Er kraait iets drie keer!

Immers, idealen zijn als lantaarnpalen: zij verlichten de weg die wij moeten gaan. Maar wie zich dronken van nostalgie aan zo’n paal vastklampt, komt geen stap verder.

Bovenstaande citaat komt uit de brief van Frans Timmermans en Marjolein Moorman over de intensivering van de linkse politieke samenwerking, in eerste instantie tussen de PvdA en GroenLinks. Na het lezen van dit citaat had ik al geen zin meer om verder te lezen. Het is ontegenzeggelijk een mooie zin. Het is de bedoeling natuurlijk dat dit alle kameraden van links moet stimuleren en enthousiasmeren. Ik haak af.

Ik lees hierin, als je niet denkt, voelt en vindt wat wij vinden, dan ben je een cynische ouwe lul. Dan zijn we er niet voor jou, want jij hebt het niet begrepen. Het is de arrogantie ten top van de dominee die zegt dat je het licht nog niet hebt gezien. Terwijl diezelfde dominee het licht heel vaak  al zelf heeft uitgedaan voor de zwakkeren, minder bedeelden en andere roepende in de wirwar van bureaucratische labyrinten die ooit de welvaartsstaat heette.

Het stuk verder scannend, begrijp ik dat links zich opnieuw moet gaan uitvinden, voor de zoveelste keer. Er moet een vuist worden gemaakt naar Rutte. En met vele linkse mensen schaar ik me met liefde achter het credo dat Rutte de publieke zaak heeft vernacheld. Een prachtige term trouwens in deze paastijd. Maar voor de PvdA en de sociaaldemocratie heeft de haan al veel vaker dan drie keer gekraaid. En het resultaat? Gefrustreerde stemmers naar de PVV, Denk, Op1 en PvdD, om er maar wat te noemen. De sociaaldemocratie, in ieder geval ook in Nederland, is verworden tot een groep achterblijvers. Anderen gingen, de verweesden die naar de rechterflank zijn gevlucht, of hobbyisten die een eigen extreem clubje hebben opgericht. En met deze brief gaat dit proces gewoon door.

Voor de partijpolitieke vluchtelingen willen Frans en Marjolein de lantaarnpalen ontsteken met hun idealen. Hun idealen? Nee hoor, bestaande idealen die natuurlijk binnen de sociaaldemocratie kunnen en moeten evolueren. Maar niet door arrogante preken aan geletterden die zij dan weer voor dom verslijten. Zij ontsteken helemaal geen lantaarns, maar doen een nieuwe fitting in bestaande lantaarnpalen. Hun lantaarnpalen, en verwijten teleurgestelden dat ze zich laven aan nostalgie.

Nu ben ik, vind ik zelf, een sociaaldemocraat waarbij een eerlijke verdeling van middelen en mogelijkheden voor iedereen voorop moet staan. Dat is ook logisch, want anders ben je geen sociaaldemocraat. Zonder de mondiale problemen te bagatelliseren en wie kan dat tegenwoordig nog, ben ik daarnaast ook gevoelsmatig van het stempel ‘Erst das Fressen, und dan die Moral’. Lees goed, ik zeg niet dat er geen moraal mag zijn. Sociaaldemocratie is voor mij de moraal, maar er zijn wel prioriteiten. Of die sociaaldemocratie nu in de PvdA zit, in een fusieclub of dat Rutte spijt betoond en zich gaat bekeren. Het kan me eigenlijk niet meer schelen, als het maar gebeurd.

Na vier jaar tijd als PvdA lid gezwegen te hebben op partijpolitiek gebied breek ik mijn stilte. Maar och voor wie? De lantaarnkwestie van mijn partijgenoten doen echter vermoeden dat ik weer, voor de vijfde keer, partijloos ga worden.

Leger des Heils wint de verkiezingen bij mij.

Maurice was dit jaar beter.

Ja, kijk maar goed. Maurice de Hond heeft het beter gedaan dan ik, met die prognoses van de verkiezingen, al was het close to call. Zeker als je in ogenschouw neemt dat mijn eindvoorspelling twee dagen eerder was. Dus de echte hype rond D66 en Volt heb ik niet meer verwerkt, anders had ik natuurlijk gewonnen. In 2017 had ik gewonnen.

Leger des Heils is de grote winnaar.

Zoals beloofd, ik zou voor iedere afwijking een tientje storten voor het goed doel binnen het Leger des Heils. €300,- euro lichter dus. Maar als sociaaldemocraat maakt dat me niet zo heel veel uit. Zeker omdat mijn moeder, toen ze hoorde dat haar zoon een financiële tegenvaller had, geheel spontaan zei, dan betaal ik de helft mee. En wie wil nu niet dat zijn moedertje goed kan doen voor haar eerstgeborene? Ik dus €150,- en mijn moeder €150,- richting het Leger. Ik zal hieronder uitleggen voor welk onderdeel. Eerst moeten jullie nog even door mijn politicologische verklaringen van mijn foute prognose doorploegen en mijn oordeel over de uitslag. Dus waar het geld naar toegaat is een soort cliffhanger. Want ik begrijp best wel dat er mensen zijn die het leuk vinden dat ik moet dokken. Zo zullen er ook mensen zijn die niet geloven dat ik ga storten, maar dat laatste deert me niet.

Waar ging het fout bij mij?

Ik heb de eindspurt van D66 te licht ingeschat en ook een beetje de winst van VOLT. Verder had ik gedacht dat de PVV en FvD toch meer gescheiden circuits waren. Dus niet. Al is de groei van Forum niet alleen aan het verlies van de PVV te denken. Blijkbaar heeft de partij toch veel virusontkenners getrokken. Nu wil het gerucht dat Van Haga mogelijk meer voorkeurstemmen heeft dan Thierry. Het is nog een gerucht, maar dat zou wel weer een grap zijn. Maar dat is dan ongeveer de enige die ik me van deze verkiezingen kan herinneren.

Begrijp jij de einduitslag?

Mijn eerste opwelling is een ruk naar rechts, zo wordt gesproken door menig commentator en ook in mijn omgeving. Even goed inzoomend in de Nederlandse parlementaire geschiedenis leert echter dat Nederland sinds de Tweede Wereldoorlog altijd wat rechts conservatief is geweest ondanks Vadertje Drees en ome Joop Den Uijl. Rechts heeft altijd een meerderheid gehad en die is nu iets groter geworden, dat wel. En ze schreeuwen wat harder. Bovendien zou er een einde gekomen zijn aan de neoliberale koers in de wereld en dus ook in Nederland? Dus niet. D66, VVD en ook Volt laten zien dat we lekker liberaal doorgaan en het wordt vast wel weer neoliberaal als de coronacrisis ook zijn economisch tol gaat opeisen. Wat ik ook niet begrijp is de run van allerlei mensen die dromen van een vrouw als premier. Het is mij om het even, Kaag vertrouw ik meer dan Rutte, maar Kaag wordt het echt niet. Een substantieel deel van bijvoorbeeld GroenLinks schakelt over naar mevrouw Kaag en laat de groene en eerlijk delen norm met groot gemak vallen. Rutte krijgt de winst ondanks alle schandalen in het overheidsvertrouwen (toeslagaffaire, Groninger gas). Niet Renske Leijten of Pieter Omzigt krijgen de credits. Het geheugen is kort van de Nederlandse kiezer, de marketing slecht van de linkse partijen en ik kom daarmee tot de conclusie, het volk krijgt de politici die ze verdienen.

De bloempot van het Leger des Heils in Arnhem

Ga ik nu een potje grienen? Nee, ik blijf het cabaret dat de Nederlandse samenleving heet nog wel een tijdje met verbazing volgen. En laten we nu eerlijk zijn, zolang ik zonder een boterham minder te eten €300, – kan missen voor, laten we zeggen, mijn persoonlijke nivellerende hobby, mag ik niet klagen. Zeker niet als mijn moeder het principe van nivelleren ook goed begrijpt en de helft wil bijdragen. Waar gaat het naar toe? Naar de bloempot. Dat vereist een korte uitleg. Zelf werk ik als reclasseringswerker bij het Leger des Heils. Het moet ongeveer tien jaar geleden zijn dat een enveloppe zonder afzender op de deurmat viel met een bijdrage van €500,- op de locatie waar we toen werkten. Beduusd en met vragentekens is uiteindelijk besloten het geld te besteden aan onvoorziene uitgaven voor cliënten die vaak financieel in de problemen zaten. Foto’s voor een ID kaart, de ID kaart zelf, een ticket voor een noodzakelijke reis of zelf soms een bijdrage om te eten. Gewoon een klein gebaar aan de klanten die bij ons binnen kwamen en die acuut iets nodig hadden en de prijs van het neoliberalisme al hadden betaald. Het geld werd bewaard in een houten wijnbox van slijterij Bloem, de bloempot werd geboren. Helaas heeft de bloempot een zieltogend bestaan de laatste jaren. We gaan er maar weer eens wat leven in brengen, met een bijdrage van €300,- Over vier jaar of zoveel eerder zijn er weer verkiezingen en dan hoop ik Maurice echt weer te verslaan.

Potje prognose maken voor de verkiezingen voor het goede doel

In mijn oneindige arrogantie zal ik net als in 2017 weer een aantal verkiezingsvoorspellingen doen. Waarom? Omdat ik het amper slechter deed dan IPSOS en beter dan Maurice de Hondt. Dat laatste is met de kennis van nu ook niet meer echt een prestatie. De onzin die hij publiekelijk uitkraamt is bijna spreekwoordelijk, keffen als een hond.

Hoe komen mijn ramingen tot stand? Het is een kwestie van gezond verstand en een pietsie onderbuik en vooral mee vibreren op mijn observaties van de sfeer in Nederland. De laatste keer heb ik een fout gemaakt door te veel aan wensdenken te doen, ik wist dat de PvdA zou verliezen, maar zoveel als de professionele voorspellers bedachten, daar wilde ik niet aan. Anders was ik ook beter dan Ipsos. Toen beloofde ik voor iedere zetel ernaast €5,- over te maken aan Vluchtelingenwerk. Ik moest €105,- overmaken hetgeen ik netjes gedaan heb met een verdubbeling door één van mijn zonen. Ipsos zou €5,- minder duur uit zijn geweest, Maurice de Hondt een tientje meer.

Prognose van Ipsos van 2 maart 2021

PROGRNOSE MAKEN IS ALS KOKEN

Hoe bezie ik het Nederlandse politieke landschap. Mijn voorspellingen zijn als koken. Je hebt een pan en een aantal ingrediënten die je moet mixen tot een lekkere maaltijd. Het parlement is de pan en de uitkomst is op voorhand zeker, de maaltijd is niet lekker met de polarisatie van alles in Nederland. Toch moeten we het vreten. Voor mij zijn er drie hoofdingrediënten. De regeringspot, de populistische pot en de idealistische pot. Nu vindt iedere partij zich idealistische, maar de termen links of progressief dekken de lading ook niet echt. En dan zijn er nog wat kruimels te verdelen. Kruimels die in meer of mindere mate bij een van de hoofdpotten zijn onder te verdelen.

MIJN PERSOONLIJKE VOORKEUR

Misschien is het aardig om mijn politieke kleur in deze een beetje uit de doeken te doen. Een beetje, in het echte leven ben ik vaak genuanceerder, soms ook niet. De kieswijzers wijzen in meer of mindere mate in linkse en progressieve richting. Mijn leven lang heb ik op de PvdA gestemd en zal dat ook dit jaar waarschijnlijk doen. Ik zou mezelf kunnen typeren als een van de vele verweesde sociaaldemocraten. Opkomen voor de zwakkeren vind ik een vanzelfsprekend ideaal en een sterkere publieke sector hoogst noodzakelijk. Dat laatste vindt inmiddels Mark Rutte ook, maar dat is vrij ongeloofwaardig. Ik houd echter niet van hobbyistisch links. Dus geen GroenLinks, PvdD of BIJ1 voor mij, uitgesloten. Met populistische politiek heb ik niets. Baudet vind ik een regelrecht politiek vandaal. Zijn term oikofobie is het enige dat mij ooit tot nadenken heeft gebracht. Verder heb ik niets boreaals en met de uil van Minerva heb ik geen klik. Wilders daarentegen is een schreeuwlelijk met enige humor en voldoende PR. Maar dat is nog geen eerlijke politiek, verre van dat. Zijn kritiek op de randstedelijke grachtengordel voel ik echter wel, maar dat is geen reden om op hem te stemmen. Integendeel met de FvD, inmiddels JA21 en vaak ook de SGP en VVD, zijn dat de partijen die de kieswijzer mij nooit aanwijst. Verder, omdat de status quo van het systeem echt doorbroken moet worden kan ik alleen maar bidden dat deze regering niet aanblijft. Maar of bidden genoeg is?

Omdat bij Lodewijk Asscher een zweem van de toeslagenaffaire kleefde, had ik al besloten om op Kadija Arib te stemmen, een wijze waardige vrouw. Ze is mijn stem waard ondanks dat ik niets tegen Lilianne Ploumen heb, al is ze van de melkboer. In principe stem ik altijd op de nummer één, man of vrouw maakt me niet uit. Ik zei al aan politiek hobbyisme doe ik niet. Mocht ik de komende tijd nog twijfelen, dan heb ik twee vluchtroutes. Renske Leijten van de SP om haar rol in de toeslagenaffaire. Pieter Omzigt was een mogelijkheid, maar dan krijg je het CDA erbij. De tweede mogelijkheid zou Carola Schouten kunnen zijn. Dat is dan gebaseerd op haar politieke moed in een verduiveld lastig politiek mijnenveld. En goed, de ChristenUnie heeft op sociaal-economisch gebied veel overeenkomsten met de PvdA. Het immateriële van de CU neem ik dan maar even voor lief.

DE REGERINGSPOT

Een ding is zeker, de meerderheid in het parlement krijgt de huidige demissionaire regering niet meer. Ik denk dat door corona en het gedoe de komende weken, de vlucht naar voren van de VVD zal temperen. Ze worden ook bij mij veruit de grootste. Het CDA heeft met haar bewindslieden vooral last van de coronatijd. De Jong en Grapperhaus zullen niet als grote helden in herinnering blijven. Het Pieter Omzigt-effect is onvoldoende om uit een dal te groeien. Ik denk wel dat hij veel voorkeurstemmen gaat krijgen. Er zal mijns inziens een onterecht Sigrid Kaag-effectje zijn voor mensen die geloven dat zij de eerste vrouwelijke premier gaat worden. Maar dat effect zal binnen twee weken op zijn als de realiteitszin boven komt drijven. CU zal misschien als enige regeringspartij een zeteltje winnen.

Resumerend:

VVD 34 zetels (marge 33-37 zetels)

CDA 19 zetels (marge 18-20 zetels)

D66 13 zetels (marge 11-14 zetels)

CU 6 zetels (marge 5-6 zetels)

IDEALISTISCHE POT

Het is al jaren onbegrijpelijk dat de marketing bij de links progressieve partijen zo slecht is. Sociaal-econonomisch denkt Nederland in meerderheid wat linksig, maar het komt er maar niet van. Nu gaat Rutte als we niet oppassen de komende jaren de verzorgingsstaat optuigen. De VVD nota bene. De linkse oppositie, ik neem voor het gemak de PvdD maar even mee in dit rijtje, zal hard moeten werken om meer zetels te krijgen dan de PvdA in 2012. (38!) Als verweesd sociaaldemocraat doet dat pijn, maar het is niet anders. Ze maken met de drie of vier partijen dezelfde fout als Labour onder Corbyn binnen één partij, het creëren van linkse exclusieve uitsluitingsfeestjes met discriminatie als mogelijk gevolg. Het zij zo.

Resumerend:

GroenLinks: 11 zetels (marge 10-14 zetels)

SP : 11 zetels (marge 10-13 zetels)

PvdA: 13 zetels (marge 10 15 zetels)

PvdD: 6 zetels (marge 5-7 zetel)

POPULISTISCHE POT

Voor mij zijn JA21 en FvD vooralsnog communicerende vaten. Als Baudet geen hele grote uitglijers maakt dan zal JA21 beperkt profiteren, anders kunnen zij wel groeien. Samen zullen ze niet meer dan 6 zetels krijgen met Baudet voorlopig in het voordeel vanwege zijn naamsbekendheid. Bij Wilders is de grootste groei er wel een beetje uit. Ze zullen zich rond de twintig zetels stabiliseren. De anti-establishment partijen beslaan zo’n 20 tot 25% van de kiezers. Ik reken DENK daar ook maar bij, schreeuwend aan de leiband van Turkije en een zekerheid van een aandeel nationalistische Turkse Nederlanders.

Resumerend:

PVV 22 zetels (marge 20-23 zetels)

FvD 4 zetels (marge 2-5 zetels)

JA21 2 zetels (marge 1-4 zetels)

DENK 2 zetels (marge 1-3 zetels)

Dan blijven er bij elkaar opgeteld nog 5 zetels over. Er gaan er drie naar de SGP met een uitloop naar mogelijk vier zetels. Volt wordt steeds getipt als nieuwkomer met een zetel, ik denk dat het gaat lukken. Mogelijk dat ook BIJ1 het gaat redden. Voorlopig krijgen ze bij mij het voordeel van de twijfel. Bij mij verdwijnt met Henk Krol ook 50+.

HET GOEDE DOEL:

Voor de verkiezingen zal ik mijn prognoses nog twee keer bijstellen. Ook nu heb ik een goed doel gevonden voor de afwijking tussen mijn prognose en de verkiezingsuitslag om te zetten in geld. De vorige keer ging er geld naar Vluchtelingenwerk. Ik kies nu, om een kleine bijdrage te leveren om de afbraak van de publieke sector tegen te gaan en geld te storten voor dak- en thuislozen bij het Leger des Heils. Een organisatie waar ik zelf trouwens werk. Iedere zetel afwijking is €10, – voor een project binnen het Leger des Heils.

FF spuien en dan weer stilte

Een waarschuwing vooraf, dit is een blog zonder kop en staart. Aan de andere kant raakt het zowel kant als wal, tenminste mijn kant en mijn wal. Aanleiding is de ophef rondom Femke Halsema en de demonstratie gisteren in Amsterdam. Ik vind er wat van, maar wat? Ik spui zomaar wat dingen achter elkaar en u zoekt het maar uit. Daar gaat ie.

 

Trump is een gek en een dictator

Trump is niet de aanleiding van de ellende in Amerika, hij is het gevolg. De in en in zieke maatschappij aan de overkant van de plas wordt weliswaar minder verafgood dan enkele decennia terug. Nog steeds importeren we allerlei immaterieel gedachtegoed naar Nederland. De verontwaardiging van een belangrijk deel van de Amerikanen is dat per definitie de onze? Waarom niet massaal verontwaardigd tegen Assad, China, Suriname en Brazilië. In sommige landen sterven er meer mensen door geïnstitutionaliseerd overheidsgeweld per week, dan de Amerikaanse politie in een jaar vermoord. Dat ontneemt natuurlijk niemand om zijn of haar verontwaardiging om te zetten in protest. Sterker nog, met mijn waarden en normen zou een (economische) boycot van Amerika door Europa, of Nederland, of misschien wel alleen Amsterdam best op zijn plaats zijn. Het is echter niet verstandig en mogelijk zelfs hautain, want wie zijn wij? De Europeanen, de Nederlanders of de Amsterdammers.

 

Racisme is heel wijdverbreid, maar discriminatie is een menselijke eigenschap

Om alle scherpslijpers van de begrippen discriminatie en racisme voor te zijn, ik hanteer gewoon mijn eigen standaard. Discrimineren is hetgeen de mens doet op basis van (soms beperkte) kennis, maar vooral om zijn wereld overzichtelijk te maken. Ik zie een mens van 1 meter en het gaat naar school, ik handel daar na. Ik zie een oude vrouw die de weg wil oversteken en vraag of ze hulp nodig heeft. Discrimineren is dat. Het zou raar zijn als ik een moeilijke wiskundige stelling voorleg aan een kind, of een atletische man vraag om hem te helpen met oversteken. Zo gaat het finetunen volgens mij 24/7. Is iemand een man of een vrouw, is iemand dik of dun, komt iemand uit Friesland of Limburg, is iemand licht of donker etc. Uitsluiten is een menselijk tekort, racisme is het systematisch uitsluiten met voorbedachte rade. Kijk maar naar de foto hierboven en oordeel maar, een white priviliged male pig. Het doet me niets, ik weet dat er in Nederland misstanden zijn op dit gebied, maar ik weet ook dat racisme niet iets is van alleen de witte boze man maar dat deze etterende zweer bij alle bevolkingsgroepen kan voor komen en in dezelfde mate.

 

Dit gezegd hebbende zie, ervaar, lees en hoor ik het volgende de laatste 24 uur rondom mevrouw Halsema.

  1. Het doel van de demonstratie is belangrijk, zou Halsema hebben gezegd. Ik ben het daar volledig mee eens al lukt het mij niet me in zo’n massa mijn verontwaardiging te uiten. Maar als nu dezelfde verontwaardiging zou ontstaan bij een groep die de 500 Syrische kinderen niet naar Nederland wil hebben. Zou mevrouw Halsema eenzelfde middelvinger hebben opgestoken naar het Coronaverdriet in Nederland?
  2. Het valt mij op dat veel voorstanders van deze demonstratie het alleen maar over de inhoud van de demonstratie willen hebben. Het politiegeweld in Mineapolis en de verschrikkelijke dood van George Floyd. Ze willen niet eens aangesproken worden op hun verantwoordelijkheid als ingezetene van Nederland met een duidelijk lopend coronabeleid. Daar gaat mijns inziens de hele discussie over en de laakbare reactie van het Amsterdamse stadsbestuur. Dus daar moet het over gaan, niet over de inhoud van de demonstratie. Hierop doorbordurend had burgemeester Halsema dezelfde reflex gisteren bij Op1, maar ze besefte wel dat ze iets moest maar haar verantwoordelijkheid van orde en veiligheid.
  3. Ik hoorde haar zeggen dat ze de opkomst van zo’n grote groep niet had verwacht. Nu breekt mijn klomp, haar grachtengordelkliek heeft sinds jaar en dag dit gedachtengoed omarmd en uitgebreid de ruimte gehad op televisie om iedereen buiten Amsterdam voor racistisch of in ieder geval dom te verklaren. Volgens mij had een Twentse boer zonder sociale media met het lezen van de krant en het kijken van het 8 uur-journaal kunnen aanvoelen dat dit uit de hand kon lopen. Moet ik constateren dat mevrouw Halsema geen politiek en maatschappelijk gevoel heeft?
  4. Of is het een vooropgezet plan met schijt aan de corona-maatregelen om haar eigen politieke agenda te gaan bepalen. In dat geval is het een slimme, zij het een zeer gewaagde zet.
  5. Ik vond trouwens haar optreden gisteren bij Op1 een evenaring van de Trumpiaanse interviews, ze had een zus van, of in ieder geval een nicht van de Amerikaanse dictator kunnen zijn. 20200602_182328Even een bloemetje tussendoor om af te koelen en we gaan weer verder

 

6. Ik moet erkennen, ik schaam me kapot, want naar aanleiding van haar optreden heb ik zelfs een tweet van Freek de Jonge, de vleesgeworden grachtengordel dominee geretweet: Hij opperde dat hij in Carré zijn optredens tegenwoordig demonstraties gaat noemen. Precedentwerking is het gevolg. De Boa’s staan machteloos, de politie staat in zijn hemd, de hardwerkende Nederlander heeft voor niets zich gehouden aan allerlei soms onduidelijke maatregelen, ondernemers vragen zich af waarvoor zij hun handel hebben moeten staken, de horeca gaat nu serieus denken om de regels aan de laars te lappen, de economie is naar de kloten en ik heb mijn 84-jarige alleenstaande moeder die net weduwe is geworden drie maanden niet kunnen omhelzen, maar mevrouw Halsema, burgemeester van Amsterdam maakt verkeerde inschattingen, praat haar fouten goed en met een Hoofdsteedse arrogantie denkt ze dat Amsterdam de huiskamer van Nederland is. Bah, ik ga geen hek om de grachten propageren, ik zal er ook niet tegen demonstreren. Ik zeker niet, zeker nu niet.

7. Moet ze weg? Ik ga daar niet over als oosterling. Ook de Tweede Kamer niet blijkbaar al heeft SGP-er Van der Staaij daar zo zijn bedenkingen over. De Amsterdamse Raad moet in al haar wijsheid beslissen. Ik memoreer dat in het buitenland hoogwaardigheid bekleders voor minder al weken door het slijk zijn gehaald.

8. En weet je wie hier nu garen bij spint? Mensen die hun terechte verontwaardigheid over Halsema-gate maar op één wijze kunnen kanaliseren. Stemmen op mensen als Geert en Thierry. Ik durf te beweren dat de grachtengordel voor 80% verantwoordelijk is voor het bestaan van de PVV of FvD. Een hele nare bijwerking van de arrogantie van het grachtengordelvirus. Ik las vandaag een tweet van Nico Dijkshoorn, ik weet niet of het naar aanleiding van de Halsema-affaire is, maar hij schreef: denk niet rechts, denk niet links maar denk na.

Ik weet niet of ik goed heb nagedacht. Het stuk zo nalezend heb ik heel wat groepen in het harnas gejaagd, als ze het tenminste lezen. Mijn doel is even mijn gal spuwen en net als vier jaar geleden ik in mijn wijsheid heb besloten nooit meer iets zinnigs te zeggen over de Zwarte Piet-discussie in Nederland, laat ik het ook bij dit blog. Maar als u het aardig vindt, deel het en ik ga dit blog op Twitter vergezellen met #demeestmensendeugenookFemke. Met mijn realiteitszin is het goed gesteld, dus dit zal wel niet lukken, maar ik ga morgen weer gewoon verder met nadenken.

Einde van de tocht door stemmig Nederland….morgen D-day.

 

 

Na veertig dagen is het morgen zo ver. Ik ben er uit. Het was niet gemakkelijk. Een aantal partijen viel als heel natuurlijk al af ondanks de stemwijzer. Artikel 1 nam ik niet serieus, Denk vind ik ronduit gevaarlijk, 50+ ronduit belachelijk. Verder hoeft de PVV geen betoog en hetzelfde geldt voor allerlei lelijke klonen op dit gebied. En ondanks Kees van der Staaij heb ik de rest van mijn leven de SGP uitgesloten. Degene die met mij mee zijn gewandeld de afgelopen dagen, weten dat ik ondanks de ogenschijnlijk sympathieke standpunten de Partij van de Dieren ronduit verwerpelijk vind. De kieswijzer, mijn verstand en mijn gevoel hebben nooit een hoge waardering voor de VVD gegeven. Voor het CDA geldt eigenlijk hetzelfde. GroenLinks neem ik pas serieus als ze eindelijk eens regeringsverantwoordelijkheid nemen, kunnen we eens zien hoe lekker dat verhaal van Jesse Klaver blijft klinken. Een de socialisten? De SP is voor mij geen vervanger van de PvdA, want dat was de zoektocht. Wie gaat mijn automatische stem voor de PvdA krijgen.

 

Uiteindelijk bleven over de Piratenpartij, de ChristenUnie, D66 en toch nog steeds de PvdA over. Heel lang neigde ik naar de ChristenUnie. De Piratenpartij viel na het weekend af in verband met hun nodeloos genuanceerde standpunt met betrekking tot Erdogan. En toen ging ik nadenken. Zou D66 het zo anders hebben gedaan de afgelopen periode in vergelijking met de PvdA? Dezelfde vraag gold voor de CU. Het antwoord was nee, driewerf nee. Dus…….stem ik op de partij die het ronduit beroerd heeft gedaan qua het verkopen van de standpunten. De marketing was ronduit beroerd en of het nu regeergeilheid was of verantwoordelijkheid nemen in 2012, ze zullen morgen verliezen. Dat verlies is echt eigen schuld dikke bult, maar ondanks bijna de hele regeerperiode bashen mijnerzijds, blijf ik mijn eigen politieke standpunten gewoon trouw. Ik bereid me morgen maar eens voor op een dag als verliezer. Het maakt me niet eens meer uit of Asscher het vanavond nu wel of niet goed gaat doen.

Een persoonlijke tocht door stemmig Nederland…..nog 24 dagen te gaan

 

 

Ik had me zo voor genomen niet strategisch te gaan stemmen. Toch overvalt het me steeds vaker de afgelopen dagen dat het toch nog een optie kan zijn. Juist het feit dat geen enkele partij me echt past en het zijn er zoveel. En als een partij van keuze slechts een beetje zou schuren, dan kan ik me over mijn eigen schaduw heen zetten. Voorlopig kom ik qua verstand en gevoel het dichtst bij de ChristenUnie. Dat is een behoorlijke stap als dwalende sociaaldemocraat kan ik u vermelden. Toch de mate van integriteit die ik bij hen bespeur spreekt me aan. Vanzelfsprekend is de ChristenUnie misschien wel de partij die op sociaaleconomische vraagstukken lijkt op de PvdA. Maar wat doe ik met de rest van hun standpunten? Ik weet het nog niet, hoewel een belangrijk motto bij mij is ‘Erst das Fressen und dann die Moral’. Om het Fressen kan ik op ze stemmen. Dat is ook waarom ik altijd heel veel moeite heb met GroenLinks.

 

Strategisch stemmen is goed voor mensen die een uitstekende glazen bol tot hun beschikking hebben. De plotselinge hausse van de PvdA bij de vorige verkiezingen is waarschijnlijk het gevolg van veel linkse kiezers die, nadat Emiel Roemer voor zijn rekenexamen was gezakt, een strijd tussen de VVD en de PvdA voorzagen. En die is er gekomen, al heeft de PvdA het bijna gelijke electorale gewicht amper weten te gebruiken. Het resultaat in de polls is er dan ook naar. De laatste tijd hoor ik steeds vaker de gedachte dat mensen overwegen VVD te stemmen om Geert Wilders niet de grootste te laten worden. Op zichzelf een nobel streven zou je denken. Gemakshalve vergeet ik dan maar even dat de partijprogramma’s van VVD (en ook CDA) eng dicht benaderen. Populistische standpunten zijn al ingezet om Wilders te attaqueren. Maar toegegeven, liever Mark Rutte nog vier jaar dan Wilders.

 

Toch zie ik gigantische nadelen. Gaat het uiteindelijk echt tussen Rutte en Wilders? We denken van wel, maar hoe zeker is dat? Wat als de VVD daadwerkelijk geen echte tegenstander meer heeft bij de formatie, of in het ergste geval Wilders qua zetels op de hielen zit van de liberalen, wat dan? Hoe geloofwaardig is Rutte in zijn toezeggingen om niet met Wilders te regeren? Wie zal het zeggen? En als Rutte zijn woord gaat houden en moet gaan samenwerken met CDA, D66 en zeker nog een derde partij (GroenLinks, SP, PvdA, 50+, ChristenUnie), hoe zien die partijen eruit bij de volgende verkiezingen. Een partij als de PvdA kan nu als bijna gelijkwaardige partij de komende jaren niet meer serieus genomen waarden.Niet op inhoudelijk gebied en waarschijnlijk ook niet op kwantitatief gebied, of alle strategische stemmers uit 2012 moeten op 15 maart toch weer tot inkeer gaan komen. Ik zie het niet gebeuren. De samenwerkingspartners van de VVD zullen in ieder geval kleiner dan de helft van de liberalen zijn, bovendien zijn het er minimaal drie waarbij de VVD het spelletje Divide et Impera kan spelen, verdeel en heers. Sta je toch mooi te kijken als links liberaal, overtuigd christen of GroenLinkser.

 

Ter plekke denk ik zomaar een andere manier van strategisch denken voor mensen met een te groot onderbuik gevoel. Als zij willen dat er iets moet gebeuren in Nederland, dat de boel opgeschrikt moet worden, een anti-establishment stem willen laten horen, kunnen SP-ers ook nog overwegen om PVV te stemmen. Om Rutte een hak te zetten.

Kakelkrant van Sprakeloos 75 Jesse zal het zien

Hij gaat Nederland veranderen, Europa veranderen en het hele politieke landschap. Jesse Klaver heeft grootse plannen en schroomt niet deze met bravoure te prediken, inmiddels niet meer als snotneus maar als leader van de band Groen Links. We zullen zien Jesse, je mag het van mij proberen. Want Nederland mag best veranderen, sterker, moet veranderen. Europa mag beter, of beter gezegd, moet beter anders is het overgeleverd aan grote bedrijven. Maar of één man dit kan bewerkstelligen, betwijfelen ik. Sterker dat gaat nooit lukken met zijn Groen Links.

,,Maar blijf dan zelf niet aan de kant zitten, help hem, steun hem en stem op hem!” Dat zou je kunnen doen. Maar Groen Links is nu niet zo mijn partij. Ik probeer Groen te denken, al is de praktijk best moeilijk. Links ja, maar eigenlijk al jaren zwevend helaas. Vaak was het in de stemhokjes, Jan of Wouter, Wouter of Jan? Een stem op een fletse roos of de agressieve tomaat. Ik geef toe, vaak stemde ik voor de macht. Een keer wist ik het helemaal niet meer, heb ik Femke Halsema als excuustruus misbruikt, konden ze meeregeren, durfden ze niet. Er zal wel ergens een te rechtsgedraaid compromisje in de weg hebben gelegen om de regeringsverantwoordelijkheid op te pakken. Later voer ze ook nog eens een liberale koers, want dat is goed, ook voor de onderkant van de maatschappij. Groen Links heeft het geweten. Ze mogen nu de wereld veranderen, met zijn vieren, Jesse voorop.

Voor mij zijn twee woorden kenmerkend voor Groen Links, Grachtengordel en Linkse dominees. Mijn antipathie tegen Grachtengordel zal ik vroeg of laat met een peut bespreken, daar vermoei ik u liever niet mee. Daarentegen linkse dominees, die preken niet alleen hun eigen geloof, ze voelen zich vaak ook meerderwaardig en hebben weinig voeling met andersdenkenden, mensen die niet mee kunnen of willen komen. Het lijkt alsof delen van Groen Links ook een soort eigen hiernamaals claimt, waarin alleen mensen mogen komen die volgens de Leer hebben geleefd.
Een plofkip mag niet, behoudens het dierenleed veroorzaakt dat grote milieuschade. Dat doet vlees eten sowieso, dus alleen een puur biologisch biefstukje kan eventueel. Kom daar maar mee aan bij een gemiddeld gezin in een willekeurige Vogelaarwijk, niet te betalen. Terwijl ik durf te beweren dat de ecologische footprint van de meeste GroenLinksers veel negatiever uitpakt dan van Jan Modaal. Hoeveel industriële varkens mag je eten voor een vliegreis naar Exclusivistan? Wat is het fijn dat je een auto hebt om je moeder in de ‘grote stad’ nog op te zoeken, al is het een dieseltje uit het stenen tijdperk. Het mag niet meer in bijvoorbeeld Utrecht, een electrische kun je je niet veroorloven, da’s jammer. Als een misdadiger rijd je nog in je vehikel, al weet je dat jij de last draagt voor het vergaan van de wereld, dat vinden ze bij Groen Links. Oorlogvoeren, daar doen ze in de grachtengordel niet aan, maar ze weten maar al te goed hoe vervelend het is dat vreemden voor hun stulpje aan de Prinsengracht op hun plek parkeren. Invoelend als Groen Links kan zijn, gunnen ze de Afghanen een heuse parkeerpolitie. Hebben ze vast nodig. O ja, metropolitain en wereldburgerschap zijn fijne begrippen als je een goede beurs hebt en hoog opgeleid, dan kun je je lekker linksig liberaliseren.

Op heel veel gebieden hebben ze feitelijk ongetwijfeld gelijk, maar ze zorgen met het afkopen van Groene Aflaten wel dat zij zich vooral exhibitionistisch tonen zeer goed bezig te zijn. Jesse heeft groot gelijk als het bijvoorbeeld gaat om de verdergaande economisering van veel menselijke waarden en normen. Dat moet afgelopen zijn. Hij mag het zo vaak mogelijk zeggen, bevlogen, enthousiast en zelfs overmoedig. Pas als hij de hautaine betweterigheid van Groen Links met hun zogenaamde bijna kerkelijke principes de mond kan snoeren, dan neem ik die partij weer serieus. Er is niets mis met hun idealen, maar vooral hier geldt C’est le ton qui fait la musique. Als Jesse daadwerkelijk zijn politieke klavertje vier heeft gevonden, dan zal ik helpen dat te koesteren en kan hij op deze dakloze stemmer rekenen.

Kakelkrant 72: Wie was er fout in de oorlog?

Opgedragen aan alle heldhaftige inburgeringsstudenten

Dolle Dinsdag

Het is een understatement te beweren dat Geert Wilders al tien jaar de Nederlandse publieke opinie beheerst. Zijn politieke tegenstanders kunnen hem niet aan. Hij is te ruw in de parlementaire omgang. In debat schuwt hij de argumentatie, maar weet zich ijzersterk met (goedkope) oneliners te bedienen. Geen deugdelijk argument krijgt vat op hem. Keer op keer weet hij zijn aanhang te overtuigen dat hij zijn politieke opponenten te slim af is. En in zekere zin is hij dat ook, want zonder een structurele bijdrage aan bestuur of in vertegenwoordigende organen, heeft de PVV van Wilders meer kapot gemaakt dan mij lief is. Hij maakt de onvrede weliswaar zichtbaar, of beter gezegd door zijn stigmatiserende optreden, roert hij machtswellustig in alle open wonden. Nederland is daarmee in veel opzichten een naar kil land geworden, ook in de optiek van veel andere landen, tot afgelopen woensdag misschien.

Heeft Wilders met zijn toespraak bij de gemeenteverkiezingen zijn hand overspeeld? Is hij te ver gegaan en mogen alle vergelijkingen met de Tweede Wereldoorlog nu wel? Of is het de zoveelste slimme zet om mensen te paaien of om daadwerkelijk de verantwoordelijkheid te ontlopen? Wie zal het zeggen, maar zelfs in eigen kring keert men zich versneld van hem af. Ik zal geen vergelijk maken met de propagandamachinerie van de nazi’s, de Holocaust of afbeeldingen van een ‘blonde pruik’ voorzien een klein zwart snorretje. Er zijn mijns inziens voldoende argumenten om Geert en zijn troepen met hedendaagse argumenten te bestrijden. En toch doemt bij mij een andere oorlogsvergelijking op.

Er is een soort massale tegenaanval ontstaan op de uitspraak dat Geert de Marokkanen wel even naar koning Hassan zal sturen. De verontwaardiging, die iedere keer ontstaat na een bruuskering van de PVV leider, is binnen 24 uur omgeslagen in bijna een opluchting, een blijheid dat we hem nu te pakken hebben. Historisch komt bij mij de vergelijking met september 1944 bovendrijven. De blijdschap die naar later bleek een dure vergissing is geworden, want het ergste moest nog komen. De Duitsers waren niet verslagen en er zou nog een lange bittere oorlogswinter komen. Terug naar nu, PVV-ers verlaten als ratten het zinkende schip en zijn vertwijfeld. De politieke tegenstanders overtreffen elkaar in de afwijzing van het kwaad. Bijltjesdag is begonnen en de vraag is nu wie er fout was in de ‘oorlog’.

2014-03-20 17.41.39

Intermezzo

Dit blog was ik echter begonnen met een andere insteek. Ook ik viel wederom van verbazing van mijn stoel toen Geert Wilders als een echte menner zijn gehoor op een zeer discutabel wijze wist te bewerken. Die dag erop zat ik in de trein en iemand had een stapel papieren laten liggen met als titel ‘Oefenstof Inburgering’. De ijverige, maar slordige student zag dus nog heil om in een land als Nederland te willen wonen en werken. Hoe kan een mens nu integreren in een land dat hem of haar niet welkom zou heten? Ik dacht aan het Nederland van de dominee en de koopman, de eeuwige spagaat van het Nederlandse bewustzijn. Ik bedacht dat die dominee het wel definitief zou hebben opgegeven, want hoe kun je met zulke uitspraken van Geert Wilders als Nederland de wereld nog met een opgestoken vingertje de les lezen? Maar ook de koopman is in het geding, want hoe vaak kun je anderen beledigen zonder dat dit tot economische repercussies zou leiden? En misschien nog wel belangrijker, we zullen het met Europa moeten doen, willen wij op enigerlei wijze nog een toekomst willen hebben. Het vooruitzicht om Nederland op slot te doen en ons zelf maar zien te bedruipen in een Marokkanenvrij land mag dan het ideaalbeeld zijn van de PVV, het strookt niet met de onomkeerbare werkelijkheid en is erg onverstandig, ook voor Henk en Ingrid. Met deze gedachten wilde ik een blogje schrijven en opdragen aan de heldhaftige student die toch gekozen heeft voor Nederland. Maar zoals gezegd de verontwaardiging is overgegaan in een morele verwerping. Men ruikt bloed. Desalniettemin wil ik dit stuk nog steeds opdragen aan de onbekende student in de hoop dat hij of zij oud mag worden in een vrij Nederland.

 

Wie was er fout in de oorlog

In de bestrijding van Geert Wilders zijn maar weinig succesvolle wapenfeiten, of zo u wilt verzetsverhalen te noemen. Natuurlijk buiten walging, processen en de verschillende hypes op de sociale media die het fout zijn van de man moesten aantonen, is er op politiek gebied weinig gebeurd. Onmacht is misschien wel de rode draad in de politiek van de afgelopen tien jaar in relatie tot de PVV. Erger nog, bewust of onbewust, uit onkunde of machtspolitiek, leek het motto te zijn: ,,If you can’t beat them, join them”. Natuurlijk hebben individuele politici getracht de goedkope retoriek van Wilders te pareren, zonder succes ondanks de goede bedoelingen. Ik noem daarbij een Femke Halsema van GroenLinks, maar vooral ook Alexander Pechtold die in deze misschien wel een oorlogsheld genoemd kan worden. Al geloof ik niet dat zijn volhardendheid uiteindelijk een bijdrage heeft geleverd aan het keren van de radicalisering van Wilders. Integendeel, het is een feit dat meerdere partijen zelf ook zijn geradicaliseerd of in ieder geval ver van hun roots zijn komen te staan. Het CDA en de VVD hebben gedacht iets moois ‘met de vijand’ te kunnen opbouwen door hem als gedoger te laten aansluiten bij het eerste kabinet Rutte. In de gelederen van de VVD zijn vooraanstaande politici zoals Teeven erg goed om de rechterkant van het politieke spectrum te bedienen met rauwe uitspraken en ondoordacht beleid. Onlangs kwam vanuit die partij de gedachte om het koninkrijksgenoten moeilijk te maken om naar Nederland te komen. Het Antilliaantje pesten stuitte op grote juridische bezwaren, maar het is wel gezegd. De VVD opereerde daarmee andermaal als een soort PVV-light. Mark Rutte beweerde afgelopen woensdag na de uitspraak van Wilders, naast zijn walging, toch nadrukkelijk dat hij nooit iemand uitsloot. Hij kreeg kritiek van de voormalige parlementsvoorzitter Weisglass. Ik heb begrepen dat hij met de geest van Dolle Dinsdag een steviger standpunt heeft ingenomen. En dan de Pvda? Als zij in zee waren gegaan met echte liberalen, zou het electorale verlies nooit zo dramatisch zijn geweest. Zij waren echter blind voor de gedaanteverwisseling van de liberalen. Met de PVV-light hebben zij ingestemd met bijvoorbeeld het criminaliseren van illegalen. Dat is zoiets als Arie Slob vragen om politiek te bedrijven met ontkenning van God. Wat is de betekenis van het belijden van je weerzin tegen Wilders waard als je eigenhandig je principes over boord gooit. Ik vraag me daarbij af in hoeverre je je hebt laten meeslepen door de Wilderiaanse retoriek. Het getuigt in ieder geval van grote politieke slapte. En de SP dan? Ook zij laten keer op keer zien dat zij voor een deel in dezelfde xenofobe vijver vissen als de PVV. De socialistische solidariteit lijkt met grote regelmaat bij de landsgrenzen op te houden. Met name hun onderhuidse anti-Europese stellingnames vind ik zorgelijk, hoewel ook hier gezegd moet worden dat Jan Marijnissen de PVV regelmatig van jetje gaf.

 

Ethisch herstel in de na-oorlogse periode

 

Nu de verontwaardiging lijkt over te gaan in daadwerkelijk verwerping van de politieke ideeën van Geert Wilders zal blijken hoeveel oorlogshelden gaan opstaan. Hoe hard zullen politici gaan bewijzen dat hun aanpak de juiste is gebleken. De Pvda riep bij monde van Samsom dat zij met geen enkel initiatief van Wilders zullen instemmen. Verworden zij daarmee tot de oorlogshelden avant la guerre?

Filmopnames en oude televisiebeelden moeten gaan bewijzen dat iedereen altijd en op ieder moment de PVV van repliek diende. De geschiedsvervalsing kan beginnen. Het is te hopen dat het geen Dolle Dinsdag is qua bezoedeling en onaangenaamheden in de Nederlandse politiek. Een ethisch reveil is hard nodig en op dit gebied hebben we eigenlijk een soort Drees nodig die een ieder weet te binden, die echte bruggen weet te slaan tussen de partijen in het land, die zorgt dat iedereen mee mag doen, ook de aanhangers van de PVV. Want het allerbelangrijkste is wel dat er oog moet zijn voor die groepen die voorvoelen dat zij waarschijnlijk niet meekomen in de globalisering, die zien dat hun woonomgeving veranderd en verloederd en vooral zien dat zij niet mee mogen delen in de (Europese) welvaart. Op 22 mei, tijdens de Europese verkiezingen, zal duidelijk worden of Geert Wilders zijn laatste oortje heeft versnoept, of dat weer machteloos wordt toegekeken hoe een blaffende hond zijn roedel weet te versterken, terwijl de huidige openlijke verwerping van de PVV overgaat in stille lijdzame verontwaardiging.

Zal ik Tweede Kamer-lid worden?

DE AANLEIDING

,,Doe het dan zelf.” Ik geloof dat dit de eerste gedachte was die bij me opkwam. Bij de val van het gedoogmonster zag ik twee spartelende partijen. Ik was verheugd. Het debacle dat volgde deed me verbazen en sprakeloos staan. Hoe kun je twee partijen die zo nadrukkelijk het rechtse deel van Nederland de vingers laat aflikken binnen enkele dagen al als huwelijkspartner vragen danwel accepteren. En passant wordt Europa ook nog eens voor de gek gehouden door er een begroting door heen te jassen. De houdbaarheid van het Kunduz-akkoord lijkt me uiterst beperkt en de uitvoerbaarheid van de begroting een ramp.

En of de PvdA nu politiek onhandig heeft gereageerd, arrogant is geweest of dat Samsom onoplettend is gebleken, het maakt me niet uit. Deelname voor een paar kruimels, toegeworpen door de regering, is het niet waard om je principes te ondermijnen. In mijn optiek is het gewoon het Catshuisakkoord waarbij de drie partijen hun eigen cadeaupapier hebben mogen uitkiezen. Nu is het een kwestie om het cadeautje zolang mogelijk onaangeroerd te laten. De eigen kiezers kunnen dan zo lang mogelijk genieten van de ‘buit’ die binnen is gehaald. Uiteindelijk weet iedereen dat de cadeauverpakking eraf moet. En wat blijft er over? Precies, dat waarvan Mark Rutte zegt dat hij het liefst nog vijf jaar mee door zou willen gaan. De beloofde uitgestoken hand van de premier van alle Nederlanders komt op het moment dat hij bijna verdrinkt. Sap, Slob en Pechtold zijn zo genereus geweest om de drenkeling op het droge te trekken, in lands belang nog wel.

Ik voorzie toch veel problemen, heel veel. De begroting, of je nu wel of niet 3% begrotingstekort eist, is puur drijfzand. Hoe hard zijn de afspraken als de politieke realiteit ervan zich in Nederland aandient? Hoe lang blijven we het braafste 3%-jongetje van de klas als Frankrijk met een socialistische premier begint te morrelen en de onrust in andere landen ernstige vormen aanneemt? Griekenland mag op een houtje bijten, tenminste de gewone Griek. En de Spanjaarden met een kwart van de bevolking werkloos (en zelfs 50% van de jongeren) is een potentieel kruidvat.

 

DE VERBAZING

Een deel van ons land is blijkbaar in een euforie-stemming, in mijn optiek op niets gebaseerd. Een gelukkige Mark Rutte die zijn imago iets kan oppoetsen in Europa en een blij CDA dat kans ziet om de eigen interne crisis te beslechten nu het juk van de PVV is afgeworpen. En dan de redders. De ChristenUnie, gezagsgetrouw als zij zijn, valt natuurlijk weinig te verwijten. Ook D66, de vleesgeworden politieke vloeibaarheid is spreekwoordelijk voor deze partij. Het is dus in hun optiek wel een redelijk alternatief. En Jolande Sap, ze ruikt macht en hoe vaak kan GroenLinks nog verweten worden dat ze geen verantwoordelijkheid aandurven? Ze heeft snel een leuk cadeaupapiertje gevonden voor het Catshuisakkoord. En in de huwelijksnacht paaide ze al met andere partners. Ze doet het liever met een ander.

,,Niet te geloven.”

En toen dacht ik, dan ga ik zelf maar in de Tweede Kamer. Het toeval wilde dat ik na ruim twaalf jaar maar eens dacht, ‘Zal ik weer eens lid worden van de PvdA’. In de jaren negentig begon ik sterk te twijfelen aan de neo-liberale richting van de sociaal-democraten. Privatisering van allerlei overheidstaken zag ik niet zitten en ondanks de economische voorspoed, deden te weinig mensen mee was mijn opvatting. Bovendien, ik was meer een observant van het politieke spel. Ik had niet het karakter van een politicus, dus waarom zou ik lid blijven.

 

DE DAAD

Maar zelfs in het stemhokje bleef ik twijfelen, Wouter (Bos) of Jan (Marijnissen). Meestal Wouter, soms Jan en een keer een Salomonsoordeel, Femke. Maar dat was eens, maar nooit meer, zeker niet met de tendens dat ‘GroenLinks’ een ecologisch rechtse partij aan het worden is. Bij het weinig fraaie schouwspel rond Job Cohen (ik vertrouw de man mijn pincode toe, het premierschap en nog veel meer en vergeef hem zijn iets mindere omgang met de hijgerige media) en de partijkeuze van de nieuwe leider, Diederik Samsom, dacht ik, ‘ik moest maar weer eens lid worden’.

Ik geloof namelijk dat ik met het klimmen der jaren niet minder links ben geworden. Bovendien heb ik de neiging om, in tegenstelling tot premier Rutte, wel te kijken naar heel Nederland. Ik geloof niet in verdere polarisatie, maar wel in een sterke partij links van het midden. Een steuntje in de rug voor de PvdA was mijn lidmaatschap, zonder bijbedoelingen. Twee maanden later kom ik voor het dilemma: ,, Ga ik me kandidaat stellen voor de PvdA lijst.” 4 mei is de sluitingsdatum, dus nog vier dagen te gaan.

 

HET OVERPEINZINGSPROCES

Ga ik over mijn eigen schaduw heenstappen? Ik ben in ieder geval voldoende vloeibaar onder druk, met die wetenschap dat ik niet rechtsdraaiend zal stollen. Ronald Plasterk en Diederik Samsom zullen mogelijk tenenkrommend mijn gebrek aan bèta-kennis gadeslaan, maar desalniettemin een mars van vier dagen te gaan met mijn overpeinzingen me kandidaat te stellen voor het Kamerlidmaatschap. Te beginnen met de 1e van mei, heel toepasselijk, de dag van de arbeid.

De Internationale, ik zal hem nooit zingen. Ik houd niet zo van de slachtofferrol die het oude socialisme met zich meebracht. Wel in solidariteit en verdraagzaamheid in de hedendaagse samenleving. Maar om in de overpeinzingsstemming te komen, toch maar even opgezocht voor de liefhebber.

Politieke vluchtigheid leidt tot Sappige politiek

Alles wordt vloeibaar onder grote druk. Dat is wat het Kunduzakkoord ons taalkundig heeft geleerd de afgelopen dagen. Principes moeten wijken. De modegril is ineens dat politici verantwoordelijkheid moeten tonen. De onverwachte meegaandheid van een drietal partijen met de regering is niet meer dan machtswellust, maar wordt beloond met verantwoordelijkheid. En met dit compliment wordt dus alles vloeibaar.

Ik zie wat anders dan vloeibaarheid. Ik zie vooral vluchtigheid. En eigenlijk al wat langer dan afgelopen weekend. Door met de PVV in zee te gaan heeft het CDA haar christelijke idealen verkwanseld. Vluchtigheid. Een objectieve kijk op de VVD van Mark Rutte heeft niets meer te maken met liberalisme. Eveneens vluchtigheid. Tegelijkertijd heeft de PVV met een sociaal verkiezingsprogramma zonder problemen een keihard saneringsbeleid gesteund. Henk en Ingrid hebben de idealen van de PVV zien vervliegen. En dan de arm om de schouder van Wilders door een amicale Mark Rutte. Allemaal vluchtigheid.

En nu is het bij de oppositie niet anders hoor, dat hebben we dus bij de vorming van het Kunduzakkoord kunnen zien. D66 en ChristenUnie hebben zich minimaal vloeibaar getoond, maar met name Groen Links van Jolande Sap is vluchtigheid in optima forma. Linkse idealen werden ingeruild voor deelname aan het Kunduzakkoord. Maar daarmee hield het niet op. Tijdens het debat toonde ze zich ook nog een zeer onbetrouwbare huwelijkspartner. ,,Ik ben dan wel met jullie in zee gegaan, maar als er een mooiere man langs komt, dan ben ik pleiten.” Een ongrijpbaar wijffie moeten de ministers van VVD en CDA hebben gedacht, maar laten we maar niet moeilijk gaan doen, het is nu gewillig en vloeibaar.

Ik ben geen natuurkundige, maar heeft vluchtigheid wel een schaduw? Volgens mij niet, dus je kunt dan helemaal niet over je schaduw heen stappen. Je kunt alleen vervliegen. Toevallig zijn er nu vijf partijen die even dezelfde kant op vliegen. Een beetje tegenwind en het hele Kunduzakkoord is vervlogen. En dan, dan kan GroenLinks die paar verkregen kruimels van de regering op hun buik schrijven.