Begrip, van de dag (137) Tip voor Wilders

 

 

 

TIP VOOR WILDERS

 

Het is weer eens chaos in België. Dat is een bekende kreet voor menigeen, voor de Belgen zelf op de eerste plaats. Onze Zuiderburen zijn meegegaan in de vaart der volkeren en hebben besloten om elektronisch tol te gaan heffen, in eerste instantie op vrachtwagens. Hiertoe dient iedere camion voorzien te worden van een kastje dat de aanwezigheid van de wagen kan registreren en een gepeperde rekening naar de transporteur sturen. Een transporteur met 74 vrachtwagens verwacht een extra kostenpost, buiten de aanschaf van de kastjes, van €300.000, – per jaar. 1 april moet alles operatief zijn, maar……u voelt hem al aan. Er zijn niet genoeg kastjes, de software voldoet niet en de tarieven zijn een weerbarstige weerspiegeling van de Belgische volksaard met Waalse, Vlaamse en Brusselse tarieven. Kortom het werkt niet, maar vanaf 1 april worden de boetes geïnd als je zonder Belgisch kastje over het beton in België rijdt.

Met verbazing hoorde ik een internationaal chauffeur aan die vijf kastjes in zijn cabine geplaatst heeft. Een voor Duitsland, voor Oostenrijk, Zwitserland, de vierde is me ontschoten en nu, het grootste kastje voor België met de ingewikkelde software die het niet doet. Overal moet tol betaald worden om de staatskas te spekken, in het gunstigste geval voor verbetering van de wegen en ten faveure van milieumaatregelen. Hoezo Europa?

Nu laat ik mijn onderbuik ook maar eens spreken, dat schijnt erg hip te zijn. Als we een goede logistiek in Europa gaan afbreken door allerlei benepen maatregelen, dan is het ook niet raar dat we grote problemen met Syrië, Rusland en al die andere brandhaarden niet kunnen oplossen. Hoe kunnen we in godesnaam vluchtelingproblematiek en terrorismebestrijding te lijf gaan als we in toenemende mate regionaal gaan denken. Ik heb een tip voor mijnheer Wilders om eens van zijn standaard riedel af te komen en iets nieuws te proberen. Nu eens niet moslims, terroristen, Grieken, Turken en vluchtelingen. We gaan de buren pesten, de Duitsers en de Belgen. Er komt geen Duitser en Belg meer in ons land zonder wegentaks te betalen. Oog om oog, tand om tand. Dan ook maar minder, minder en nog eens minder Duitsers en Belgen, blijven we echt lekker onder ons.

Begrip, van de dag (136) Fatsoenspiemels

 

 

 

FATSOENSPIEMELS

 

Vandaag stond ik stil bij een vergeten groep in Nederland. Hoe groot de groep is weet ik niet, maar ik sluit niet uit dat het misschien wel 30% van de bevolking kan zijn. De groep die het allemaal niet zo goed begrijpt, misschien wel bang is of in ieder geval conservatief. De groep die eigenlijk het liefste heeft dat alles zijn gangetje blijft gaan zoals ze het al decennialang gewend zijn en nog jarenlang willen volhouden. De groep die dus vanzelfsprekend ook bang, en dus tegen de komst van grote groepen vluchtelingen is. Maar ook een groep die heel welwillend de buurman groet, bij de plaatselijke voetbalvereniging vrijwilligerswerk doet en bovenal heel netjes is opgevoed. Ze hanteren omgangsvormen waarbij schelden, vloeken of gebrek aan respect niet geaccepteerd wordt. Maar ze zijn wel bang.

Deze groep wordt niet vertegenwoordigd. Want de PVV balanceert met betrekking tot omgangsvormen altijd op het randje, vaak erover heen. Als we het over respect hebben dan is het wegzetten van MINDER, MINDER, MINDER ver over de grens. Daar gaat de rechter zich over buigen. Maar erger dan de PVV zijn natuurlijk een groot deel van de aanhangers. Dit zijn vaak ook hele bange mensen die het niet goed begrijpen en bang zijn. Zij zetten hun angst om in boosheid, wat zeg ik ongebreidelde woede. Bovendien hebben ze omgangsvormen van een Neanderthaler. Het zijn natuurlijk geen leden van de PVV. Wie zijn dat wel trouwens? Ze zijn wel de stoottroepen van Wilders neem ik aan. Ik heb Wilders namelijk nooit openlijk en regelmatig horen ageren tegen de seksuele agressie van hen die overal een piemel in willen als het gaat om ‘Gutmenschen’ of in ieder geval andersdenkenden.

Die brave, bange, ietwat xenofobe mensen voelen zich vast niet gerepresenteerd door die bende van verbale verkrachters, met de PVV aan de zijlijn toekijkend. Overigens het massaal en hysterisch roepen van ‘Daar moet een piemel in’ heeft nog nooit bewezen dat daarmee denkpatronen veranderen of anderszins gezond is voor de mensheid. Een appel is gezond, maar dat wordt nooit geroepen. ‘Daar moet een appel in?’ Als dat nu geroepen wordt bij een dorpsactie tegen vluchtelingen, zou Wilders volgens mij nog veel meer aanhang hebben. Zolang die Neanderthalers nog geen fatsoenspiemels zijn, haal ik nog opgelucht adem.

Begrip, van de dag (135) Harem-revival

 

 

 

HAREM-REVIVAL

 

Je hebt vrouwen en vrouwen, niemand zal dat bestrijden. De enige overeenkomst die ze hebben is dat ze geen man zijn, maar voor de rest is het appels met peren vergelijken. In Nederland is de voorhoede bezig met glazen plafonds te beslechten en ze eisen gelijke beloning, zeer nobele doelen. Het is eigenlijk een schande dat de Internationale Vrouwendag hier nog aandacht aan moet besteden. Eigenlijk zou het gewoon een vrijblijvend feest moeten zijn. Dat was het wel in Turkije waar de First Lady, Ermine Erdogan, pleit voor de terugkeer van de harem in de Turkse maatschappij. Ze zegt letterlijk: ‘De Ottomaanse harem ‘een leerschool om vrouwen voor te bereiden op het leven.’

Bij mij komen dan twee vragen op. De eerste is of ik eigenlijk wel weet wat een harem is? Ik heb voorstellingen van witte slavenhandel, bloedmooie vrouwen met amandelbruine ogen en een figuurtje om je vingers bij af te likken, veel jaloezie onderling om de Sultan te behagen en waarbij geen plaats is voor de minder ‘geslaagde’ exemplaren. Misschien heb ik het mis, maar al zal de helft maar waar zijn van de orgiën en machtsspelletjes aan de Ottomaanse hoven, dan nog zullen de beelden die ik op het netvlies heb in de categorie 18+ behoren. Er was geen sprake van ordentelijke menselijke waarden en normen, laat staan van radicaal islamitische waarden en normen.

De tweede vraag is wat zal mevrouw Erdogan voorstaan met de voorbereidingen op het leven. Moeten ze leren koken zoals vroeger de ‘Spinazie-academie’ een voorbereidingen was op het leven voor de moderne vrouw, of in ieder geval om een gezonde maaltijd voor te zetten aan het gezin? Of leren ze ook andere dingen klaar te maken, bijvoorbeeld het gerief van de man? Ook daar waren boekjes over met name de kerk wist in verdekte termen op de huwelijkse plichten te wijzen. Ik zou wel eens willen weten wat de Turkse First Lady nu voorstaat met de terugkeer van de harem. Ik begon met vrouwen heb je in alle soorten en maten, dat blijkt want hoe zal de zoveelste feministische golf in Nederland kijken op de terugkeer naar de Ottomaanse Sodom en Gomorra in het hedendaagse Turkije. We zullen het wel horen, want de Turken zijn voorlopig onze trouwe bondgenoot, dus ze willen dat vast wel delen.

Begrip, van de dag (134) Ratio gewogen

 

 

 

RATIO GEWOGEN

 

Bovenstaande foto kwam langs op Twitter. Ik stopte met scrollen en keek aandachtig naar de tekst. De hele dag heb ik aan deze tekst gedacht. Als je het zo naast elkaar zet is het een raar fenomeen. Enorme (geld)verslindende trajecten om leven op Mars te vinden, water op Pluto en ondertussen kijken we in de zwarte gaten of we mogelijk aliens ontwaren. Tegelijkertijd breken we inderdaad onze eigen planeet af. Misschien is de boerensloot bij u in de buurt schoner dan twintig jaar geleden, maar de plastic soep in de oceaan schijnt heel erg te zijn. En naast de vervuiling zijn we ook bezig elkaar rechtstreeks af te slachten middels een enorm militair complex waarvoor we allemaal betalen en slechts weinigen geld verdienen.

Nu heb ik niet de hele dag gedacht over het zelfvernietigende vermogen van de mens of aan de betaling om die zelfvernietiging mogelijk te maken. Dat is te veel voor een mens om de hele dag over na te denken. Ik dacht meer aan de ratio erachter, de tegenstrijdigheden, maar vooral ook het afwenden bij mezelf van die tegenstrijdigheden. De ratio is een raar begrip. Ik vraag me af hoe ratio-gedreven zijn we eigenlijk? Waar we goed in zijn is om ons gedrag te voorzien van een plausibel verhaal om het te rechtvaardigen. Dat doen we in het groot, maar ook in het klein. Hoe hard vergoelijk ik mijn verslavingsgedrag ondanks de kennis van het vernietigende vermogen? De ratio is ‘a bitch’.

Met het wegen van de ratio las ik vandaag het nieuws. Eerst viel me een column van een blogster op, een noodkreet over onze onchristelijke houding ten aanzien van mensen in nood. Honderdduizend (Europees) politieke argumenten worden gehanteerd om vooral niets te doen. De ratio aan het werk. Toen viel me een bericht op over de vijfde ‘verjaardag’ van de oorlog in Syrië. De Tweede Wereldoorlog duurde ook vijf jaar voor ons in Nederland! Probeer die twee oorlogen eens met elkaar in verband te brengen! Boekenvol over ‘onze strijd’ tegen de nazi’s en nu? Wat kunnen we met de complexe strijd waarin we toch echt deel van uitmaken. Van een andere orde is een berichtje van een lid van de Partij van de Dieren die het Dolfinarium in Harderwijk aanklacht vanwege seksueel misbruik van dolfijnen. Ook deze dame zal ongetwijfeld rationele gronden hebben om het aftrekken van dolfijnen te verbieden. Tja!!!

Begrip, van de dag (133) Gifgroen

20160305_150224

 

GIFGROEN

 

En dan vind je jezelf op zaterdagmiddag terug in de Ikea, my all time favorite. Het doel was duidelijk, een kast of andere opbergruimte voor de slaapkamer. Niet voor de kleding, maar voor alle andere zaken die ook een plek dienen te hebben. De huidige kast heeft het begeven, dus we moeten. Of beter gezegd ik moet en mijn levensgezellin mag met de belofte dat we alleen gaan zoeken naar de gewenste kast. Een vrouw, een vrouw, een woord een woord, we hebben gericht gezocht maar wel de hele Ikea doorgelopen. Eerst moesten we stelling 24, vak 26 onthouden. Die werd vervangen door stelling 4, vak 5, toen weer een andere en we besloten te kiezen voor toch de eerste. Wat was ook al weer de stelling waar we wezen moesten?

Binnen een uur doolden we gericht naar de stellingen in de wetenschap dat ik die middag iets in elkaar zou knutselen om onze slaapkamer een ander aanzien te geven. Meestal lukt dat me uiteindelijk, het humeur wil echter nog wel eens achteruit hollen. “We kunnen ook nog even bij de koopjeshoek kijken.” Met dubbele gevoelens liep ik mee. Aan de ene kant nog langer binnen bij de Zweedse meubelgrutter, maar als er iets stond dat al in elkaar geflanst is, heb ik de rest van de middag vrij. En daar stond hij daadwerkelijk, gifgroen en lelijk te wezen, voor slechts veertig procent van de originele prijs. Ik dacht strik erom heen en wegwezen. Het gevaarte hebben we snel op een karretje geladen. Moeder de vrouw moest nog terug de winkel in om de passende accessoires om te wisselen.

Ondertussen stond ik schaapachtig de niet aflatende rij klanten op weg naar de kassa te observeren. Wat een familiegeluk liep langs mij en mijn opbergmeubel. Maar ze keken ook naar mij met een mengeling van onbegrip en medelijden. Wie koopt er nu zo’n lelijk ding zonder zich te schamen? Je ziet het ze denken, de een na de andere. Ik op mijn beurt oordeelde ook geringschattend over de inhoud van hun wagentjes met ladingen vol Hörby’s, Billy’s en niet nuttige Utufrutans. Maar ik hoef geen schroefjes te tellen of een onbegrijpelijke routebeschrijving te doorgronden. Met een relaxed muziekje op de achtergrond hebben we de slaapkamer een kleine facelift gegeven. We zijn tevreden over het resultaat.

(Dit was eigenlijk het begrip van gisteren, maar nu is het resultaat pas klaar)

20160306_141936

Begrip, van de dag (132) Toverpaal

20160306_094936

 

 

TOVERPAAL

 

En het leven heeft weer een hele andere wending gekregen, met nieuwe mogelijkheden, maar misschien ook wel met nieuwe frustraties. Sinds gisteren hebben wij de toverpaal gekocht, een dingetje dat echt alles kan. We hebben hem gekocht bij de MediaMarkt, niet bij Christien Le Duc, voor mensen met een zondige kronkel die dat soms dachten. Na jarenlang gekloot met snoertjes die niet weggewerkt konden worden door iemand met twee linkerhanden, periodes zonder muziek zelfs en behelpen met oordopjes, hebben we nu een eenvoudige box voor slechts €39, – waarmee we alle muziek en radio programma’s kunnen beluisteren die we willen.

Het biedt ongekende mogelijkheden. Met een telefonisch abonnement op Spotify komt de wereld van muziek nu bij ons thuis. De toverpaal is gemakkelijk te verplaatsen, werkt minimaal 6 uur voor dat het opgeladen moet worden. Straks gaan we de een nieuwe kast inrichten op de slaapkamer. U raadt het al, met passende muziek. Ik had zelf “Men at Work” in gedachten, maar dat kan ter plekke nog veranderen. Een tuinfeest deze zomer, geen probleem, we kunnen een setlist klaarmaken en we zijn verzekerd van urenlang muziekplezier op de achtergrond, of dansmuziek voor de liefhebber. Zelfs op vakantie biedt de toverpaal nieuwe dimensies.

Het afstellen, instellen en finetunen is nog wel een dingetje, maar met twee eigentijdse zoons lukt dat uiteindelijk best wel. Je moet het onbegrip en nauwelijks verholen arrogantie gewoon even op de koop nemen, maar sinds vandaag zijn we dus voorzien van de toverpaal in huis. Vanochtend lekker ontbeten met Vivaldi’s Vier Jaargetijden, maar we hadden ook kunnen kiezen voor Vroege Vogels op Radio 1. Met Bluetooth kan alles, ik begrijp er niets van, maar dat heb ik al met elektriciteit en dat is van de 19e eeuw. Zodra ik weet hoe de knopjes moet beroeren, kan ik met de toverpaal overweg.

Begrip, van de dag (131) Battle between the sexes

 

 

 

BATTLE BETWEEN THE SEXES

 

,,Pas op, daar lopen Xantippe de Ka, Betty de Tang, Giftige Greetje en de rij wordt gesloten door Hannah met haar op de tanden!”
Ik word gewaarschuwd door mijn onafscheidelijke wapenbroeders in een verschrikkelijke oorlog. Het volgende ogenblik verandert de ogenschijnlijke rustige omgeving in een waar slagveld. Ik vloek, ren achter een van die afzichtelijke heksen om ze een kopje kleiner te maken. Het moet maar eens afgelopen zijn. Met een laatste krachtsinspanning, lukt het net niet om mezelf tot oorlogsheld te verklaren. Badend in het zweet word ik wakker en besef dat ik gedroomd heb. Over de oorlog tussen Mars en Venus. Dat is raar! Ik realiseer me dat ik de avond ervoor ziek naar bed was gegaan, maar waarom deze droom?

Ik laat de vorige dag de revue passeren en herinner me een interview met een wetenschapper van de Universiteit van Groningen, Brechtje Wertheim. Samen met haar collega’s onderzoekt zij het paargedrag van fruitvliegjes oftewel de Drosophillia’s. Ik herinner me die naam nog van de middelbare school toen we fruitvliegjes moesten sorteren bij de geneticalessen. Brechtje Wertheim onderzoekt dus het paargedrag. Ze gooien de mannetje en vrouwtjes bij elkaar en op het moment dat de aantrekkingskracht tussen twee vliegjes dreigt, worden ze apart genomen en geobserveerd door de dames en heren van de universiteit alsof ze in een louche seksbioscoop zitten. Een ware pornoshow volgens de wetenschapster die niet onder stoelen of banken steekt dat ze het heel spannend vindt. De paring duurt wel 10 tot 20 minuten, ik heb wel eens gemiddelden gehoord bij de mens die niet in de buurt komen.

Maar er is recent meer bekend over de drosophillia’s, ze manipuleren waar je bij staat. Er is in de fruitvliegjesmaatschappij een evolutionaire oorlog gaande tussen de mannetjes en vrouwtjes. List en bedrog regeert, er wordt gesjoemeld met aantrekken en afstoten. Vrouwtjes laten zich nemen, maar gebruiken niet altijd het sperma, maar wel het zaadvocht waarin allerlei substanties bevinden waarvan ze sterker worden. Mannetjes met een minder libido hebben daarentegen weer spannend zaadvocht dat andere mannetjes op afstand houdt, zodat hun spermacellen alsnog voor de reproductie gaan zorgen. Een ware chemische oorlog bij deze lullige insecten. Je verwacht het niet, maar ik vind het reuze interessant om te horen. Ik hoef er niet van te dromen, of is er toch iets gaande in de wereld van mijn soort dat ik nog niet goed kan doorgronden?

 

Voor het interview, volg de link (bij minuut 49 en 39 seconden) Echt heel interessant.

Begrip, van de dag (130) Het land van Rutte

 

 

 

HET LAND VAN RUTTE

 

Al weer de derde aflevering vanavond over ‘het Land van Lubbers’. Dat zijn wij dus, zo’n dertig jaar geleden. Het lijkt me heerlijk om zoiets te maken, want ik heb begrepen dat Ruud Lubbers zelf niet bij de scriptmakers behoorden. Lekker spelen met de actualiteit van toen, grasduinen in de verschillende autobiografieën en andere achtergrondinformatie en dan de mens Ruud Lubbers neerzetten met zijn sterke en minder sterke kanten. De insinuatie van een mogelijk affaire met Beatrix, ze is ook maar een mens van vlees en bloed, lijkt me niet onwaarschijnlijk. Ruud Lubbers hield wel van vlees. Maar niet alleen de schuinsmarcheerder Lubbers en zijn vrouw Ria zijn vermakelijk, ook de hot items van toen. Vandaag kwamen de kruisraketten en de opkomst van Gorbatsjov ter sprake.

Ik zit wel eens te denken hoe zo’n serie er over dertig jaar uit zou zien? Het land van Rutte, we mogen alleen hopen dat Mark Rutte de 12 jaar niet vol zal maken. Wat zullen de persoonlijke clashes zijn tussen de bewindspersonen, zou Rutte ook zo goedlachs zijn onder diens (bijna) gelijken of zal hij ook wel eens met de vuist op tafel slaan? Wat zal onze huidige premier drijven? Was het echt wel nodig de Grieken financieel de duimschroeven aan te draaien? Zal Merkel hem een moedergevoel geven of juist helemaal niet. Welke rare beslissingen moet hij tegen zijn gevoel innemen om te voorkomen dat PVV nog meer macht krijgt? Wie is zijn trouwe gesprekspartner? Wie is zijn grote rivaal binnen het kabinet of binnen de VVD? Hoe zal hij spreken over Willem Alexander, zou hij knipogen naar Maxima of stiekem dromen over een tango met de koningin. Allemaal ingrediënten voor een prachtige soap. Tenminste als Nederland er dan nog een beetje florissant bij staat.

Als we dan op zijn gegaan in een groter geheel van Europa, dan is Rutte een onbelangrijke voetnoot in de geschiedenis. Als we achter dichte grenzen heel hard ons best moeten doen om onze polders een beetje droog te houden, zal de soap er heel bitter en verwijtend uitzien. Misschien is de tsunami van islamieten dan wel een feit en krijgt Rutte zware verwijten dat hij niet naar zijn rivaal Wilders heeft geluisterd. Maar dan zal er geen serie zijn vermoed ik. Wie zal de heimelijke muze zijn voor Rutte die ongetwijfeld op zal duiken? Eerst het land van Lubbers maar afkijken, morgen leven we wel verder.

Begrip, van de dag (129) Schop onder je hol

 

 

 

SCHOP ONDER JE HOL

Ik vrees dat dit een exhibitionistisch stukje gaat worden. Niemand hoeft te vrezen dat er onoorbare foto’s geplaatst worden, maar vandaag werd een donker rafelrandje van mijn gevoelsleven geraakt. Ik hoorde op de radio een interview met een integere mevrouw wiens broodwinning bestaat uit het geven van knuffeltherapie. Mijn ratio zegt dan, het zal wel nodig zijn en er is een markt voor. Met name dat laatste kan ik me voorstellen met de enorme eenzaamheid in het land van individuen en gebrek aan cohesie. Mijn gevoel zegt echter: ,,Dat moet je toch niet willen?” En hiermee toon ik wel een pietsie conservatisme en gebrek aan empathie en zo wil ik liever niet te boek staan.

Ik weet natuurlijk dat aanraken en aangeraakt worden belangrijke facetten in het leven zijn van ieder mens. Natuurlijk begrijp ik dat het totaal iets anders is dan betaalde seks, of liefde zo u wilt. Ook daar is een grote markt voor, hoewel het nog altijd, of misschien weer steeds meer, in de taboesfeer ligt. Maar in geval van prostitutie noemen we het geen therapie. Knuffelen is natuurlijk heel natuurlijk. Ouders knuffelen hun kinderen, vriendinnen knuffelen vaak en veel en zelfs vrienden knuffelen bij begroeting al ziet het er vaak uit als een dreun op de schouder. Een pluche beer of een huisdier kan een vervanging zijn, al zal nimmer het intermenselijke contact hiermee vervangen kunnen worden. Maar betaalt een knuffel krijgen,uiteraard ingekaderd in een therapeutische setting heeft ogenschijnlijk iets triest. En misschien is dat het ook wel, maar soms is de menselijke samenleving heel triest.

Toch bracht het me op een idee, ik zie een andere markt, een tegenovergestelde markt. In mijn optiek zijn er ook genoeg mensen die een schop onder hun hol nodig hebben en dan ook letterlijk een trap onder hun reet. Ik noem het ‘kick the ass-therapie, waarbij therapie wel nadrukkelijk genoemd moet worden anders kan men in verwarring raken en kinky gedachten koesteren. Bij de therapie denk ik echt niet aan zweepjes of plankjes, maar puur aan een stevige uithaal met mijn maatje 45. Uiteraard ingekaderd met vooraf een keurig intakegesprek om nut en noodzaak te definiëren. Ik denk dat er genoeg mensen zijn die af en toe van zichzelf denken dat ze een schop onder hun hol hard nodig hebben, hoop ik. En anders denk ik dat wel en krijgen ze gratis mijn helende therapie.

 

Begrip, van de dag (128) Biologische hertaling van de bijbel

 

 

 

BIOLOGISCHE HERTALING VAN DE BIJBEL

 

Donderdagavond is boodschappenavond, snel met de auto naar de plaatselijke grutter. Vaak luister ik dan naar het programma Kunststof op Radio 1, even vaak luister ik het niet af want koffie, bier en appels moeten gehaald worden. Vanavond was er een interview met Carl van Schaik, bioloog en primatoloog. Hij heeft samen met Kai Michel een hertaling van de bijbel gemaakt. Samen bekijken ze de bijbel vanuit een biologische en antropologisch gezichtspunt. Dat moet ik eens opzoeken, niet beseffend dat het programma opnieuw beluisterd kan worden. Dat heb ik gedaan toen de boodschappen netjes op hun plek stonden. Ongelooflijk interessant om op die manier naar de bijbel kijken.

Ik ben mild katholiek opgevoed en katholieken zijn van nature luie christenen als het om bijbelvastheid gaat. Ik neem genoegen met de tien geboden als leidraad voor mijn leven en zelfs daar permitteer ik me nog een heleboel interpretatievrijheden. En dat is ook goed als ik Van Schaik beluister want de hele bijbel is opgeschreven om de wereld rondom de mens heen te verklaren. Daarmee is religie in zijn visie sterk tijd- en plaatsgebonden. Van Schaik begint bij het begin, de Hof van Eden. In de visie van de primatoloog is de verbanning vanuit het Paradijs niet meer dan een verklaring van de overgang van de jagerscultuur naar de landbouwcultuur. Dit bracht enorme veranderingen voor de mens met zich mee, het bezit werd er mee verklaard, mensen gingen in grotere gemeenschappen wonen en die gemeenschappen kregen meer te maken met overlast van elkaar, maar ook ziektes en rampspoed. Het zoeken naar verklaringen voor zaken die mensen overkwamen en/of die ze niet begrepen, werden vastgelegd en uitgelegd. Met de landbouwcultuur deed ook het monotheïsme zijn intreden.

Met bovenstaande doe ik het interview met Carl van Schaik te kort, laat staan dat het iets zegt over het boek, Het Oerboek van de Mens – De evolutie en de bijbel – dat ik tot een uur geleden nog niet kende, trouwens de auteurs ook niet. Ik wil het beslist lezen. Ik kan me zo voorstellen dat vanuit andere wetenschapsdisciplines of kennisbronnen ook hele creatieve manieren zijn om de bijbel te hertalen. Misschien waag ik me ooit aan de hertaling van de bijbel vanuit het perspectief van de boodschappen doende man. Als je heel creatief bent kun je daar vast een boek mee vullen. Voorwaarde is wel om die bijbel eens goed te lezen.
PS. Voor wie het programma wil beluisteren volg de link. In een tijd van snel, snel, snel is dat onnatuurlijk, zelf een tekst als hierboven is gemiddeld al te lang, maar echt, het is een aanrader.