Begrip, van de dag (90) Mindfucken

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

MINDFUCKEN

 

Dit wordt een zelfkastijdend stukje over de donkere kant van onze hersenen. Al heb ik in algemene zin daar helemaal geen verstand van, de brein van mezelf ken ik best wel aardig. En omdat ik een van de velen ben, zullen er collega-fuckers zijn die het mogelijk herkennen. Voor degenen die gezwicht zijn om te lezen bij het woordje fuck, het wordt geen variatie op het thema: ,, A dirty mind is a joy forever.” Al is dat onmiskenbaar waar, voor smerige dingen schrijven ben ik niet in de wieg gelegd, al zegt dat natuurlijk niets over mijn mind. Ooit heb ik, in opdracht, een erotisch getint verhaal geschreven, de kwalificatie FEBO-seks was de meest lovende opmerking van mijn medeschrijvers.

Mindfucken is van een hele andere orde. Mindfucken is een probleem constateren, ongeacht of het al een probleem is of dat het een construct is van je eigen denken. Eenmaal het probleem gedefinieerd, ga je nadenken over oplossingen en zaken die allemaal kunnen gebeuren. Het kan over van alles zijn, een plekje op je arm dat in je gedachten uitgroeit tot een ernstige ziekte, de opvoeding van je kind of een opmerkingen van een collega. Grote of kleine dingen, echte issues of geconstrueerde issues. Een mindfucker is iemand die er mee op de loop gaat.

Iedereen heeft dat wel eens, maar het lullige is vooral dat het je gemoedstoestand op andere gebieden ook beïnvloed en daarmee je gedrag. Een self fulfilling prophecy ligt op de loer. Dat heeft iets met chemische en neurologische processen in je kop te maken. Zo kan het zijn dat je je zorgen maakt over iets wat er niet is, of je probleemsituaties dusdanig uit het verband rukt door die fuckende hersenen, dat je hele constitutie naar de gallemiezen gaat voor dat moment. Of als je een echte fucker bent, misschien wel voor een langere periode. Het is zonde van je tijd en energie. Sommige droefsnoeten zouden niet zo’n levendige fantasie moeten hebben en alles gaan zitten invullen. A dark mind is helemaal geen joy. Het is een vorm van geselen die ik in ieder geval niet in de categorie een ‘gezellige dirty mind’ plaats.

Begrip, van de dag (89) Der Mensch ist, was er isst

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

DER MENSCH IST, WAS ER ISST

 

Bij het achter ons laten van de feestdagen moet ik denken aan Hegel. Met mijn geschiedeniskennis van de middelbare school was hij het van de befaamde uitspraak:,,Der Mensch ist, was er isst.” Doordat Marx filosofisch sterk beïnvloed was door Hegel, lag de interpretatie voor mij als scholier voor de hand. Hetgeen je eet, staat voor de economische en maatschappelijke staat en daarmee ook je verschijning. De aardappeleters zagen er dus niet florissant uit, de bon ton uit de grote steden daarentegen permitteerden zich bolle wangen en een dikke buik. Even naspeuren leert dat de befaamde uitspraak niet van Hegel is, maar van een van zijn leerlingen, Ludwig Andreas von Feuerbach. Dan sta je even raar te kijken met je vermeende kennis. Feuerbach wordt trouwens gezien als een van de grondleggers van het atheïsme. Dat nemen we dan weer mooi mee deze dag.

Het Hegeliaanse gevoel blijft na de feestdagen al moet ik het nu het Feuerbachiaans noemen. Als de mens daadwerkelijk is wat hij eet dan kun je stellen dat zij die de ouderwetse schijf van vijf in acht nemen er gezonder uitzien dan de MacDonaldgangers. Zij die zweren bij louter powerfood zullen een andere look hebben dan de echte carnivoren onder ons. Ik geloof er wel in je bordje eten daadwerkelijk uitstraling heeft op je persoonlijkheid, fysiek en mentaal.

Ik heb de laatste dagen veel oliebollen en appelflappen gegeten, ook de vleesconsumptie was aanzienlijk, te weinig water en meer dan voldoende bier. U kunt zich voorstellen hoe ik er volgens ‘Der Mensch ist, was er isst’-principes uit moet zien. Als u dan ook nog wat groenigs bij mij bespeurt dan kan dat kloppen, zelfgemaakte snert en vanavond weer. Wil ik nog een beetje florissant uitzien in 2016 dan moet het anders. Mijn flesje water (dopper) heb ik inmiddels weer in ere hersteld. Tomaatjes, peentjes en spinazie zullen mij vast een heel mooi mens maken.

Begrip, van de dag (88) Mag ik dan bij jou

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

MAG IK DAN BIJ JOU

Na Herman Finkers en Jochem Myer, kan het niet uitblijven rond de jaarwisseling met al die cabaretiers, dus voelde ik me verplicht om ook iets over/ met Claudia de Breij te doen. Ik doe dat niet omdat ze een vrouw is en haar positief discriminerend ook maar ‘behandel’, want de laatste jaren heeft ze bewezen veel te kunnen. Ik had er vooral moeite mee omdat ik onlangs Nederland heb ingedeeld in drie groepen. De Tokkies, de Grachtengordeltokkies en de rest. Zelf hoor ik bij de rest en door haar optreden op tv, schaarde ik haar bij de Grachtengordeltokkies. Het gaat dan natuurlijk over de zwartepietendiscussie, waarbij ik heb besloten dat het Sinterklaasfeest voor mij klaar is.

Ik weet dat het een rigide indeling is, maar soms is het heel gemakkelijk modelmatig mijn eigen emoties beheersbaar te maken. Toen inderdaad in haar show ‘Teerling’ de discussie over zwartepieten ter sprake kwam, verstrakte ik letterlijk. Ze was genuanceerder dan ik haar eerder heb gezien dit jaar en ik kon ontspannen. En daarmee was ik meer ontvankelijk om te genieten van haar optreden. In niets te vergelijken met de shows van haar collega’s de afgelopen dagen, maar er is een overeenkomst. Het Freek de Jonge-achtige lijden en de verontwaardiging meetorsend over al het wereldleed en onrechtvaardigheid is een beetje uit. En dat is heel fijn.

Milde grappen over de visieloze Mark Rutte en een geniale (gr)app voor mannen om het humeur van hun vrouwelijke soortgenoten in te schatten en er vooraf rekening mee te houden, waren leuk. Ik heb haar optreden vooral als lief ervaren. Ik denk dat lief het juiste woord is. En daarmee wordt haar optreden weer meer congruent met het beeld dat ik oorspronkelijk van haar had. Zij is wat mij betreft ook de enige (en de beste) die voor de komende generaties in moeilijke omstandigheden mag zingen ‘Mag ik dan bij jou’. Ik hoop dat 2016 veel mag brengen voor een goede oudejaarsshow 2016. Ik hoop dat ze af en toe wel een heet pepertje opraapt om niet alleen lief te zijn. Ik beloof er dan bij te zijn, mag dat dan van jou?

Begrip, van de dag (87) JEB

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

JEB

Het wordt geen stukje over de zoveelste Bush die de wereld gaat veroveren met zijn rare ideeën hoe Amerika de wereld naar de hand gaat zetten van enkele mondiale machthebbers. Het is een stukje over positiviteit. JEB staat voor Jochems Energie Bedrijf. Gisteravond gekeken naar een van de vrolijkste stuiterballen van de Nederlandse samenleving. En bij iedere stuiter komt er iets vrij dat in de atmosfeer belandt. Machtig veel energie heeft die gast zeg en dan ook nog met een positieve lading. Als ik minder dan een procent van hem mocht krijgen, zou ik de wereld aankunnen.

En dan moet je nagaan, dan functioneer ik op normaal niveau, ik kan meestal mijn eigen wereld goed aan met mijn eigen energie. Als er toch zoiets kon bestaan dat mensen met te weinig, of erger nog negatieve energie, zich konden laden aan types als Jochem Myer. Dat zou een gat in de markt zijn, Jochem Myer oplaadpalen voor lustelozen en losers. Het zou in het pakket van iedere ziektekostenverzekering moeten zitten.

Myer stuitert als een waar Teigertje van Winnie de Pooh over het podium en onderwijl zegt hij hele grappige en zinvolle dingen in zijn show Even Geduld a.u.b. Maar eigenlijk heb ik helemaal niet zoveel geduld, want met al die boze Nederlanders is ieder sprankje positieve energie welkom. Hopelijk is Jochem ook een beetje een tijgertje in de echtelijke stonde, of van mijn part stiekem daarbuiten hoewel hij beweert Doutzen Kroes, niet te zullen bezoedelen. Met wat meer JEB oplaadpunten zijn we van een positieve toekomst verzekerd. Het gaat me te ver om een Jochem Myer fokprogramma te stimuleren, dus Jochem doe je best.

Begrip, van de dag (86) Domme Heikneuter

/ sprakeloosid / 8 reacties

 

DOMME HEIKNEUTER

 

Het nieuwe jaar ben ik begonnen met Herman Finkers, we hadden de oudejaarsconference opgenomen. Ik mag dus stellen dat we het jaar heel goed begonnen zijn, wat een fijne voorstelling. Kijkcijfers en diepgang dat was de apotheose van de show en dat wil ik meenemen voor mijn blogjes en begrippen in 2016. Dus een boodschap, maar wel veel hits is mijn streven. En wat is daarvoor nodig, een naakte vrouw. Ik leen haar gemakshalve maar even van Herman Finkers, ik zal haar niet te dansen vragen. Maar als blikvanger voor mijn eerste begrip van dit jaar moet het kunnen.

Herman Finkers, was de sublieme domme heikneuter, die een prachtig verhaal vertelde op de van hem bekende manier. Verfijnd, komisch en hilarisch, maar op zijn tijd heel scherp zonder dat hij weerstand oproept. Maar dan het einde, met de blote danseres pakte hij heel geraffineerd uit met een ode aan de kwetsbaarheid en de schoonheid van het leven. Maar bij mij blijft hangen, hoe krijg je de diepgang en schoonheid in je programma (of blogjes) zonder vulgair of grof te worden. Dat is een hele opgave voor de komende 280 blogjes. We gaan ons best doen.

En wat moeten we daarvoor doen? Nu allereerst diepgang en schoonheid vinden en niet blind blijven staren op de blote danseres die je bovendien nog gepikt hebt. Diepgang op 1 januari? Over goede voornemens bijvoorbeeld? Goede voornemens zijn uitingen van domheid omdat je bewust een doodlopende weg (andermaal) inslaat want je bent te lui om het doolhof te verkennen die je wel naar de uitgang en de oplossing leidt. Is dit diepgang of schoonheid? Ik weet het niet, maar het is wel waar. En mijn vader zei altijd ,,Mooie woorden zijn niet waar, en ware woorden zijn niet mooi!” Hij kan het weten, want ook hij is een domme heikneuter of in de volksmond een Tukker, geboren onder de rook van Almelo.

 

Wist je dat er een Facebookgroep van Herman Finkers Fans is? Volg de link

 

 

 

Begrip, van de dag (85) Stel je toch eens voor

/ sprakeloosid / 2 reacties

 

STEL JE TOCH EENS VOOR

Stel je toch eens voor, Oudejaarsdag 2016 en je bent bezig met de goede voornemens voor het nieuwe jaar. Dan kun je maar een conclusie trekken:,,Ik hoef nu niets meer te doen vandaag want dat is zinloos.” Als dat het vooruitzicht is dan neem ik nu vrij af, want dan zit ik over 365 dagen in hetzelfde schuitje.

Dus dan maar nog een jaar lang aanrommelen, fouten maken en toegeven aan mijn verslavingen. Kortom nog een heel jaar mens zijn. Dat lijkt me eigenlijk best een aardig vooruitzicht.

Het hoeft ook allemaal niet zo perfect te zijn. Stel je dat eens voor, we accepteren de mens als een groot kneuzenparadijs. De echte hemel kan wachten. Oudejaarsdag 2016 belooft een mooie dag te worden. We moeten dan wel een ander liedje kiezen met zijn allen om het jaar af te sluiten. Imagine dat Heaven can wait op nummer 1 staat. Een goed 2016.

 

Begrip, van de dag (84) Bankencrisis

/ sprakeloosid / 3 reacties

bankencrisis

BANKENCRISIS

Over graaien en meer willen, daarover gaat dit stuk. De oorzaak van onze bankencrisis. Er zijn mensen die altijd strak in de meubeltjes zitten en er zijn mensen die wat minder uit willen geven voor hun dagelijkse zitcomfort. Volgens mij zitten wij er precies tussen in, met voor de hele preciezen onder ons soms met rampzalige gevolgen. Een groot voordeel is trouwens om het meubelgemak op te lossen door gebruik te maken van de wispelturigheid en trendgevoeligheid van anderen. Ons huis staat vol met zaken die 5 jaar eerder onbetaalbaar waren, maar nu niet meer hip zijn.

Zoals gezegd, een bankencrisis diende zich twee jaar geleden aan, maar de echte nood manifesteerde zich in 2015. 6 jaar geleden kochten we via Marktplaats een bankstel (2×2,5 zits) voor €300, -. Het was zichtbaar dat er op geleefd was, maar toen nog met kleine kinderen, vonden we het niet belangrijk. Vier jaar geleden kregen we een hond, die op de bank mocht en de slijtage nam toe. Naden lieten los en op die plek waar de hond standaard naar buiten keek met de voorpoten op de leuning, werden heuse gaten geslagen. We verkeerde in de zogenaamde Tokkie-staat en het duurde even voordat we echt last hadden van die status. Twee maanden geleden zagen we onze ideale bank, de altijd gewenste hoek- en leefbank. Totale prijs iets meer dan een maandsalaris.

Die hoge prijs lieten we tot ons door dringen, in de wetenschap dat we nog steeds een hond hebben en onze levenswijze niet wensen aan te passen zodat de dure bank over vijf jaar in de meubeletalage zou kunnen pronken. De nieuwe hoekbank was de perfecte kleur, maar heel veel geld. Hedenmiddag nam mijn wederhelft een kloek besluit. Via Marktplaats is voor €225,- voor vervanging gezorgd. Voor dat geld is de bankencrisis van 2015 geslecht. Een prachtig lederen, brandweerrood bankstel siert onze huiskamer. De bankencrisis van 2016 dient zich echter al aan. Per 1 januari doet Duiven fanatiek mee met betaald gescheiden afval ophalen. Hoe lang zullen de oude bankjes in de schuur blijven staan?

Begrip, van de dag (83) Tuinfeest

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

TUINFEEST

 

Zomerse geluiden dragen ver in de donkere avond. We schrijven de week tussen kerst en oud&nieuw, een soort week van niets. De meesten hebben vakantie, zijn aan het uitbuiken en wachten op het slotakkoord van 2015 om daarna het nieuwe jaar fris te beginnen met werk, school of in ieder geval goede voornemens. En toch klinken er zomerse geluiden, want ergens bij een van de achterburen is een tuinfeest gaande. Ik ken de aanleiding niet, maar ik denk vooral wat origineel, want waarom moet een tuinfeest in de zomer gehouden worden.

Ik heb geen weet of de feestgangers voorzien zijn van slimme terrasverwarming of dat het een diehard après-ski bijeenkomst is van wintersportgangers die hun geld hebben bespaard omdat er toch geen sneeuw ligt op de meest pistes in de Alpenlanden. Wel feesten zonder de dure uitgave aan reizen, skipassen en een duur chalet. Ik vind het wel geinig zo’n feest op de achtergrond, met gelach en geklets en overigens zonder harde muziek. Misschien zijn het wel hele hippe starters van een initiatief dat we het hele jaar meer en meer gaan ontdekken. Leef je leven buiten in plaats van achter gesloten deuren en ramen. Het weer en het klimaat lijken ons hierin te ondersteunen. Want eerlijk is eerlijk, het valt iedereen op dat we vrolijker worden als het rokjesdag is geweest, we losser in de omgang zijn als de winterjassen niet knellen en we met het hoofd naar beneden ons beschermen tegen regen en wind. De open blik van de gemiddelde mens is een verademing na een lange strenge winter.

Maar als de winter dan uitblijft zullen we ons anders moeten gaan gedragen, de achterburen hebben de eerste stap gezet. Onlangs nodigde ik nog een studievriend uit om in januari met ons te genieten van een stamppotbuffet. Omdat januari niet lukte, zou het februari kunnen worden. Misschien zijn stamppotten dan niet meer gewenst en zullen we de barbecue uit de schuur halen. Waarom niet? Een heel jaar zomerse taferelen, lijkt me geweldig.

Begrip, van de dag (82) Loek Hermans

/ sprakeloosid / 2 reacties

 

LOEK HERMANS

 

Ik zal eens een geheimpje verklappen. De laatste jaren vind ik er geen barst aan om over politici te schrijven. Voor een blogjesschrijver en politicoloog is dat best vreemd, de Haagse Burelen zouden eigenlijk een bron van inspiratie moeten zijn. Maar alles wat ik kan bedenken door als observant aan de zijlijn een beetje mee te hobbelen met alle hypes, stemt me niet vrolijk. Veel meer dan rioolblaadjes niveau kom ik niet. Aan de andere kant heb ik ook geen hoge pet op van het electoraat. Het kan maar zo zijn dat er een correlatie, de mensen krijgen de leiders die ze verdienen.

Er is zelfs een periode geweest dat ik mezelf de opdracht gaf niet meer over Geert Wilders te schrijven. Het werd te goedkoop, te voor de hand liggend en het leidde in ieder geval niet tot een verheffende discussies. Je was al gauw een multiculti, lid van de Linksche Kerk of een allochtone-knuffelaar. Het deed me niet zoveel, maar Geert Wilders, daar had ik echt schoon genoeg van. Ik denk dat het in 2008 of 2009 is geweest. Mijn individuele cordon sanitaire heeft niets geholpen. Hij werd zelfs gewaardeerd gedoogpartner. Ik kon er niet onderuit om ‘hij die niet genoemd mocht worden’ toch weer te benoemen in mijn blogjes, af en toe.

Vandaag maak ik een uitzondering, Loek Hermans. Hij is van de partij die de laatste jaren vaker ernstige problemen heeft met integriteit. Loek Hermans maakt het echter wel heel bont. Hij is onlangs door de Ondernemingskamer persoonlijk verantwoordelijk gesteld voor zijn aandeel in het wanbeleid bij zorginstelling Meavita. Ik ken niet alle boekhoudkundige details, maar dat lijkt me heel erg. Hij heeft zijn fractievoorzitterschap in de Eerste Kamer er aan moeten geven. Nu ben ik zeker geen voorstander van eens een dief, altijd een dief. Een mens hoeft van mij niet met de mestkar in het publieke domein of eeuwig branden. Maar als zo iemand dan zelf de mestkar kiest om met een plaat voor zijn kop voor het burgemeesterschap in Zutphen te opteren en daar mee weg denkt te komen, dan ben je niet goed wijs. Je gaat vrijwillige op die mestkar zitten en denkt dat de mensheid gek is. Ja dan verdien je zelfs genoemd te worden in mijn blogje. Alstublieft mijnheer Hermans.

Begrip, van de dag (81) Oorlog & Vrede

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

OORLOG & VREDE

 

Door een van mijn dierbare Facebookvrienden werd ik gewezen op een artikel van nu.nl over de groeiende wapenexport van de Verenigde Staten. In het verlengde van de USA, groeide ook in andere landen de militaire industrie. De exportgroei van de VS ging met name naar landen als Saoedi-Arabië, Qatar, Zuid Korea en ook Brazilië. Als ik niet gewezen was op dit kleine artikeltje had ik er waarschijnlijk overheen gelezen, of schouderophalend iets gemompeld van ‘is toch bekend of logisch’. Ergens ver weg duikt een term uit mijn studietijd op: MIC oftewel Militairy Industrial Complex.

MIC is in Jip & Janneke-taal de bundeling of vaker nog de vervlechting tussen de politieke top en de militaire industrie. Nota bene president Eisenhouwer waarschuwde hier bij zijn afscheidsrede in 1961 al voor. We mogen stellen dat zijn waarschuwingen in de wind zijn geslagen en dat de vervlechting alleen maar sterker en ondoorzichtiger is geworden zeker na de aanslag op de Twin Towers. Voor de groei van militaire productie en export is, net zoals bij melk, vlees en boormachines, een markt nodig. Als die er niet is, of nog niet voldoende klaar is om de boodschappen te kopen, dan moet er gericht gewerkt worden middels reclame. Wapens worden niet aan de individu gebracht maar als natie geconsumeerd. Dus als nationale eenheid zal vraag en aanbod op elkaar afgestemd moeten worden. In zo’n geval heet dat propaganda, bijvoorbeeld ons bekende Bush jr. met zijn ‘We smoke ‘em out and get them running‘ We zijn nog steeds aan het uitsmoken en ze rennen nog steeds, alleen niet altijd de goede richting op. Dat vraagt om meer, meer en nog meer wapens.

Eisenhouwer, toch niet de meest progressieve Amerikaan, waarschuwde niet voor niets voor het MIC. Vraag kan gecreëerd worden, zeker als de verstrengeling tussen politiek en industrie sterk is zoals in de VS en daarmee de transparantie totaal afwezig. Er moet oorlog zijn wil de oorlogsindustrie groeien, echt louter een economische kwestie. Voor vrede geldt dat misschien ook, maar wat verkoop je dan? Misschien dat we daarom in Nederland ons zo vaak een gidsland voelen, niet omdat we beter zijn, maar om te verkopen, bloemen bijvoorbeeld, vredesbloemen. De marketing van de Amerikanen is vooralsnog beter. Over vraag en aanbod gesproken, op derde kerstdag, verkoopt zo’n artikeltje altijd beter dan op een doordeweekse dag in maart. Vrede zij met u.