Begrip, van de dag (127) Verspulling

/ sprakeloosid / 2 reacties

20160224_203657-Dovi

 

 

VERSPULLING

 

Hierbij beloof ik mijn omgeving dat ik nimmer over zal gaan tot een minimalistische inrichting van mijn woonomgeving. Zo dat is gezegd, alsof je als man daar iets over te zeggen hebt. Maar gisteren las ik een artikel in Trouw over verspulling, vrij vertaald van het engels stuffociation. Stuffocation is dan weer een samentrekking van stuff en suffocation. Verspulling, wat een mooie term is dat, het zegt heel veel zonder meteen een oordeel te vellen. Het gaat niet over rommeligheid of slonzigheid, maar de Westerse mens is volgens het artikel een keer uitgekocht. We bewaren met zijn allen ontzettend veel in en om het huis. De neiging tot overconsumptie is in de Westerse wereld enorm en veel van die gekochte spullen gooien we niet weg. Het artikel vergelijkt de verspulling met obesitas, net zo slecht voor je gezondheid in ieder geval.

We kennen allemaal de verzamelwoede van mensen die hun hele huis hebben dicht gebouwd. Ze worden met hun rotzooi van zolder tot kelder als een kermisattractie getoond op tv. Maar met een kritische blik op mijn zolder, schuur, menig laatje, vensterbank of een incourante hoek in huis, en er staan spullen. Tijdschriften die nog gelezen kunnen worden, boeken op een stapel, schroefjes die je nog kunt gebruiken, ladingen papieren ondanks het digitale tijdperk en de zaken van emotionele waarde zijn schier oneindig. Wat te denken van de doos met Cd-roms en videobanden, oude toetsenborden, maar ook de potjes in de schuur waar nog een plantje in kan, met nadruk op kan, want meestal gebeurt het niet. En dan hebben we het nog niet eens over de kledingkasten van met name vrouwen. De keuzestress komt de oren uit, maar het gevolg is dat het meeste amper of zelfs niet gedragen worden.

Ik ga het niet over verspilling of milieu zeuren, maar over de geestelijke gezondheid die zienderogen achteruit kan hollen door de verspulling. Ik weet dat de ene na de andere grote winkelketen failliet gaat, dus je zou denken dat de ontspulling is begonnen. Maar ik heb een kloek besluit genomen, iedere week een zak ontspullen naast het reguliere afval. En de economie dan? We moeten meer overgaan op belevingsconsumptie in plaats van onnodige spullen te kopen. Dat vinden we eigenlijk veel fijner, ik in ieder geval. Vaker op vakantie, dagjes uit of naar de film. Mijn eerste zak staat naast dit getikte stukje.

Begrip, van de dag (126) Vies land

/ sprakeloosid / 3 reacties

 

 

VIES LAND

 

,,Ik vind het stinken in Duitsland. Het is een vies land!”
Het boek van Jan Brokken, De wil en de weg, leerde me het belang van de beginzin voor je verhaal. De eerste zin zet de toon. Nu heb ik nog geen flauw benul waar het verhaal naar toe moet, maar de toon is gezet. Ik zou een ander verhaal schrijven met de beginzin: ,,Het duurde nog tientallen jaren na de hoogtijdagen van het Naturalisme voordat de Freikörperkultur haar intreden deed in Duitsland.” Overigens heb ik geen enkele notie of er daadwerkelijk een verband is tussen het Naturalisme en nudisme uit die tijd. Ik weet wel dat de klankkleur van mijn verhaal anders zou zijn. Datzelfde geldt voor beginzinnen met ‘de fiets van mijn opa’ of ‘Bier en Bratwurst’ of ,,Bernd Hölzenbein besluit na 42 jaar eindelijk zijn voorjaarsvakantie in Zandvoort te vieren.” Dit zou een heel specialistisch zuur stukje proza opleveren trouwens. Ik heb anders besloten. Het stinkt in Duitsland.

Mijn toen vijfjarige zoon wenste in de auto te blijven bij iedere pauze op weg naar verre vakantieoorden. Alleen bij hele hoge nood rende hij onder mijn begeleiding het restaurant van de Rastätte in. Hij wist dat hij niet in de bosjes mocht. Wij als volwassenen weten immers wat de mensheid allemaal kan doen in de bosjes langs de autobaan. Als ouders zagen wij geen kleuterkoppigheid, zijn stemming bleef te goed met het vooruitzicht van een camping in Italië of tussenstop in Zuid-Duitsland met Pommes en Schnitzel. Op de vraag waarom hij niet even zijn benen wilde strekken, gaf hij resoluut antwoord: ,,Ik vind het stinken in Duitsland. Het is een vies land!” Wat wist hij meer dan wij, zijn vader en moeder? Welke wijsheden kon een vijfjarige nu hebben over oorlog, vooroordelen en een voetbalverleden? Er moest wat anders zijn. Onze zoon had besloten dat het stinkt langs de autobaan met zijn benzinedampen, diesellucht en volle afvalbakken. De stank associeerde hij met Duitsland.

De beginzin heeft me tot dusver hier gebracht en nu zal ik het verder ook moeten volbrengen. Het stinkt dus langs de autobaan, mijn gevoelige kereltje is er niet van gediend en heeft zijn conclusies getrokken. Gelukkig is hij verder wars van vooroordelen over onze Oosterburen. Als iedereen, behalve mijn zoon, naar de WC is geweest, de stramme benen heeft losgeschud, de kleffe broodjes zijn weggewerkt en de overvolle afvalbakken ook met onze vuilnis zijn gevuld, kunnen we gaan. Iedereen zit in de auto en dan komt het exclusieve machtsmoment van de chauffeur. Ik herinner me opeens waarom ik juist deze plek had uitgekozen. Gevaar dreigde namelijk, het nicotinegehalte in mijn lichaam daalde zorgelijk. Met gespeelde verontschuldiging zeg ik: Was ich noch zu sage hätte dauert nur eine Zigarette. Met het instappen inhaleer ik de laatste trek en druk de sigaret achteloos uit op de grond. ,,Kom we gaan verder voor de volgende etappe.” De vakantiemuziek wordt aangezet en we zingen mee, behalve de jongste.
,,Nu stinkt het ook in de auto!”

Begrip, van de dag (125) Vliegende spaghettimonster

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

20160220_210348

 

VLIEGENDE SPAGHETTIMONSTER

 

Probeer alles en behoudt het goede. (1.Tessalonica 5:21) Een bijbelspreuk die veel interpretatie-mogelijkheden geeft, want iedereen kan natuurlijk indenken dat er veel dingen zijn die je beter niet kunt proberen. Niet alles hoef je proefondervindelijk te ervaren, dat is beter voor jezelf en je omgeving. Maar met de meer overdrachtelijke interpretatie, toets alles maar wees kritisch heb ik me vandaag gestort op het nieuwste kerkgenootschap in Nederland. Sinds januari van dit jaar is de kerk van het Vliegend Spaghettimonster officieel ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Nu ging dat niet vanzelfsprekend, want de kerk moest eerst bewijzen dat het vliegende spaghettimonster bestond. Wijzend op de andere ingeschreven kerken en hun bewijsmogelijkheden, moest de Kamer van Koophandel overstag gaan.

Ik had eerder gehoord van het Vliegende Spaghettimonster. Volgens onbevestigde bronnen zou bij de recente volkstelling in Engeland bijna 1% opgeven lid te zijn van de Kerk van het Vliegende Spaghettimonster. In 2005 is dit geloof gecreëerd door Bobby Henderson als logische reactie op het creationisme dat in Amerika sterk aftrek vond. Sindsdien is het een van de sterkst groeiende geloofsgemeenschappen. Het Vliegende Spaghettimonster schiep de Aarde in een dronken bui in vijf minuten, het equivalent van de tien geboden zijn de acht ‘liever nieten’ en een volgeling van het Vliegende Spaghettimonster noemt zich een pastafari en eindigt zijn gebeden met ‘Ramen’, een Japans pastagerecht.

Met het moto ‘beproeft alles en behoudt het goede’ is nadere studie van dit kerkgenootschap in ieder geval de moeite waard. In Nijmegen is er iedere vrijdag (de vaste feestdag) een heuse bijeenkomst waarbij spaghetti met gehaktballen en bier wordt gegeten. Ook niet leden zijn welkom. De vergiet is het religieuze hoofddeksel en in Tsjechië en Oostenrijk zijn de eerste rijbewijzen aan pastafari met een vergiet op hun hoofd al afgegeven in het kader van godsdienstvrijheid. In Polen mag dit dan absoluut niet. Ik weet niet of ik de vergiet nu het ultiem zittende hoofddeksel vind, maar ook dat zullen we maar eens uitproberen. Ik word er in ieder geval niet charmanter van, maar daar gaat het in het geloof ook niet om, het gaat om het innerlijk. RAMEN.

 

Begrip, van de dag (124) Vrijdagavondblues

/ sprakeloosid / 1 reactie

20160219_194651

 

 

VRIJDAGAVONDBLUES

 

Heel spannend was het om vroeger met je moeder op koopavond, als het donker was, het dorp nog in te gaan voor een boodschap. De wereld zag er anders uit, het was druk en meestal heerste er een uitgelaten stemming alsof het hele dorp ’s avonds nog een boodschap moest doen. Vaak was het ook de uitgelezen mogelijkheid voor mannen die overdag werkten ook het hoognodige te kopen. Voor anderen was het een belangrijk ontmoetingsmoment. Ik vond het in ieder geval iets feestelijks hebben. Later toen ik wat ouder was en alleen het dorp in mocht voor een laatste boodschap op vrijdagavond of gewoon zonder doel, was het weer op een andere manier spannend. Te jong voor de disco op zaterdag, was de vrijdagavond een ontmoetingsplaats voor bakvissen en puistenkoppen.

De vrijdagavondblues is niet meer. De openingstijden van winkels, ook de in de kleinere dorpen, zijn bijna onbeperkt. De exclusiviteit van koopavond in het dorp is verdwenen. Voor de consument is het heel gemakkelijk geworden om ook op een andere avond naar de supermarkt te gaan; of naar een bouwmarkt, Ikea en Makro op de industrieterreinen. Als je daarbij de massale trend van het internetverkoop bijtelt, heeft het winkelcentrum het verloren. Ook ik maak me schuldig aan internetkoop voornamelijk van kleding en boeken. Zelfs computers en witgoed koop ik net zo gemakkelijk via internet.

Het gevolg? Een lege winkelstraat in hartje Duiven op vrijdagavond half acht. De lichten en uithangborden verraden dat er sprake is van koopavond. Iedere stad en ieder dorp heeft er last van, leegstand. Recent is natuurlijk de V&D het sprekende voorbeeld dat het huidige aanzien van de stad bedreigd wordt. In Duiven wordt de leegstand extra geaccentueerd door de nieuwbouw in het hart van het centrum. Extra winkelpanden bij een slinkend aantal middenstanders. Een triest gezicht met in potentie best aardige nieuwbouw. Ik durf me niet aan percentages te wagen, maar mogelijk staat 20% leeg of is voorzien van een tijdelijke dumpondernemer. Ik voorspel dat de krakers van de toekomst, jonge ondernemers zijn die wel willen ondernemen maar het niet kunnen en willen betalen voor de speculatieprijzen van kantoor- en winkelpanden. Of anders noodgedwongen ook een internetverkoop beginnen om de afbraak verder te stimuleren. Ik ben best benieuwd hoe het winkelcentrum er in bijvoorbeeld 2025 eruit zal zien.

Begrip, van de dag (123) Leven zonder muziek

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

 

 

LEVEN ZONDER MUZIEK

 

Wat zou het leven zijn zonder muziek? Als ik daar een antwoord op moet geven denk ik bij een minderheidsgroep te horen. Voor mijn gevoel zou mijn leven er amper anders uitzien. Natuurlijk bij het kijken van een spannende film zou ik de begeleidende en versterkende geluiden waarschijnlijk missen. Maar gewoon, in mijn dagelijkse leven, ik denk niet dat er veel veranderd. De vraag kwam bij me op toen ik moest wachten bij het opstarten van de computer. Eerst moest Spotify een nieuwe versie aanbieden voor ik verder kon. Ik ergerde me kapot, want hoe vaak gebruik ik deze muziek-app nu? Een of twee keer per maand komt het bij me op om eens wat bekende liedjes te scoren en tijdens het schrijven te beluisteren. Ik ben zelfs bezig met een heuse persoonlijke top 100.

Op de keeper beschouwd denk ik zelden “wat mis ik nu in mijn leven, o ja ik moet nu muziek luisteren anders is mijn leven niet compleet. Mij zul je ook niet met oortjes zien lopen. Niet in het publieke leven, maar ook niet thuis. Als ik zou hardlopen denk ik ook niet dat naast een paar sportschoenen en een sportbroek een muziekdrager tot mijn verplichte outfit moet behoren. Overigens is dit een vraag die ik gezien mijn sportieve constellatie niet snel zal stellen. Ik vind de wereld om me heen, zonder dopjes, eigenlijk veel interessanter als ik in de trein zit of over straat loop. Het is doodzonde om je daarvoor af te sluiten.

Het is trouwens niet zo dat ik een hekel heb aan muziek. Wel aan die behang in de winkelstraten of die fantasieloze zenders die de hele dag maar doorgaan met tweederangs evergreens. Het meer dan veertigduizend koppige Kuipkoor vind ik lekker om aan te horen, zelfs mee te doen als het Hand in Hand schalmt. Maar verder erger ik me aan oortjesdragende mensen in mijn omgeving. Je denkt samen te zijn, doet je verhaal en “O, sorry zei je wat?” Waar denk je aan als je muziek luistert, waar sluit je je voor af? Nu Spotify weer up-to-date is zal ik vandaag maar eens afsluiten met een nummertje uit mijn top 100. Overigens ik heb wel zoveel bij elkaar geharkt dat ik ook best 365 muziekcolumns zou kunnen schrijven, maar dat doe ik niet.

 

 

 

Begrip, van de dag (122) Fuck de democratie

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

 

FUCK DE DEMOCRATIE

In toenemende mate zie ik allerlei vuige plaatjes op Twitter die mij moeten overtuigen dat mijn vaderlandsliefde op de proef wordt gesteld als ik niet heel erg tegen het Associatieverdrag met de Oekraïne ben. Op 6 april a.s. moet ik mijn eindoordeel hebben en een stem uitbrengen omdat een schreeuwlelijk van Geenstijl en Powned het lekker vindt om te provoceren, te manipuleren en chaos te scheppen. Hij heeft gebruik gemaakt van het democratische recht om bij voldoende handtekeningen een referendum te eisen. Buiten dat ik Jan Roos en zijn vriendjes volkomen belachelijk vind, heb ik het nooit op referenda gehad. Nu blijkt maar weer waarom.

Het is genoegzaam bekend dat politici in campagnetijd het niet zo nauw nemen met de waarheid. Dat is niet de schuld van al die goedbedoelde jongens en meisje die ons graag willen vertegenwoordigen, maar wordt vooral veroorzaakt door de stupiditeit van het electoraat. Het electoraat dat vier jaar lang niet oplet dat bijvoorbeeld de PVV eigenlijk voor allerlei maatregelen stemt om de ouderenzorg om zeep te helpen, gelooft ene Wilders dat hij juist opkomt voor de belangen van de ouderen. Zo is het ook bij dit referendum, de leugen regeert bij de tegenstanders van het Associatieverdrag. Bij de voorstanders zal het niet veel anders zijn, maar die zijn niet zo doorzichtig leugenachtig en in ieder geval minder lomp. Hoe leuk is het om bijvoorbeeld wc-papier met overheidssubsidie te mogen kopen om kiezers te overtuigen om je reet af te wegen met het verdrag? Op dit niveau zijn we inmiddels belang. We zijn als volk volkomen aan het degenereren.

Dat hele verdrag zal mij aan mijn reet roesten. Natuurlijk is de Oekraïne een verderfelijk land met dezelfde soort politici dan Poetin c.s., maar mogen we daarom geen handel drijven? Dat doen we helaas ook nog steeds met de Russen, de Saoedi’s, Iran, Israël etc. En natuurlijk zie ik wel dat om geopolitieke redenen een verdrag met de vijand van Rusland belangrijker is dan feitelijke marginale winst. Vanaf mijn achttiende heb ik iedere verkiezing gestemd en ook alle referenda, zij het met tegenzin, afgestruind. Op 6 april laat ik verstek gaan om mijn walging voor de initiatiefnemers en het instituut referendum te onderstrepen. Misschien geef ik weer thuis als we Engeland uit de EU mogen stemmen.

 

 

Begrip, van de dag (121) Eating Apart Together

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

20160216_182531

 

EATING ALONE TOGETHER

 

Een avondje uit in je eentje, betekent ook eten in je eentje. Als ik iets heel triest vind, is het een restaurant betreden met een air van hier ben ik en ik heb de hele situatie volledig in de hand. Ik heb het een keer mogen ervaren, toen ik wel het lef had. Ik vond mezelf terug bij een tafeltje nabij de WC. Dat was een keer, maar nooit meer. Inmiddels heb ik ontdekt dat bij de HEMA het eten niet alleen heel goedkoop is, maar dat in je eentje eten vanzelfsprekend is. Eating Apart Together zullen we maar zeggen. En een gewoonte is snel ingesleten, iedere cursusdag in Nijmegen zal ik de HEMA frequenteren en mijn eenzame medemensen een beetje observeren.

Er zijn ook groepjes studenten en geef ze eens ongelijk, want het is een stuk goedkoper dan de mensa op de campus. Een stamppot boerenkool of zuurkool met een heuse HEMA-worst voor slechts €2,50! Verder zaten er wat types die ik inschat als net geen zwerver die zwijgzaam hun bordjes Hema-voer verorberen. Naast me zit een hippe vogel van dik in de zestig met zijn bos grijze krullen een veel jongere vrouw te versieren om een avondje vrije liefde mee te vieren. Mijn kennis van de non-verbale communicatie leerde me dat hij de avond bij de pick-up zal doorbrengen en zwijmelen bij een LP met psychedelische stuff, alleen. Opvallend is dat menig tafeltje bezet werd door zuur kijkende alleen etende vrouwen.

Het kan toeval zijn, maar ze hadden zonder uitzondering een pittig kort kapsel met een strenge donkere bril. De kapper zal het kapsel vast verkocht hebben als lekker jeugdig en kittig. De kapper heeft gelogen evenals de opticien die beter een warme kleur van het monteur had kunnen aanbevelen ter compensatie van de bitterheid die de dames uitstraalden. Misschien gaan zij ook wel naar een cursus? Iets ‘transedents’, misschien wel intuïtief dansen, in ieder zitten ze niet bij mij in de schrijfcursus. Tijdens mijn opleiding psychiatrisch verpleegkundige ben ik gewezen op dat ieder ziektebeeld zijn eigen dansstijl heeft, je kunt als het ware de diagnose stellen aan de hand van het dansen. Ik wil niet weten hoe deze vrouwen zullen gaan dansen. Ik had ook niet kunnen voorzien dat eten in je eentje zo’n zuur stukje zou opleveren. Wie met pek omgaat wordt ermee besmeurd, ook al is er sprake van Eating Apart Together.

Begrip, van de dag (120) Zitten is het nieuwe roken

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

ZITTEN IS HET NIEUWE ROKEN

 

De nieuwste bangmakerij en fundamentalistische treitercampagnes op gezondheidsgebied zijn al weer hip aan het worden. ‘Zitten is het nieuwe roken’. Ik weet niet of de overheid het nieuwe geloof al via folders en spotjes aan het uitrollen is? Ongetwijfeld zijn er hordes beleidsmakers bezig de burger de stuipen op het lijf aan het jagen. De overheid, het is net een bedrijf dat gespecialiseerd is in het genereren van nutteloze producten om die via een uitgekiende marketing aan de man te brengen. Kortom ‘Zitten is het nieuwe roken’, met nadruk op roken als het allergevaarlijkste wat de mensheid kan overkomen. Ik dacht toch dat bommen gooien op Syrië een stuk dodelijker is?

Resumerend, na de schijf van vijf die vroeger algemeen geaccepteerd werd als gezond, veroorzaken veranderende inzichten voor steeds nieuwe diëten en overheidsaanbevelingen om uiteindelijk weer bij de ouderwetse voedselgewoontes uit te komen. Suiker is superslecht, maar zit in al het eten, zelfs in geprefabriceerde groenten uit pot en blik. Er moet een vettax komen om obesitas uit onze westerse maatschappij uit te roeien. Alcohol mag voor mannen, hooguit twee glazen rode wijn per dag en voor vrouwen nog veel minder. Onder de achttien jaar mag het helemaal niet. Over rokers is het inmiddels wel duidelijk dat zij de criminelen zijn van de toekomst en als junken vervolgd zullen worden. Na de inwendige mens zijn nu de mens en zijn werkomstandigheden aan de beurt.

Eigenlijk mag je niet meer werken, of het moet het telen van je eigen groenten zijn. Tachtig procent werkt zittend op kantoor, maar het is feitelijk dodelijk. Diabetes en hart & vaatziekten komen bij zittende beroepen tot wel 2,5 keer vaker voor. Zelfs met extra beweging voorkom je een hogere kans op vroegtijdig sterven niet. Ik lust graag een biertje, ben net als alle Nederlanders ongewild verslaafd aan suiker, vetzucht is me niet vreemd, ik rook en heb een zitten beroep (en hobby). Theoretisch had ik dus al gestorven moeten zijn. (Met dat ik dit opschrijf, bespeur ik een vorm van bijgeloof, is dit niet de goden verzoeken?) De bangmakerij heeft mij bijna in de greep, maar ik laat me niet voor de gek houden. Ik wil niet zeggen dat ik ‘alive and kicking’ ben, maar zeker niet bevattelijk voor verderfelijk overheidsevangelie over gezondheid. Mijn nieuwe leus is: De (liberale) overheid is de nieuwe (middeleeuwse) kerk! En ik, ik ben een ketter.

Begrip, van de dag (119) Zwaartekrachtgolven

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

 

 

ZWAARTEKRACHTGOLVEN

 

Als je met het vliegtuig van Amsterdam naar Bangkok vliegt is er sprake van een tijdsverschil, maar ook van een cultuurverschil. Dat merken we allemaal als we met het vliegtuig naar verre oorden gaan. Een paar uur verder en een wereld van verschil, allemaal op die ene aardbol. Het is allemaal maar relatief. Als dat vliegtuig dan ook nog eens harder gaat dan de snelheid van het licht, of is het nu geluid, dan win je ook nog eens tijd en kom je in een andere dimensie. Die winstfactor in het groot, dus het hele sterrenstelsel erbij betrekkend dan kunnen we de relativiteit omschrijven als: E=MC2. Zie hier de (speciale) relativiteitstheorie van Albert Einstein.

De nauwkeurige lezer heeft het al lang door, ik begrijp er geen hol van en ik schaam me er niet voor. Mijn natuurkundige kennis blijft al steken ver voordat de elektriciteit gemeengoed werd. Ik weet dat met een druk op de knop het licht aan gaat en de computer werkt om stomme stukjes te schrijven die ik dan ook nog wereldkundig kan maken. De toepassingsmogelijkheden van de kennis van Einstein zijn me al helemaal niet duidelijk, al dicht ik mezelf een groot gevoel van relativieitszin toe. En daar hoef je helemaal geen beta-student voor te zijn, misschien juist wel niet. Ik vind het namelijk best geinig over hele wezenlijke zaken, helemaal niets te begrijpen. Dat het allemaal wezenlijke zaken zijn onderschrijf ik met mijn gebrek aan kennis dan weer wel.

Ik vond het daarom zo ontzettend magnifiek dat hele hordes wetenschappers bijna kinderlijk enthousiast waren toen de relativiteitstheorie van Einstein voor een deel bewezen werd. We hebben ontdekt dat anderhalf miljard jaar geleden twee sterren tegen elkaar zijn gebotst en er iets met die energiemassa is gebeurd waardoor we nu zwaartekrachtgolven kunnen waarnemen. Ik zeg met nadruk ‘we hebben ontdekt’ omdat als je mee kunt varen op de overwinningsroes je altijd spreekt over we en niet over ze. Natuurlijk begrijp ik er weer niets van, maar ik kan me het enthousiasme wel voorstellen. Dat moet iets zijn als voor een Feyenoordfan die na bijna twintig jaar ziet dat de mooiste club van Nederland weer eens kampioen wordt.

Begrip, van de dag (118) Geloof niet alles wat je denkt

/ sprakeloosid / 3 reacties

 

 

 

GELOOF NIET ALLES WAT JE DENKT

 

Beetje keuvelen met collega’s bracht onverwacht enige diepgang in het gesprek. Het ging over de functie van het denken in je leven. Daar kun je alle kanten mee op, maar neemt u van me aan het was een goed gesprek. Als klap op de vuurpijl kwam één van de collega’s met een geweldige uitsmijter. ,,Je moet niet alles geloven wat je denkt.” Dit vind ik nu mooi, eentje om over na te denken, misschien wel als levensmotto te gebruiken. Het helpt in ieder geval tegen mindfucken. Eerlijkheidshalve voegde hij er wel aan toe dat dit een wijsheid van zijn zus was. Een slimme zus laat hij weten.

In mijn enthousiasme deel ik mijn nieuw verworven inzichten met mijn jongste zoon. Je doet je best als opvoeder. Zijn gezicht spreekt boekdelen, hij vindt het maar niks. En als ik hem bevraag zegt hij: ,,Och dat is al zo vaak gezegd, misschien op een andere manier, niks bijzonders hoor.” Hij, de spuitelf van zeventien die volgend jaar Filosofie denkt te gaan studeren, doet zijn best om zijn arrogantie niet al te nadrukkelijk te laten blijken. Hij slaagt hier niet in. Ik ga er vanavond maar eens op broeden, de mooie uitspraak van de zus van mijn collega.

De eerste de beste zoekactie op Google met de uitspraak Geloof niet alles wat je denkt, levert heel veel hits op. De zus van mijn collega is beroemd denk ik in een splitsecond. Dan zie ik een plaatje van het bekende instituut OMDENKEN. De wijsheid wordt toegeschreven aan Eckart Tolle. Ik heb van hem gehoord, maar het kwartje valt niet meteen, hij doet iets met spiritualiteit. Daar laat ik het maar even bij. Eerst moet ik bijkomen van de teleurstelling dat mijn nieuw verworven levenswijsheid andermaal niet exclusief is. Ik zal niets zeggen over de zus van mijn collega, maar mijn zoon is dus best slim. Maar ik geloof dat ik denk dat ik zijn arrogantie nog even moet bijschaven zolang het nog kan.