits waren. Dus niet. Al is de groei van Forum niet alleen aan het verlies van de PVV te denken. Blijkbaar heeft de partij toch veel virusontkenners getrokken. Nu wil het gerucht dat Van Haga mogelijk meer voorkeurstemmen heeft dan Thierry. Het is nog een gerucht, maar dat zou wel weer een grap zijn. Maar dat is dan ongeveer de enige die ik me van deze verkiezingen kan herinneren.
Begrijp jij de einduitslag?
Mijn eerste opwelling is een ruk naar rechts, zo wordt gesproken door menig commentator en ook in mijn omgeving. Even goed inzoomend in de Nederlandse parlementaire geschiedenis leert echter dat Nederland sinds de Tweede Wereldoorlog altijd wat rechts conservatief is geweest ondanks Vadertje Drees en ome Joop Den Uijl. Rechts heeft altijd een meerderheid gehad en die is nu iets groter geworden, dat wel. En ze schreeuwen wat harder. Bovendien zou er een einde gekomen zijn aan de neoliberale koers in de wereld en dus ook in Nederland? Dus niet. D66, VVD en ook Volt laten zien dat we lekker liberaal doorgaan en het wordt vast wel weer neoliberaal als de coronacrisis ook zijn economisch tol gaat opeisen. Wat ik ook niet begrijp is de run van allerlei mensen die dromen van een vrouw als premier. Het is mij om het even, Kaag vertrouw ik meer dan Rutte, maar Kaag wordt het echt niet. Een substantieel deel van bijvoorbeeld GroenLinks schakelt over naar mevrouw Kaag en laat de groene en eerlijk delen norm met groot gemak vallen. Rutte krijgt de winst ondanks alle schandalen in het overheidsvertrouwen (toeslagaffaire, Groninger gas). Niet Renske Leijten of Pieter Omzigt krijgen de credits. Het geheugen is kort van de Nederlandse kiezer, de marketing slecht van de linkse partijen en ik kom daarmee tot de conclusie, het volk krijgt de politici die ze verdienen.
De bloempot van het Leger des Heils in Arnhem
Ga ik nu een potje grienen? Nee, ik blijf het cabaret dat de Nederlandse samenleving heet nog wel een tijdje met verbazing volgen. En laten we nu eerlijk zijn, zolang ik zonder een boterham minder te eten €300, – kan missen voor, laten we zeggen, mijn persoonlijke nivellerende hobby, mag ik niet klagen. Zeker niet als mijn moeder het principe van nivelleren ook goed begrijpt en de helft wil bijdragen. Waar gaat het naar toe? Naar de bloempot. Dat vereist een korte uitleg. Zelf werk ik als reclasseringswerker bij het Leger des Heils. Het moet ongeveer tien jaar geleden zijn dat een enveloppe zonder afzender op de deurmat viel met een bijdrage van €500,- op de locatie waar we toen werkten. Beduusd en met vragentekens is uiteindelijk besloten het geld te besteden aan onvoorziene uitgaven voor cliënten die vaak financieel in de problemen zaten. Foto’s voor een ID kaart, de ID kaart zelf, een ticket voor een noodzakelijke reis of zelf soms een bijdrage om te eten. Gewoon een klein gebaar aan de klanten die bij ons binnen kwamen en die acuut iets nodig hadden en de prijs van het neoliberalisme al hadden betaald. Het geld werd bewaard in een houten wijnbox van slijterij Bloem, de bloempot werd geboren. Helaas heeft de bloempot een zieltogend bestaan de laatste jaren. We gaan er maar weer eens wat leven in brengen, met een bijdrage van €300,- Over vier jaar of zoveel eerder zijn er weer verkiezingen en dan hoop ik Maurice echt weer te verslaan.
De prognose van de verkiezingen, het is als koffiedikdijken. Met welke bubbel surf je mee, welke laat je links liggen en welke bubbel heb je niet eens waargenomen. Net als in 2017 hierboven mijn prognoses voor de einduitslag van de verkiezingen 2021. Waarom? Omdat ik in 2017 beter was dan Maurice de Hond. En een beetje eergevoel dus. Maar voor iedere zetel afwijking gaat er een tientje naar het goede doel, het Leger des Heils. Uiteraard rapporteer ik daar na 17 maart over.
Conclusies vooraf
De coalitie zal net niet de meerderheid krijgen in de Tweede Kamer
De linkse oppositie is nog verder versplinterd dan in 2017.
De ontevredenheid is groot in Nederland, de populistische partijen profiteren ervan, maar de rest van Nederland niet. Ze komen uiteraard niet in de regering, maar dat zal niemand verbazen.
Er is ruimte voor de kleintjes, maar wie o wie al de zetel wel en wie net niet halen. Koffiedikkijken pur sang.
En krijgen we Amerikaanse toestanden met de poststemmers. Het gaat niet heel lekker, of misschien is dat ook weer een opgeklopte hype.
Mijn eindvoorspellingen per partij.
VVD
De trend is dalend de laatste weken, ik had voorzichtig ingezet. Mark krijgt zijn premierbonus, maar hij zal minder groot uitvallen dan aanvankelijk gedacht. Vier jaar geleden had iedereen de VVD onderschat mezelf incluis. Ik denk dat 35 een redelijke inschatting is.
PVV
Heeft concurrentie gekregen op rechts, mogelijk dat er stemmen nog inwisselbaar zijn met de VVD of FvD, maar dat is het dan ook wel. Een bescheiden groei. 21 zetels
CDA
Recent toch dalend in de peilingen, maar ik denk dat ze nipt de derde plaats gaan pakken. Net een zeteltje meer dan D66 is mijn voorspelling. 17 zetels, maar als D66 toch iets groter wordt dan is dit een voorspelling waar ik me het minst voor zou schamen als ik er net naast zit.
D66
Marketingtechnisch is het Kaag-effect goed gespeeld. Kiezers willen graag bij de winnende partij zitten, maar een vrouwelijke premier komt er niet. 16 zetels of stiekem toch het CDA voorbij? Wie zal het zeggen?
SP
Geen groei, integendeel de verdeeldheid op links en de concurrentie voor de SP van bijvoorbeeld de PVV maakt dat 10 zetels het maximum is.
GL
Ook hier de verdere versplintering, het uitgewerkt zijn van het Jessias-effect en toch een vrij vlakke campagne brengt de groene jongens en meisjes niet verder dan 11 zetels.
PvdA
De vorige keer maakte ik de grootste fout door de negatieve trend voor de PvdA milder te denken. Iedere opiniepeiler zette in op minder dan tien, ik was bezig met een potje wensdenken. Zo erg zal het toch niet worden? En jawel, zo erg werd het wel. Nu ben ik voorzichtiger, maar misschien nog niet voorzichtig genoeg. 12 zetels, maar misschien maar 11. Dus 1 zeteltje wensdenken.
PvdD
Ze winnen in vergelijking met de vorige keer, 1 of zetels erbij, exclusief het weggelopen lid Merel van Kooten. Ik zeg dus 7 zetels, al zal dat krap aan worden.
CU
Lichte groei, net 6 zetels. Tip voor hen de volgende keer, hoe kun je ze bij het CDA wegpakken. Denk daar eens over na.
50+
De naamsbekendheid is het enige dat een zetel kan brengen. Ik geloof niet in een tweede zetel en al helemaal in de Lijst Henk Krol. Nieuwe kans voor de babyboomers als ze echt uit gefietst zijn en niet meer op vakantie kunnen over ruim tien jaar.
SGP
Alleen een lage opkomst en daarmee een gunstige kiesdeler brengt ze naar vier zetels. Dus voor nu, lekker op safe, 3 zetels.
DENK
Dit is nu zo’n bubbel waar ik niet inzit of het moeten de uitwassen zijn zoals onlangs een gestoord filmpje van Kuzu. De redelijkheid in optreden van de heer Azarkan geeft 2 zetels, een derde geloof ik niet tenzij Erdogan toch meer invloed heeft, want de Turkse zenders kijk ik niet.
FvD
Heel veel lawaai en meeliftend op de non-believers van corona en andere extreem ontheemden. Het lawaai doet je geloven dat half Nederland zo is. Ik hoop het niet, en als het wel zo is, dan is vier zetels die ik in de voorspelling heb eigenlijk al heel veel. Meer dan een kwart miljoen stemmers!!!!! Toch vier zetels.
JA21
En dat andere deel van de potentiële FvD stemmers gaan naar het weldenkende deel van die groep. Eentje meer naar Baudet, is eentje minder voor JA21 en visa versa. De winst van de provinciale verkiezingen was eenmalig. Weg is het momentum, voor een deel door het bizarre gedrag van de boreale Uilenkenner.
EN DAN DE KLEINTJES
Dat is helemaal puzzelen. Volt komt er in, maar met de vier van I & O (zie tabel) lijkt wel of alle geënquêteerden bij hen in Brussel werken of uit het grootbedrijf komen. 1 zetel, ik geloof er wel in, die tweede is hoogste onzeker. Goed in het koffiedik kijkend zeg ik dus 1 zetel. Die ene zetel voor BIJ1 vind ik minder zeker, maar Sylvana maakt een gerede kans. CodeOranje of BBB (BoerenBurgerBeweging, voor mij is het stuivertje wisselen. Ik denk dat het potentieel ontevreden boeren net iets groter is dan de fanclub van Richard de Mos in Den Haag. 1 zetel voor de BBB.
sprakeloos verhalen 