Kakelkrant van Sprakeloos 46: Het fatsoen van Wilders, hoezee!

De verloedering slaat steeds verder om zich heen. Als je vroeger iets vervelend vond en je hanteerde ‘kloten’ dan kreeg ik op mijn kloten van mijn ouders. Nu zijn de ‘kutten’ niet van de lucht, want emancipatie brengt niet alleen voordelen met zich mee, ook verloedering moet ik constateren. In de VS en Engeland is heel lang het F-woord als een ware plaag bestreden. Als restverschijnsel zien we op tv de onnodige piepjes, een achterhoedegevecht. Fuck is niet alleen in de Engelse taal bijna verworden tot ‘Oxford’ Engels, ook in Nederland ‘fucken’ we er wat af. Moet kunnen anno 2012 constateren we eerder tevreden dan machteloos. Enige jaren terug hadden we ons eigen taboewoord, het H-woord. Het taboe dreigt te verdwijnen, en met de acceptatie van het H-woord is de verloedering weer een stukje verder in onze samenleving.

Maar gelukkig hebben we de hoeder tegen de verloedering nog in ons politieke bestel, want HIJ heeft gesproken. De stekker gaat uit het kabinet als het H-woord nog verder in onze samenleving geïntegreerd wordt. Onze zedenprediker en moralist uit Venlo accepteert het niet. Het H-woord mag niet meer worden uitgesproken, anders is het einde van het gedoogbeleid in zicht. “Het moet godverdomme maar eens afgelopen zijn met de kut-verloedering, ons hele land gaat naar de kloten, blijf met je teringtengels van ons hypotheekrente-aftrek.”

Dat ook het CDA en de VVD eindelijk gaan inzien dat de hypotheekrente-aftrek niet meer houdbaar is in deze vorm in het huidige economische klimaat, mag op zichzelf een wonder heten. Dat Geert Wilders met zijn PVV dit niet accepteert, dat siert de partij. Hiermee wordt maar eens te meer duidelijk dat Wilders geen machtspoliticus is, maar eentje die staat voor waarden en normen. De verloedering moet worden aangepakt, te beginnen met de onaantastbaarheidsverklaring van de hypotheekrente-aftrek. Dat Henk en Ingrid hierbij niet gebaat zijn, doet voor Geert niet terzake, principes zijn principes. Hoeveel extra politie, betere zorg voor ouderen en degelijk onderwijs kan er komen bij een normaal woningmarktbeleid? Of beter gezegd, hoeveel minder kan er bezuinigd worden? Allemaal in het voordeel van de burgers van Nederland, dus ook voor Henk en Ingrid.

Wat als het kabinet valt, wie heeft Geert dan nog als medestanders om het onfatsoen van de afbraak van de hypotheekrente-aftrek te bewaken? Wat doet de PVV als de hypotheekrente-aftrek inderdaad de economische Achilleshiel is van de Nederlandse economie? Geert, fatsoen moet je doen en soms moet daarvoor eerst even een stevige krachtterm vallen, bijvoorbeeld het H-woord.

Kakelkrant van Sprakeloos 45: Slecht toneel en matige acteurs uit Nederland

Theaterliefhebbers kunnen zich de laatste tijd op vele fronten verheugen op gratis voorstellingen. Is het poppentheater in de Haagse politieke burelen niet in de spotlight, dan valt in de Europese Arena veel te genieten. Vaak werken de nationale- en internationale gezelschappen geweldige spektakelstukken gezamenlijk af. En zoals het is met alles, je moet er wel van houden.

Vorige week waren de hoofdrollen voor het duo Merkozy, maar bij het spannende einde kwam er in een keer een duveltje uit de doos, de Britse acteur David Cameron. Je dacht dat het epos ten einde was, komt er een cliffhanger, goed voor talloze nieuwe afleveringen, op Engels en op Europees niveau.

In dat acteursgeweld valt de zeer middelmatige toneelspeler Mark Rutte amper op. Ogenschijnlijk is de man niet meer dan een decorstuk voor de aftiteling, waarbij hij ook op de foto mag. Mogelijk dat er in zijn acteurs-cao ook nog andere werkzaamheden genoemd zijn voor achter de coulissen, maar die vallen voor mij als theaterdier niet waar te nemen. Soms is er even een bijrolletje op het Europese toneel weggelegd. Vaak gebeurd dat op momenten als Mark Rutte en zijn toneelgroep op nationaal niveau ogenschijnlijk een subliem stuk hebben gespeeld zoals onlangs. Het toneelstuk heette: ‘De mitsen en maren van Roemenen en Bulgaren.’ Als souffleur en regisseur fungeerde een blonde pruik die Mark Rutte en zijn medespelers influisterde: ‘Een invasie uit de Balkan is op weg om onze rijkdom af te pakken.’ Met dat gegeven moest Rutte gaan improviseren. Tot tevreden van de regisseur vervulde Rutte zijn rol. Als beloning mocht hij hetzelfde stuk opvoeren in Europa. Wat zowel Rutte als zijn regisseur niet wisten, maar wel hadden moeten weten, dat indien een stuk eenmaal gespeeld is, een tegenstuk zich aandient. Aldus geschiedde.

De Roemeense president heeft snel een eenakter geschreven met de titel: ‘Een groot gevaar dus koopt geen Hollandsche waar. De kans is groot dat er een huilerig stuk komt van Rutte c.s.: ‘De Roemeen is gemeen’ of mogelijk iets heroïscher: ‘Weet je waar ik van baal, de Roemeen is geen liberaal.’

Tja, en dan weet je dat je weer in de kelder van het theater bent beland. We moeten het er mee doen. Maar toch heeft al dat toneelspel gevolgen, logische gevolgen want: Als de Roemenen niet in grote getale naar Nederland kunnen komen, kunnen ze ook niet in de kassen werken, maar dat hoeft ook niet meer. De producten worden immers minder verkocht. Zo zorgt ook het toneel voor logistieke verfijning, wie durft nog te beweren dat cultuur alleen maar geld kost.

Kakelkrant van Sprakeloos 44: Het ontzet van Europa met hutspot

Vanavond is het ‘the night before the big day’ en de dames en vooral heren regeringsleiders gaan een vorkje prikken, oftewel schuiven aan bij de ongetwijfeld rijkelijk gedekte tafels, gesponsord door de afzonderlijke lidstaten. Sazkozy neemt fijne flessen champagne mee, de Italianen wijn, de Duitsers ontdooien grote hoeveelheden curryworsten, Griekse tzaziki als voorgerecht en de Engelsen? Ik denk dat de meesten denken laten die hun troep maar houden, ze hebben als meest cynisch lidstaat nu vooral een hele bittere boodschap voor de andere landen. Maar dat is niet erg, Mark Rutte had erop gerekend en hij heeft 200 ijsjes besteld, vanille met aardbei en onder in het bekertje zit een heuse toverbal. ‘It’s changing every time when you’ve got it in your mouth’, roept hij enthousiast. Hij huppelt van leider naar leider. De meeste kijken hem meewarig aan.

Natuurlijk zal de haute cuisine zich van haar beste kant laten zien. In tijden van crisis is dat raar. Nu begrijp ik best wel dat we niet niet hoeven te verwachten dat een ieder zijn broodtrommeltje meeneemt, zijn bekertje melk ledigt en het appeltje voor de dorst zorgvuldig langs de mouwen opwrijft. Maar zou het niet een mooi gebaar zijn om bijvoorbeeld de maaltijd te versoberen en de bespaarde kosten te schenken aan een goed doel. Ik denk aan de vele slachtoffers van de ‘Europese monetaire, politieke en culturele crisis’. Wat kost nu een bord hutspot met een gehaktbal voor 200 mensen. Je laat de plaatselijke ‘occupyers’ de aardappels schillen, ze introduceren eigengemaakte vegaballen en met een paar zakjes poeder is ook wel een jus-tje te maken. Hutspot, lekker toch, het doet me denken aan het ontzet van Leiden, want ik denk dat de koppen van onze crisisbestrijders ontzettend ontzet zullen staan bij de gedachte aan hutspot.

De crisisbestrijding zal wel niet af hangen van die ene maaltijd op ‘the night before the big day’ maar ik vraag me af of ik morgen uit voorzorg niet al vast grote hoeveelheden blikken bruine bonen moet inslaan, voor het geval de maaltijd voor de leiders niet goed gevallen is. Ze kunnen morgen dan allerlei rampzalige beslissingen nemen. Misschien moet 9 december een dag worden die herdacht gaat worden en waarbij we in Europa een brei maken met allerlei nationale ingrediënten, een Euro stamppot als het ware. De kruiden die we zullen gebruiken zijn afhankelijk een afspiegeling hoe de negende van december in 2011 is verlopen, zoet gekruid of heel erg pittig. Na morgen weten we meer.

Kakelkrant van Sprakeloos 43: Het uur ‘U’ voor PVV

De laatste tijd lijkt het wel of er via een slinkse weg de cultuursector alsnog gesubsidieerd wordt door dit kabinet. Ik durf niet te beweren dat het cultuur met een hoofdletter C is, bovendien is het vooral clownerie en cabaret dat de aandacht krijgt. Vandaag was het PVV-er Harm Beertema die het podium beklom en het uur U voor de PVV invulde. Het net zoals bij echte kunst, het mag schuren en het mag irriteren. Als het maar tot discussie leidt.

En schuren en irriteren dat deed het, zeker ook bij mij. De PVV die oproept tot respect in de klas, terwijl ze zelfs in de kamer niet schromen om een uitstekende Tokkie te kunnen spelen. Ze zijn daar Knettergek bij die club of om met de Grote Regisseur te spreken ‘doe ‘ns ff normaal man‘.

Kent u die intelligentievraagstukjes van: EEN TAFEL : STOEL als PEPER : ZOUT ?

Dit is zomaar een willekeurig voorbeeld. Ik moest er aan denken bij de grapjasserij van de heer Beertema. Het oproepen van respect door de PVV is politiek gezien de grootst denkbare tegenstelling.

Ter vergelijking: PVV : respect is als

De Paus : condoomverkoop

Bond voor vloeken : organiseren nationale GVD dag

Prins Bernhard : echtelijke trouw

Albert Verlinde : Doutze Kroes

Johan Cruijff : Louis van Gaal

Job Cohen : koffie

PvdD : promotie Morgan in Tenerife

Moslim : everzwijn

Een schier oneindige lijst is mogelijk. Ik stel voor, als we dan toch op Cultuur bezuinigen, laat de PVV dan het voorbeeld geven en ophouden met die stompzinnigheden voor de Bühne te verkondigen. Maar zolang het kabinet dit gedoogd, zitten we er maar mooi mee opgescheept. En bij een kabinet is het niet zoals op televisie, dan zappen we maar weg. We zijn verplicht te consumeren.

Kakelkrant van Sprakeloos 42: Eindeloze liefde & Energie

Half oktober, woensdagmiddag, de trage dag wordt onderbroken door de deurbel. Een donkere man, met enthousiast voorkomen, wil mij duidelijk iets verkopen. Met een gezond argwaan, niet omdat hij donker is, wel om vlotte babbel, hoor ik hem aan. Hij is van Eneco en wil dat wij zijn stroom gaan kopen. Ook het gas wil hij aan ons wil kwijt, maar dat kan niet, we hebben stadsverwarming van Nuon. Gevoelig voor de argumenten, goedkoper en groene stroom, laat ik de man binnen. Een twintig minuten later, gezellig keuvelend aan de keukentafel, weet ik dat hij een Nederlandse moeder heeft, een Braziliaanse vader, op de Antillen en Brazilië heeft gewoond en veel talen spreekt. Het Nederlands is hij, weliswaar met accent, goed machtig. Zo goed zelfs dat ik een contract teken met de belofte dat de elektriciteit minimaal 10% goedkoper kan. We besparen dus snel zo’n €10, – tot €15, – euro per maand en dat gedurende 3 jaar. Reken uit je winst. Daarnaast is er nog een groenbonus als het veel waait. De overstapboete van €125, – is voor Eneco uiteraard.

Ik had een goede middag, nu alleen moeder de vrouw nog overtuigen van mijn overstap. Haar wantrouwen is mogelijk nog groter, maar gedane zaken nemen geen keer. ‘Als je het zelf allemaal maar regelt.’ Eind november 2011 lijkt alles ten goede gekeerd en we kunnen gaan besparen en ons gemoed is nu een stuk groener met Eneco.

Hedenavond wordt ik ruw wakker gemaakt tijdens een hazenslaapje, een mijnheer van de Nuon. Of hij bruin is en afkomstig uit Zuid Amerika weet ik niet, hij is wel enthousiast. Hij begrijpt wel dat een gewone sterveling voor zijn portemonnee kiest. Zou hij ook gedaan hebben. Dus hij doet een tegenbod. 10% van onze elektriciteitsprijs die we hadden en nog eens vijf procent van de stadswarmte. Snel rekenend komt dat uit op een besparing van ongeveer €25, – . Ik geef mezelf een week bedenktijd (lees overlegtijd). Volgende week woensdag belt hij terug en als het aanbod ook voor 3 jaar is, denk ik na twee dagen bij Eneco, terug te gaan naar mijn Nuon en hoop door mijn ontrouw zo’n €900, – te sparen. Gelukkig ben ik op het liefdespad trouwer, want ik zou het wel weten als ontrouw zoveel positieve zaken zou opleveren.

Toch wringt er iets. Diep in mijn hart vind ik dat nutsbedrijven van de overheid moeten zijn, zonder winstoogmerk. Maar, met deze concurrentie moet gesteld worden dat de markt zijn werk doet. Of niet, want hoeveel winst maken die bedrijven niet op eenvoudige stervelingen. Als ik niet ontrouw was geweest, zouden ze €900, – meer hebben gekregen en zelfs nu zullen ze me de energie echt niet onder de kostprijs weggeven. Energie is eigenlijk net als de liefde, ondoorgrondelijk. Het voordeel daarbij is dat ik vreemd durf te gaan.

Kakelkrant van Sprakeloos 41: Weigerambtenaar met Mayaverdriet

Gelukkig, voor het woord van het jaar 2011 hoef ik me niet te schamen. Weigerambtenaar is het geworden. Ik kan er mee leven, tenminste met de uitverkiezing van het woord, niet met het bestaan ervan. Het zal me wat moois worden als iedere ambtenaar met gewetensbezwaar op onderdelen zijn werk gaat zitten weigeren, dan valt er weinig meer te werken, toch? Aan de andere kant, ambtenaren die weigeren het PGB-beleid van deze regering uit te voeren of per definitie een bezuiniging boycotten. Het zou aardig zijn. Enne, het grapje dat weigerambtenaar een pleonasme is, zal ik hier niet maken. Voor 2011 staat weigerambtenaar genoteerd en dat is beter dan het woord swaffelen in 2008.

Toen bekend werd gemaakt dat swaffelen het woord van dat jaar was, dacht ik slechts een ding: ‘Gadverdamme, ach mijn arme Nederland met zijn cultuurarme bewoners, kunnen we echt niet beter.’ Meteen voelde ik me verplicht voor 2009 een nieuw lijstje te maken met potentiële woorden voor het nieuwe jaar. Zelf vond ik het een aardig lijstje, maar geen van mijn ‘vondsten’ is bekroond. Ik kan er mee leven. Andere woorden die ‘trending’ waren de afgelopen jaren zijn: bokitoproof, ontvrienden, gedoogregering en twitteren. Heel eigentijds, nu nog steeds.

Wat gaat 2012 aan het vocabulaire toevoegen? Er is geen peil op te trekken natuurlijk. Je kunt je bovendien afvragen, zijn we er nog wel in 2012, want hoe dwingend is de Mayakalender. De pessimisten hebben het over het einde van de wereld. Als dat zo is, hoeven we nergens meer over na te denken en geen woorden meer te bedenken, want er zijn geen woorden voor. Of het zou moeten zijn BOEM, maar dat bestaat al heel lang. We zijn er zelfs mee begonnen, nog voordat er woorden waren. Maar als de wereld niet vergaat? Tja, dan sukkelen we met zijn allen nog gewoon een eind verder. Moeten we onze persoonlijke muizenissen het hoofd bieden alsmede de economische crisis die aanstaande is. Misschien zijn er dan heel veel mensen die intens verdriet hebben dat de Maya’s het niet bij het rechte eind hadden. Mayaverdriet zou dus een optie zijn voor 2012.

De meer optimisten spreken niet over het einde van de wereld, maar over een nieuwe dimensie. 2012 het jaar van het Mayalicht? Misschien doen we dan niet meer aan het woord van het jaar en hebben we het licht gezien, het mayalicht. Dan sluit de mensheid qua Nederlandse taal af met weigerambtenaar. Dat is ook geen prettig vooruitzicht, een beetje triest zelfs. Dus ik denk dat we maar gewoon verder moeten aanmodderen, de nieuwe woordenstroom komt vanzelf weer.

PS. Alle woorden van de afgelopen jaren zijn niet bekend bij de spellingscontrole.

Kakelkrant van Sprakeloos 40: Een morgen voor Morgan, kan niet iedereen zeggen

En de degeneratie suddert voort. Eigenlijk wilde ik er geen woord over vuil maken, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Eerst hadden we Happy Feet, een klunzige pinguïn die de weg kwijt is geraakt, naar zand hapte met het idee dat het sneeuw is en daarna de discussie of ze gebracht moet worden of dat moeder natuur zelf haar werk moet doen door het dier terug te laten zwemmen naar de Zuidpool. Een geldverslindend project, heel veel valse sentimenten en ik heb nog nergens gelezen dat Happy Feet is aangekomen bij zijn soortgenoten. Ik kan het gemist hebben. Ik werd compleet misselijk van de hype. Voor de goede orde, ik zal niet voorstellen om pinguïnsoep van het beest te maken of het op een ongezien moment de nek om te draaien, hoewel dat wel goedkoper is natuurlijk.

 

Nu hebben we de kwestie “Morgan”, een verdwaalde jonge Orka die verzwakt wordt gevonden in de Waddenzee. Eenmaal opgekalefaterd, ontspint zich de discussie, terug naar zee of verplaatsen naar Tenerife. Voor- en tegenstanders zijn allemaal deskundigen, dus ik weet uiteindelijk niet wat het beste is voor Morgan. Ik weet wel wat het beste is voor mezelf, namelijk dat ik geen plaatsvervangende schaamte wil hebben voor mijn soortgenoten, de dierfundamentalisten die ongebreideld de ruimte krijgen.

Heeft u voor de aardigheid wel eens gekeken op de website van ‘Red een kind’? Voor €22,50 per maand kunnen er hele humane dingen gedaan worden voor jonge kinderen in Afrika. Of heeft u wel eens gedacht aan het leed dat de malariamug mondiaal met zich meebrengt? Veel zieken en mensenlevens kunnen ons bespaard blijven voor bijvoorbeeld het luttele bedrag van €5, – ! (NB. Het kost wel malariamuggenlevens) Dus eigenlijk vind ik de oplossing dat Morgan op transport mag naar Tenerife een hele beschaafde oplossing. U zult mij in deze het woord ‘humaan’ niet horen zeggen, het gaat immers om een orka.

Toch zijn er lieden die vinden dat we Morgan levenslang naar een martelkamer brengen. De Partij voor de Dieren en aanverwante subversieve groepen schreeuwen moord en brand. ‘Een dier moet namelijk ook een stem hebben is de achterliggende gedachten van deze mensenhaters.’ Ja, en ik wil ook wel vleugels hebben en voor een gratis overtocht naar Engeland zou het handig zijn dat ik vinnen en kieuwen zou hebben. Dat kan niet, ik ben een mens en Morgan is een Orka.

Bovendien dat beseffen die zogenaamde dierenvrienden niet, zolang Morgan netjes op transport gaat, komt hij niet in de verleiding om een dikke vettige pinguïn tegen te komen en te verorberen. Het zou namelijk zomaar Happy Feet kunnen zijn.

Kakelkrant van Sprakeloos 39: VOL = VOL en weg is weg

“Ik wist niet dat Greenpeace een moslimorganisatie was.” Dat was mijn eerste opwelling bij het lezen van het zoveelste absurde bericht van een PVV-er, dit keer Richard de Mos. Moslim zijn is niet meer de enige reden om een schop onder je hol te krijgen. Nu moet Greenpeace er ook aan geloven. De PVV, in lichte mate gesecondeerd door de VVD, heeft genoeg van die veelplegende wetsovertreders. (Lees ik mijn eigen woorden goed, wetsovertreders, dat is toch een randvoorwaarde om bij de PVV te mogen koeterwalen?) Tja, en de VVD kijkt voorzichtig mee, niet te veel de vrijheid inperken, maar er wel op tijd bij zijn, mocht de PVV hier ook weer kiezersgunsten voor krijgen. Na de perspolitie wil de PVV een nieuw project, de ‘Linksche Kerk’ gaan uitroeien, te beginnen bij Greenpeace.

Ik zal het woord bruinhemd niet in de mond nemen, maar het begint wel een heel eng stelletje te worden. Moslims bashen is inmiddels gemeengoed geworden, het gespuis uit Afrika moet vooral wegblijven. Mauro zullen ze dan misschien met studievisum nog gedogen, maar liever niet. Het woord multiculti is zo ongeveer wat ‘godverdomme’ voor fijnbesnaarde gereformeerden is en thee drinken is een verontreinigende hobby van Job Cohen, waarvoor de milieubelasting het liefst onbetaalbaar moet worden. En dan nu daadwerkelijk het wegsturen van niet welgevallige organisaties. Greenpeace als eerste, maar wie daarna? Pax Christi, Oxfam Novib, Artsen zonder Grenzen, Amnesty International. Alles moet weg wat geen lippendienst bewijst aan de vuilspuiterij van de PVV? En wat komt er voor in de plaats?

Opgetogen zie ik ze springen om antwoord te geven op die laatste vraag. We hebben nu de Caviapolitie, de perspolitie is nog even een deur te ver, maar die komt ook. O ja, een jeugdafdeling van de PVV willen we niet, maar we denken wel aan de oprichting van een eigen scoutingachtige beweging voor waarachtig Nederlandse jongeren. De kleur van hun pakjes hebben we al gekozen, maar dat houden we voorlopig nog even geheim.

Is het nu permanent cabaret met die gasten of moet ik ook dit weer serieus nemen? Het zou allemaal niet zo erg zijn als niet het CDA en de VVD op alle fronten door lafhartigheid, deze club rugdekking blijft geven door ze te gedogen. Nog maar snel even wat storten op de giro van Greenpeace nu het officieel nog mag. Want Vol is Vol en Weg is Weg.

Kakelkrant van Sprakeloos 38: Cruijff mogelijk redder van Nederland

Niets menselijks is mij vreemd. Ik moet eerlijk toegeven dat ik met leedvermaak moet lachen om de situatie bij Ajax. Wat wil je, als Feyenoordfan heb je het de laatste jaren niet zo heel gemakkelijk gehad.. En het ergste is dan de hoofdstedelijke arrogantie die dat opleverde. Het kan verkeren, zoals de laatste maanden blijkt.

Toch moet ik zeggen, bij nadere beschouwing, is er voor ons allemaal iets te leren van de Amsterdamse soap bij Ajax, ook voor niet voetballiefhebbers. En in dit geheel zie ik Johan Cruijff als de verkondiger van de belangrijke boodschap. Of hij de Messias zal worden, moet de komende 106 afleveringen van de soap nog maar blijken.

Wat is de boodschap van Johan? Ik leer van die hele klucht dat Johan op zijn Cruijffiaanse wijze ‘DE NEDERLANDSE ZIEKTE’ boven tafel weet te halen. De Nederlandse ziekte, hoor ik u denken, wat is dat? Ik zal u het in simpele bewoordingen duiden aan de hand van de komedie Ajax 2011.

 

We hebben een voetbalclub met een roemrucht verleden. Grootheden met kennis van zaken, de werkvloer krijgt terecht invloed. Voetbal is immers de corebusiness. De dynamiek bij de club is echter dat zakelijke belangen een tweede laag aan het creëren is. Een laag die zich gemakshalve de bovenste laag gaat noemen, met beslissingsbevoegdheden en belangen die niets meer te maken hebben met voetbal. Ajax is twee werelden geworden, de werkvloer (voetballers, trainers en supporters) en een zelfstandige laag van bestuurders. Er is geen verbindingen meer tussen beide lagen en het gaat mis, faliekant mis. Boodschapper Cruijff bevecht de bepalende, maar van iedere kennis ontspeende laag der bestuurders”

DE HOLLANDSE ZIEKTE met mijn definitie: Twee niet communicerende delen van een organisatie die veenbranden tot gevolg kan hebben.

In dit geval is Ajax het lijdende voorwerp en u weet hoe veenbranden opeens kunnen oplaaien.

Valt het kwartje al bij u als het gaat om het nationale belang dat Cruijff, bewust of onbewust aanschouwelijk maakt aan ons eenvoudige Nederlanders? Nee? Gaat u eens kijken naar andere sectoren in de samenleving, de gezondheidszorg, onderwijs, politie etc. Overal mensen op de werkvloer die heel goed weten wat er nodig is om hun corebusiness te laten werken, maar gehinderd worden door procedures, overmatige controle en bureaucratie. Allemaal processen bedacht door een bestuurslaag die maar een belang heeft, zichzelf in stand houden en geen weet meer heeft van de werkvloer.

Johan Cruijff, je brengt nu de heldere boodschap. Misschien wordt je echt eens de Messias. Dat ik deze woorden nog eens zou uitspreken als Feyenoordfan. Het lijkt ongehoord. Voor Johan Cruijff is het simpel: “Of zij eruit of hun eruit.”

Kakelkrant van Sprakeloos 37: De geoccupeerde onderbuik van de VVD

De onderbuik wordt weer heftig gekieteld door een aantal lieden als het gaat om de Occupy beweging. Bij pownews wordt steevast gesproken over hippies, alsof ze zelf zo’n nuttige bijdrage leveren in de maatschappij. De VVD in Den Haag gaat nog een stapje verder. ‘De uitkeringen moeten maar gestopt worden, want dat kamperen mag niet op kosten van de belastingbetaler.’ Nu, ik ben zo’n belastingbetaler en over de hele linie genomen kan ik een dozijn geldverslindende rechtse hobby’s opnoemen, die stuk voor stuk minder nuttig zijn dan de wereld bewust maken de idioterie van ons kapitalistische systeem, zoals de occupyers dat doen. Want laten we eerlijk zijn, of je nu SP-er of VVD-er bent, we kunnen niet meer volhouden dat er slechts sprake is van enkele weeffouten in het soms obscene kapitalistische systeem.

Nu heb ik begrepen dat de idealen van de verschillende occupyers per land en zelfs per individu kunnen verschillen, maar de gemeenschappelijke deler is onvrede met het systeem. Of dat nu economisch, sociaal of cultureel bepaald is, doet niet ter zake. Ik ben van mening dat de occupyers de maatschappij een spiegel voorhouden die heel erg noodzakelijk is. Zelf ben ik bereid om af en toe in die spiegel te kijken en op mijn manier, vanuit de luie stoel, mijn steentje bij te dragen. En hoe duur is nu zo’n spiegel? De uitkeringen of studiebeurzen worden ook betaald als we de kampementen in de verschillende steden niet zouden zien. Of de zwervers, alcoholisten en psychiatrische patiënten, die anders ook aanwezig zijn in de samenleving, worden ineens zichtbaar. De tentenkampen hebben enorme aantrekkingskracht op deze lieden. Misschien zijn zij wel het levende bewijs dat het systeem niet goed meer in elkaar zit. Mogelijk zijn zij het voorland als de bezuinigingen in de geestelijke gezondheidszorg over enkele jaren daadwerkelijk ons straatbeeld gaan bepalen. Over systeemfouten in Nederland gesproken.

En nu is de VVD in Den Haag van mening dat de uitkeringen maar afgepakt moeten worden. En ik weet dat zij bij een deel van Wakker Nederland op steun kunnen rekenen. ‘Gajes, werkschuw tuig, communisten en andere halfzachte profiteurs moeten immers aangepakt worden.’ Maar hoe zit het met de graaicultuur in de grote bedrijven, de bouwwereld, de bankensector, de multinationals en zelfs bij de non-profitsector? Wat kost dat de belastingbetaler allemaal wel niet. Dan zijn die uitkeringen van de occupyers maar een schijntje. Ik zou zelfs opteren voor een kleine subsidie ten behoeve van barakken bij de occupycampings, voor kookgelegenheid en sanitaire voorzieningen. Mensen met een boodschap mogen best ondersteund worden, sterker nog moeten ondersteund worden. En als we dan toch die sanitaire voorzieningen hebben, bijvoorbeeld op het Malieveld in Den Haag, kunnen ook VVD-ers hun misselijk makende onderbuik praatjes ledigen. Ik verzeker je, dat lucht op.