Begrip, van de dag (5) Mutmensch

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

MUTMENSCH

Precies weet ik het niet, maar ik ‘zit’ ongeveer tien jaar op de sociale media,  een soort van carrière. Heel bijzonder is dat natuurlijk niet, want wie heeft er tegenwoordig geen loopbaan op Facebook of Twitter? Ik typeer me als een nette en gemiddelde gebruiker passend bij sekse en leeftijd. En ondanks mijn leeftijd van bijna een halve eeuw, mag ik stellen dat gedurende deze carrière ik nog nooit zo vaak ben uitgescholden ben. Het hoort erbij.

De eerste discussies die me bij zijn gebleven waren die met mensen van het ter ziele gegane Volkskrantblog. Ik kon de ‘kanker’ krijgen als ik met argumenten tegen de PVV aankwam. Wist ik veel dat argumenten bij veel Wildersadepten niet getolereerd werden. Later op Twitter ben ik ze vaker tegengekomen en was ik een multiculti, lid van de Linksche Kerk of wat het summum in die kringen schijnt te zijn: Gutmensch, een omgekeerde geuzennaam. Maar PVV-ers hebben niet het alleenrecht om in vrijheid te schelden. Tijdens verkiezingen kan ik mijn zeer lage waardering voor de PvdD soms niet onder stoelen of banken steken. Prompt wordt ik gevolgd door een hele serie fundamentalistische volgdieren op Twitter die je de meest onaangename zaken toewensen. Meng je je in het Zwarte Pietendebat, ben je racist van het zuiverste water. Kan ik er wat aan doen dat ik in de discussie, opgezet door het Grachtengordelfascisme, vooral veel gevaren en onheuse sentimenten zie? Aan de andere kant als je toentertijd Mauro verdedigde was je weer een allochtonenknuffelaar.

En nu het vluchtelingendebat, crisis zo u wilt? Op politiek niveau bepaalt Wilders de discussie, geen enkele landelijke politicus heeft hierover iets wezenlijks gezegd of de morele richting gegeven. Op de sociale media is het heel zwart-wit en de valse berichtgeving, aan beide kant van het debat, vallen op. Moet ik er wat van vinden? Een genuanceerde mening is al reden voor scheldkanonnades, of je bent een Gutmensch of een racist. Een genuanceerde mening wordt niet gepruimd. Zal ik het morgen eens proberen? Als MUTMENSCH!!!! Och misschien heb ik het dan wel over voetbal of over de verdwenen woorden uit de dikke Van Dale. Zal Gutmensch er trouwens al in staan? Mutmensch in ieder geval niet.

Begrip, van de dag (4) Grazende koeien

/ sprakeloosid / 1 reactie

GRAZENDE KOEIEN

Vandaag de dag begonnen met een een onbegrijpelijk artikel in de Trouw. De kop zei: Oppositie wil koe verplicht in de wei. In de papieren versie had het artikel nog een ondertitel: ‘SP, D66 en GroenLinks geven niet op en presenteren vandaag een initiatiefnota. ‘Polderen leidt niet tot verandering.’ Het enige dat ik van deze twee zinnen begrijp is dat de oppositie alles in het werk zal stellen om de regering te treiteren, hun constructieve bijdrage. Twee van de drie partijen noemen zich liberaal en daarbij pas het niet om in deze context ‘verplicht’ te gebruiken. Verder begrijp ik niet dat de fundamentalisten van de PvdD er niet in geslaagd zijn dit naar zich toe te trekken. Mogelijk gaat het voorstel niet ver genoeg?

Het meeste verbaasde me nog de zin: ‘Polderen leidt niet tot verandering.’ Dat is raar.  Eigenlijk zeggen ze: We hebben  niet onze zin gekregen! Als jengelende kleuters luisteren ze daarom niet naar ongetwijfeld valide (bedrijfs)economisch, planologisch en landbouwkundig argumenten en dromen van een 19e eeuwse Hollandsche plaatjes met groene weiden, lieflijke slootjes en grazende koeien. Met polderen krijgt niemand zijn zin en moet iedereen zich schikken met de secondbest solution.  Voor anachronistische vergezichten gaan ze maar naar het museum.

Toegegeven, het is een vredig gezicht, al dat rood- en zwartbont in de weilanden, maar als we echt zo begaan zijn met het wel- en wee van dieren, dan moet je niet de boeren pesten, maar de consument aanpakken middels hogere belastingen op stalvlees en melk. En de consument blieft dit klaarblijkelijk niet. Later op de dag hoorde ik D66 woordvoerder en mede-initiatiefneemster Fatma Koser Kaya iets onsamenhangend zeggen over goed voor de dieren, boeren en de ecologie. Ik ken deze mevrouw niet, maar ze klonk als een Randstedelijke dame die vroeger op school les kreeg dat flessen melk niet aan de bomen groeiden. Ze klonk sowieso als iemand die landbouwbeleid helemaal niet sexy vindt en liever woordvoerder op een ander beleidsterrein zou zijn geweest. Ik zou graag een verbod op kakelende parlementaire kippen willen. Het maatschappelijk welzijn verbeter je daarmee aanzienlijk en die grazende koeien komen er toch wel als de consument het wil.

Begrip, van de dag (3) Wapenvondst

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

WAPENVONDST

Onlangs werden we periodiek weer eens opgeschrikt door een slachtpartij op een Amerikaanse school. We zijn even ontzet, wachten de discussie af over het vrije wapenbezit in het land van de onbegrensde mogelijkheden en schudden vervolgens meewarig het hoofd, want het is immers bij de Amerikanen, en die zijn bewezen niet goed snik. Ze hebben immers 0,8 wapen per hoofd van de bevolking, baby’s inclusief. De wapenlobby aldaar buigt zich volgens mij hoe ze peuters en kleuters moeten bewapenen, want 1:1 zou een mooi toekomstig wapenfeit zijn.

Vandaag werden we in Nederland opgeschrikt met een soortgelijk ernstig bericht. In 2,5 jaar heeft de politie 24.000 wapens in beslag genomen en ze verwachten er dit jaar nog 2500 te kunnen toevoegen. Kijk, zo’n bericht fascineert me mateloos. Niet dat ik iets met wapens heb, integendeel. Buiten de holsters van politie-agenten, in musea en op de kermis heb ik slechts één keer een wapen in reallife gezien. In een Nijmeegse volkswijk liep een buurman er opzichtig mee op straat, voorzichtig op een handdoek. Volgens mij was er een inleveractie gaande, maar dat is al meer dan vijftien jaar geleden. Het bericht intrigeert me vooral om te achterhalen wat de nieuwswaarde van het bericht is en waarom juist nu?

Heeft het iets te maken met de recente actie van die gek in de VS? Hoe weten ze nu dat er nog 2500 gevonden gaan worden? Is dat een kwestie van hogere wiskunde of hebben ze de adressen al en is het gewoon een kwestie van goed inroosteren van de vaderlandse veldwachters? Waarom kiezen ze 2,5 jaar om het nieuws naar buiten te brengen? Allemaal vragen die mij afleiden van de ernst op zichzelf.  Want buiten dat er meer wapens worden gevonden, aldus het bericht, zijn ze ook gevaarlijker en de gebruikers hebben ook een lagere drempel om de wapens te gebruiken. En wat ik wil weten, hoeveel wapens zijn er niet gevonden? Zijn daar statistieken over? Stel dat er een miljoen wapens zijn, dan moeten er nog 976.000 gevonden worden en aan het eind van het jaar dus nog  ‘slechts’ 973,500. Ik weet niet of een miljoen realistisch is, maar omgerekend zou dat 0,06 per hoofd van de bevolking zijn. Voor wie zou dat een uitdaging betekenen, voor de wapenindustrie of de politie? Ik durf het niet te zeggen, maar ik blijf het een heel raar bericht vinden.

Begrip, van de dag (2) Het heerst

/ sprakeloosid / 5 reacties

HET HEERST

Wat begon als een onbestendig gevoel en zich al snel ontwikkelde tot een forse keelpijn, heeft zich inmiddels vastgezet in alle mogelijke holtes met een venijnig uitstapje naar de bovenste luchtwegen. Het heerst wordt er gezegd en als roker vind ik dat prettig om te horen, want dan ben ik zelf niet verantwoordelijk. Tenminste, zo dacht ik enkele dagen geleden nog. Inmiddels denk ik hierover minder flexibel nu ik door slapte overmand ben en de lust tot enige maatschappelijke bijdrage, laat staan huishoudelijke participatie, tot een minimum is gezonken. Het heerst is zo’n nietszeggende opmerking van mensen met goedbedoeld medeleven, die een rijtje andere sukkels kunnen opnoemen met soortgelijke symptomen en dan rap over hun eigen pijntjes ouwehoeren. Je mag ook nooit als individu ziek zijn of voelen, altijd moet dat in een collectief worden getrokken ter legitimatie. Het moet wel heersen. Wie of wat heerst er nu verdorie?

Ik heers in ieder geval niet, ik word overheerst door HET. Ik word in ernstige mate gehinderd en HET laat zich niet een, twee, drie verjagen. En dat laatste is dan weer logisch, anders zou HET niet heersen, zou ik gewoon aan het werk zijn gegaan en me niet schuldig voelen nu mijn wederhelft de huishoudelijke taken alleen uitvoert. Het voordeel is dan heel even dat, conform voormalige conventies, zij heerst over het huishouden. Zie hier ieder nadeel heb zijn voordeel.

Ik laat HET net niet zo ver heersen, dat ik niet mijn gal mag spuien over HET middels een klein blogje. Verder heerst HET. En het meest verneukeratieve vind ik dat het heerst iets onoverkomelijks heeft, met mij als passief en hulpeloos slachtoffer. Als strijdvaardig man met strategisch inzicht zou je moeten opstaan tegen de heerser. Maar niets van dat alles, de slapte en gebrek aan strijdlust zit blijkbaar in alle poriën van mijn overheerste lichaam. Maar met het schrijven van dit stukje tart ik de heerser toch een beetje door te onderkennen dat ik mijn overheerste positie kan benoemen. Misschien wel het begin van bevrijding en emancipatie? Voorlopig heerst het echter nog.

Begrip, van de dag (1) Man bijt Hond

/ sprakeloosid / 6 reacties

 

Man bijt Hond

Wat is thuis? Het antwoord is vaak pas dan duidelijk, als het er niet meer is, of veranderd. Thuis is een gevoel, onbeschrijfelijk en onverklaarbaar, vaak onbewust. Zo ook Man bijt Hond. Jarenlang op tv en voor velen een vast ankerpunt in de dag, voor anderen een vanzelfsprekendheid die niet iedere dag bekeken wordt, net zoals niet alle kamers in huis iedere dag bewoond worden. Vanavond voor het laatst op tv. De sfeer van: ,,Aan het begin van de avond spoedt Nederland zich huiswaarts….” zal niet meer te zien zijn op tv en belangrijker, niet meer te voelen zijn.

Man bijt Hond is de ideale voyeuristische huiskamer van en voor ons allemaal. We krijgen een inkijkje in de gekte van die ander, die je normaal ontmoet in het verhullende maatschappelijke decor. Man bijt Hond heeft jarenlang gezorgd dat de gewone man of vrouw iets paradijsvogelijks kan hebben en dat de paradijsvogel heel gewoon kan zijn. Met graagte vergaapten we ons aan elkaar, vergetend dat we allemaal bezocht zouden kunnen worden.

Man bijt Hond, breedtetelevisie pur sang is na vanavond niet meer. Ik weet niet welke Dekkerse machten verantwoordelijk zijn voor dit einde. Maar na vanavond voelt Nederland een beetje minder thuis. Na vanavond kunnen we niet meer glimlachen of vertederd zijn bij het zien van al die onbekende Nederlanders, nieuw en oud, jong en belegen, volks of bekakt. De stekker gaat eruit en er zal een leegte achterblijven voor het werkeloze stel dat altijd keek, de zakenman die de stress even achter zich kan laten en voor anderen werd de eenzaamheid kortstondig verdreven. Grootmoeders en kleinzonen hebben geen tv-programma meer om samen van te genieten. Vanavond spoedt Nederland zich voor het laatst huiswaarts om daarna ‘thuis’ gedwongen een andere definitie te moeten geven.

51. PERVERS OOK IN DUIVEN uit de serie de kabbelende 100

/ sprakeloosid / 1 reactie

Treurig ligt het schoolplein erbij. Enkele generaties hebben hun jeugd er door gebracht. Veel meer dan enkele generaties zijn het niet geweest, want de school heeft nog geen 25 jaar dienst gedaan als school. Voor Duiven als groeigemeente werden de scholen vanaf eind jaren tachtig zo ongeveer uit de grond gestampt. Basisschool De Timp, midden in een nieuwbouwwijk uit de jaren negentig is niet meer. Nu ruim een jaar geleden is de school gesloten, het aantal leerlingen was niet meer toereikend. Enkele jaren ervoor is er nog een peperdure foldercampagne in de wijk gestart, maar het waren paarlen voor de zwijnen. De Duivense bevolking ging er niet vaker door van bil om de school te voorzien van nieuwe aanwas. De mensen kozen voor andere scholen in de buurt. De Timp is niet meer, althans na een jaar begint de verloedering toe te slaan. Delen van de omheining ontbreken al en moeder natuur doet haar best om De Timp naar de vergetelheid te dirigeren. Doodzonde.

20150923_164243
Er is een heuse gebouwenwacht ingezet die moet voorkomen dat de ruiten niet ingekegeld worden. We wonen gelukkig in een dorp zonder buitenissig vandalisme. De oppassers zijn echter niet opgewassen tegen het onkruid dat zijn werk begint te doen. Triest. Het is vooral treurig, misschien wel weerzinwekkend dat onze economie dusdanig in elkaar steekt dat het economisch te verantwoorden is om een goed gebouw te laten verpauperen. In de commerciële sector zien we dat al jaren met al die leegstaande kantoorpanden, soms nog maar net opgeleverd. Nu gebeurd het ook met gemeenschapsgeld, terwijl tegelijkertijd allerlei multifunctionele gebouwen elders worden gebouwd. Zo ook in Duiven met verplichte winkelnering voor allerlei clubs op straffe van het intrekken van subsidies, maar dit terzijde. Ik zie de aftakeling van een gebouw dat nog lang niet is afgeschreven in de buurt. Waarschijnlijk is het goedkoper om weer, wind en vandalisme zijn werk te laten doen, dan het gebouw maatschappelijk te laten gebruiken tegen kostprijs. Of van mijn part onder de kostprijs, want ik vind het ethisch onverantwoord om zo om te gaan met geld en goed van de gemeenschap. Hoe zinloos is dit, terwijl ook in deze staat belastingcenten gebruikt worden om het gebouw gecontroleerd te laten verloederen. Het gaat mij te ver om te stellen dat ‘de buurt achteruit gaat’, maar mijn morele besef van normen en waarden wordt wel getart. Economie is vaak maar een pervers ding, ook in Duiven.

50. HET KLOPT uit de serie de kabbelende 100

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

Kom maar op fotografen, wat is hier nu nog aan op te merken? De compositie is prachtig, er is goed gebruik gemaakt van de ochtendzon, de scherpte is okay en de foto is goed recht genomen. En dat allemaal met een gewone Samsung smartphone die al heel veel goedbedoelde, maar scheve foto’s heeft opgeleverd. Menig blogje op de sociale media heeft me al honend commentaar opgeleverd, maar vandaag denk ik niet. Op een zondagochtend in Hoenderloo klopt het helemaal. Een potentieel winnende foto, alleen weet ik nog niet voor welke wedstrijd. En dat allemaal zonder fotoshop of andere trucage. Een korte wandeling voor het ontbijt in het achterliggende hotel leverde deze foto op. Nog weinig mensen zijn op pad en de ochtendnevel is prachtig te zien en nu dus ook op de gevoelige plaat vastgelegd. Tien minuten later klopt het al niet meer, de zon is al feller, het licht anders. Maar dit moment klopt.

20150920_085810
Op weg naar het ontbijt in hotel Buitenlust, waar we met de familie neergestreken zijn om de vijftigjarige huwelijksdag van mijn ouders van 9 augustus jl. nog te vieren, vraag ik me af wanneer nu iets klopt? Wie bepaalt nu of een foto klopt, behalve ikzelf? Je kunt een foto mooi vinden of niet, maar kloppen is, ondanks allerlei fanatieke fotografen, toch maar een zeer betrekkelijk begrip. Deze foto klopt misschien omdat er voor een leek technisch niet zoveel op aan te merken is. Maar voor mij zal de foto voor altijd gelieerd zijn aan dat ene moment op zondag 20 september iets voor 9.00 uur ’s morgens, waarop alles bij elkaar komt, het licht, de paarden, de groene omlijsting en uiteraard het hotel op de achtergrond. Een hotel dat door mijn ouders is uitgekozen. En omdat ze vijftig jaar getrouwd zijn liep het etentje niet uit tot in de kleine uurtjes. Dat is dan ook misschien wel de reden dat ik fris en fruitig de ochtend in wandelde om het kloppende moment te ontmoeten. Vijftig jaar huwelijk, we hebben ze gisteren bevraagd hoe het gegaan is in die huwelijksjaren. Het achterste van de tong zullen ze zeker niet hebben laten zien en geef ze eens ongelijk. Maar vertrouwen, eerlijkheid en respect zijn de ingrediënten om het vol te houden gaven ze gisteren in gezamenlijkheid aan, om het huwelijk te laten kloppen. En het klopt dus nu al vijftig jaar en een beetje. Dat maakt voor mij deze foto voor eeuwig kloppend.

49. SPIJBELEN IN DEN BOSCH uit de serie de kakelende 100

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

Af en toe heb je dat zo op je werk, een teamuitje met alle collega’s in den lande, zo’n 300 bij elkaar. Of je dat nu leuk vind of niet, het is min of meer een verplichting. Meestal is het best aardig. Vandaag landden we in Den Bosch in theater De Parade. ’s Morgens een serieus programma met de nieuwste organisatie-ontwikkelingen en een spreker met een inhoudelijk verhaal met betrekking tot het werk. Was interessant en leerzaam, hoewel in zo’n grote groep worden er toch steeds ludische werkvormen aangedragen. De softe sector zullen we maar zeggen, maar ik heb er echt een schijthekel aan. ’s Middags is meer de ontspanning, maar ook dat moet steevast gepaard gaan met iets interactiefs. Driewerf gadverdamme, dus ik spijbelde voordat de echte ontspanning begon. Geen nood, de Sint Jan, misschien wel de mooiste kerk van Nederland, was in de beurt. Een aantal collega’s ging ook.

twin towers in Den Bosch
Ik kijk dan altijd even naar het alziend oog in de toren. ,,Dat is ook het teken van de vrij-metselaars” wist een collega te melden. Hij wees ook op een kunstwerk tegen een van de pilaren van de toren. ,,Een getordeerd baldakijn” wist een man op leeftijd te vertellen. Hij bleek een gidsfunctie te hebben en wist heerlijk te vertellen over allerlei ins en outs van de Bosche Kathedraal. Bijvoorbeeld dat in 1584 de bliksem in de toren sloeg en dat de honderd meter hoge toren nooit meer is opgebouwd in de oude vorm van vanwege geldgebrek. Het geld dat gereserveerd was voor twee torens aan de voorkant, gelijk de Kölner Dom, werd gebruikt voor de restauratie van de de kerk. Speciaal wees de ‘oude baas’ op een brandschildering bij de hoofdingang dat dateert uit 2007. Een voorstelling van hel, vagevuur en hemel van kunstenaar Marc Mulders. Links onderin, in het hel-gedeelte, verbeeld het vliegtuig dat in de Twin Towers in New York is gevlogen. Recente geschiedenis versmelt zich met eeuwenoude katholieke symboliek waarover de man vertelde. In de 16e eeuw kwamen de torens er niet en juist op die plaats wordt in het raampje links onderin tot uitdrukking gebracht waar twee andere torens ruim vierhonderd jaar later zijn weggevaagd. Het uurtje spijbelen heeft veel opgeleverd, een heel nuttig uurtje.

Ik realiseer dat fotograferen ook een vak is dat ik niet beheers. Met veel moeite kan ik het vliegtuig op mijn eigen foto’s onderscheiden, terwijl het in het echt goed te zien was. Volledigheidshalve maar een foto van internet geplukt ter verduidelijking.

twin towers in Den Bosch 2

48. DUBAI AAN DE WAAL uit de serie de kabbelende 100

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

Ik moest maar weer eens polshoogte gaan nemen in Nijmegen dacht ik afgelopen zondag. Over de oude brug rijdend zie ik al jaren lang allerlei activiteiten rondom weg, brug en water. Afgelopen juni heb ik voor het eerst aan de Lentse kant van de Waal gelopen. Veelbelovend, maar nog lang niet af. Aangemoedigd door een artikel in de Trouw over de overloopgebieden die dit jaar klaar moeten zijn o.a. in Nijmegen, ging ik met vrouw en hond richting misschien wel de leukste stad van Nederland. En wederom een verrassing en al weer een heel stuk anders dan een kleine drie maanden geleden. De contouren zijn duidelijk, maar de invulling moet nog komen. Maar wat een potentieel is Nijmegen daar aan het bouwen voor recreatie en toerisme, geweldig. O ja, ook de ruimte voor de rivier zal ongetwijfeld meegenomen zijn in de enorme bouwplannen.

20150913_131140
Als jongetje kun je alleen maar dromen van zulke hoeveelheden zand. Had ik maar een beroep geleerd dan zou ik misschien met mijn keepvrachtwagen de dagen heel anders hebben ingevuld. Ik heb andere keuzes gemaakt in het leven en ook als ik onverwijld mezelf moet omscholen dan zal niemand brood zien een penopauzer om te scholen tot een heuse zandgigant. Ik zou wel willen werken in Havanna aan de Waal. Hoewel Havanna? Ik denk dat de meeste rode gloed echt wel is verdwenen in Nijmegen en als het nu niet is, dan toch minstens bij de volgende verkiezingen. Ik mag dan geen keepwagenchauffeur zijn geworden, als politicoloog heb ik er wel kijk op vind ik zelf. En ook een niet-politicoloog moet wel stekeblind zijn om voor de nabije toekomst nog toekomst te zien voor de linkse politiek in Nederland, Nijmegen niet uitgezonderd. En kijkend naar de actualiteit rondom Europa, Rusland en natuurlijk de vluchtelingen maakt dat de gemiddelde mens niet linkser in het stemhokje. Met de mond zal er nog wel een humaan welkomsbeleid worden gepredikt, maar mind my words Havanna aan de Waal komt voorlopig niet meer terug. Vluchtelingen die letterlijk de Oversteek hebben gemaakt willen we toch niet in de achtertuin.

Misschien kan Nijmegen een positieve oase creëren in Dubai aan de Waal met ruimte voor vluchtelingen.

Gôhh, de opmars van reisbureau Divide et Impera

/ sprakeloosid / 1 reactie

Een militair strateeg ben ik niet. Sterker nog, er waren voldoende fysieke argumenten voor het toenmalige keuringsleger om mij als dienstplichtige te weigeren. Na even met mijn ogen geknipperd te hebben, kan ik stellen dat het mijn ego niet geknakt heeft. Integendeel, ik ben niet zo militaristisch ingesteld. Aan de andere kant, een overtuigend pacifist zal ik ook nooit worden. Het zal mijn latente misantropie wel zijn. Toch, kijkend naar de oorlogsactiviteiten aan onze buitengrenzen, met inmiddels grote gevolgen voor de binnengrenzen, passeren de verschillende militaire strategische visies de revue. Strategieën die vaak ook gelden voor het dagelijkse leven, want soms is dat een compleet slagveld zegt de eerder gememoreerde misantroop in me. Wat te denken van ‘If you can’t beat them, join them’. Mensen vluchten voor IS en andere oorlogszuchtigen, of doen mee aan de gruweldaden om hun vege lijf te redden! Wat blijft er immers over van je waarden en normen bij zoveel blind fundamentalistisch moslimgeweld? Weer anderen in Europa, de echte grote mensenhaters, bezien de vluchtelingenstroom als het grote Paard van Troje. Een bewuste strategie van mensenhandelaren en de IS adepten? We weten, indien onderwijs genoten, hoe het Troje is vergaan.

De grootste vijand zijn we voorlopig zelf, denk ik. Divide et impera, (verdeel en heers) lijkt het adagium van IS. Een militaire overwinning zit er niet in, niet op een ‘normale’ militaire manier. Maar misbruik maken van de oneindige verdeeldheid in Europa, dat is slim. En al zo oud als de weg naar Rome. Hoeveel vluchtelingen zullen ze nog weten te ‘motiveren’ en als onbezoldigd reisbureau richting Duitsland dirigeren? Divide et impera! Zouden die gasten in de woestijn het gymnasium hebben gehad? In Europa vele leiders waarschijnlijk wel, maar ze hebben die lessen niet onthouden.