Een gros woorden voor de week (13 maart 2021)

Hoe is het eigenlijk in de rest van de wereld? Corona en verkiezingen voeren de boventoon. We hebben natuurlijk  gehoord dat ook het Engelse Koningshuis niet deugt.  En we werden geconfronteerd met een andere Koning, Martijn welteverstaan. Die moet gedacht hebben, oog om oog, tand om tand en bagger met bagger vergelden. Woensdag hebben we de verkiezingsuitslag. Krijgt het kabinet Rutte de meerderheid of niet? In dat laatste geval wordt het spannend of bijvoorbeeld linkse partijen de eenheid blijven die ze nooit geweest zijn. We kunnen de verkiezingen ook, zoals Trump, nog frauduleus verklaren. Ik ken een boreaal mannetje die deze taak op zich wil nemen, zeker nu het poststemmen niet vlekkeloos gaat.  Corona blijft nog een tijdje onder ons, maar ik hoop dat we de verkiezingen snel achter ons kunnen laten. Misschien krijgen we dan weer oog voor andere zaken. Misschien ook niet.

DE TWEEDE SPRAKELOZE PEILINGEN VERKIEZINGEN 2021

Wat heb ik mezelf aangedaan, weer willen winnen van Maurice de Hond qua peilingen? En dat allemaal voor het goede doel, Leger des Heils. Voor iedere zetel afwijking gaat er een tientje naar een nog nader te bepalen project binnen het Leger des Heils. Omdat ik er werk kan ik snel bekijken waar het goed gebruikt kan worden. (Zie verder ook mijn eerste verkiezingsbijdrage van begin maart.)

Hierboven heb ik een aantal peilingen in een tabelletje bij elkaar gegrabbeld. Vandaag mijn tweede peiling van gezond boerenverstand, onderbuik en persoonlijke observatie van het humeur van Nederland. Hierna komt er in ieder geval nog een op 14/15 maart 2021. Ik weet niet of er nog gepeild of campagne gevoerd mag worden op 15 en 16 maart. Zo ja, mogelijk dat ik op de vooravond van de echte verkiezingsdag pas mijn finale oordeel ga komen.

De huidige coalitie

De vraag is, gaat de huidige coalitie een meerderheid krijgen in de Tweede Kamer. Het zal spannend worden.

VVD

Nederland lijkt iets Rutte-moe te worden en wat gaat corona nog verder doen. De 32 van Maurice de Hond vind ik schromelijk een potje wensdenken. De 38 of 39 van Ipsos en Peilingwijzer ogen voor mij iets te overdreven. Ik vind mijn 34 nog wel wat aan de voorzichtige kant, maar vooralsnog doe ik het er mee. Welke coronavrijheden worden nog vergeven om het humeur van Nederland te pleasen. En dat effect gaat naar Rutte, want dan zijn we voor eventjes tevreden. Zo zijn we.

CDA

Het Wobke-effect lijkt te zijn uitgewerkt en het Omzigt-effect is niet groot genoeg (meer). Ik denk dat de 18 van mezelf het absolute maximum is. Het wordt knalhard werken om ze te behouden, die 18.

D66

De leverancier van de eerste vrouwelijke Nederlandse premier? Ongeacht de kwaliteiten van Sigrid Kaag, het is een te goedkope marketing stunt. Al zal zij, vooral zij en minder D66, het goed blijven doen de laatste week, dan kunnen er hooguit 1 of 2 zetels bijkomen. Met 16 als het maximum, hoe wil zij met een grotere VVD, en waarschijnlijk ook CDA en PVV de leiding gaan nemen. En laten we eerlijk zijn, de VVD staat niet bekend als een charitatieve progressieve partij. Ik zie Mark Rutte nog niet vrijwillige zijn premierschap afstaan om goede sier te maken bij feminienminnend Nederland. Dus een stem op D66 is geen stem op een vrouwelijke premier al denken velen nog van wel.

CU

Ik verwacht dat ze de zes gaan halen.

De linkse oppositie

Het is treurig, maar veel meer dan veertig zetels gaan ze niet krijgen en dan moet ik de PvdD erbij gaan rekenen. In de wetenschap dat Nederland sociaaleconomisch overwegend links georiënteerd is, lukt het niet om dit onder de kiezer te brengen. Linkse politiek is als protestantisme in vervlogen tijden. Als je het met een zinsnede niet eens bent, dan richt je je eigen kerk maar op. En de grootste tegenstanders worden je vroegere vrienden. Zelf heb ik altijd de leuze gehanteerd, met zulke linkse vrienden heb je geen vijanden meer nodig. En Mark Rutte blijft heel royaal op zijn plek zitten. Zoals ik al zei, sociaaleconomisch is er een wereld te redden voor links, maar als iedereen zijn eigen hobby blijft uitdragen zijn veel voormalige PVV-stemmers toch echt niet terug te halen. En het zijn zeker niet per definitie racisten hoor. Voorlopig is linkse samenwerking nog een utopie.

GL

Klaver vlamt nog niet ondanks dat na corona het milieu toch wel een belangrijk issue is. Hier en daar splintert er wat naar BIJ1 of VOLT of een paar splinters meer naar de PvdD. Bovendien heeft GroenLinks nog nooit de regeringsverantwoordelijkheid durven pakken. 11 zetels, daar blijft het bij.

SP

Staat ook niet bekend om haar compromissenbereidheid. Ze hebben af en toe te maken met concurrentie van de PVV, dat kleurt ze een beetje negatief. Vooral de gereserveerdheid naar Europa maakt overstap van andere linkse kiezers naar de SP huiverig, ondanks Renske Leijten. Ook voor de SP 11 als maximum mijns inziens.

PvdA

Misschien wel het treurigste aanzien heeft deze partij. Als we links dan vergelijken met het protestantisme in de 19e en 20e eeuw, misschien is de PvdA dan wel de oorspronkelijke katholieke moederkerk. De zieltjes kunnen niet behouden blijven, maar in de kern is de sociaaldemocratie wel de basis van alle andere splinters die op hun eigen hobby’s de nadruk gaan leggen. Hun deelname aan het vorige kabinet Rutte blijft ze bovendien dwars zitten. Deze open wond is nog net zo open. 13 zetels, het is mogelijk wensdenken. Ploumen of Asscher, het zal niet zo veel schelen. Eén grote fout de laatste week en ze halen de dertien niet.

PvdD

Hebben hun eigen gelovigen binnen de linkse kerk weten te bemachtigen en dit is stabiel licht groeiend. Deels een achterban uit geradicaliseerde fundamentalisten, maar ook sympathisanten uit naburige kerken, bijvoorbeeld GroenLinks. 6 zetels waarschijnlijk, misschien 7, maar zeker niet meer.

Rechtse oppositie

PVV

De kracht van Wilders is na zoveel jaar wel duidelijk. Anti-Europees, anti-islam en integratie en anti-establishment. Hij put uit een grote groep mensen die om welke reden dan ook verweesd zijn geworden door de complexe samenleving. Die groep is voorlopig wel bediend. Daarmee is de groei er uit. Hoewel op de sociale media de inwisselbaarheid tussen PVV en FvD logisch lijkt, is dit volgens mij niet het geval. 22 zetels maximaal dus voor de PVV.

FvD/JA21

Daar waar de nationalistische sentimenten bij de PVV gestabiliseerd lijken, is Baudet nog zoekende. Aanvankelijk in het vaarwater van Wilders, maar de laatste maanden is hij op zijn eigen wijze aan het globaliseren. Globaliseren? Ja, met verdwaasden, Trumpianen, Russen, Q-Anon en bewoners van Wappelonië over de hele wereld. Kortom Lunatics United. Hij profiteert van zijn naamsbekendheid en de Uil van Minerva, meer dan 6 zetels zullen het er niet worden. Zijn voormalige vrienden van JA21 zullen een substantieel deel van die 6 kunnen afsnoepen.

En de rest?

De SGP is een zekerheid met 3 zetels al lijkt er soms een overloop met sentimenten vanuit FvD op sommige vlakken. DENK is een van de linkse clubjes die een bres heeft geslagen in de linkse kerk. Met een relatief links (PvdA programma) richten zij zich op nationalistische Turkse Nederlanders met goedkeuring van Erdogan. Twee zetels denk ik, die derde krijgen ze niet. Het afgrijzen bij Sylvana Simons moet groot zijn dat ze zich ooit geleend heeft voor deze jongens. Kiesdrempel en opkomst tijdens de verkiezingen zijn voor BIJ1 de factoren om zelf nog tot een zetel te komen.

In opmars is VOLT, relatief onverwacht, hoewel al jaren op de sociale media actief. Zij zullen 1 zetel krijgen al geloof ik nog niet in die tweede zetel. Henk Krol, ik vermoed dat zijn naamsbekendheid naar 50 + gaat en die verknallen hun eigen kansen zelf. Een ouderenpartij blijft een onzalig idee als je je potentieel van VVD tot SP wilt rekruteren. Henk met pensioen en 1 zeteltje voor de overblijfselen van het ooit trotse Krolbouwwerk. Genoemd worden ook nog de Piratenpartij en Code-Oranje in de media. Ik geloof het uiteindelijk niet dat Haagse Richard de kiesdrempel gaat halen. Hetzelfde geldt voor de BoerenBurgerBeweging. De andere 100.000 clubjes laat ik buiten beschouwing.

Dit was mijn tweede opiniepeiling voor 2021. Over een kleine week kijken we of er nog verschuiving zijn. Ik ben trots als ik het goed/beter heb dan de professionals, zo niet dan wint het Leger des Heils mijn steun. Een win-win situatie dus.

Verder op het Holhorsterpad

En als je dan nummer 50 hebt gehad denk je onwillekeurig, zullen die andere 81 ook zo leuk zijn. Heb je de mooiste paden al niet gehad. En nummer 51 is dan de eerste in de nieuwe reeks. Het was vanochtend even opstarten. Ga ik wel of niet de kou in. Maar met het voornemen even mij moeders een kopje koffie te drinken, was de schroom snel weg. Het Holhorsterpad was de bestemming, te beginnen in Beemte-Broekland. De beoordelingen waren wisselend al laat ik me daar niet door leiden, immers ik wil ze allemaal lopen. En nu ga ik niet slijmen met de vrijwilligers van dit pad, maar het was verrassend. Het was zeker niet het mooiste pad dat ik tot nu toe gelopen heb, maar wel een van de meest afwisselende. Eigenlijk vond ik hier zoals Nederland misschien wel in het groot is. Landbouw, bedrijventerreinen, cultuur, natuur, nieuwe natuur en recreatie & ontspanning, het moet allemaal maar op de vierkante postzegel die we Nederland noemen. Ik heb genoten van die overgangen en ook wel bewondering voor sommige planologische aspecten rondom dit klompenpad.

Als je in de auto rijdt vraag ik me bijvoorbeeld vaak af, wat moet je daar nu op een viaduct zitten koekeloeren naar al die langs razende auto’s? Vandaag begreep ik dat wel. Best leuk.

Of als je in diezelfde auto langs allerlei geluidswallen rijdt, vaak heb je geen idee wat daar achter is, toch?

Dit is de geluidswal aan de andere kant van de auto, maar let op als je al wandelend de andere kant uitkijkt zie je dit!!!!!

En verder ook hele klompenpadachtige dingen hoor, bruggetjes, bossages en (oude) cultuurboerderijen.

En dat allemaal op mogelijk niet meer dan vijf vierkante kilometer met aan het begin en einde het dorpshuis in Beemte-Broekland met een broodje kroket als beloning en een vrijwillige uitbater die me al uitnodigde voor de mogelijkheden van een echte maaltijd in de zomer als het dorpshuis het terras weer mag bestieren.

Voor meer foto’s zie ook Instagram account titiissprakeloos.

Een gros woorden voor de week (6 maart 2021)

Ik begrijp verkiezingscampagnes niet. Je luistert vier jaar naar de zin en onzin van politici, maar we hebben behoefte aan (loze) beloftes en perspectief. Het is echter niet heel spectaculair volgens mij. De gamechanger ontbreekt nog. De uitspraak van Hoekstra over de WW leek even iets op te leveren, maar het CDA is niet gehalveerd in de peilingen. Ik ga niet hopen op een nippelgate of een heet seksschandaal van deze of gene politicus. Zoiets zou in Frankrijk helpen ten faveure van stemmenwinst, hier niet. Wij polderen gewoon verder naar de verkiezingen onder de paraplu van ons coronabeleid. Dat zou een gamechanger kunnen worden. Gewoon de regels toepassen en geen gezeur van de hele Nederlandse goegemeente. Optreden! Of andersom, geen regels meer uitvaardigen, zoek het maar uit. Kan ook. Dan hebben we echt een gamechanger. Eens kijken waar we dan staan op 17 maart.

Mijn gouden klompje op het Kreelsepad

Hieperdepiep, hoera. Mijn vijftigste klompenpad is een feit. Een gouden klompje heb ik dus verdiend. Dit is mijn veertigste stukje, dus dat betekent dat er nog 10 klompenpaden gelopen moeten worden, die nog voorzien moeten worden van kiekjes en een verhaaltje. Het vijftigste klompenpad wil niet zeggen dat ik er nu ben. Er moeten nog 81 trajecten doorlopen worden en dat is geen straf. Met vijftig sta ik ook bij lange na niet in een toppositie, tenminste als ik de commentaren mag geloven op http://www.klompenpaden.nl. Maar daar gaat het niet om, ik durf te stellen dat bijna alle vijftig hele fijne wandelingen waren. Plekken die je anders nooit zou zien, historische feiten die ik nog niet eerder gehoord had en ieder klompenpad heeft wel een eigen verhaal. Soms is het al geboren bij de eerste pas, op andere momenten moet ik er even over nadenken of associeer ik een beetje met de actualiteit. Een minutieuze uiteenzetting van de wandeling zal ik niet geven. Daarvoor zijn genoeg andere bronnen.

Bij het vijftigste pad, het Kreelsepad, had ik verwachtingen van veel bos en hei en dat was ook niet geheel onterecht, maar ook waterpartijen en tussendoor boerenbedrijven. Dat gaf de wandeling een extra dimensie. Afwisseling van landschap is wel iets wat mijn waardering verhoogd, net als natuur en cultuurhistorische schatten. Ja, ik heb een ranglijstje, maar die ga ik niet prijsgeven. De omgevingsfactoren zijn een gegeven en daarmee ga ik de enthousiaste vrijwilligers niet mee afserveren of een extra veer in de reet duwen. De eigenheid van de plek, het moment en mijn eigen gemoedstoestand maken de wandelingen. Soms wordt dat versterkt door wandelgenoten.

Vandaag viel mij op dat de lente aan het vechten was tegen de korte winter. Ze lijkt te gaan winnen hoewel de meeste bomen nog geen blad hebben, sommige struiken gaven de eerste prille blaadjes bloot. De lammetjes in de schaapskooi spreken natuurlijk boekdelen, maar wat te denken van een dagpauwoog die volgens mij net een vlinder is geworden. De vleugels leken wat klammig en het beestje bleef nog wat onwennig op het zandpad zonnebaden. De vleugels moesten volgens mij drogen? (NB: Een natuurkenner in mijn directe familie-omgeving zegt dat een dagpauwoog als volwassen exemplaar overwintert. Er is niets in deze wandelaar die zijn kennis in twijfel trekt.)

Over drogen gesproken. We hebben net een pak sneeuw verwerkt, maar ik vond het hier en daar al knap droog, met name de wegen waren weliswaar beloopbaar, maar erg mul. Wat moet dat worden de komende zomermaanden? De drassigheid die bij dit gebied hoort was gelukkig wel te zien en zorgde weer voor mooie plaatjes en doorkijkjes. Maar de Ginkelse Hei, waar ik toch voor mijn werk bijna maandelijks lang rijd heb ik nu in het echt gezien en beleefd. En natuurlijk veel foto’s kunnen maken op basis van het geijkte verwachtingspatroon. Hei, vlakte en bosschages in de verte.

En verder? De Ginkelse Hei is natuurlijk bekend om de slag bij Arnhem en de terugkerende veteranen ieder jaar. Maar ik wist toch echt niet dat er tijdens de Eerste Wereldoorlog een vluchtelingenkamp was voor onze Zuiderburen.

En voor deze stier is de lente volgens mij nog niet begonnen. Eten, eten en geen aandacht voor de omgeving. Of geen versiervlees, dat kan ook.

Meer foto’s zien, kijk ook op Instagram account titiissprakeloos

Potje prognose maken voor de verkiezingen voor het goede doel

In mijn oneindige arrogantie zal ik net als in 2017 weer een aantal verkiezingsvoorspellingen doen. Waarom? Omdat ik het amper slechter deed dan IPSOS en beter dan Maurice de Hondt. Dat laatste is met de kennis van nu ook niet meer echt een prestatie. De onzin die hij publiekelijk uitkraamt is bijna spreekwoordelijk, keffen als een hond.

Hoe komen mijn ramingen tot stand? Het is een kwestie van gezond verstand en een pietsie onderbuik en vooral mee vibreren op mijn observaties van de sfeer in Nederland. De laatste keer heb ik een fout gemaakt door te veel aan wensdenken te doen, ik wist dat de PvdA zou verliezen, maar zoveel als de professionele voorspellers bedachten, daar wilde ik niet aan. Anders was ik ook beter dan Ipsos. Toen beloofde ik voor iedere zetel ernaast €5,- over te maken aan Vluchtelingenwerk. Ik moest €105,- overmaken hetgeen ik netjes gedaan heb met een verdubbeling door één van mijn zonen. Ipsos zou €5,- minder duur uit zijn geweest, Maurice de Hondt een tientje meer.

Prognose van Ipsos van 2 maart 2021

PROGRNOSE MAKEN IS ALS KOKEN

Hoe bezie ik het Nederlandse politieke landschap. Mijn voorspellingen zijn als koken. Je hebt een pan en een aantal ingrediënten die je moet mixen tot een lekkere maaltijd. Het parlement is de pan en de uitkomst is op voorhand zeker, de maaltijd is niet lekker met de polarisatie van alles in Nederland. Toch moeten we het vreten. Voor mij zijn er drie hoofdingrediënten. De regeringspot, de populistische pot en de idealistische pot. Nu vindt iedere partij zich idealistische, maar de termen links of progressief dekken de lading ook niet echt. En dan zijn er nog wat kruimels te verdelen. Kruimels die in meer of mindere mate bij een van de hoofdpotten zijn onder te verdelen.

MIJN PERSOONLIJKE VOORKEUR

Misschien is het aardig om mijn politieke kleur in deze een beetje uit de doeken te doen. Een beetje, in het echte leven ben ik vaak genuanceerder, soms ook niet. De kieswijzers wijzen in meer of mindere mate in linkse en progressieve richting. Mijn leven lang heb ik op de PvdA gestemd en zal dat ook dit jaar waarschijnlijk doen. Ik zou mezelf kunnen typeren als een van de vele verweesde sociaaldemocraten. Opkomen voor de zwakkeren vind ik een vanzelfsprekend ideaal en een sterkere publieke sector hoogst noodzakelijk. Dat laatste vindt inmiddels Mark Rutte ook, maar dat is vrij ongeloofwaardig. Ik houd echter niet van hobbyistisch links. Dus geen GroenLinks, PvdD of BIJ1 voor mij, uitgesloten. Met populistische politiek heb ik niets. Baudet vind ik een regelrecht politiek vandaal. Zijn term oikofobie is het enige dat mij ooit tot nadenken heeft gebracht. Verder heb ik niets boreaals en met de uil van Minerva heb ik geen klik. Wilders daarentegen is een schreeuwlelijk met enige humor en voldoende PR. Maar dat is nog geen eerlijke politiek, verre van dat. Zijn kritiek op de randstedelijke grachtengordel voel ik echter wel, maar dat is geen reden om op hem te stemmen. Integendeel met de FvD, inmiddels JA21 en vaak ook de SGP en VVD, zijn dat de partijen die de kieswijzer mij nooit aanwijst. Verder, omdat de status quo van het systeem echt doorbroken moet worden kan ik alleen maar bidden dat deze regering niet aanblijft. Maar of bidden genoeg is?

Omdat bij Lodewijk Asscher een zweem van de toeslagenaffaire kleefde, had ik al besloten om op Kadija Arib te stemmen, een wijze waardige vrouw. Ze is mijn stem waard ondanks dat ik niets tegen Lilianne Ploumen heb, al is ze van de melkboer. In principe stem ik altijd op de nummer één, man of vrouw maakt me niet uit. Ik zei al aan politiek hobbyisme doe ik niet. Mocht ik de komende tijd nog twijfelen, dan heb ik twee vluchtroutes. Renske Leijten van de SP om haar rol in de toeslagenaffaire. Pieter Omzigt was een mogelijkheid, maar dan krijg je het CDA erbij. De tweede mogelijkheid zou Carola Schouten kunnen zijn. Dat is dan gebaseerd op haar politieke moed in een verduiveld lastig politiek mijnenveld. En goed, de ChristenUnie heeft op sociaal-economisch gebied veel overeenkomsten met de PvdA. Het immateriële van de CU neem ik dan maar even voor lief.

DE REGERINGSPOT

Een ding is zeker, de meerderheid in het parlement krijgt de huidige demissionaire regering niet meer. Ik denk dat door corona en het gedoe de komende weken, de vlucht naar voren van de VVD zal temperen. Ze worden ook bij mij veruit de grootste. Het CDA heeft met haar bewindslieden vooral last van de coronatijd. De Jong en Grapperhaus zullen niet als grote helden in herinnering blijven. Het Pieter Omzigt-effect is onvoldoende om uit een dal te groeien. Ik denk wel dat hij veel voorkeurstemmen gaat krijgen. Er zal mijns inziens een onterecht Sigrid Kaag-effectje zijn voor mensen die geloven dat zij de eerste vrouwelijke premier gaat worden. Maar dat effect zal binnen twee weken op zijn als de realiteitszin boven komt drijven. CU zal misschien als enige regeringspartij een zeteltje winnen.

Resumerend:

VVD 34 zetels (marge 33-37 zetels)

CDA 19 zetels (marge 18-20 zetels)

D66 13 zetels (marge 11-14 zetels)

CU 6 zetels (marge 5-6 zetels)

IDEALISTISCHE POT

Het is al jaren onbegrijpelijk dat de marketing bij de links progressieve partijen zo slecht is. Sociaal-econonomisch denkt Nederland in meerderheid wat linksig, maar het komt er maar niet van. Nu gaat Rutte als we niet oppassen de komende jaren de verzorgingsstaat optuigen. De VVD nota bene. De linkse oppositie, ik neem voor het gemak de PvdD maar even mee in dit rijtje, zal hard moeten werken om meer zetels te krijgen dan de PvdA in 2012. (38!) Als verweesd sociaaldemocraat doet dat pijn, maar het is niet anders. Ze maken met de drie of vier partijen dezelfde fout als Labour onder Corbyn binnen één partij, het creëren van linkse exclusieve uitsluitingsfeestjes met discriminatie als mogelijk gevolg. Het zij zo.

Resumerend:

GroenLinks: 11 zetels (marge 10-14 zetels)

SP : 11 zetels (marge 10-13 zetels)

PvdA: 13 zetels (marge 10 15 zetels)

PvdD: 6 zetels (marge 5-7 zetel)

POPULISTISCHE POT

Voor mij zijn JA21 en FvD vooralsnog communicerende vaten. Als Baudet geen hele grote uitglijers maakt dan zal JA21 beperkt profiteren, anders kunnen zij wel groeien. Samen zullen ze niet meer dan 6 zetels krijgen met Baudet voorlopig in het voordeel vanwege zijn naamsbekendheid. Bij Wilders is de grootste groei er wel een beetje uit. Ze zullen zich rond de twintig zetels stabiliseren. De anti-establishment partijen beslaan zo’n 20 tot 25% van de kiezers. Ik reken DENK daar ook maar bij, schreeuwend aan de leiband van Turkije en een zekerheid van een aandeel nationalistische Turkse Nederlanders.

Resumerend:

PVV 22 zetels (marge 20-23 zetels)

FvD 4 zetels (marge 2-5 zetels)

JA21 2 zetels (marge 1-4 zetels)

DENK 2 zetels (marge 1-3 zetels)

Dan blijven er bij elkaar opgeteld nog 5 zetels over. Er gaan er drie naar de SGP met een uitloop naar mogelijk vier zetels. Volt wordt steeds getipt als nieuwkomer met een zetel, ik denk dat het gaat lukken. Mogelijk dat ook BIJ1 het gaat redden. Voorlopig krijgen ze bij mij het voordeel van de twijfel. Bij mij verdwijnt met Henk Krol ook 50+.

HET GOEDE DOEL:

Voor de verkiezingen zal ik mijn prognoses nog twee keer bijstellen. Ook nu heb ik een goed doel gevonden voor de afwijking tussen mijn prognose en de verkiezingsuitslag om te zetten in geld. De vorige keer ging er geld naar Vluchtelingenwerk. Ik kies nu, om een kleine bijdrage te leveren om de afbraak van de publieke sector tegen te gaan en geld te storten voor dak- en thuislozen bij het Leger des Heils. Een organisatie waar ik zelf trouwens werk. Iedere zetel afwijking is €10, – voor een project binnen het Leger des Heils.

In de voetsporen van grote Neef op het Klompenmakerspad

Vorige week rapporteerde grote Neef zijn bevindingen en vooral foto’s van het Klompenmakerspad in Oene. Ik was meteen enthousiast, want grote Neef heeft gezegd en zijn bevindingen hebben enige autoriteit bij mij. Een week later was het ‘monkey see, monkey do’. Hoewel apen, de eerste serieuze gast onderweg was geen aap. Een lieftalig knorretje eiste alle aandacht op. Ik ben sinds de film ‘The unbearable Lightness of Being, helemaal gek op varkentjes, en dan niet alleen op het bord. Als ik later groot ben en een grote boerderij zou hebben, wil ik een varkentje. Vandaag maar even geoefend. Deze zeug kwam meteen nieuwsgierig naar me toe. Ze liet zich even op haar kop aaien en verlangde mogelijk meer genegenheid van mij, echter meer had ik niet. Ik ben niet zo heel erg thuis in de psychologie van varkens en al schuimbekkend vond ik hem best wel een beetje viezig deze ‘Mefisto’. Maar wel lief volgens mij. De wandeling begon dus al goed al was er wel een handicap.

Het maken van foto’s leverde enige problemen op. Sinds enige dagen heb ik een nieuw toestel (mobiel) met wel vier camera’s verzekerde mijn jongste zoon. ,, Poeh hé” dacht ik. Voor dat ik alle mogelijkheden een beetje door heb en ook nog snel kan hanteren, zijn we vier generaties mobieltjes verder. Ik probeer dus maar wat met panorama, afstanden, dichtbij etc……Een beetje op goed geluk. Het Klompenmakerspad leent zich er wel voor om een beetje te experimenteren met knopjes. Bij de ene krijgt je een veel bredere opname dan bij de andere weet ik inmiddels. Nu moet ik het de volgende keer wel onthouden.

Grote Neef ziet me trouwens aankomen, zelf creatief en sterk met camera èn penseel, zit ik maar een beetje te schutteren. Al vind ik ze soms best geslaagd, maar technisch kan en moet het beter. Welk gedeelte van het genensoepje van mijn voorouders heb ik gemist denk ik wel eens. Ook heb ik niet het geduld om de foto’s te verwerken. Het zij zo, dit was mijn 49e klompenpad en dus nog 82 mogelijkheden op verbeteringen.

Meer foto’s zijn te zien, zo ziet u maar, ik schaam me er niet voor, op: Instagram onder mijn account titiissprakeloos

Een gros woorden voor de week (26 februari 2021)

Vrijdagmiddag kreeg ik een pushbericht op mijn mobiel, 1 jaar Corona. Zullen wij net als met de Tweede Wereldoorlog 26 februari altijd herinneren als een soort 10 mei 1940? Toen werden we bruut en geheel onverwacht overvallen door de Duitse agressor, terwijl het overal in Europa al rommelde. Zo ook op 26 februari 2020. We deden ineens geheel onverwacht mee. De dag dat wij ook in ‘oorlog’ waren met het virus. Op welke dag zullen wij trouwens dolle dinsdag gaan vieren. De dag dat we herdenken dat we 200 rollen Wc-papier per persoon nodig dachten te hebben? Of zijn dat de momenten dat we vonden dat we het beter wisten dan de virologen. We moesten feestvieren omdat we perspectief nodig hadden. En wanneer komt de Bevrijdingsdag? Wie worden de verzetshelden, wie de NSB-ers. En Rutte oorlogspremier? Ik dacht het niet. 1 jaar Corona dus.

Hier kom ik ooit terug, als ik later groot ben (Schutpad)

Eigenlijk moet je best wel lef hebben om in het grote aanbod aan klompenpaden een route van 3 tot 5 kilometer aan te bieden. Zo dacht ik toen ik als toetje van een eerdere wandeling die dag (Appelpad) nog even mijn aantal paden op 48 wilde zetten. Je moet wel wat te bieden hebben om mensen naar je toe te laten komen. Maar het is gelukt hoor, niet in de eerste plaats omdat dit het eerste klompenpad is en dateert uit 2002.

Als ik alle 130 of dan meer paden heb gelopen en de stramheid is naar binnen geslagen, kan ik hier, in de nabijheid van Leusden me gaan toeleggen aan een andere hobby, geschiedenis. De geschiedenis van het klompenpad, nu nog in Utrecht en Gelderland, maar mogelijk over tien jaar in heel Nederland. In den beginne was er dus het Schutpad……..

Dilemma’s op het Appelpad.

Soms heb je als klompenpadder dilemma’s. Niet zo groot als een politicus in coronatijd of zoals de lijsttrekker van D66 wier grootste levensdilemma was of ze nu naar Oxford, Cambridge of Harvard moest gaan voor haar studie. Nou meid, wat je ook gekozen had, het was in alle gevallen goed gekomen. Zo ook bij mijn eerste dilemma. Doe ik een jas aan op 24 februari of niet? Meenemen vond ik geen optie. Het kwam goed, het was zalig weer. Zo lossen veel dingen zich vanzelf wel op. Zo ook het tweede dilemma van de dag, een logistiek probleem. Ik schatte in dat ik niet hoefde te tanken op weg naar Appel. Maar in mijn achterhoofd had ik wel de sigaretten nodig, ze waren bijna op. Blinde paniek, en een uitleg aan alle fundamentalistische gezondheidsfreaks, een klompenpadloper is niet meteen een gezondheidsfreak. Niet tanken betekende dus ook geen voorraad sigaretten bij een gezonde wandeling. Even al mijn relativeringsvermogen aanspreken en ik kwam met de volgende wijsheid voor mezelf: In der Beschrenkung zeigt sich der Meister. Het heeft geholpen. Het werd derhalve toch een fijne wandeling daar in Appel. Maar er kwamen meer dilemma’s.

De eerste drie kilometer zag ik heel veel rijen met knotwilgen. Zou er in Appel een grote groep vrijwilligers zijn om ze te knotten? Ik ken dat wel in Duiven en omgeving. Je weet het niet, maar het zet je wel aan het denken. Of het onderstaande bord op de route!

Ben ik nu in overtreding en zet ik nu alle klompenpadder voor gek om gewoon te lopen langs de sloot met knotwilgen. Je weet het niet. Ik heb geen kaart, wel een klompenpadapp. Zou dat genoeg zijn?

Toen de weilanden plaats maakte voor een drassig en moerassig bos met dito paden volgde het ene dilemma het andere op. Kan ik door de drassigheid heenlopen of moet ik toch van het pad afwijken?

En als je dan besluit door de bosschages heen te lopen en je wordt geconfronteerd met een een hol. Wat hoort er in dat hol? Het is te groot voor konijnen, maar zouden het vossen zijn? Wolven leven niet in holen volgens mij, maar wat dan wel? Je weet het niet.

Heeft iemand het antwoord? De wandeling werd steeds mooier, de zon werd zelfs warm voor een februarizonnetje en het wandelen smaakte naar meer. Dat brengt me bij het laatste dilemma’s dat ik met u wilde delen. Natuurlijk zijn er al lopende best wel vragen die rijzen bij het zien van gedragingen van medewandelaars, maar die overpeinzingen laat ik graag voor mezelf. Nee, het laatste dilemma is, ga ik in de buurt nog een klein klompenpadje lopen? Het antwoord is ja, we gaan dus op weg naar Leusden naar het Schutpad. Zonder sigaretten weliswaar.