Tijdsverwarring met Faun

Kent u dat begrip, Faun? Nou ik wel, maar dat is ook nog maar een paar weken geleden dat ik geconfronteerd werd met Faun. Faun is een muziekgroep die middeleeuwse volksmuziek maakt met voorchristelijke thema’s. Faun is nog veel meer, maar zoek dat lekker zelf op op wiki. Ik was vooral enthousiast over de muziek omdat het me deed denken aan de serie De Vikings op Netflix. De serie nam je mee naar de periode dat het christendom probeerden de Germanen, Saksen, Vikingen, Hottentotten en wie al niet meer tot zinnen te brengen. Zoals een ieder weet is dat aardig gelukt, maar de voorchristelijke (spirituele) cultuur is natuurlijk nog altijd ook een deel van onze bagage. We vinden dat terug in bijna alle christelijke feestdagen. Ze waren natuurlijk niet gek al die vroeg-evangelie-verspreiders. Ze moeten gedacht hebben, je kan ze niet alles afpakken, die barbaren. Dus om ze te paaien werden allerlei bestaande gebruiken en feesten, gebaseerd om natuurbelevingen, in de christelijke feestdagen geïntegreerd. Reuze interessant natuurlijk, maar daar wil ik het niet over hebben. Maar het begint wel met Faun.

Om de kerstkilo’s een beetje kwijt te raken, besloot ik een wandeling te maken ’s avonds in de directe omgeving. Het was donker en ik woon aan de rand van het dorp. Deels loop ik dus al langs de weilanden. Ik doe dit vaker, want ik heb meer kilo’s te verwerken dan louter de recente kerstkilo’s, maar dit terzijde. Het was donker en rustig, ik zet mijn nieuwe koptelefoon op, voor het eerst met bluetooth. Ik ben op 1 januari 2022 als het ware afgedaald in de 21e eeuw, maar dan wel met Faun om mijn hoofd. In het nieuwe jaar stap ik door de duisternis, overal in de verte kerstbomen die het recente lichtfeest duiden. We merken het nog niet, maar de dagen gaan weer lengen, de zonnewende bij de Steenbokskeerkring heeft plaatsgevonden. Nog drie maanden en de zon passeert de evenaar en weer drie maanden later is het hartje zomer.

Terwijl ik wandel geeft de muziek in de donkere avond een vervreemdend tijdsgevoel, het brengt allerlei fantasieën op hol over arme boeren die in deze omgeving hebben gewoond en geleefd, eeuwen geleden. Zouden die de muziek van Faun herkennen als hun muziek? Een inwoner van het verdronken dorp Leuffen bijvoorbeeld, hier vlakbij. Ik verplaats me dan in een Leuffenaar en een romanfiguur is in mijn hoofd geboren. Met mijn bluetooth op mijn kop waan ik me in de middeleeuwen, midden in de winter. Je reinste tijdsverwarring, maar op dat moment ben ik de eerste de beste anochronistische romanfiguur. Geen ridder, maar een boer ik denk dat dat realistischer is. En dan een boer die na een half uur lopen het zweet op de rug heeft staan. Het is op Nieuwjaarsdag ’s avonds om half tien nota bene 12 graden Celsius. De enige sneeuwpop die ik tegenkwam was een duidelijke neppert. Met Faun is de tijd niet alleen verwarrend maar ook de seizoenen een toonbeeld van verwarring.

Maar toch de beste wensen voor 2022!

Begrip, van de dag (57) December

 

DECEMBER

Waar komt december vandaan, ik bedoel de naam december. Even Sherlock Holmes spelen en dan weet ik dat het afkomstig is van de Romeinse kalander en dat het de tiende maand betekent. Maar zoals met ieder onderzoek, roepen de antwoorden nieuwe vragen op. De verklaring is dat de Romeinse kalander tien maanden kent die begint met Maart, afkomstig van de God Mars en eindigt bij de tiende maand, december. De tussenliggende maanden zijn taalkundig afkomstig van de corresponderende getallen tot en met tien. In de loop van de tijd hebben de Romeinen in hun wijsheid besloten om de vijfde en zesde maand te noemen naar Julius Ceasar en Keizer Augustus. Zijn we er dan?

Nee, dan zijn er nog twee maanden over, de zogenaamde maanloze maanden januari en februari. De Romeinse kalander voert terug op de maanstanden. Via ingewikkelde berekeningen is de Romeinse kalander omgevormd tot de christelijke oftewel de Gregoriaanse kalander. Alleen die berekeningen en de wijze waarop de kalander georganiseerd is, geeft aan dat er heel wat denkwerk en waarschijnlijk ook politieke strijd is gevoerd. Volgens mij kunnen hele volksstammen promoveren op de voor ons zo vanzelfsprekende tijdsindeling. Het gaat mij de ver om de finesses echt te doorgronden. Maar geinig is wel dat je als kleine onderzoeker met een eenvoudig vraagje kunt ervaren dat er een hele wereld opengaat.

Rest mij in vertwijfeling af te vragen waarom januari en februari niet gewoon de elfde en twaalfde maand zijn gaan heten. Ik begrijp het qua zonnewending, maar als lente het zogenaamde nieuwe begin is, de zomer de volle bloei en de herfst de naderende dood representeert en de winter staat voor doodsheid, pleit ik voor het nieuwe jaar te laten beginnen in maart. Op 1 maart zetten we de wekker en dat is dan het einde van de winterslaap, het nieuwe begin. Voorlopig leven we in december, de tiende maand maar voor ons de twaalfde en laatste. We overleven dat vast wel.