Twee voor de prijs van één, Broekerpad en Oudenhorsterpad

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

Vroeger droeg bijna iedereen klompen, uitgezonderd misschien wat notabelen en mijnheer pastoor. Ik moest er aan denken toen ik 29 september 2021 mijn klompenpad in Scherpenzeel begon. Ik las commentaar dat het Broekerpad geen ‘echt’ klompenpad zou zijn. Nu zal mijnheer pastoor in Scherpenzeel vroeger waarschijnlijk niet aanwezig zijn geweest, maar alle schoolkinderen liepen waarschijnlijk op klompen naar school. Of ze nu van de boerderij kwamen, van de smid of de bakker. Dus alle paden, verhard of niet, konden rekenen op ‘wooden shoes’. Dat is voor mij de reden om een klompenpad niet af te rekenen op echtheid en de hoeveelheid grassprieten onder mijn wandelschoenen. Dit gezegd hebbende vandaag dus twee kleine wandelingen in de omgeving van Scherpenzeel.

Broekerpad

Er zijn dagen in mijn leven dat ik niet in Scherpenzeel kom, dus ik vind het alleraardigst om even sfeer te proeven. Ik leer dat er een groep Scherpenzelers is die vinden dat het dorp zelfstandig moet blijven. Ik zie dat het sport en verenigingsleven heel aanzienlijk is en her en der staan beslist aardige pandjes. En als we de bebouwde kom verlaten ontvouwt zich aan de rafelranden van Scherpenzeel en alleraardigst landschap met boerderijen, stukken Grebbelinie en vooral ook veel rust. Rust die ik zelf ook kan ervaren op de stukjes asfalt die er wel degelijk zijn. Al met al ben ik dik tevreden.

Oudenhorsterpad

Na de afronding van het Broekerpad, snel naar Woudenberg voor de start van het Oudenhorstpad met een import-Scherpenzeler die ik door middel van deze wandeling zijn eigen omgeving zal leren waarderen. En dat is gelukt, want deze Rotterdammert vond het de moeite waard. Ook het Oudenhorsterpad kenmerkte zich door de landelijke omgeving, nog meer Grebbelinie en rust ware het niet dat we uitgebreid het wel en wee van Feyenoord moesten doornemen. Voor de wedstrijd tegen Slavia Praag zijn we eensgezind, “We gaan winnen, maar met hoeveel is de vraag.” Ik heb vandaag al gewonnen met twee klompenpaden, 76 en 77 Ik ben dik tevreden.

Meer foto’s via Instagram titiissprakeloos

Tot wasdom komen op het Wiseperpad

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

In mijn leven heb ik al meerdere arboretums bewandeld. Nu is het woord niet allerdaags, maar het behoeft voor de gemiddelde volger van mijn klompenpaden geen nadere uitleg. Het Wiseperpad had ook weer zo’n arboretum op de route. Het is aangelegd in opdracht van graaf Paul van Limburg-Stirum. Maar nieuw voor mij was het pinetum. Ik had er nooit van gehoord en ben benieuwd of dit ooit in mijn actieve vocabulair opgenomen gaat worden. Voor de goede orde, een pinetum is een arboretum van naaldbomen. En het pinetum kreeg je er, dank zij de genoemde graaf zomaar bij op het Wiseperpad.

Het pinetum

Voor degenen die veel geschiedenis en politieke belangstelling hebben, zullen net als ik, de naam Van Limburg Stirum regelmatig tegenkomen. Het moeten volgens mij grote jongens zijn geweest en al eeuwenlang. Ik laat het meestal maar van me afglijden. Bij deze alvast sorry voor de nazaten die dit lezen. Maar vanaf nu zal deze grote naam bij mij verbonden zijn aan het landgoed IJsselvliedt alwaar deze nazaat tot 1948 gehuisvest was. Dit landgoed met zijn lanen is ook weer een prachtig onderdeel van het klompenpad. En over klompenpaden gesproken, op dat gebied kan ik ook een hele grote worden. Dit was mijn 75e en dus weer een jubileum. Op naar de honderd.

Voor meer foto’s zie ook Instagram titiissprakeloos

Een gros woorden voor de week (25 september 2021)

/ sprakeloosid / 1 reactie

Dit weekend mogen de Duitsers stemmen. Wie wordt de opvolger van Angela? Het afscheid van deze wijze staatsvrouw is zoiets als de Wende van 1989. Nog lang zal gesproken worden over voor- en na Angela. Als sociaaldemocraat zou ik op haar hebben gestemd, maar die kans is voorbij. Maar hebben we niet nog een Europese president nodig? Mutti kan toch niet zomaar verdwijnen? In Nederland  heeft Rutte niet de senioriteit van Frau Merkel. Dan moeten we hem nog minstens 15 jaar dulden om hem serieus te nemen. En dan nog. Hij doet in ieder geval verschrikkelijk zijn best om er nog vele jaren bij te plakken, bijvoorbeeld door Mona Keijzer te ontslaan. Zo creëert hij zijn eigen bedompte keizerrijk en is daarin zijn eigen hofnar.  We radicaliseren dus nog een tijdje door met zijn allen. God, heb medelij met mij en ons arme volk.

Zo een wandeling werd het niet op het Ambts-en Rijkspad

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

Wandelen is gezond voor lijf en leden, maar bovenal een middel om de geest tot rust te laten komen. Samen met een medewandelaar, ook een pietsie in de lappenmand, heb ik dus een wandelafspraak gemaakt in de buurt van Nijmegen, het Ambts- en Rijkspad te Winssen. Ik zou haar ophalen, maar door wat computerproblemen lukte het me niet om voor een gepland weekend Rotterdam met echtgenote, een hotel te reserveren. Te laat dus bij haar, inhouden om niet te hard te rijden, kortom een beetje stress, de ideale omstandigheden dus om een wandeling te beginnen. Ik bel aan en val meteen met de deur in huis met mijn excuses. ,,Sorry, het duurde langer dan gepland om een hotel te boeken voor…….”. Ik kon mijn zin niet af maken, ze keek me aan en antwoordde: ,, O, ik dacht dat we gingen wandelen, dan moet ik even andere kleren aandoen.” Daar had ik niet van terug en dacht, het wordt dus zo’n wandeling in het altijd rustig Winssen.

We startte bij de kerk in Winssen met een prachtige appelboomgaard, hoe toevallig!, in de kerktuin. Ik weet niet of het de appels van het goed en kwaad waren, maar ik kreeg er een aangeboden van mijn wandelgenote. Ik heb vriendelijk bedankt voor de zekerheid. Tijdens de wandeling werden we van boven bekeken door meerdere  buizerds. Zij zagen tijdens hun onnodige pogingen om te chaperonneren met hun scherpe zicht niets onoorbaars. Net als wij zagen ze de uiterwaarden langs de Waal en, vanuit alle hoeken de kerktoren in de verte en de koeien in de weilanden.

Zo’n wandeling werd het dus niet, maar gewoon een heel prettig klompenpad onder uitstekende omstandigheden. Met het Ambts- en Rijkspad is daarmee het 74e klompenpad beslecht.

Voor meer foto’s zie ook Instagram titiissprakeloos

Rustpunt Hoeve Kerkenerf als kers op de taart van het Speuldepad

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

Zoals vorige week een ooievaar me welkom heette op het Zeldertsepad, wees vandaag een roodborstje ons de weg bij het landgoed Staverden waar het Speuldepad startte. Een mooi begin van een geweldig pad. Ik had al goede verhalen gehoord over dit klompenpad, maar ze worden één voor één ingelost. Toen duidelijk was dat het Speuldepad vandaag aan de beurt was, werd ik gewezen op het Solse Gat in het Speuldebos. Dit zou een plek zijn met zwarte magie. In de middeleeuwen was hier een klooster waarbij de ingezetenen het niet zo nauw namen met de christelijke leer. Als ik de overlevering moet geloven, is dat nog zacht uitgedrukt. Hoeren en snoeren was aan de orde van de dag. Maar met een bliksemschicht maakte de Allerbestierende een eind aan de Duivelse praktijken, het klooster was verdwenen in een leemkuil. Maar met het klooster verdween niet de zwarte magie en de verhalen. Terwijl de Germanen op deze plek hun zonnegod Sol vereerden, heeft de plek nog steeds een aantrekkingskracht voor New Agers en moderne heksen die er nog rituelen uitvoeren. christelijke partijen hebben dit proberen tegen te gaan. Voor zover bij mij bekend, zonder succes.

Terug bij het Aardse, of misschien wel hemelse, want de wandeling op het Speuldepad was geweldig afwisselend. Het Solse Gat hebben we niet gezocht, maar heide, bossen en akkerlandschap wisselden elkaar heel mooi af. Voor de liefhebber van meer foto’s van deze wandeling verwijs ik naar mijn Instagram pagina titiissprakeloos. Ze geven een hele goede indruk. Maar de kers op de taart vandaag was geen landschap, maar iets voor de verzorging van de innerlijke mens. We waren al wat koffiegelegenheden misgelopen omdat ze op maandag gesloten waren. Maar Rustpunt Hoeve Kerkenerf was een oase van rust even buiten het officiële pad. Via een koeienpad werden we naar het rustieke erf geleid van de biologische boerderij en konden in alle rust plaatsnemen in de tuin. IJs, koffie met koek, frisdrank en thee waren voorradig, uiteraard zelfbediening. Opgekikkerd door de koffie weer over het smalle koeienpad terug, maar toen kregen we tegenliggers. Een optocht van dertig prachtige koeien liepen ons tegemoet. Met gepast respect kropen we even onder de omheining om de optocht te aanschouwen. En met ons in de wei waren het de beesten die een uitje hadden om ons te aanschouwen. We spraken, toen de laatste koe richting de melkstal kuierde, met de boer over zijn bedrijf en de prachtige omgeving. Als we het Speuldepad als een overheerlijke taart beschouwen dan is dit rustpunt met de koeien toch echt wel de spreekwoordelijke kers op die taart.

Ontkenning van de herfst op het Huinerpad

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

In 2019 liep ik mijn eerste klompenpad, in de pre-coronatijd en was meteen verkocht. Nu ben ik 71 paden verder en nog steeds is ieder pad weer een verrassing en/of heeft zijn eigen bijzonderheden. Wat mij de laatste maanden opvalt is dat het weer rustiger wordt tijdens de wandelingen. Nu is het niet zo dat een klompenpad Zandvoortse toestanden oplevert, maar het was toch aanzienlijk drukker in de periode van de beperkingen. Er werd zelfs gewaarschuwd dat het te druk zou zijn in de bossen. Zo heb ik het niet ervaren, maar het aantal alternatieven om je te vermaken is daadwerkelijk groter, dus de klompenpaden staan niet meer op een ieders verlanglijstje. Des te beter voor mij op deze mooie zondag 19 september.

Op 19 september kost het nog steeds weinig moeite om louter groene foto’s te schieten. Als je goed kijkt zie je hier en daar wel wat herfstigs doorschijnen, maar als je niet goed wil kijken dan is het nog gewoon zomer. Goed, ik weet natuurlijk dat mais op deze hoogte betekent dat de zomer zo ongeveer ten einde is. Stilte, in een moment van contemplatie, en daar zijn wandelingen uitstekende gelegenheden voor denk ik na. Heb ik het nu over de seizoenen of over mijn eigen seizoenen. Maar daarvoor geldt deze dag hetzelfde, als je goed kijkt zit er wel wat herfstigs, maar vandaag was het gewoon een zomers geheel.

Zoals gezegd, het was nog groen in Putten, zelfs af en toe lenteachtig groen. Op het einde nog twee musea bij zorgboerderij Goedland en een onverstoorbaar varken, een van mijn favoriete dieren. Dit was wel een heel mooi exemplaar. Een geslaagde wandeling in Putten, nummer 72 is ook gemaakt.

Meer groene foto’s zie ook Instagram titiissprakeloos

Het Kopermolenpad, lopen in de schaduw van Willy

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

Wat een mooie wandeling was het bij Apeldoorn. Het begon in Wenum Wiesel en de eerlijkheid gebied mij te zeggen ik had er nog nooit van gehoord. Toen ik het mijn moeder vertelde gaf ze te kennen dat ze als kind in deze regio altijd bosbessen plukte, met de fiets vanuit Twello. Goed ik was daar natuurlijk niet bij, maar vanaf nu staat Wenum Wiesel in mijn geheugen gegrift al ben ik niet op zoek gegaan naar bosbessen. Wel was onlangs actueel dat er een koninklijke rel was over de kroondomeinen en wel of niet afgesloten voor publiek. Ik zou willen zeggen, geen discussie het is een voorrecht om in deze omgeving te mogen wonen, dus niet zeuren Willy. Maar dit jaar is er nog wel een jacht voor genodigden. Ik hoor daar niet bij uiteraard, maar toen het Kopermolenpad een bordje verboden toegang passeerde, lachte ik in mijn vuistje. Alleen al de minimale kans om in de loop van een dubbelloopsjachtgeweer van Willy te kunnen staan, verhoogde de amusementswaarde van dit pad. Maar geen Willy, geen jachtpartijen, slechts een eekhoorntje en de foto’s van een van de mooiste klompenpaden. Dat was het voor mij. Ik laat dus nu de foto’s spreken voor ik een republikeins betoog ga houden.

(meer foto’s op Instagram onder de naam titiissprakeloos)

Een gros woorden voor de week (18 september 2021)

/ sprakeloosid / 1 reactie

Als je de week moet samenvatten door een variant op een kinderliedje te fabriceren, kun je een aantal conclusies trekken. Of ik ben een beroerd columnist, of de staat van de BV Nederland is rampzalig of wij zijn met dit kabinet een triest volkje, met slechte politici, met slechte kinderliedjes en toegegeven in ieder geval één slechte columnist. U kiest maar.

16 excellenties drijven uit Den Haag

Rutte zei ik ga niet mee

Ik blijf liever in dit mijn oude kabinet

Elders is de wereld, is het uit met de pret

Gaaf, gaaf, gaaf-gaaf, gaaf

15 excellentie drijven uit Den Haag

Rutte zei ik ga niet mee……..

Met 16 coupletten haal ik mijn 144 woorden natuurlijk niet. Volgende week meer? Deze ochtend werd ik geholpen door Kees van Kooten die een anagram had gemaakt van Mark Rutte: kamertrut. Heel treffend, Mark in zijn eentje.

Peettante verjaart, dus wandelen in de buurt van Amersfoort, het Zeldertsepad

/ sprakeloosid / 1 reactie

Het is 9 september en een traditie lijkt geboren, een klompenpad lopen in de buurt van Amersfoort, de stad waar mijn ouders elkaar hebben leren kennen en mijn peettante nog steeds woont. Op haar verjaardag, 9 september bracht ik mijn moeder andermaal naar haar zus om het heugelijke feit te vieren. Vorig jaar liep ik het Derde erfpad, dit jaar had ik gekozen voor de start in Hoogland. Terwijl ik vorig jaar vrij gênant nog melding maakte van twee gebakjes naar binnen te hebben gewerkt, koos ik dit jaar om mijn tante te laten zitten met een overschot aan gebak. Ik ben dan ook 7 kilo lichter. Dat dan weer wel. Het 70e klompenpad is dus een feit.

Ik mocht meteen de wei in waar een ooievaar me welkom heette. En ik zweer het, het beest liep op afstand met me mee en verdween pas toen ik aan de goede kant van de wei liep. Hij wees me de weg terwijl ik in de verte keek naar het verkeer van de autobaan. Het verbaasde mij zeer dat de stroom auto’s te zien was aan de horizon, maar dat er geen geluidshinder was. Vogels waren duidelijk te horen. Het was trouwens sowieso een vogelparadijs voor de vogelaar, maar ik ben geen vogelaar al weet ik de ooievaar dus te benoemen. Ik zie vooral roofvogels, soort onbekend. Weidevogels, soort onbekend of zwaluwachtigen maar onbekend of het een gier-, boeren- of nog weer een andere zwaluw is. Onderweg is er op verschillende plekken wel veel leesmateriaal of het gevogelte in de omgeving. Andere zaken waren er trouwens ook te lezen, want er is nog een ambtenaar in het Amersfoortse die het druk heeft gehad met het plaatsen van aankondigingsteksten dat er een nieuwe boom op een bepaalde plek komt. Ik hoop dat hij een team krijgt om ze daadwerkelijk te plaatsen om en zo het polderlandschap op te sieren met heuse lanen. Ik wens hem sterkte.

Tegen het einde van de wandeling kwam ik een collega tegen. Tenminste dat maak ik mezelf wijs. In een schuurtje werd duidelijk dat een kunstenaar zijn intrek had genomen om er te werken aan voornamelijk weide- en rivierlandschappen. Heel stoer zeg ik dat ik de avond ervoor mijn eerste tekenles had genoten na de laatste te hebben afgesloten op 4 VWO, zo’n veertig jaar geleden. Met recht mag je dan spreken over collegialiteit. Ik wilde graag wat reclame maken voor hem, want dit zijn natuurlijk de fijne kleinigheden langs een klompenpad. Helaas ben ik zijn kaartje verloren, maar gelukkig hebben we de foto’s nog. Dus voor andere wandelaars, neem gerust een blik in zijn atelier.

Bij aankomst was volgens mij dezelfde ooievaar er weer om te kijken of ik wel goed was aangekomen. 9 september 2022 weer zeg ik tegen hem en misschien neem ik dan helemaal geen taartje meer en ben nog weer vijf kilo lichter. Heel misschien heb ik dan mijn eerste schilderij gemaakt, van een ooievaar of anders klompen.

PS. visitekaartje teruggevonden: Reinier Kamphuis op http://www.reinierkamphuis.nl

Een gros woorden voor de week (11 september 2021)

/ sprakeloosid / 1 reactie

Misschien had Sigrid Kaag bij de voorbereiding van haar befaamde lezing wel gezocht naar spreekwoorden met ‘vertrouwen’.  Mevrouw Kaag en ik hebben één ding wel gemeen, ik vertrouw Rutte ook niet. Maar kan mevrouw Kaag nog wel volledig op zichzelf vertrouwen? Heeft zij in haar diplomatenklasjes niet geleerd dat je sommige dingen beter niet kunt zeggen al zijn het waarheden als een koe. Natuurlijk is het politieke spel niet gelardeerd met veel vertrouwen, maar moet je publiekelijk zeggen dat je buiten een paar naasten niemand vertrouwd? ‘De waardin vertrouwt zijn gasten zoals zij zelf is’. Ik heb weinig vertrouwen in een mooie toekomst voor D66 nu mevrouw Kaag de terechte vertrouwenskwestie naar Rutte als een boemerang terugkrijgt. ‘Vertrouwen komt te voet en gaat te paard’. En als ik nu vertrouwen had in de Nederlandse kiezer, zou ik zeggen: opnieuw naar de stembus. Maar helaas!