Peettante verjaart, dus wandelen in de buurt van Amersfoort, het Zeldertsepad

Het is 9 september en een traditie lijkt geboren, een klompenpad lopen in de buurt van Amersfoort, de stad waar mijn ouders elkaar hebben leren kennen en mijn peettante nog steeds woont. Op haar verjaardag, 9 september bracht ik mijn moeder andermaal naar haar zus om het heugelijke feit te vieren. Vorig jaar liep ik het Derde erfpad, dit jaar had ik gekozen voor de start in Hoogland. Terwijl ik vorig jaar vrij gênant nog melding maakte van twee gebakjes naar binnen te hebben gewerkt, koos ik dit jaar om mijn tante te laten zitten met een overschot aan gebak. Ik ben dan ook 7 kilo lichter. Dat dan weer wel. Het 70e klompenpad is dus een feit.

Ik mocht meteen de wei in waar een ooievaar me welkom heette. En ik zweer het, het beest liep op afstand met me mee en verdween pas toen ik aan de goede kant van de wei liep. Hij wees me de weg terwijl ik in de verte keek naar het verkeer van de autobaan. Het verbaasde mij zeer dat de stroom auto’s te zien was aan de horizon, maar dat er geen geluidshinder was. Vogels waren duidelijk te horen. Het was trouwens sowieso een vogelparadijs voor de vogelaar, maar ik ben geen vogelaar al weet ik de ooievaar dus te benoemen. Ik zie vooral roofvogels, soort onbekend. Weidevogels, soort onbekend of zwaluwachtigen maar onbekend of het een gier-, boeren- of nog weer een andere zwaluw is. Onderweg is er op verschillende plekken wel veel leesmateriaal of het gevogelte in de omgeving. Andere zaken waren er trouwens ook te lezen, want er is nog een ambtenaar in het Amersfoortse die het druk heeft gehad met het plaatsen van aankondigingsteksten dat er een nieuwe boom op een bepaalde plek komt. Ik hoop dat hij een team krijgt om ze daadwerkelijk te plaatsen om en zo het polderlandschap op te sieren met heuse lanen. Ik wens hem sterkte.

Tegen het einde van de wandeling kwam ik een collega tegen. Tenminste dat maak ik mezelf wijs. In een schuurtje werd duidelijk dat een kunstenaar zijn intrek had genomen om er te werken aan voornamelijk weide- en rivierlandschappen. Heel stoer zeg ik dat ik de avond ervoor mijn eerste tekenles had genoten na de laatste te hebben afgesloten op 4 VWO, zo’n veertig jaar geleden. Met recht mag je dan spreken over collegialiteit. Ik wilde graag wat reclame maken voor hem, want dit zijn natuurlijk de fijne kleinigheden langs een klompenpad. Helaas ben ik zijn kaartje verloren, maar gelukkig hebben we de foto’s nog. Dus voor andere wandelaars, neem gerust een blik in zijn atelier.

Bij aankomst was volgens mij dezelfde ooievaar er weer om te kijken of ik wel goed was aangekomen. 9 september 2022 weer zeg ik tegen hem en misschien neem ik dan helemaal geen taartje meer en ben nog weer vijf kilo lichter. Heel misschien heb ik dan mijn eerste schilderij gemaakt, van een ooievaar of anders klompen.

PS. visitekaartje teruggevonden: Reinier Kamphuis op http://www.reinierkamphuis.nl

Een gedachte over “Peettante verjaart, dus wandelen in de buurt van Amersfoort, het Zeldertsepad

  1. Pingback: Rustpunt Hoeve Kerkenerf als kers op de taart van het Speuldepad | sprakeloosverhalen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s