Begrip, van de dag (139) Adieu Joop

 

 

 

ADIEU JOOP

 

De trein trekt langzaam op van het station Nijmegen-Lent als de vrolijke stem van de conducteur door de intercom galmt. ,,Nog even een andersoortige mededeling, u bevindt zich in de trein naar Nijmegen en uw machinist is Joop Janssen. Voor Joop is dit de laatste rit, na 35 dienstjaren. Joop gaat met pensioen. Dan weet u dit ook. Daarna gaat de trein verder naar Oss, Den Bosch en met als eindbestemming Rosendaal.” En inderdaad langzaam en heel precies glijden we het station Nijmegen binnen. Het is duidelijk dat Joop ervaring heeft, maar niemand klapt als we stil staan. Iedereen gaat zijn eigen weg op de laatste zondag van Joop en zijn machinistenbestaan.

Wie zou Joop zijn? Ik zit helemaal achterin de trein, dus ik heb geen idee hoe Joop eruit ziet en hoe hij uit zijn machinistenhonk komt. Verdrietig of juist opgelucht? Zou Joop familie hebben die hem feestelijk onthaalt. Of zou Joop een beetje eenzame man zijn die vanochtend terloops mededeelde dat dit zijn laatste rit zou worden. De conducteur heeft misschien gedacht, dit laten we niet zomaar passeren en deed zijn best om Joop toch nog in het zonnetje te zetten na 35 jaar. Wat zal Joop allemaal wel niet hebben gezien op die eenzame momenten van Rodeschool naar Groningen, van Groningen naar Zwolle, naar Utrecht, naar Den Helder en welke uithoek in het land? Zou het hem bespaart zijn gebleven om geen mensen voor zijn trein te zien springen? Hoe zou Joop daarmee omgegaan zijn. Ik weet het niet, maar ik voel nu al compassie met hem.

Na vijf minuten komt de trein weer langzaam op gang richting Breda voor mij. Nu niet meer met Joop als machinist. Voor Joop is het afgelopen. Misschien zie ik nog de feestelijkheden aan de andere kant van het perron. Joop die omringt wordt door collega’s en familieleden de trein, zijn laatste trein, uitzwaaiend. Misschien staat Joop met betraande ogen heel alleen de trein na te kijken, niet wetend hoe het nu verder moet. Maar geen familie, geen collega’s en ook geen Joop. Zou Joop huilend zijn afgevoerd? Of wist hij niet hoe snel hij zijn bedrijfsspullen moest afleveren en opgaan in de anonimiteit? Het is klaar voor Joop, ik had hem graag bedankt, maar ook dat blijft voor mij in het ongewisse of Joop dat goed zou vinden. Nou Joop Janssen, adieu het gaat je goed.

Begrip, van de dag (138) Vrijstaat Breda

 

20160320_134458

 

VRIJSTAAT BREDA

 

In Breda mag alles. Het is een anarchistisch geheel zouden de positievelingen het kunnen duiden. Sodom en Gomorra overheerst kan een meer puriteins mens oordelen. Tenminste dat was mijn gedachte toen ik van het station richting het centrum van de stad liep. Links van me een ruim park met bij de ingangen waarschuwingsbordjes. Er mag helemaal niets in het park, behalve wandelen. Het bordje suggereert tevens dat buiten het park de geboden en verboden niet meer tellen. Breda is dus een vrijstaat zou je denken, behalve in het park. Ik vind het maar overbodige bordjes.

Dat het even duidelijk gemaakt moet worden dat scooters en bromfietsen niet welkom zijn kan ik billijken. Het is immers een ruim park, dus het nodigt wel uit om een stuk af te snijden. Ook voor honden is het een Walhalla, dus om hondenliefhebbers even te waarschuwen dat ze aan de lijn moeten vind ik zelfs sympathiek. Maar mag je wel wildplassen of overnachten in het publieke domein in Breda? Ik neem toch aan nergens, dus ook niet in dit park. Menig zwerverachtig type weet dat als de politie de pet scheef heeft staan dat een bekeuring geschreven wordt voor openbaar drinken, maar in Breda moeten ze alleen in het park oppassen. Wapens mogen ook al niet. Dus ik kijk naar kluisjes om ze achter te kunnen laten. Niets, dus zal de Bredase bevolking massaal de wet overtreden door wapens mee te smokkelen in het park, of zullen ze net als de rest van (bijna) heel Nederland geen wapens dragen?

En dan negen en tien van het rijtje. Het is verboden om ongewenste intimiteiten te uiten. Je mag je vrouw niet mag kussen? Of mag je een voorbijganger niet in de billen knijpen? Bij het lezen van het bordje kwam net een mooie atlete aanlopen, mijn kans is dus verkeken, ze is inmiddels in het park. Bij het voorbij gaan mocht ik haar dus nog betasten, nu niet meer. Met ‘doe normaal’ eindigt de reeks, tja wat is dat? Carnaval wordt dus in dit park niet gevierd in Breda. Ik vind het een akelig dom bordje en met dat lieveheersbeestje suggereert het ook nog iets vriendelijks. Ik word er bijna agressief van. Dat mag bij het lezen van het bordje, maar eenmaal in het park moet ik me inhouden. Welkom in Breda, overigens best een leuke stad.