Het was niet de week van Biden. Zelfs de alom geprezen Kamala Harris die het glazen plafond beslechtte, eiste niet mijn aandacht op. Nee, we hebben in Nederland een nieuw fenomeen. Rob Kemps! Rob wie? Rob van de Snollebollekes, je weet wel BOEM, BOEM, BOEM van links, naar rechts. Deze Rob is de slimste mens van Nederland. Een terechte winnaar en een lichtpuntje in de week van de avondklok, zoals De Kamer heeft besloten. En onze TeflonMark van de toeslagenaffaire? Hij showde zijn ware ik. In demissionaire staat heeft Rutte in de Tweede Kamer gedreigd nu feitelijk meer macht te hebben. Die durft. Het is maar goed dat er binnenkort verkiezingen zijn. Moge heel Nederland maar eens goed nadenken hoe het verder moet. Ik zou zeggen: Rob for President en laat hem schallen door de luidsprekers van alle Nederlandse huiskamers: Naar LINKS, naar LINKS!
Ik begrijp er niets van. Wel wat natuurlijk. De val van het kabinet lijkt logisch, maar of het helpt? De bewijslast van alle fouten kan ik niet doorgronden. Maar ik geloof niet dat er veel mensen persoonlijke fouten hebben gemaakt. Maar goed, politiek verantwoordelijk is politiek verantwoordelijk. Ik geloof wel in grootschalige systeemfouten waarvan vele hardwerkende Nederlanders de dupe zijn geworden. Ruimhartig herstellen is mijn devies, maar er zijn in de publieke sector nog zoveel andere bureaucratische machinaties. Jaren moesten het ‘meer, met minder mensen’ ondersteund door de (overheids) ICT!! Corona bewijst al dat de publieke sector uitgekleed is. En de linkse partijen kunnen er niet van profiteren. Waarschijnlijk te woke en te weinig wake? In maart 2021 gaat mogelijk Rutte(!) de verzorgingsstaat repareren. Misschien om te voorkomen de er met Wilders Trumpiaanse toestanden gaan ontstaan. Ik zei al, ik begrijp er niets van.
’s Morgens heb ik lang in twijfel gestaan, doe ik het wel of doe ik het niet. Het eerste klompenpad in 2021. Het was koud, maar zonnig. Op mijn vrije dag was ik op tijd wakker. Bovendien bezit ik waterdichte schoenen en warme kleding. De wat negatieve commentaren op de site van klompenpaden met betrekking tot het Nudepad maakte mij nieuwsgierig. De echte puristen dulden geen asfalt, maar ik ben geen purist dus een stukje asfalt langs de weiden en vergezichten vind ik geen bezwaar. Er is overal wel wat te zien of te beleven. De start in Oude Nude op zich is al compleet onbekend en nieuw voor mij. Dus gaan met die banaan. De laatste kerstkilo’s er af lopen, of in mij geval kuieren. De ervaring leert dat met het maken van foto’s, een bammetje eten en wat drinken, ik amper de vier kilometer per uur haal. Vandaag al helemaal niet want op sommige plekken was het heel hard werken.
Hoezo te veel asfalt, mijn schoenen zogen in de modder en ik heb menig glibberpartij moeten ombuigen in ware acrobatiek om niet geheel bemodderd bij de eindstreep te komen.
De dag had trouwens een primeur. Ik ben altijd jaloers op mensen die vogels goed kunnen onderscheiden op kleur, geluid en manier van vliegen. En dan zijn er ook bij die de beestjes nog vast weten te leggen. Dat is mij vandaag ook voor het eerst gelukt. Nu had ik wel te maken met hele brutale meesjes die helemaal nergens van opkeken. Brutaal en zelfverzekerd bleven ze gewoon in de boom, speciaal voor mij. Geen kunstzinnige of bijzondere foto, maar wel mijn eerste gelukte vogelreportage. Ik herinnerde mij ook eens pogingen te hebben gedaan een biddende roofvogel in de buurt van klooster Sion in Diepenveen met mijn mobiel te vangen. Niet gelukt. Met deze foto is de dag dus in principe al gelukt.
Do I have to say more?
Kortom een verrassende wandeling tussen het laagland van Wageningen, Veenendaal en Rhenen. Prachtige vergezichten en genoeg tijd om te mijmeren over van alles en nog wat, behalve de politiek had ik besloten voor vandaag. Geen afzettingsgedoe in Washington, geen dreiging van het vallen van het kabinet en al helemaal geen coronacijfers. Het mijmeren zorgde er wel voor dat ik twee keer een bordje miste, maar dat lag geheel aan mij. Met een goede vier kilometer extra hoop ik dat 13 januari de eerste is van vele klompenpaden dit jaar.
Voor meer foto’s zie ook mijn Instagramaccount titiissprakeloos
Een onrustig weekje was het. Iedereen wil ineens voor een prikkie op de eerste rang. Kunnen we eindelijk vaccineren, dan doet minister De Jonge het blijkbaar weer niet goed. Ik zou zeggen, niet meer muiten, maar spuiten.
Wel muiten dacht Trump, zijn haatcampagne van leugens had bijna succes in Washington. Bijna, of verloor de Messias slechts de eerste slag? Wordt 1/6 historisch net zo magisch als 9/11? Bij mij rest vooral de vraag waar ligt de grens tussen (twitter)vrijheid van meningsuiting en terroristische opruiing? Ik durf het niet te zeggen.
Moet we het nog hebben over de nieuwe omroepbaas van Zwart die weer een mentale inzinking had. Nee, dat is het niet waard om de week af te sluiten. Ik hoop dat we de rest ook snel kunnen vergeten, dan komt er een eind aan het gezeik over corona en wordt 1/6 niet magisch.
De week met jaarwisseling verleidde mij om 2020 in 144 woorden te vatten. Ik doe het niet. Youp heeft dat al gedaan. Wat is hij blijvend goed om de tijdsgeest geestig en gecomprimeerd te verpakken. Daarvoor dank. Nu zijn er mensen die Youp te grof vinden. Dat kan, kwestie van smaak. Het gezeik op Twitter is daarentegen een geweldige weerspiegeling van de inhoud van zijn conference. De Wildersen en Baudetachtigen hanteren het sleetse commentaar dat Joepie een ultralinkse demagoog is. Niets nieuws onder de zon. Wel nieuw zijn de zichzelf serieus nemende ‘deugmensen’ die Youp te wit, te man, te weinig tweeslachtig en vooral te oud vinden. Zie hier de melange van polariteiten in Nederland, dè te luid aanwezige minderheid die onze tijdsgeest bepalen. Jammer dat hij het bijstandsschandaal uit Wijdemeren niet heeft kunnen bespreken, een Youperiaans spektakel is ons daarmee onthouden. Leve 2021!
Terugkijkend op de week, vraag ik me af hoe ik de week had bekeken als er geen anderhalvemetersamenleving was. Wat was dan het woord van het jaar geworden? Misschien waren we losgegaan op het milieu en de boeren? Was Carola Schouten dan ten onrechte het (kerst)haasje geworden? Of het kabinet was gevallen op de toeslagaffaire, de urgentie om door te regeren was minder. Of we hadden met zijn allen echte zwaaifeesten gehad langs de kust om de Engelsen uit te zwaaien. We’ll meet again? Je weet het niet, het is een koe in de kont kijken met alsdan-vragen. Of, hoe had ik de week beschreven als het helder weer was met een witte maagdelijke laag sneeuw die alle zorgen voor even zou bedekken? Maar is guur, stormachtig en grijs, dus mijn 144 woorden moeten het doen met deze omstandigheden. Tot 2021, we’ll meet again!
Ik geloof niet in astrologie. Ik ben Stier en die geloven niet in dat soort zaken. Men zegt dat ‘the Age of Aquarius’ is begonnen. Grote veranderingen zijn aanstaande, er werd al over gezongen in de film Hair. Het nieuws van de dag overziende is er gedoe in Europa. Brexit en Covid zorgen dat Europa bibbert en siddert. De nadagen van president Trump lijken daarbij op een vredig kinderfeestje. En wat te denken van de politieke gevolgen van de toeslagaffaire in Nederland? Het is me wat al die veranderingen. Maar wat zijn nu veranderingen? Toch niet meer dan herdefinities van de status quo? Van mij mag er best her gedefinieerd worden, misschien best nuttig. Maar laten we dat voor de verandering niet doen met zoveel bombarie. Vandaag dus de start van het Watermantijdperk. Ik hoop dat het maar weer snel afgelopen is, die quatsch.
Afgelopen week wil ik typeren als de week van het randje. De Lockdown is een feit, dus velen zoeken het randje op. De HEMA, de Action, vakantiegangers naar de Antillen, want immers familiebezoek. O ja, in Groningen moesten 400 medicijnstudenten in één ruimte tentamens doen. Iedereen zoekt het randje van de regels op, met daarbij een grote middelvinger naar de geest van de Lockdown, voorkom verspreiding. Iedereen speelt zijn eigen viroloog en snoept van de naar hem of haar gewenste wetenschappelijke bewijzen. Living on the edge op de rafelranden van 2020. Luisterend naar de vox populi in de (sociale) media, wil ik naast de Lockdown ook een klepdown voorstellen, voor de teleurstellend grote groep randdebielen in ons land. Helaas mag je dat niet testen en is er geen vaccin voor. Nu maar hopen dat we 2021 niet beginnen met een grote rouwrand. Fijne feestdagen.
Verkiezingstip voor de PvdA. Zoeken en lijm kopen. Lodewijk Asscher zoekt naar ideologische veren die 25 jaar geleden zijn afgeworpen. Als ze gevonden zijn, opplakken met twee componentenlijm en nooit meer afdoen. De veren die betrekking hebben op eerlijke verdeling moeten vooral gekoesterd worden. Dat dit kan lezen we in het verhelderende boek Fantoomgroei, een bijbel voor iedereen die naar ideologische veren zoekt. Geloof je niet dat maar een beperkte groep rijker is geworden de laatste dertig jaar? Dan heeft de coronacrisis je hopelijk wakker geschud. Ik noem (ouder)zorg, onderwijs, politie, daklozenopvang en justitie! Erst das Fressen dann die Moral! Verdelen dat geld waar we allemaal hard voor gewerkt hebben, de moraal volgt vanzelf. Dus Lodewijk, zoeken, plakken en de PvdA gaat een gouden toekomst tegemoet. Hoeven we onze polariserende energie niet meer te stoppen in emanciperende hobbyclubs. Want iedereen is gewoon iedereen. Toch?
De afgelopen week samenvattend, er was weinig opwindend nieuws. Trump zit nog in het Witte Huis, Biden bereid zich in zijn laatste levensjaren voor om puin te ruimen. Geen opwinding op dit front maar we kunnen onze lol nog op met de Amerikanen. Ook deze week weer mislukte onderhandelingen tussen de EU en Engeland. What’s new? Zullen Boris en Ursela de harde Brexit kunnen afwenden? Willen ze dat? Brexit, we zullen de komende weken nog lachen om dit trieste cabaret. De coronacijfers dalen niet, het gemopper in Nederland over de maatregelen, waar we ons dan massaal niet aan houden, gaat onverminderd door. Met of zonder vaccins, we dreigen 2021 met een enorme knal te gaan beginnen. Kan lollig worden. De oude kranten gaan de papierbak in. Voor de nieuwe week hoop ik op echt nieuws, zo niet dan slaan we gewoon de week over.
sprakeloos verhalen 