Begrip, van de dag (129) Schop onder je hol

 

 

 

SCHOP ONDER JE HOL

Ik vrees dat dit een exhibitionistisch stukje gaat worden. Niemand hoeft te vrezen dat er onoorbare foto’s geplaatst worden, maar vandaag werd een donker rafelrandje van mijn gevoelsleven geraakt. Ik hoorde op de radio een interview met een integere mevrouw wiens broodwinning bestaat uit het geven van knuffeltherapie. Mijn ratio zegt dan, het zal wel nodig zijn en er is een markt voor. Met name dat laatste kan ik me voorstellen met de enorme eenzaamheid in het land van individuen en gebrek aan cohesie. Mijn gevoel zegt echter: ,,Dat moet je toch niet willen?” En hiermee toon ik wel een pietsie conservatisme en gebrek aan empathie en zo wil ik liever niet te boek staan.

Ik weet natuurlijk dat aanraken en aangeraakt worden belangrijke facetten in het leven zijn van ieder mens. Natuurlijk begrijp ik dat het totaal iets anders is dan betaalde seks, of liefde zo u wilt. Ook daar is een grote markt voor, hoewel het nog altijd, of misschien weer steeds meer, in de taboesfeer ligt. Maar in geval van prostitutie noemen we het geen therapie. Knuffelen is natuurlijk heel natuurlijk. Ouders knuffelen hun kinderen, vriendinnen knuffelen vaak en veel en zelfs vrienden knuffelen bij begroeting al ziet het er vaak uit als een dreun op de schouder. Een pluche beer of een huisdier kan een vervanging zijn, al zal nimmer het intermenselijke contact hiermee vervangen kunnen worden. Maar betaalt een knuffel krijgen,uiteraard ingekaderd in een therapeutische setting heeft ogenschijnlijk iets triest. En misschien is dat het ook wel, maar soms is de menselijke samenleving heel triest.

Toch bracht het me op een idee, ik zie een andere markt, een tegenovergestelde markt. In mijn optiek zijn er ook genoeg mensen die een schop onder hun hol nodig hebben en dan ook letterlijk een trap onder hun reet. Ik noem het ‘kick the ass-therapie, waarbij therapie wel nadrukkelijk genoemd moet worden anders kan men in verwarring raken en kinky gedachten koesteren. Bij de therapie denk ik echt niet aan zweepjes of plankjes, maar puur aan een stevige uithaal met mijn maatje 45. Uiteraard ingekaderd met vooraf een keurig intakegesprek om nut en noodzaak te definiëren. Ik denk dat er genoeg mensen zijn die af en toe van zichzelf denken dat ze een schop onder hun hol hard nodig hebben, hoop ik. En anders denk ik dat wel en krijgen ze gratis mijn helende therapie.

 

Begrip, van de dag (30) Linda in de prostitutie

 

LINDA IN DE PROSTITUTIE

Vandaag staat in het teken van onderzoek. Dat wist ik toen een oude Linda, via een collega van mijn vrouw, naast de Trouw lag. Het onderwerp van de Linda 134 was Meisjes van Plezier. Ik wist al dat het ochtendblad moest wachten, want ik wilde weten wat Linda, of in ieder geval de samenstellers van het blad nu over de meisjes van plezier te melden had. Zouden ze het Zweedse model aanhangen waarbij hoerenloperij strafbaar is, of gaan ze uit van de romantische hoerenmadam die de boel bestiert, de meisjes beschermt en de mannen zo nodig opvoedt? Komen de misstanden en onvrijwilligheid aan de orde of is de prostitué de zelfverkozen ZZP’er die net als ieder andere baan de lusten en de lasten accepteert? Ik weet dat ik niet tot de doelgroep van het maandblad Linda behoor, maar dit vraagt nader onderzoek.

En dat ik niet tot de doelgroep behoor, kwam ik tijdens mijn onderzoek al snel echter. Het was even zoeken tussen de reclame naar artikelen die mij antwoord zouden kunnen geven op de onderzoeksvraag. Als we de cover mogen geloven ziet Linda de Mol het geinige er wel van in. Verwachtingsvol poseert ze in het rode raam. Maar het themanummer bevat van alles wat. Een interview met een Nederlandse pornoster, Bobi Eden, wie kent haar niet? Opvallend is dat bij de foto’s van haar en haar fotopartner de kledingmerken als aanbeveling worden benoemd. De vaste columniste Amber vertelt over de voordelen (geld en reizen, soms zijn de mannen leuk), maar ook de nadelen. Heel kort komt aan de orde de enorme misstanden en mensenhandel, maar ook prostitutieseks voor minder validen. Tot slot een aantal foto’s van meesteressen met de veelzeggende titel dat de ene meesteres de andere niet is.

Ik zei het al, ik ben niet de doelgroep, maar ik had gehoopt op iets meer meningsvormende kost. Want rationeel gezien voel ik wel wat voor het Zweedse model van strafbaarheid met inachtneming van al die misstanden. Als het zo’n eerbaar beroep is, wie wil zijn dochter nu in deze branche zien werken? Aan de andere kant is een openlijke afkeer van de hoererij ook zo zuurpruimerig en calvinistisch. En dat is ook niet iets wat ik nastreef. Maar goed, het onderzoek is afgerond en nader onderzoek is gewenst. Ik denk dat ik Ik, Jan Cremer maar eens ga herlezen.