Leger des Heils wint de verkiezingen bij mij.

Maurice was dit jaar beter.

Ja, kijk maar goed. Maurice de Hond heeft het beter gedaan dan ik, met die prognoses van de verkiezingen, al was het close to call. Zeker als je in ogenschouw neemt dat mijn eindvoorspelling twee dagen eerder was. Dus de echte hype rond D66 en Volt heb ik niet meer verwerkt, anders had ik natuurlijk gewonnen. In 2017 had ik gewonnen.

Leger des Heils is de grote winnaar.

Zoals beloofd, ik zou voor iedere afwijking een tientje storten voor het goed doel binnen het Leger des Heils. €300,- euro lichter dus. Maar als sociaaldemocraat maakt dat me niet zo heel veel uit. Zeker omdat mijn moeder, toen ze hoorde dat haar zoon een financiële tegenvaller had, geheel spontaan zei, dan betaal ik de helft mee. En wie wil nu niet dat zijn moedertje goed kan doen voor haar eerstgeborene? Ik dus €150,- en mijn moeder €150,- richting het Leger. Ik zal hieronder uitleggen voor welk onderdeel. Eerst moeten jullie nog even door mijn politicologische verklaringen van mijn foute prognose doorploegen en mijn oordeel over de uitslag. Dus waar het geld naar toegaat is een soort cliffhanger. Want ik begrijp best wel dat er mensen zijn die het leuk vinden dat ik moet dokken. Zo zullen er ook mensen zijn die niet geloven dat ik ga storten, maar dat laatste deert me niet.

Waar ging het fout bij mij?

Ik heb de eindspurt van D66 te licht ingeschat en ook een beetje de winst van VOLT. Verder had ik gedacht dat de PVV en FvD toch meer gescheiden circuits waren. Dus niet. Al is de groei van Forum niet alleen aan het verlies van de PVV te denken. Blijkbaar heeft de partij toch veel virusontkenners getrokken. Nu wil het gerucht dat Van Haga mogelijk meer voorkeurstemmen heeft dan Thierry. Het is nog een gerucht, maar dat zou wel weer een grap zijn. Maar dat is dan ongeveer de enige die ik me van deze verkiezingen kan herinneren.

Begrijp jij de einduitslag?

Mijn eerste opwelling is een ruk naar rechts, zo wordt gesproken door menig commentator en ook in mijn omgeving. Even goed inzoomend in de Nederlandse parlementaire geschiedenis leert echter dat Nederland sinds de Tweede Wereldoorlog altijd wat rechts conservatief is geweest ondanks Vadertje Drees en ome Joop Den Uijl. Rechts heeft altijd een meerderheid gehad en die is nu iets groter geworden, dat wel. En ze schreeuwen wat harder. Bovendien zou er een einde gekomen zijn aan de neoliberale koers in de wereld en dus ook in Nederland? Dus niet. D66, VVD en ook Volt laten zien dat we lekker liberaal doorgaan en het wordt vast wel weer neoliberaal als de coronacrisis ook zijn economisch tol gaat opeisen. Wat ik ook niet begrijp is de run van allerlei mensen die dromen van een vrouw als premier. Het is mij om het even, Kaag vertrouw ik meer dan Rutte, maar Kaag wordt het echt niet. Een substantieel deel van bijvoorbeeld GroenLinks schakelt over naar mevrouw Kaag en laat de groene en eerlijk delen norm met groot gemak vallen. Rutte krijgt de winst ondanks alle schandalen in het overheidsvertrouwen (toeslagaffaire, Groninger gas). Niet Renske Leijten of Pieter Omzigt krijgen de credits. Het geheugen is kort van de Nederlandse kiezer, de marketing slecht van de linkse partijen en ik kom daarmee tot de conclusie, het volk krijgt de politici die ze verdienen.

De bloempot van het Leger des Heils in Arnhem

Ga ik nu een potje grienen? Nee, ik blijf het cabaret dat de Nederlandse samenleving heet nog wel een tijdje met verbazing volgen. En laten we nu eerlijk zijn, zolang ik zonder een boterham minder te eten €300, – kan missen voor, laten we zeggen, mijn persoonlijke nivellerende hobby, mag ik niet klagen. Zeker niet als mijn moeder het principe van nivelleren ook goed begrijpt en de helft wil bijdragen. Waar gaat het naar toe? Naar de bloempot. Dat vereist een korte uitleg. Zelf werk ik als reclasseringswerker bij het Leger des Heils. Het moet ongeveer tien jaar geleden zijn dat een enveloppe zonder afzender op de deurmat viel met een bijdrage van €500,- op de locatie waar we toen werkten. Beduusd en met vragentekens is uiteindelijk besloten het geld te besteden aan onvoorziene uitgaven voor cliënten die vaak financieel in de problemen zaten. Foto’s voor een ID kaart, de ID kaart zelf, een ticket voor een noodzakelijke reis of zelf soms een bijdrage om te eten. Gewoon een klein gebaar aan de klanten die bij ons binnen kwamen en die acuut iets nodig hadden en de prijs van het neoliberalisme al hadden betaald. Het geld werd bewaard in een houten wijnbox van slijterij Bloem, de bloempot werd geboren. Helaas heeft de bloempot een zieltogend bestaan de laatste jaren. We gaan er maar weer eens wat leven in brengen, met een bijdrage van €300,- Over vier jaar of zoveel eerder zijn er weer verkiezingen en dan hoop ik Maurice echt weer te verslaan.

Potje prognose maken voor de verkiezingen voor het goede doel

In mijn oneindige arrogantie zal ik net als in 2017 weer een aantal verkiezingsvoorspellingen doen. Waarom? Omdat ik het amper slechter deed dan IPSOS en beter dan Maurice de Hondt. Dat laatste is met de kennis van nu ook niet meer echt een prestatie. De onzin die hij publiekelijk uitkraamt is bijna spreekwoordelijk, keffen als een hond.

Hoe komen mijn ramingen tot stand? Het is een kwestie van gezond verstand en een pietsie onderbuik en vooral mee vibreren op mijn observaties van de sfeer in Nederland. De laatste keer heb ik een fout gemaakt door te veel aan wensdenken te doen, ik wist dat de PvdA zou verliezen, maar zoveel als de professionele voorspellers bedachten, daar wilde ik niet aan. Anders was ik ook beter dan Ipsos. Toen beloofde ik voor iedere zetel ernaast €5,- over te maken aan Vluchtelingenwerk. Ik moest €105,- overmaken hetgeen ik netjes gedaan heb met een verdubbeling door één van mijn zonen. Ipsos zou €5,- minder duur uit zijn geweest, Maurice de Hondt een tientje meer.

Prognose van Ipsos van 2 maart 2021

PROGRNOSE MAKEN IS ALS KOKEN

Hoe bezie ik het Nederlandse politieke landschap. Mijn voorspellingen zijn als koken. Je hebt een pan en een aantal ingrediënten die je moet mixen tot een lekkere maaltijd. Het parlement is de pan en de uitkomst is op voorhand zeker, de maaltijd is niet lekker met de polarisatie van alles in Nederland. Toch moeten we het vreten. Voor mij zijn er drie hoofdingrediënten. De regeringspot, de populistische pot en de idealistische pot. Nu vindt iedere partij zich idealistische, maar de termen links of progressief dekken de lading ook niet echt. En dan zijn er nog wat kruimels te verdelen. Kruimels die in meer of mindere mate bij een van de hoofdpotten zijn onder te verdelen.

MIJN PERSOONLIJKE VOORKEUR

Misschien is het aardig om mijn politieke kleur in deze een beetje uit de doeken te doen. Een beetje, in het echte leven ben ik vaak genuanceerder, soms ook niet. De kieswijzers wijzen in meer of mindere mate in linkse en progressieve richting. Mijn leven lang heb ik op de PvdA gestemd en zal dat ook dit jaar waarschijnlijk doen. Ik zou mezelf kunnen typeren als een van de vele verweesde sociaaldemocraten. Opkomen voor de zwakkeren vind ik een vanzelfsprekend ideaal en een sterkere publieke sector hoogst noodzakelijk. Dat laatste vindt inmiddels Mark Rutte ook, maar dat is vrij ongeloofwaardig. Ik houd echter niet van hobbyistisch links. Dus geen GroenLinks, PvdD of BIJ1 voor mij, uitgesloten. Met populistische politiek heb ik niets. Baudet vind ik een regelrecht politiek vandaal. Zijn term oikofobie is het enige dat mij ooit tot nadenken heeft gebracht. Verder heb ik niets boreaals en met de uil van Minerva heb ik geen klik. Wilders daarentegen is een schreeuwlelijk met enige humor en voldoende PR. Maar dat is nog geen eerlijke politiek, verre van dat. Zijn kritiek op de randstedelijke grachtengordel voel ik echter wel, maar dat is geen reden om op hem te stemmen. Integendeel met de FvD, inmiddels JA21 en vaak ook de SGP en VVD, zijn dat de partijen die de kieswijzer mij nooit aanwijst. Verder, omdat de status quo van het systeem echt doorbroken moet worden kan ik alleen maar bidden dat deze regering niet aanblijft. Maar of bidden genoeg is?

Omdat bij Lodewijk Asscher een zweem van de toeslagenaffaire kleefde, had ik al besloten om op Kadija Arib te stemmen, een wijze waardige vrouw. Ze is mijn stem waard ondanks dat ik niets tegen Lilianne Ploumen heb, al is ze van de melkboer. In principe stem ik altijd op de nummer één, man of vrouw maakt me niet uit. Ik zei al aan politiek hobbyisme doe ik niet. Mocht ik de komende tijd nog twijfelen, dan heb ik twee vluchtroutes. Renske Leijten van de SP om haar rol in de toeslagenaffaire. Pieter Omzigt was een mogelijkheid, maar dan krijg je het CDA erbij. De tweede mogelijkheid zou Carola Schouten kunnen zijn. Dat is dan gebaseerd op haar politieke moed in een verduiveld lastig politiek mijnenveld. En goed, de ChristenUnie heeft op sociaal-economisch gebied veel overeenkomsten met de PvdA. Het immateriële van de CU neem ik dan maar even voor lief.

DE REGERINGSPOT

Een ding is zeker, de meerderheid in het parlement krijgt de huidige demissionaire regering niet meer. Ik denk dat door corona en het gedoe de komende weken, de vlucht naar voren van de VVD zal temperen. Ze worden ook bij mij veruit de grootste. Het CDA heeft met haar bewindslieden vooral last van de coronatijd. De Jong en Grapperhaus zullen niet als grote helden in herinnering blijven. Het Pieter Omzigt-effect is onvoldoende om uit een dal te groeien. Ik denk wel dat hij veel voorkeurstemmen gaat krijgen. Er zal mijns inziens een onterecht Sigrid Kaag-effectje zijn voor mensen die geloven dat zij de eerste vrouwelijke premier gaat worden. Maar dat effect zal binnen twee weken op zijn als de realiteitszin boven komt drijven. CU zal misschien als enige regeringspartij een zeteltje winnen.

Resumerend:

VVD 34 zetels (marge 33-37 zetels)

CDA 19 zetels (marge 18-20 zetels)

D66 13 zetels (marge 11-14 zetels)

CU 6 zetels (marge 5-6 zetels)

IDEALISTISCHE POT

Het is al jaren onbegrijpelijk dat de marketing bij de links progressieve partijen zo slecht is. Sociaal-econonomisch denkt Nederland in meerderheid wat linksig, maar het komt er maar niet van. Nu gaat Rutte als we niet oppassen de komende jaren de verzorgingsstaat optuigen. De VVD nota bene. De linkse oppositie, ik neem voor het gemak de PvdD maar even mee in dit rijtje, zal hard moeten werken om meer zetels te krijgen dan de PvdA in 2012. (38!) Als verweesd sociaaldemocraat doet dat pijn, maar het is niet anders. Ze maken met de drie of vier partijen dezelfde fout als Labour onder Corbyn binnen één partij, het creëren van linkse exclusieve uitsluitingsfeestjes met discriminatie als mogelijk gevolg. Het zij zo.

Resumerend:

GroenLinks: 11 zetels (marge 10-14 zetels)

SP : 11 zetels (marge 10-13 zetels)

PvdA: 13 zetels (marge 10 15 zetels)

PvdD: 6 zetels (marge 5-7 zetel)

POPULISTISCHE POT

Voor mij zijn JA21 en FvD vooralsnog communicerende vaten. Als Baudet geen hele grote uitglijers maakt dan zal JA21 beperkt profiteren, anders kunnen zij wel groeien. Samen zullen ze niet meer dan 6 zetels krijgen met Baudet voorlopig in het voordeel vanwege zijn naamsbekendheid. Bij Wilders is de grootste groei er wel een beetje uit. Ze zullen zich rond de twintig zetels stabiliseren. De anti-establishment partijen beslaan zo’n 20 tot 25% van de kiezers. Ik reken DENK daar ook maar bij, schreeuwend aan de leiband van Turkije en een zekerheid van een aandeel nationalistische Turkse Nederlanders.

Resumerend:

PVV 22 zetels (marge 20-23 zetels)

FvD 4 zetels (marge 2-5 zetels)

JA21 2 zetels (marge 1-4 zetels)

DENK 2 zetels (marge 1-3 zetels)

Dan blijven er bij elkaar opgeteld nog 5 zetels over. Er gaan er drie naar de SGP met een uitloop naar mogelijk vier zetels. Volt wordt steeds getipt als nieuwkomer met een zetel, ik denk dat het gaat lukken. Mogelijk dat ook BIJ1 het gaat redden. Voorlopig krijgen ze bij mij het voordeel van de twijfel. Bij mij verdwijnt met Henk Krol ook 50+.

HET GOEDE DOEL:

Voor de verkiezingen zal ik mijn prognoses nog twee keer bijstellen. Ook nu heb ik een goed doel gevonden voor de afwijking tussen mijn prognose en de verkiezingsuitslag om te zetten in geld. De vorige keer ging er geld naar Vluchtelingenwerk. Ik kies nu, om een kleine bijdrage te leveren om de afbraak van de publieke sector tegen te gaan en geld te storten voor dak- en thuislozen bij het Leger des Heils. Een organisatie waar ik zelf trouwens werk. Iedere zetel afwijking is €10, – voor een project binnen het Leger des Heils.

Ik beloof…….

In mijn maandelijkse column op het intranet van mijn werkgever (reclassering Leger des Heils) hieronder de weergave.

 

Bij mijn vorige column werd er al gemord: Kan het over iets anders gaan dan de coronacrisis? Nee, vond ik. Ook nu blijkt waar het hart van vol is. Dus ik ga niet beloven dat het niet over Corona gaat. Ter compensatie beloof ik niet over politiek, economie en voetbal te schrijven of dat ik als verdekt colporteur ga fungeren. Een faire deal. Toch?

Tijdens de lockdown werd uitgeroepen: ‘We komen er ‘ineens’ achter dat er onvoldoende opvang is voor dak- en thuislozen’. We wisten dat het beleid ruim onvoldoende was voor de inmiddels 40.000 mensen die onvrijwillig op straat leven. Met de slogan ‘Thuisblijven, hoe dan?’ vroeg het Leger des Heils aandacht voor de nood voor 10.000 structurele woonplekken voor de groepen die tijdelijk bivakkeerden in hotels en de ingerichte sporthalen. Onze directeur verscheen op diverse plekken in de media en ieder dag opende ik mijn computer nog met het bericht van de campagne. De overheid deed een belofte: in 2022 moet het doel gerealiseerd zijn. De campagne zou eigenlijk actief moeten blijven totdat de 10.000 woningen zijn gerealiseerd. Ik beloof hierbij dat ik ieder jaar voor de zomervakantie een vervolg zal schrijven op deze column, zolang het nodig is.

40.000 menselijke verhalen

Ik besef dat daarmee niet al het leed verdwenen is. Er zullen altijd Swiebertjes blijven, er zullen altijd mensen door pech tijdelijk huisvestingsproblemen hebben en ook verslavingsproblemen sluit je niet uit door 10.000 woningen. Achter de 40.000 daklozen schuilen 40.000 menselijke verhalen. Een aanpak op maat is nodig. En dan beloof ik je, dat het werk van de reclassering er anders uit gaat zien bij de realisering van de beloofde huizen. Mijn ervaring is dat bij tijdige constatering van (huisvestings)problemen en een passende huisvestingsoplossing veel mensen niet hoeven te stelen, wel een uitkering kunnen krijgen en hun leven al dan niet met tijdelijke ondersteuning opnieuw kunnen opbouwen.

Ook voor mensen met LVB of andere psychische problemen is het hebben van passende huisvesting sterk recidive verminderend. Ik word al helemaal blij dat er wordt gesproken over passende huisvesting met bijbehorende begeleiding in plaats van uitbreiding van maatschappelijke opvang. Maatschappelijke opvang is een pleister voor een te grote wond.

Fantoomgroei

Twee weken geleden wilde ik hiermee mijn column naar een einde brengen, totdat ik hoorde van het boek Fantoomgroei van de auteurs Sander Heijne en Hendrik Noten. Het boek heeft als ondertitel: ‘Waarom we steeds harder werken voor steeds minder’. Ik was op slag verliefd op het woord Fantoomgroei en uiteraard heel geïnteresseerd in de uitleg waarom de economie sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw booming is, maar de meeste mensen niet meeprofiteren.

Overtuig jezelf

Ook ik dacht altijd ‘we hebben het toch goed’. Misschien wel beter dan dertig jaar geleden. Tegelijkertijd beseffen en voelen steeds meer mensen dat de publieke sector is uitgekleed. We zien het in het onderwijs, de stand van de verpleegkundige zorg, de ouderenzorg en hoe we met onze daklozen omgaan. Economische groei is dus niet gelijk aan welzijn. In dit zeer leesbare boek, ook voor niet politicologen, economen of historici, wordt op een duidelijke manier de vraag beantwoord waar het verschil tussen het gevoel van niet mee te kunnen komen en de exorbitante economische winsten die bij een beperkt deel van de mensheid terecht komt. Dit wordt dus fantoomgroei genoemd. Ik ga zoals beloofd geen economisch relaas houden, ook zijn de uitkomsten niet richting een specifieke politieke voorkeur geschreven. Overtuig jezelf maar.

Als je niet geïnteresseerd bent, moet je het vooral niet aanschaffen. Ik zeg niet aanschaffen! Ik wil het trouwens best uitlenen hoor.

Zoals een groot denker uit Amsterdam ooit heeft gezegd, ieder nadeel heb zijn voordeel. Zo is het misschien ook wel met de coronacrisis. Jammer dat die denker bij de verkeerde club speelde, maar zoals beloofd: ik ga het ook niet over voetbal hebben.


Normaal toekomstkabaal

20200508_210835

Werkcolumn d.d. 14 mei 2020 bij de tamtam van reclassering het Leger des Heils

En dan ben je ineens columnist bij de tamtam. Het is augustus 2019. Je zit boordevol ideeën over wat gezegd moet worden, welke misstanden besproken en waar een kwinkslag thuishoort. Wat loopt er niet goed in de organisatie, welke beleidsgebieden kunnen, of sterker, moeten gehekeld worden en waar kan een stukje lichtvoetigheid dienen om een glimlach of een denkmoment te creëren? In gedachten had ik al een stukje over de schuldenindustrie en de dakloosheid in Nederland. Twee onderwerpen waarbij het niet normaal is hoe dat in Nederland geregeld is, of was?

Maar toen kwam de corona. Het is columnistonwaardig om corona te vermijden in je stukjes, je moet je richten op de actualiteit van de dag. De wereld is veranderd, in onze gedachten, in onze alledaagse werkelijkheid en misschien wel het meest in onze toekomstverwachtingen. We moeten naar het nieuwe normaal van anderhalve meter in de maatschappij. Het nieuwe normaal! Het nieuwe normaal suggereert dat er ook sprake is van het oude normaal. En ja, er is een oude toestand van voor de corona, laten we 1 maart als scheidslijn gebruiken. Alles voor 1 maart was het oude normaal. Het normaal van dakloosheid, het normaal van vluchtelingen, het normaal van president Trump met zijn fakenews en niet te vergeten het normaal van de schuldenindustrie in Nederland. Hoe normaal was het oude normaal vraag ik me dan wel eens af?

Hoe definiëren we dan het nieuwe normaal, waar moeten we naar toe en wat moeten we bereiken? Als dat het oude normaal is, zijn er genoeg argumenten te bedenken dat zoiets niet wenselijk is. Maar wie of wat bepaalt het nieuwe normaal? Is dat premier Rutte, zijn dat de wetenschappers van de RIVM of toch op de achtergrond de ongrijpbare multinationals die geen belasting betalen, om maar iets ouderwets normaals te noemen. Of zijn wij dat misschien allemaal bij elkaar in welke sociale setting dan ook? Samen polderen we naar het nieuwe normaal, iets van wat we nu nog niet weten wat dat is. Maar kunnen ze in Italië, China of Brazilië ook zo goed polderen? Ik vraag het me ten zeerste af. Zelfs in Nederland zal de normale nieuwe toekomst niet zonder slag of stoot tot stand komen. Economie en gezondheid wedijveren om het belangrijkste ingrediënt te worden en daar zijn de meningen nog niet over uit. Niet in Nederland, niet in Europa en zeker niet in de geglobaliseerde wereld als geheel. Wat is dus normaal en wat is er nieuw aan dat normaal?

Deze laatste vraag is dus de grote blackbox van de toekomst. Ik heb er geen antwoord op, niemand trouwens, maar we hebben het er allemaal over. Even koesterde ik nog de hoop dat de etymologie me verder zou helpen, maar nee. Bij het afbreken van het woord nor-maal dacht ik heel even dat het woord normaal helemaal niets te maken heeft met normering. Nor-maal is dus eigenlijk gevangeniseten. Maar helaas, etymologisch is het norm-aal, waarbij aal niet een vis is, maar komt van het Latijnse alis. Dit is niet letterlijk te vertalen, het wordt slechts gebruikt als achtervoegsel bij leenwoorden uit andere talen. Zo is puberaal geen jonge vis zoals u weet.

Tussen u en mij, bilater-aal dus, vind ik deze column al geslaagd omdat ik weer iets nieuws heb geleerd over de aal in de Nederlandse taal. Maar ik ben nog geen klap verder over wat dat nieuwe normaal is. Is dat een samenleving zonder dakloosheid, zonder ongelijkheid en zonder schulden? Een soort fili-aal van de hemel? U mag het zeggen, ik weet het niet.

Republikeins op het klompenpad in Ugchelen.

20200427_132722

‘Oranje boven, oranje binnen’ las ik op meerdere plekken. Ik weet niet wat Willem aan het doen was, maar ik heb vandaag op Koningsdag mijn portie vitamine D weer opgepakt samen met mijn vrouw. Het volgende klompenpad was in Ugchelen. Het Ugcheler Markenpad was mijn veertiende uitdaging op klompen en met rugzak, in ieder geval met rugzak. Op een goede 20 minuten van thuis begon de wandeling bij een van ’s lands grootste hotelketens. Als ik nu zeker wist dat met het benoemen van Van der Valk Apeldoorn er sponsorgelden zouden binnenstromen, zou ik het niet zo omslachtig hebben beschreven. Daar dus begon de wandeling nadat we getuige waren van een drive-in horecagelegenheid door de hotelketen. Het was er nog niet zo druk.

20200427_141321

 

Onderweg luisterden we naar de alternatieven op de radio om het oranjegevoel nog enige glans te geven. Uit de geschiedenis werden een aantal zaken opgediept. Met name de verhouding tussen rood (socialisten) en oranje is niet altijd lekker geweest. De Oranjes stonden/staan symbool voor het grootkapitaal. Het koningshuis was dus een gruwel in de ogen van de rooien. Er werd over een aanklachtspamflet gesproken met de welluidende titel koning Gorilla. Het gaat over de verkrachtingen, onvoorspelbaarheid en andere wandaden van Willem 3. Zijn schoonzoon Hendrik was qua hoeren en snoeren niet veel beter, hij had alleen weinig invloed. Dat had de schoonzoon van Willemina dus wel. We hebben het dan over prins Bernard senior. Zijn reputatie is genoegzaam bekend. En de belichaming van het oranjekwaad is tegenwoordig zijn kleinzoon prins Bernard jr. die half Amsterdam bezit en bovendien ons een grand prix in Zandvoort heeft ingerommeld tegen alle milieueisen in.

20200427_154145

 

Maar op zo’n mooie zonnige dag met een wandeling op de ‘net geen Kroondomeinen’ in het vooruitzicht, geen onvertogen woord over Willem en Maxima. Het moge duidelijk zijn dat er in de bossen van Ugchelen een man met een latent republikeinse inborst wandelt. In zijn verhalen schreef Simon Carmiggelt al regelmatig met enige minachting over kinderachtige ‘oranjeleut’. Hij moest eens weten hoe dat er tegenwoordig uitziet in de grote steden. Dit jaar dus niet. In coronatijd wandelen we volgens de regels, of misschien net niet, op het Ugcheler Markenpad.

20200427_161237

Caesarea, opvang van ex-verslaafden van het Leger des Heils

 

Het was een goed bestede Koningsdag, of zo u wilt, een goed bestede zomaar een dag in april. Het was bosrijk, licht geaccidenteerd en veel mul zand. Dat wordt nog wat deze zomer en de droogte. Heel omslachtig met een fles water bij de hand heb ik toch nog een sigaret gerookt in die bossen om met het oranje puntje van de peuk me toch niet al te bitter anti-oranjegezind te tonen.

 

Trouwens, zit ik net buiten in mijn tuin te genieten van de opkomende schapenwolken. Ze zijn mooi en beloven de broodnodige regen. Bovendien staan de eerste knoppen van de pioenroos in mijn tuin op springen. Misschien bedoelt Mark dat wel met binnen blijven en volhouden. Er is rondom het huis nog genoeg te genieten.

20200427_200144

20200427_200249