Begrip van de dag

Begrip, van de dag (53) Rode Kruis

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

RODE KRUIS

Als nieuwsjunk zijn er de laatste maanden veel momenten dat je jezelf moet beschermen tegen de ongelooflijke hoeveelheid slecht nieuws, tegenstrijdig nieuws en vooral hyperig nieuws. Er zijn dagen dat ik bewust geen nieuwsuitzendingen op tv kijk en de sociale media probeer links te laten liggen. Dat lukt niet zo heel goed, zeker als ik twee nieuwsapps op mijn mobiel heb die ieder hot-news meteen opblieben. Zo wist ik onlangs tijdens het werk, ik zat in vergadering, dat er een Russisch vliegtuig door Turkije was neergehaald. ‘Oef’ denk ik dan, dat is stront aan de knikker, zonder de directe ins en outs te kennen. Je kunt het bliebje afzetten natuurlijk, maar dan zou ik mezelf geen nieuwsjunk noemen.

Vandaag kwam het Rode Kruis via de NOS app naargeestig in het nieuws. Ongeveer 20% van de vrijwilligers weigert uit principe hulp aan vluchtelingen. Dat is niet alleen naargeestig, maar zeer kwaadaardige PR. Dat is zoiets als dat christenen die de God de Vader en de Zoon ok vinden, maar de Heilige Geest niet wensen te dienen. Of doneren aan het kankerfonds, maar met de clausule dat leverkanker verder niet onderzocht mag worden, uit principiële overwegingen en dat longkankerpatiënten verbannen moeten worden. Het Rode Kruis is er voor iedereen in nood, zonder aanziens des persoon, tenminste daar ga ik vanuit. Het opblopberichtje komt dan koud op je dak. Zo zijn die vrijwilligers niet!

Nadere beschouwing leert dat er toch wat genuanceerder naar de feiten gekeken moet worden. Goed er is een bepaalde angst voor het onbekende, waarbij de aard van de werkzaamheden wezenlijk zullen verschillen met het verlenen van hulp bij de plaatselijke carnavalsoptocht. Dat is even wennen. En natuurlijk zullen er mensen zijn met principiële bezwaren, het overgrote deel heeft bijvoorbeeld slechts moeite met de frequentie, die niet 2 of 3 keer per jaar is, maar steeds vaker 2 of 3 keer per week. En dat is waar ik me als nieuwsjunk wel het meeste aan stoor, de schaamteloze sensatiebelustheid bij zogenaamde serieuze media zoals de NOS. Heel goedkoop. Beetje zelfonderzoek is misschien heel goed voor het Rode Kruis, maar om op deze manier gekruisigd te worden, vind ik heel bedenkelijk. En we delen het nieuws massaal op Twitter.

 

Begrip, van de dag (52) Stompzinnig kromdenken

/ sprakeloosid / 2 reacties

 

STOMPZINNIG KROMDENKEN

Ik wist het al van alle talloze mislukte pogingen om te stoppen met roken, je wordt geconfronteerd met de meest stompzinnige gedachtes. Je prent je verhalen in die de rechtvaardiging moeten scheppen waarom je wel moet roken. Omdat er geen enkele logische verklaring is om weer te roken worden de gedachtespinsels steeds gekker. Ik maak u geen deelgenoot van alle donkere krochten van mijn grijze brein, maar ik kan u verzekeren dat ik het heel normaal vindt om met mijn fiets tegen een muur op te rijden. Dan ben je pas echt zielig en mag je dus roken. Heel normaal. Of ik moet de huidige internationale crisis oplossen, in gesprek met Rusland, Turkije, Frankrijk en wie al niet meer. Dat is stressen, geloof me. Ik heb de oplossing, maar dat kan alleen met sigaret. Of wat te denken van het volgende gedicht.

 

Als ik toch eens zwerver was,
niet zo’n vieze
niet zo’n boze
gewoon, een beetje uit de pas
Dan zou ik vrijer zijn,
minder letten op de wet
een blikkie bier,
een flesje wijn
lekker vrij, zo op straat
kan geen kwaad
intens genietend, met sigaret.

Als ik toch eens zwerver was
observerend
niet afwerend
vrolijk, altijd in zijn sas
wars van burgerlijke dwang
carpe diem, iedere dag
kosteloos vertier
vibrerend op het straatgezang
kijkend in de lampen
cirkelende dampen
van iedere peuk die ik roken mag

Als ik toch eens zwerver was
zonder last
of ruggespraak
de stad, geheel en al mijn terras
Dichter bij mezelf
Schijt aan de conventies
roken slecht?
Pleurt op, spuit elf!
Lopend door de straten
het roken echt niet laten
lekker leven, zonder pretenties.

Ik bedacht dat het wel handig zou zijn om zwerver te worden, dan hoef je niets alleen lekker een sigaretje roken. Leek me ideaal en bedacht het volgende gedicht. Even doordenkend besefte ik dat als je zwerver wordt, dat je je werk vrijwillig op moet geven, dus je moet je sigaretten ook nog stelen. Dat is wel heel dom. Bovendien kun je geen blogjes met stompzinnige krompraat fabriceren. En vandaag weer gered zonder sigaret.

 

Begrip, van de dag (51) Astrid Roemer

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

ASTRID ROEMER

Het mag wel eens na 40 jaar, een boek lezen van een Surinaamse auteur. De gouden griffel winnaar Henk Barnard is volgens mij het laatste dat ik gelezen heb. Kon Hesi Baka was dat, in 1977. Al jaren zingt de naam Astrid Roemer rond in mijn hoofd, maar ik ben er nog niet aan toegekomen. Ik denk dat 25 november 2015 een hele mooie dag is om het werk van Astrid Roemer te gaan ontdekken. Ik ben reeds begonnen in ‘Waarom zou je huilen mijn lieve, lieve..’ uit 1987. Ik weet niet of het mijn stijl is, maar ik ben vastbesloten het boek uit te lezen en er een blogje aan te wijden.

En toch was het even zoeken naar de juiste kapstok om de 40-jarige onafhankelijkheid van Suriname in een begrip te vatten. Moet ik iets zeggen dat Suriname terecht meer en meer een Zuid-Amerikaanse land wordt; of dat er warme banden aangegaan worden met China, hetgeen logisch is gezien de mondiale verhoudingen, of we dat nu in Nederland nu leuk vinden of niet. Om nu veertig jaar Surinaamse onafhankelijkheid op te hangen aan Bouterse zit me ook niet lekker. Het is op zich raar dat vanwege de gevangenisstraf die Bouterse nog uit moet zitten in Nederland, op het hoogste niveau er eigenlijk geen contact is. Of moet ik een ode brengen aan de voetballers met Surinaamse roots die voor Oranje gouden jaren hebben gebracht? Of een betoog gaan houden over de bezoedeling van het sinterklaasfeest door het onterecht te koppelen aan de slavernijgeschiedenis van Nederland en Suriname?

Suriname! Veertig jaar onafhankelijk, veertig jaar gezamenlijke banden, veertig jaar uit elkaar gegroeid en ik in bijna veertig jaar nog geen Roemer gelezen. Dat wordt dus hoog tijd, om mijn wereld te verrijken en misschien ook iets verder te komen dat mijn eerste Surinaamse literaire pasjes via Kon Hesi Baki. Kom gauw terug is mij klaarblijkelijk niet gelukt als het gaat om de verkenning van de Surinaamse literatuur. Die onbekendheid exploreren vind ik een mooi begrip passend bij veertig jaar Surinaamse onafhankelijkheid.

Begrip, van de dag (50) Turks Fruit

/ sprakeloosid / 2 reacties

 

TURKS FRUIT

Turkije, in 1991 was ik er op vakantie. Ik heb genoten van het weer, de mensen, het eten en de bezienswaardigheden zoals Selcuk, Izmir, Pamukkale, Denizli, Istanboel en Canakkela. Het land was veel moderner dan in mijn bekrompen gedachten en de economische hausse moest nog komen. Turkije kenden we natuurlijk van de vele medelanders van Turkse komaf, maar vooral ook van de stereotypen verhalen van de Turken die voor de poorten van Wenen stonden, de zwarte bladzijden met betrekking tot Armenië en de eeuwige strijd tegen de Grieken. En ene Mustafa Kemal Atatürk die Turkije de moderniteit in geschopt heeft met een strikte scheiding tussen kerk en staat. Atatürk is wat Willem van Oranje is voor ons land, een soort vader des vaderlands.

Maar nadat bleek dat Turkije wel goed was voor de NAVO, maar niet voor de EU en Atatürk wel rekening had gehouden met de moderniteit in Turkije, maar minder met het (islamitische) conservatisme, werd de voedingsbodem gelegd voor een nieuw soort democratisch gekozen leider, Erdogan. Een leider, die allereerst de binnenlandse tegenstellingen op scherp heeft gezet, de persvrijheid niet zo nauw neemt en een soort van islamitische staat propageert, op zijn Turks weliswaar. Met Erdogan begint, in mijn beperkte visie, Turkije toch een probleempje te krijgen waarbij de broedertwist met de Grieken een onschuldig tijdverdrijf is.

Natuurlijk kan ik niet alles natrekken op internet na het neerhalen van het Russische vliegtuig in Turkije (of Syrië). Maar het mogen duidelijk zijn dat Russen geen Grieken zijn. En verder is de positie in het mondiale schaakspel voor Erdogan wel heel ondoorzichtig en gevaarlijk. Nogmaals ik kan niet alle geruchten nagaan, maar ze bestrijden de Koerden, die IS bestrijden, dus steunen ze IS (ze zouden grote afnemers zijn van IS olie?), terwijl ze met de westerse bondgenoten IS bestrijden. Assat wordt gesteund door de Russen, dus wat is het standpunt van de Turken. De vluchtelingenstroom is een probleem voor Turkije, samenwerken met EU of de vluchtelingenstroom het EU probleem maken? Wie ook tegen wie vecht, Turkije heeft gewild of ongewild altijd ergens een tegenstrijdige connectie buiten het feit dat het land zelf gespleten is tot op het bot tussen stad en platteland. Een gevaarlijk Turks fruitmixje, een hele uitdaging om al die aspecten goed aan de man te brengen.

Begrip, van de dag (49) Stelling van Henk Krol

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

STELLING VAN HENK KROL

Onze 50+ held, Henk Krol is binnen een week weer in de fout gegaan door een overledene te feliciteren op Facebook. De grappen en krollen (haha, ik ben me er eentje) zijn niet van de lucht op Twitter. Ik zal niet in herhaling vallen en verwijs u, mocht u interesse hebben, gewoon maar even naar #henkkrol en u zult zelf beleven hoe fijn hij zijn persoonlijke PR op de rails heeft. Dat hij al opzienbarend in het nieuws kwam door creatief boekhouden bij de Ouderenpartij en toch nog een comeback mag maken, er zullen vast redenen voor zijn. Dat de arme man Joost Zwagerman kort na zijn dood feliciteert is pijnlijk, maar het is hem vergeven. Maar dat hij er niet van leert is kwalijker en zo moeilijk is dat niet, iemand niet feliciteren. Vandaag andermaal in het nieuws met de felicitaties. Zou de man een glaasje te veel op hebben na de beraadslagingen in het parlement.

Dan heb ik een tip voor Henk Krol, wat ik altijd deed als ik te veel gedronken had of dacht dat ik in de buurt kwam van dat teveel. Ik trakteerde mezelf op een wiskundige vraag. Zolang ik nog wist dat A-kwadraat + B-kwadraat = C-kwadraat, daarbij bevestigde ik nog eens dat de schuine zijde C was, ook wel de hypotenusa genoemd. Dit alles heet de Stelling van Pythagoras. Zolang ik dit voor mezelf kon repeteren, was er met mij nog niet zoveel aan de hand. Ik zorgde wel dat ik de stelling van Pythagoras goed uit mijn hoofd kende. Dat scheelde zo een biertje of twee.

Voor Henk Krol is Facebook blijkbaar hogere wiskunde dus ik betwijfel of de truck van de Stelling van Pythagoras zal helpen om nieuwe fiasco’s te voorkomen. Cijfers en administratie zijn niet de sterkste punt van Henkie, maar misschien kan hij taalkundig beter uit de voeten. Voordat hij iets verstuurd op Facebook, moet hij eerst vijf spreekwoorden met dood opnoemen, misschien dat het kwartje valt. Een broertje dood hebben aan cijfers; de dood kent geen lieve kinderen; een nagel aan iemands doodkist zijn. Als de dood zijn voor. Met als grande finale: Ik heb een broertje dood aan al die conventies…….

Begrip, van de dag (48) Stoofpeertjesgevoel

/ sprakeloosid / 4 reacties

20151122_165444

STOOFPEERTJESGEVOEL

 

Ik heb soms een beetje medelijden met de jeugd van tegenwoordig. Gemakshalve heb ik de leeftijdscategorie tot 25 jaar voor ogen. Zij zullen nooit het echte zondagsgevoel kennen. Nu heeft iedere generatie (en geloof) zijn eigen zondagsgevoel. Zondag stond voor mij vooral voor vrij en de winkels zijn gesloten. Als klein kind bezigde ik de term ‘zondags kleren’ later werd dat minder. Als puber was de zondag ook, ‘shit’ de winkels zijn dicht, waar haal ik sigaretten. Kerst- en Paaszondagen waren rampzalig in dat opzicht. De jeugd heeft dat niet meer. De winkels zijn altijd open, zelfs in de kleinere dorpen. De ene dag onderscheidt zich amper van de andere als het gaat om koopgedrag. De jeugd kan later slechts terugkijken op een amorfe aaneenschakeling van weken. Ik moest er vanmiddag aan denken.

Van winkels op zondag open creëer je uitstelgedrag. Ik heb het dan over mezelf, maar ik ben vast niet de enige. Vanmiddag werd ik er mee geconfronteerd. In alle redelijkheid was ik degene die de boodschappen moest doen voor het avondeten. Dit had ik ook gisteren of vrijdagavond kunnen doen. Dan was ik vandaag gewoon vrij, zoals dat hoort op zondag, de zondag uit mijn herinneringen. De herinnering van stoofpeertjes, draadjesvlees en luisteren naar de sportuitslagen terwijl moeder de maaltijd bereidde die echt al dagen eerder gekocht was.

En echt, ik heb een hele deugdelijke maaltijd gefabriceerd, een steak met rozemarijn en zeezout, aardappelen, boontjes en een frisse salade. Niets mis mee, maar ik moest er op zondagmiddag wel voor uit de genoeglijke warmte van ons huis weg. Natuurlijk pas nadat ik de wedstrijd van mijn cluppie had gezien, dat was vroeger ook anders trouwens. Omdat het zondag was kreeg ik een bosje bloemen mee die volgende week (dat is dus morgen(!)) niet meer verkocht kon worden. Ik kon er goede sier mee maken thuis, maar zag het vooral als troost voor mezelf. Troost voor het feit dat ik op zondag boodschappen moest doen en medelijden dat mijn kinderen nooit een echt stoofpeertjesgevoel zullen krijgen.

Begrip, van de dag (47) Grijs

/ sprakeloosid / 1 reactie

20151121_140634

GRIJS

Erg wervend is de titel ‘Grijs’ niet. Ik geloof nooit dat Marco Borsato op het idee zal komen om zijn show Grijs te noemen. Vandaag is Grij-ij-s! Dat klinkt niet, dan hadden we Symphonica in Grigio gehad. Marco is voldoende streetwise om te weten dat zoiets niet verkoopt al zou het de waarheid, en wel de enige waarheid zijn. Maar vandaag wàs het grijs, intens grijs. Vanmiddag liep ik in de omgeving in het kader van mijn goede voornemens een beetje te blijven bewegen. Misschien even ergens een mooie foto schieten ter inspiratie voor een leuk blogje. Ik kwam niet verder dan de foto die de grijsheid van de dag symboliseerde.

Hoe anders had de dag gelopen als het gelukt was om tegen de achtergrond van de Betuwelijn een grote kale berk te kunnen fotograferen met wel twintig kraaien, of in ieder geval kraai-achtigen. Maar voordat ik de boom wist in te zoemen tegen de intens grijze achtergrond had de hele groep besloten krassend verder te vliegen, hun geluid langzaam wegsterven in de slome grijsheid van een zaterdagmiddag op het platteland.  Er had zomaar een flitsender begrip van de dag uit de atmosfeer kunnen komen, maar de atmosfeer was dus grijs.

Maar stiekem weet ik wel dat ik de atmosfeer zelf inkleur, al doet het decor vandaag goed mee. De eerste dag zonder sigaret, dus mijn laatste stoppoging is vandaag begonnen. En natuurlijk is dit de laatste, want anders had ik nu al buiten mijn nicotinetekort van afgelopen dag ingehaald. (Dit is een nadenkertje voor je grijze hersencellen.) Een half jaar voor mijn vijftigste, de dag van vader Abraham. De grijze baard van gisteren heb ik er afgeschoren en heb mijn vertrouwde blotekonte gezicht weer terug. Instictief wist ik dat het er daarmee iets minder grijs uit zou zijn, maar zo voelt het zeker niet. Het voelt absoluut grijs. Heel grijs.

Begrip, van de dag (46) Jan, Piet, Joris en Corneel

/ sprakeloosid / 2 reacties

20151120_165942

JAN, PIET, JORIS EN CORNEEL

 

Zij die willen op kaap’ren varen moeten mannen met baarden zijn. Het verhaal wil dat Jan, Piet, Joris en Corneel allen uit het goede hout gesneden waren. Ze hadden baarden. Baarden zijn er in alle soorten en maten en al naar gelang de tijdsgeest, meer of minder gewaardeerd. Baarden, de hippie-baard, de zwerversbaard, de hipsterbaard, de haatbaard, de gereformeerde baard, de ringbaard, de revolutionaire baard en tot en met vandaag ook mijn baard. Veel langer dan een week heb ik mijn overtollige haargroei uit mijn gezicht nooit getolereerd. Een keer heb ik tijdens de vakantie, meer om te jennen, mezelf een sprekende K** aangemeten. Maar voor dat ie tot volle wasdom was gekomen, hield ik het voor gezien.

Trouwens best heel vreemd dat in een tijdperk dat iedere islamitische baard verdacht is en als potentiële haatbaard wordt bestempeld, de baard in opmars is. Ze zijn er in alle soorten en maten, met de hipsterbaard voorop al heb ik me laten vertellen dat het hipsterdom al weer hopeloos achterhaald is. Tegenstrijdigheden rondom haar en haargroei zijn toch alom aanwezig, en dat betreft niet alleen haargroei op het gezicht. De meningen zijn er sterk over verdeeld. Ook herinner ik me een stellige opmerking van mijn oma zaliger uit de jaren zeventig. Ze was wars van het hippiedom. Heel stellig zei ze:,,Mannen met baarden hebben wat te verbergen!” Onderwijl waren er meerdere schilderijen met de Herder in vol ornaat, met een lange baard uiteraard.

De reacties lopen uiteen op mijn baard. Het is vrij gebruikelijk om niet iedere dag te scheren, ik denk meer uit gemakzucht dan dat er een modieuze visie aan ten grondslag ligt. Toch is er ergens een grens voor de buitenwereld dat er geen sprake meer is van een dagje overslaan van je uiterlijke verzorging, maar dat er sprake is van een bewuste keus. Flauwe opmerkingen zijn er legio, waarbij bezorgd wordt gevraagd naar de liesstreek van mijn partner de allerflauwste in een reeks is. Een voorzichtig compliment wordt afgewisseld met een amper te verdoezelen afkeer. Het zal me aan mijn reet roesten. Morgen gaat ie eraf, ik heb het geprobeerd en ik vind er niks aan. Bovendien wat heb ik op de Kaap te zoeken, dat kunnen Jan, Piet, Joris en Corneel ook wel zonder mij.

Begrip, van de dag (45) Systemen

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

SYSTEMEN

Het was vandaag een typisch geval van ‘another day at the office’ met dien verstande dat een prangende vraag in mij opkwam. Ik zal de oorsprong van die vraag even uitleggen. Ik ben werkzaam bij een organisatie die in toenemende mate afhankelijk is van computersystemen. Op zichzelf is dat niet uitzonderlijk want welke beroepsgroep is dat tegenwoordig niet. Je bent sporter, kunstenaar of acteur en je voelt misschien niet zo goed aan wat ik bedoel. De rest van Nederland zal me begrijpen. Het is eigenlijk triest maar eigenlijk ben je zonder computer, in mijn geval bij de reclassering, als een boer zonder tractor, een bakker zonder meel of een taxichauffeur zonder auto.

Alles is vastgelegd in de computersystemen die tot je beschikking staan. Je actuele voortgang over cliënten, je verantwoording over klanten en als je even pech hebt, en je hebt geen schaduwboekhouding, zelfs je agenda en telefoonnummers. Natuurlijk kun je de afspraken van die dag te woord staan, maar uiteindelijk moet alles in de computer worden geklopt. Je kunt iemand aanmelden voor de hulpverlening, maar dat mag/kan niet meer telefonisch. Je kon vandaag je bureau opruimen of de mails bijwerken. Another day at the office was vooral een beetje klusjes doen om de dag maar door te komen. Mijn prangende vraag is, wat kost dat allemaal,zo’n verloren dag?

Een snel rekensommetje, een kleine 3000 werknemers die een hele dag hooguit een kwart van hun productiviteit halen. Op zo’n 200 effectieve werkdagen verlies je op een dag zo’n halve procent omzet op jaarbasis. Als het bij die ene dag blijft is dat te overzien. Erger vind ik de constatering hoe afhankelijk we zijn geworden van de systemen. Hoe het zogenaamde werk gerelateerd is aan een systeem, juist als je met mensen moet werken. Nu heeft de overheid geen goede naam als het gaat om het implementeren van computersystemen. Wat als de zogenaamde ‘oorlog’ in cyberland gaat plaatsvinden? Ik zou in deze geen goede soldaat zijn, ik begrijp in principe een goed elektriciteitsnet niet eens. Ik weet slechts dat je een knop moet indrukken en dan doet het licht. Vandaag hielp een knop indrukken niet op het werk en ik was hulpeloos.

Begrip, van de dag (44) APK

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

APK

Het is weer zo ver, een spannende dag vandaag. De auto moet voor de jaarlijkse keuring naar de garage. Het kost altijd sloten vol geld, maar met een bedrag van enkele honderden euro’s kan ik leven, maar toen het hele aircosysteem naar de Filistijnen was twee jaar geleden, was ik niet zo blij. Een week vakantie, twee vliegtickets naar Thailand of een nieuw bankstel kon ik wegdragen om de auto weer op de weg te krijgen. Maar met de APK rijden we weer veilig, zijn we geen gevaar voor onszelf of medeweggebruikers behoudens natuurlijk de rijstijl van de chauffeur.

Zoiets zou er ook voor mensen moeten zijn. Natuurlijk is er al een tietenbus en staan prostaat en darmen ter discussie om ook preventief de veiligheid van de individuele mens te verzekeren. Maar ik wil nog een stapje verder, gewoon kijken of iemand geen gevaar is voor het maatschappelijk verkeer. Hoe groot is het risico dat iemand gierend door de bocht vliegt. Moeten er nog dingetjes en dangetjes beter afgesteld worden om een verantwoord maatschappelijk verkeersdeelnemer te zijn? Wanneer zijn de (bougie)vonkjes in iemand van dien aard dat een zelfbomgordel dreigt met alle gevolgen van dien. Analoog aan de autokeuring zijn de remmen een precair onderdeel, ontremmingen moeten voorkomen worden. Lawaaibegrenzers en roetfilters zijn eveneens van evident belang. Door een teveel aan ketelmuziek en vuilspuiterij kan dat het heldere zicht en zuivere gehoor van andere deelnemers ernstig schaden. Het maakt niet uit hoe dat lawaai klinkt of welke vuil er geproduceerd wordt, de vastgestelde limieten mogen niet overschreden worden.

Afwijkingen mogen, maar ze moeten niet te hinderlijk zijn en als ze gevaar opleveren moet dat tijdig ontdekt worden. Allemaal dus naar de jaarlijkse keuring, te beginnen met die exemplaren die het meeste risico lopen. We hoeven ons dan niet meer af te vragen of ze nog wel deugen, ze zijn immers gekeurd. Het zal wel een stapje te ver gaan vrees ik? Bovendien wie stelt de normen vast? En last but not least, het zal een lieve duit kosten, net als normaliter de reguliere APK. Hoewel, het viel mee dit jaar, slechts de remklauw van de handrem links deed het niet en moest worden vervangen à €239, -.