Begrip, van de dag (96) De Speld

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

DE SPELD

 

We kunnen er niet meer omheen, als je je tenminste een beetje afsluit van reallife zoals een gezond mens tegenwoordig doet, en je mening, ideeën en je hele welbevinden laat afhangen van de sociale media. Je moet wel onder een cyberspacesteen leven wil je niet dagelijks te maken krijgen met het fenomeen De Speld. Ik kan niet meer zonder, sterker nog, bij mijn meningsvorming op welk gebied dan ook consulteer ik eerst De Speld. Als De Speld niet is geweest, dan is het geen nieuws.

Waar ze in het begin nog werden weggezet als een kudde recalcitrante hobbyisten, hebben ze bewezen een gat in de nieuwsmarkt te hebben gevonden om waarachtig nieuws te brengen. Juist door de aanvankelijke imageproblemen van een kwajongen in het zogenaamde serieuze mediale spectrum, werd De Speld niet serieus genomen. Hooguit een select groepje had gevoelige lachspieren en wist De Speld om meer (sub)culturele redenen te waarderen. Juist die voorhoede heeft ervoor gezorgd dat De Speld nu de plek heeft gekregen die het verdient. Nieuws is vaak om te lachen en dat hebben de jongens en meisjes van De Speld bijzonder goed begrepen. Dit in schrille tegenstelling tot GeenStijl waar nieuws wordt gebruikt voor politiek gewin en dus daarmee past in het rijtje De Telegraaf, Volkskrant en zelfs het NRC.

Als objectiviteit niet meer geboden kan worden, blijft De Speld dus over. Al dat kunstmatige geneuzel over waarheidsvinding is zo gedateerd. Geen enkele nieuwsprogramma, krant of website houdt zich daar nog aan. En mensen zijn niet dom, ze doorzien die zogenaamde objectivering heel goed. Ze willen niet meer achter een groep aan hollen of dat nu de multicultizuil is, de Tokkiezuil of die van de Grachtengordeltokkies. Het is om het even, ze vertrouwen het niet meer. De Speld heeft hier geniaal op in gespeeld, voor mij daarom geen dag zonder De Speld. De Speld is voor mij een begrip geworden en moet als zodanig ook in mijn serie begrippen behandeld worden.

Begrip, van de dag (95) Strippen

/ sprakeloosid / 1 reactie

20160110_124438

STRIPPEN

 

Als de crisis het grootst is, lijkt de redding nabij. Al moet gezegd worden dat ik zelf mijn eigen redder ben. Dit past ook wel in het huidige tijdsbestek waar solidariteit een verdacht woord is en plaats heeft moeten maken voor de participatiemaatschappij. Onlangs schreef ik over de bankencrisis die gevolgd werd door een tweede bankencrisis van een andere orde. De eerste crisis is opgelost door nieuwe bankjes te kopen, de tweede oplossing was moeilijker te vinden. Ik had uitgerekend dat het afvoeren van twee bankjes ongeveer €60,- zou kosten + 4% van mijn maandloon omdat ik de hele dag vrij moest nemen omdat bij het afvoeren geen tijd werd gegeven. Wel meteen afrekenen uiteraard.

Via de sociale media werd mij geadviseerd te gaan strippen. Omdat ik bij dat woord in eerste instantie denk aan Sodom en Gomorra, viel het kwartje niet meteen. Toen mijn eigen broer gisteravond hetzelfde voorstelde, ben ik vandaag aan de slag gegaan. Het was immers mooi weer. En een bankje strippen is al een leerzaam proces op zichzelf. Wat een hoop nietjes heeft zo’n meubel. Uiteraard wilde ik een beetje ‘groen’ aan het werk. Twee kussens worden hergebruik en alle stoffen komen in een zak. Het ijzer heb ik bij elkaar in een bak gedaan en de schroefjes en boutjes ergens bij mijn gereedschap neergegooid. Het meest onhandige is al dat hout met al die spijkert en nietjes. Ik zal het de komende weken gedoseerd weggooien of wegbrengen.

Al met al heeft de klus me anderhalf uur gekost, met het juiste gereedschap zou het misschien sneller gaan. (Tip voor verjaardag, een elektrische schroevendraaier zou uitkomst bieden). En omdat ik niet zo handig ben, slechts één klein splintertje, verder geen blessures, dus dat viel ook erg mee. De schuur is al weer iets leger, al moet een tweede bankje nog ontmanteld worden. Misschien past de term ontbankt worden wel beter bij de situatie. Of het beter is voor het milieu waag ik ernstig te betwijfelen, het is in ieder geval beter voor mijn portemonnee. Bovendien zijn er parallellen te trekken naar die andere bankencrisis. Eerst de troep opruimen en dan opnieuw beginnen.

20160110_142405

Begrip, van de dag (94) Genept

/ sprakeloosid / 1 reactie

20160109_113923.jpg

GENEPT

 

Ik ben zuinig opgevoed durf ik te stellen, maar meestal vergeet ik mijn opvoeding als het om zuinigheid gaat. Ik denk niet zo erg na over veel ogenschijnlijk marginale zaken, hoewel ik weet dat daar zuinigheid in zit. Eén ding probeer ik wel, het combineren van reisjes. Als ik in in Enschede, Zwolle of Deventer moet zijn voor mijn werk ga ik zoveel mogelijk even langs bij mijn ouders in Raalte. Dat combineren was echt iets van mijn ouders. Van de week zag ik op de website van Rohda Raalte dat de B1 tegen een jeugdelftal van Feyenoord zou spelen. Hèt Feyenoord wel te verstaan, de club die ik sinds 1974 aanhang, tegen mijn jeugdclub waar ik tussen 1974 en 1984 heb gespeeld. Op naar Raalte dus, en mijn ouders uiteraard.

Ik droomde ervan als een soort Johan Boskamp goede jeugdspelers te kunnen scouten, je schijnt daar heel leuk mee te kunnen verdienen. Of in ieder geval de sterren voor het wereldkampioenschap in 2022, waar die ook gespeeld mag worden, te aanschouwen. Want laten we eerlijk zijn, met de huidige staat van het Nederlands Elftal moet de hoop toch uit Rotterdam komen. Durf dat maar eens tegen te spreken. Op tijd dus opstaan om vanuit Duiven naar sportpark Tijenraan te rijden met mijn zoon, die ik qua voetbalvoorkeuren netjes heb opgevoed als niet-Rotterdammer. Hij is ook voor de club van Nederland. Vlak voor we in Raalte zijn, kijkt hij op twitter en zegt met een diepe zucht: Rectificatie!

In tegenstelling tot eerdere berichten die ook verspreid zijn in de lokale media, speelt de Rohda-jeugd niet tegen het Feyenoord uit Rotterdam, maar tegen de amateurtak uit Rotterdam, SC Feyenoord. Voor degene zonder voetbalkennis, dat is echt heel wat anders. Rijd ik met mijn zoon dat hele eind om een paar snotneuzen te zien voetballen. Best leuk als het je neefjes zijn, maar toch. Gelukkig bij moeders nog een bammetje eten, dat dan wel, maar toch voel ik me in mijn zuinigheid een beetje genept. Zo hebben mijn ouders me niet opgevoed.

Begrip, van de week (93) Cijfertjesfetisjist

/ sprakeloosid / 4 reacties

kilometerteller

CIJFERTJESFETISJIST

Ik kan me er nu al op verheugen, het ophalen van mijn fiets deze middag. Hij is naar de fietsenmaker voor een servicebeurt, behorend bij de aankoop van afgelopen augustus. De fiets deed het prima en de eerste maanden heb ik ongeveer duizend kilometer gefietst, recreatief en ook voor het werk. Hoewel de winter niet streng is, een understatement, zorgde een bronchitis voor minder fietskilometers. Toen bij de laatste rit de kilometerteller dienst weigerde, baalde ik als een stekker. Ik wil net niet zeggen dat ik desperaat was, dat staat zo pathetisch, maar eigenlijk kwam het daar wel op neer.

Het belangrijkste van mijn fiets is vooral mijn kilometerteller. Dat wist ik al, maar ik werd er nu frontaal mee geconfronteerd. Het interesseert me helemaal niet of fietsen gezond is, of ontspannend in de zomermaanden, de wind langs mijn gezicht voelend en genietend van het rivierlandschap in de omgeving. Nee, ik wil gewoon kijken hoe ver ik fiets, hoe hard ik fiets en wat mijn gemiddelde snelheid is. Het belangrijkste is vooral het verkrijgen van inzicht in de met mij gemaakte afspraak van een gemiddelde van 70 kilometer per week. Op 7 augustus 2016 moet ik van mezelf 3650 kilometer gefietst hebben. Afspraak is afspraak, dus mijn paniek met een kapotte kilometerteller is te verklaren, maar niet te legitimeren. Eigenlijk ben je niet goed wijs, toch?

In zekere zin ben ik een cijfertjesfetisjist om daarmee mijn competitieve inborst te bevredigen. Hard fietsen tegen anderen kan mijn constitutie niet aan, dus ik moet mezelf maar blijven kietelen. Met een kapotte kilometerteller heb ik de voorsprong op mijn 70 kilometer per week zien veranderen in een hopeloze achterstand. Ik had 1530 kilometer op de teller moeten fietsen, dus voor 6 augustus moet ik naast de reguliere 70 per week, die 600 kilometer ook nog eens inhalen. U kunt zich voorstellen hoe blij ik ben dat ik aan de slag kan om mijn geestelijke gezondheid te verbeteren. De verbetering van de conditie interesseert me geen moer.

Begrip, van de dag (92) Groen als gras

/ sprakeloosid / 1 reactie

20160107_195941

GROEN ALS GRAS

Enkele weken geleden schreef ik over de bankencrisis die we uiteindelijk opgelost hebben met twee hele leuke brandweerrode bankjes. We zijn de feestdagen goed doorgekomen met comfortabel zitgenot. Nu dient zich echter alweer een nieuwe bankencrisis aan. Waar moeten we met de oude bankjes heen? In 2016 zijn in Duiven ook de gescheiden afvalstromen gereguleerd in de zogenaamde diftar. Een heel logische stap om met zijn allen verantwoordelijkheid te dragen voor onze planeet. Papier, glas en gft scheiden zit al in onze genen. Sinds 2 jaar geleden sorteren we ook het plastic apart, maar sinds dit jaar is het daadwerkelijk de vervuiler betaalt en terecht, het voed je een beetje op.

Iedere lediging van het huisvuil kost geld, dus je wordt gestimuleerd om echt te scheiden. Grofvuil laten ophalen was om de zoveel weken gewoon mogelijk, maar dat kost nu ook geld, evenals het aanbieden ervan. U voelt hem al aankomen, twee banken staan in de schuur veel ruimte in te nemen, wel zes kuub. Hoe weet ie dat nou zo precies? Ik heb vanmiddag even geïnformeerd, de voorrijkosten zijn €21,- en per kuub wordt ruim €9, – gerekend. Een slordige zestig euro dus, ik heb de bankjes in het verleden via Marktplaats wel eens goedkoper aangeschaft. Nu kan ik dat betalen en mijn hart is groen genoeg om het er maar voor over te hebben, maar biedt iemand in de bijstand nooit een bank aan, de oude afvoeren kost een vermogen. Misschien is een boedelbak huren goedkoper dan die €21,- maar dan moet je wel een trekhaak hebben.

,,Maar dat is nog niet alles” zegt de vriendelijke dame van de SITA, die verantwoordelijk is voor de afvalstromen. We kunnen op de derde dinsdag van de maand niet zeggen hoe laat we komen, u dient de hele dag thuis te zijn om bij de chauffeur direct te kunnen afrekenen. Ik zei nog gekscherend tegen de dame van de SITA. ,,Hier zit een blogje in!” Dus naast €60,- betaal je ook nog eens zo’n 4% van je maandloon. Ik moet wel groen als gras zijn in de afvalscheidingsbranche, maar dit trekt mijn groene hart amper. Ik zie trouwens wel nieuwe economische mogelijkheden ontstaan voor afvalwachtbejaarden om de AOW aan te vullen. Of een werkervaringsplaats voor jongeren, wachten op de oudebankjes ophaaldienst. Ik denk dat onze bankencrisis nog wel een tijdje geparkeerd staat in onze schuur.

Begrip, van de dag (91) Tegen

/ sprakeloosid / 1 reactie

TEGEN

Mijn begrip is vandaag tegen. Eigenlijk had ik Keulen willen kiezen, maar ik ben niet tegen Keulen, want Keulen is een geweldige leuke stad. Trouwens Keulen is niet vandaag, maar was al vijf dagen terug. Hoe is het toch mogelijk dat de nieuwsgaring, zelfs op de sociale media zo langzaam is gegaan. Daar ben ik op tegen. Hoe kan het dat gevestigde mediabronnen, tv en kranten, zo mondjesmaat zijn met duiding en achtergronden? Dit geldt voor alle media, links en rechts. Daar waar het andere onderwerpen betreft is eerst vaak de mening gemaakt en dan wordt er gezocht naar bijpassende nieuwsgaring. Godverdomme, het gaat om massa-aanranding in het publieke domein nota bene. In dit geval ben ik niet tegen vloeken trouwens.

Ik ben tegen stigmatiseren. Ik ben tegen de PVV die al jaren het vuurtje oppookt. Ik ben tegen de wegkijkende andere partijen die ontkenden dat er angst en onwetendheid is. Of je angst en onwetendheid kunt invoelen of niet, het is er wel. Net zoals er vluchtelingen zijn en komen. Deal met die realiteit en geef massa-hysterie geen kans, bijvoorbeeld op de sociale media. Ik ben tegen verkrachting, maar ik ben ook heel erg tegen het toe-eigenen van vrouwen als het gaat om ‘onze vrouwen en dochters’. Je verkracht geen enkele vrouw, kind of man of het nu een Duitse, Syrische of Jezidische is. Ik heb maar één vrouw en dat is nog niet eens mijn eigendom. Ik ben trouwens ook tegen verbale verkrachting van PVV-adepten ‘Daar moet een piemol in‘.

Ik ben tegen het stilzwijgen van daderschap als het om deze proporties gaat. Name en shame van mijn part, wees in ieder geval transparant. Ik ben tegen de onduidelijkheid als het gaat om wie deze groep is. Zijn het gevestigde Noord-Afrikanen of zijn het asielzoekers? Dat maakt nogal een verschil. Als het Duitse jongeren zijn, met roots uit genoemde moslimlanden, dan weet je dat je met de nieuwe stroom, de vluchtelingen, echt een andere aanpak nodig hebt. Niet die van wegkijken en onverschilligheid zoals de afgelopen decennia gebeurd is. Als het vluchtelingen zijn, ja dan? Dan hebben we met zijn allen echt een groot probleem. Het draagvlak verdwijnt, maar de vluchtelingen blijven toch wel komen gezien de heksenketel in landen van herkomst. Ik ben dus ook tegen nog grotere problemen.

Begrip, van de dag (90) Mindfucken

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

MINDFUCKEN

 

Dit wordt een zelfkastijdend stukje over de donkere kant van onze hersenen. Al heb ik in algemene zin daar helemaal geen verstand van, de brein van mezelf ken ik best wel aardig. En omdat ik een van de velen ben, zullen er collega-fuckers zijn die het mogelijk herkennen. Voor degenen die gezwicht zijn om te lezen bij het woordje fuck, het wordt geen variatie op het thema: ,, A dirty mind is a joy forever.” Al is dat onmiskenbaar waar, voor smerige dingen schrijven ben ik niet in de wieg gelegd, al zegt dat natuurlijk niets over mijn mind. Ooit heb ik, in opdracht, een erotisch getint verhaal geschreven, de kwalificatie FEBO-seks was de meest lovende opmerking van mijn medeschrijvers.

Mindfucken is van een hele andere orde. Mindfucken is een probleem constateren, ongeacht of het al een probleem is of dat het een construct is van je eigen denken. Eenmaal het probleem gedefinieerd, ga je nadenken over oplossingen en zaken die allemaal kunnen gebeuren. Het kan over van alles zijn, een plekje op je arm dat in je gedachten uitgroeit tot een ernstige ziekte, de opvoeding van je kind of een opmerkingen van een collega. Grote of kleine dingen, echte issues of geconstrueerde issues. Een mindfucker is iemand die er mee op de loop gaat.

Iedereen heeft dat wel eens, maar het lullige is vooral dat het je gemoedstoestand op andere gebieden ook beïnvloed en daarmee je gedrag. Een self fulfilling prophecy ligt op de loer. Dat heeft iets met chemische en neurologische processen in je kop te maken. Zo kan het zijn dat je je zorgen maakt over iets wat er niet is, of je probleemsituaties dusdanig uit het verband rukt door die fuckende hersenen, dat je hele constitutie naar de gallemiezen gaat voor dat moment. Of als je een echte fucker bent, misschien wel voor een langere periode. Het is zonde van je tijd en energie. Sommige droefsnoeten zouden niet zo’n levendige fantasie moeten hebben en alles gaan zitten invullen. A dark mind is helemaal geen joy. Het is een vorm van geselen die ik in ieder geval niet in de categorie een ‘gezellige dirty mind’ plaats.

Begrip, van de dag (89) Der Mensch ist, was er isst

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

DER MENSCH IST, WAS ER ISST

 

Bij het achter ons laten van de feestdagen moet ik denken aan Hegel. Met mijn geschiedeniskennis van de middelbare school was hij het van de befaamde uitspraak:,,Der Mensch ist, was er isst.” Doordat Marx filosofisch sterk beïnvloed was door Hegel, lag de interpretatie voor mij als scholier voor de hand. Hetgeen je eet, staat voor de economische en maatschappelijke staat en daarmee ook je verschijning. De aardappeleters zagen er dus niet florissant uit, de bon ton uit de grote steden daarentegen permitteerden zich bolle wangen en een dikke buik. Even naspeuren leert dat de befaamde uitspraak niet van Hegel is, maar van een van zijn leerlingen, Ludwig Andreas von Feuerbach. Dan sta je even raar te kijken met je vermeende kennis. Feuerbach wordt trouwens gezien als een van de grondleggers van het atheïsme. Dat nemen we dan weer mooi mee deze dag.

Het Hegeliaanse gevoel blijft na de feestdagen al moet ik het nu het Feuerbachiaans noemen. Als de mens daadwerkelijk is wat hij eet dan kun je stellen dat zij die de ouderwetse schijf van vijf in acht nemen er gezonder uitzien dan de MacDonaldgangers. Zij die zweren bij louter powerfood zullen een andere look hebben dan de echte carnivoren onder ons. Ik geloof er wel in je bordje eten daadwerkelijk uitstraling heeft op je persoonlijkheid, fysiek en mentaal.

Ik heb de laatste dagen veel oliebollen en appelflappen gegeten, ook de vleesconsumptie was aanzienlijk, te weinig water en meer dan voldoende bier. U kunt zich voorstellen hoe ik er volgens ‘Der Mensch ist, was er isst’-principes uit moet zien. Als u dan ook nog wat groenigs bij mij bespeurt dan kan dat kloppen, zelfgemaakte snert en vanavond weer. Wil ik nog een beetje florissant uitzien in 2016 dan moet het anders. Mijn flesje water (dopper) heb ik inmiddels weer in ere hersteld. Tomaatjes, peentjes en spinazie zullen mij vast een heel mooi mens maken.

Begrip, van de dag (88) Mag ik dan bij jou

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

MAG IK DAN BIJ JOU

Na Herman Finkers en Jochem Myer, kan het niet uitblijven rond de jaarwisseling met al die cabaretiers, dus voelde ik me verplicht om ook iets over/ met Claudia de Breij te doen. Ik doe dat niet omdat ze een vrouw is en haar positief discriminerend ook maar ‘behandel’, want de laatste jaren heeft ze bewezen veel te kunnen. Ik had er vooral moeite mee omdat ik onlangs Nederland heb ingedeeld in drie groepen. De Tokkies, de Grachtengordeltokkies en de rest. Zelf hoor ik bij de rest en door haar optreden op tv, schaarde ik haar bij de Grachtengordeltokkies. Het gaat dan natuurlijk over de zwartepietendiscussie, waarbij ik heb besloten dat het Sinterklaasfeest voor mij klaar is.

Ik weet dat het een rigide indeling is, maar soms is het heel gemakkelijk modelmatig mijn eigen emoties beheersbaar te maken. Toen inderdaad in haar show ‘Teerling’ de discussie over zwartepieten ter sprake kwam, verstrakte ik letterlijk. Ze was genuanceerder dan ik haar eerder heb gezien dit jaar en ik kon ontspannen. En daarmee was ik meer ontvankelijk om te genieten van haar optreden. In niets te vergelijken met de shows van haar collega’s de afgelopen dagen, maar er is een overeenkomst. Het Freek de Jonge-achtige lijden en de verontwaardiging meetorsend over al het wereldleed en onrechtvaardigheid is een beetje uit. En dat is heel fijn.

Milde grappen over de visieloze Mark Rutte en een geniale (gr)app voor mannen om het humeur van hun vrouwelijke soortgenoten in te schatten en er vooraf rekening mee te houden, waren leuk. Ik heb haar optreden vooral als lief ervaren. Ik denk dat lief het juiste woord is. En daarmee wordt haar optreden weer meer congruent met het beeld dat ik oorspronkelijk van haar had. Zij is wat mij betreft ook de enige (en de beste) die voor de komende generaties in moeilijke omstandigheden mag zingen ‘Mag ik dan bij jou’. Ik hoop dat 2016 veel mag brengen voor een goede oudejaarsshow 2016. Ik hoop dat ze af en toe wel een heet pepertje opraapt om niet alleen lief te zijn. Ik beloof er dan bij te zijn, mag dat dan van jou?

Begrip, van de dag (87) JEB

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

JEB

Het wordt geen stukje over de zoveelste Bush die de wereld gaat veroveren met zijn rare ideeën hoe Amerika de wereld naar de hand gaat zetten van enkele mondiale machthebbers. Het is een stukje over positiviteit. JEB staat voor Jochems Energie Bedrijf. Gisteravond gekeken naar een van de vrolijkste stuiterballen van de Nederlandse samenleving. En bij iedere stuiter komt er iets vrij dat in de atmosfeer belandt. Machtig veel energie heeft die gast zeg en dan ook nog met een positieve lading. Als ik minder dan een procent van hem mocht krijgen, zou ik de wereld aankunnen.

En dan moet je nagaan, dan functioneer ik op normaal niveau, ik kan meestal mijn eigen wereld goed aan met mijn eigen energie. Als er toch zoiets kon bestaan dat mensen met te weinig, of erger nog negatieve energie, zich konden laden aan types als Jochem Myer. Dat zou een gat in de markt zijn, Jochem Myer oplaadpalen voor lustelozen en losers. Het zou in het pakket van iedere ziektekostenverzekering moeten zitten.

Myer stuitert als een waar Teigertje van Winnie de Pooh over het podium en onderwijl zegt hij hele grappige en zinvolle dingen in zijn show Even Geduld a.u.b. Maar eigenlijk heb ik helemaal niet zoveel geduld, want met al die boze Nederlanders is ieder sprankje positieve energie welkom. Hopelijk is Jochem ook een beetje een tijgertje in de echtelijke stonde, of van mijn part stiekem daarbuiten hoewel hij beweert Doutzen Kroes, niet te zullen bezoedelen. Met wat meer JEB oplaadpunten zijn we van een positieve toekomst verzekerd. Het gaat me te ver om een Jochem Myer fokprogramma te stimuleren, dus Jochem doe je best.