Kakelkrant van Sprakeloos 40: Een morgen voor Morgan, kan niet iedereen zeggen

/ sprakeloosid / 26 reacties

En de degeneratie suddert voort. Eigenlijk wilde ik er geen woord over vuil maken, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Eerst hadden we Happy Feet, een klunzige pinguïn die de weg kwijt is geraakt, naar zand hapte met het idee dat het sneeuw is en daarna de discussie of ze gebracht moet worden of dat moeder natuur zelf haar werk moet doen door het dier terug te laten zwemmen naar de Zuidpool. Een geldverslindend project, heel veel valse sentimenten en ik heb nog nergens gelezen dat Happy Feet is aangekomen bij zijn soortgenoten. Ik kan het gemist hebben. Ik werd compleet misselijk van de hype. Voor de goede orde, ik zal niet voorstellen om pinguïnsoep van het beest te maken of het op een ongezien moment de nek om te draaien, hoewel dat wel goedkoper is natuurlijk.

 

Nu hebben we de kwestie “Morgan”, een verdwaalde jonge Orka die verzwakt wordt gevonden in de Waddenzee. Eenmaal opgekalefaterd, ontspint zich de discussie, terug naar zee of verplaatsen naar Tenerife. Voor- en tegenstanders zijn allemaal deskundigen, dus ik weet uiteindelijk niet wat het beste is voor Morgan. Ik weet wel wat het beste is voor mezelf, namelijk dat ik geen plaatsvervangende schaamte wil hebben voor mijn soortgenoten, de dierfundamentalisten die ongebreideld de ruimte krijgen.

Heeft u voor de aardigheid wel eens gekeken op de website van ‘Red een kind’? Voor €22,50 per maand kunnen er hele humane dingen gedaan worden voor jonge kinderen in Afrika. Of heeft u wel eens gedacht aan het leed dat de malariamug mondiaal met zich meebrengt? Veel zieken en mensenlevens kunnen ons bespaard blijven voor bijvoorbeeld het luttele bedrag van €5, – ! (NB. Het kost wel malariamuggenlevens) Dus eigenlijk vind ik de oplossing dat Morgan op transport mag naar Tenerife een hele beschaafde oplossing. U zult mij in deze het woord ‘humaan’ niet horen zeggen, het gaat immers om een orka.

Toch zijn er lieden die vinden dat we Morgan levenslang naar een martelkamer brengen. De Partij voor de Dieren en aanverwante subversieve groepen schreeuwen moord en brand. ‘Een dier moet namelijk ook een stem hebben is de achterliggende gedachten van deze mensenhaters.’ Ja, en ik wil ook wel vleugels hebben en voor een gratis overtocht naar Engeland zou het handig zijn dat ik vinnen en kieuwen zou hebben. Dat kan niet, ik ben een mens en Morgan is een Orka.

Bovendien dat beseffen die zogenaamde dierenvrienden niet, zolang Morgan netjes op transport gaat, komt hij niet in de verleiding om een dikke vettige pinguïn tegen te komen en te verorberen. Het zou namelijk zomaar Happy Feet kunnen zijn.

Kakelkrant van Sprakeloos 39: VOL = VOL en weg is weg

/ sprakeloosid / 7 reacties

“Ik wist niet dat Greenpeace een moslimorganisatie was.” Dat was mijn eerste opwelling bij het lezen van het zoveelste absurde bericht van een PVV-er, dit keer Richard de Mos. Moslim zijn is niet meer de enige reden om een schop onder je hol te krijgen. Nu moet Greenpeace er ook aan geloven. De PVV, in lichte mate gesecondeerd door de VVD, heeft genoeg van die veelplegende wetsovertreders. (Lees ik mijn eigen woorden goed, wetsovertreders, dat is toch een randvoorwaarde om bij de PVV te mogen koeterwalen?) Tja, en de VVD kijkt voorzichtig mee, niet te veel de vrijheid inperken, maar er wel op tijd bij zijn, mocht de PVV hier ook weer kiezersgunsten voor krijgen. Na de perspolitie wil de PVV een nieuw project, de ‘Linksche Kerk’ gaan uitroeien, te beginnen bij Greenpeace.

Ik zal het woord bruinhemd niet in de mond nemen, maar het begint wel een heel eng stelletje te worden. Moslims bashen is inmiddels gemeengoed geworden, het gespuis uit Afrika moet vooral wegblijven. Mauro zullen ze dan misschien met studievisum nog gedogen, maar liever niet. Het woord multiculti is zo ongeveer wat ‘godverdomme’ voor fijnbesnaarde gereformeerden is en thee drinken is een verontreinigende hobby van Job Cohen, waarvoor de milieubelasting het liefst onbetaalbaar moet worden. En dan nu daadwerkelijk het wegsturen van niet welgevallige organisaties. Greenpeace als eerste, maar wie daarna? Pax Christi, Oxfam Novib, Artsen zonder Grenzen, Amnesty International. Alles moet weg wat geen lippendienst bewijst aan de vuilspuiterij van de PVV? En wat komt er voor in de plaats?

Opgetogen zie ik ze springen om antwoord te geven op die laatste vraag. We hebben nu de Caviapolitie, de perspolitie is nog even een deur te ver, maar die komt ook. O ja, een jeugdafdeling van de PVV willen we niet, maar we denken wel aan de oprichting van een eigen scoutingachtige beweging voor waarachtig Nederlandse jongeren. De kleur van hun pakjes hebben we al gekozen, maar dat houden we voorlopig nog even geheim.

Is het nu permanent cabaret met die gasten of moet ik ook dit weer serieus nemen? Het zou allemaal niet zo erg zijn als niet het CDA en de VVD op alle fronten door lafhartigheid, deze club rugdekking blijft geven door ze te gedogen. Nog maar snel even wat storten op de giro van Greenpeace nu het officieel nog mag. Want Vol is Vol en Weg is Weg.

Kakelkrant van Sprakeloos 38: Cruijff mogelijk redder van Nederland

/ sprakeloosid / 5 reacties

Niets menselijks is mij vreemd. Ik moet eerlijk toegeven dat ik met leedvermaak moet lachen om de situatie bij Ajax. Wat wil je, als Feyenoordfan heb je het de laatste jaren niet zo heel gemakkelijk gehad.. En het ergste is dan de hoofdstedelijke arrogantie die dat opleverde. Het kan verkeren, zoals de laatste maanden blijkt.

Toch moet ik zeggen, bij nadere beschouwing, is er voor ons allemaal iets te leren van de Amsterdamse soap bij Ajax, ook voor niet voetballiefhebbers. En in dit geheel zie ik Johan Cruijff als de verkondiger van de belangrijke boodschap. Of hij de Messias zal worden, moet de komende 106 afleveringen van de soap nog maar blijken.

Wat is de boodschap van Johan? Ik leer van die hele klucht dat Johan op zijn Cruijffiaanse wijze ‘DE NEDERLANDSE ZIEKTE’ boven tafel weet te halen. De Nederlandse ziekte, hoor ik u denken, wat is dat? Ik zal u het in simpele bewoordingen duiden aan de hand van de komedie Ajax 2011.

 

“We hebben een voetbalclub met een roemrucht verleden. Grootheden met kennis van zaken, de werkvloer krijgt terecht invloed. Voetbal is immers de corebusiness. De dynamiek bij de club is echter dat zakelijke belangen een tweede laag aan het creëren is. Een laag die zich gemakshalve de bovenste laag gaat noemen, met beslissingsbevoegdheden en belangen die niets meer te maken hebben met voetbal. Ajax is twee werelden geworden, de werkvloer (voetballers, trainers en supporters) en een zelfstandige laag van bestuurders. Er is geen verbindingen meer tussen beide lagen en het gaat mis, faliekant mis. Boodschapper Cruijff bevecht de bepalende, maar van iedere kennis ontspeende laag der bestuurders”

DE HOLLANDSE ZIEKTE met mijn definitie: Twee niet communicerende delen van een organisatie die veenbranden tot gevolg kan hebben.

In dit geval is Ajax het lijdende voorwerp en u weet hoe veenbranden opeens kunnen oplaaien.

Valt het kwartje al bij u als het gaat om het nationale belang dat Cruijff, bewust of onbewust aanschouwelijk maakt aan ons eenvoudige Nederlanders? Nee? Gaat u eens kijken naar andere sectoren in de samenleving, de gezondheidszorg, onderwijs, politie etc. Overal mensen op de werkvloer die heel goed weten wat er nodig is om hun corebusiness te laten werken, maar gehinderd worden door procedures, overmatige controle en bureaucratie. Allemaal processen bedacht door een bestuurslaag die maar een belang heeft, zichzelf in stand houden en geen weet meer heeft van de werkvloer.

Johan Cruijff, je brengt nu de heldere boodschap. Misschien wordt je echt eens de Messias. Dat ik deze woorden nog eens zou uitspreken als Feyenoordfan. Het lijkt ongehoord. Voor Johan Cruijff is het simpel: “Of zij eruit of hun eruit.”

Kakelkrant van Sprakeloos 37: De geoccupeerde onderbuik van de VVD

/ sprakeloosid / 10 reacties

De onderbuik wordt weer heftig gekieteld door een aantal lieden als het gaat om de Occupy beweging. Bij pownews wordt steevast gesproken over hippies, alsof ze zelf zo’n nuttige bijdrage leveren in de maatschappij. De VVD in Den Haag gaat nog een stapje verder. ‘De uitkeringen moeten maar gestopt worden, want dat kamperen mag niet op kosten van de belastingbetaler.’ Nu, ik ben zo’n belastingbetaler en over de hele linie genomen kan ik een dozijn geldverslindende rechtse hobby’s opnoemen, die stuk voor stuk minder nuttig zijn dan de wereld bewust maken de idioterie van ons kapitalistische systeem, zoals de occupyers dat doen. Want laten we eerlijk zijn, of je nu SP-er of VVD-er bent, we kunnen niet meer volhouden dat er slechts sprake is van enkele weeffouten in het soms obscene kapitalistische systeem.

Nu heb ik begrepen dat de idealen van de verschillende occupyers per land en zelfs per individu kunnen verschillen, maar de gemeenschappelijke deler is onvrede met het systeem. Of dat nu economisch, sociaal of cultureel bepaald is, doet niet ter zake. Ik ben van mening dat de occupyers de maatschappij een spiegel voorhouden die heel erg noodzakelijk is. Zelf ben ik bereid om af en toe in die spiegel te kijken en op mijn manier, vanuit de luie stoel, mijn steentje bij te dragen. En hoe duur is nu zo’n spiegel? De uitkeringen of studiebeurzen worden ook betaald als we de kampementen in de verschillende steden niet zouden zien. Of de zwervers, alcoholisten en psychiatrische patiënten, die anders ook aanwezig zijn in de samenleving, worden ineens zichtbaar. De tentenkampen hebben enorme aantrekkingskracht op deze lieden. Misschien zijn zij wel het levende bewijs dat het systeem niet goed meer in elkaar zit. Mogelijk zijn zij het voorland als de bezuinigingen in de geestelijke gezondheidszorg over enkele jaren daadwerkelijk ons straatbeeld gaan bepalen. Over systeemfouten in Nederland gesproken.

En nu is de VVD in Den Haag van mening dat de uitkeringen maar afgepakt moeten worden. En ik weet dat zij bij een deel van Wakker Nederland op steun kunnen rekenen. ‘Gajes, werkschuw tuig, communisten en andere halfzachte profiteurs moeten immers aangepakt worden.’ Maar hoe zit het met de graaicultuur in de grote bedrijven, de bouwwereld, de bankensector, de multinationals en zelfs bij de non-profitsector? Wat kost dat de belastingbetaler allemaal wel niet. Dan zijn die uitkeringen van de occupyers maar een schijntje. Ik zou zelfs opteren voor een kleine subsidie ten behoeve van barakken bij de occupycampings, voor kookgelegenheid en sanitaire voorzieningen. Mensen met een boodschap mogen best ondersteund worden, sterker nog moeten ondersteund worden. En als we dan toch die sanitaire voorzieningen hebben, bijvoorbeeld op het Malieveld in Den Haag, kunnen ook VVD-ers hun misselijk makende onderbuik praatjes ledigen. Ik verzeker je, dat lucht op.

Kakelkrant van Sprakeloos 36: POTEN af van Zwarte Piet

/ sprakeloosid / 19 reacties

 

Onderstaande schreef ik twee jaar geleden en de ergernis over de aantijgingen van een klein clubje oproerkraaiers die de media hebben weten te bereiken, maakt mij steeds bozer. Ik ben bang dat zij het tegengestelde gaan bereiken in Nederland, maar de toekomst zal het leren. Ik raad iedereen aan die mijn column leest eerst naar het filmpje, de historie van het Sinterklaasfeest te kijken.

Blijf van Zwarte Piet af, dat is nu eens mijn standpunt. Al word ik, gezien mijn blogjes en twittergedrag, soms uitgescholden voor ‘multiculti’ en lid van de Linkse Kerk. Het zij zo, ze roepen maar. Maar van Zwarte Piet moeten ze afblijven. Wat een klinkklare onzin om daar discriminatie in te zien. Volgens mij hebben tegenstanders van Zwarte Piet een kronkel in de kop en last van een overactief correctie-syndroom. Zwarte Piet is helemaal niet discriminerend, een symbool moet een kleur hebben en dat is vanuit de historie nu eenmaal zwart. Ik ken meerdere verhalen waarom Piet nu juist zwart is, de juiste uitleg ken ik niet. Het kan me ook niet schelen. Als kind had ik daar helemaal geen associaties bij, niet met ras of geschiedenis, ook niet toen Nederland zich midden in ‘het moeras van het multiculturalisme’ bevond. Sprookjes, legendes en kinderavonturen staan voor mij helemaal buiten politieke tweespalt. Racisme is trouwens iets dat ik verfoei, al mogen culturele verschillen niet verbloemd worden. Maar dat kan heel goed zonder te oordelen. (Een verwijzing naar een blog van mij, hoe bij mij in het dorp (1976 in het oosten des Lands) de eerste ‘Zwarte Piet’ zijn intreden deed.)

Trouwens iedereen mag van mij tegen instituties aanschoppen. Het Koningshuis mag van mij ter discussie staan, al heb ik geen last van ze. Vaak zijn het mantra-achtige discussies, als ze maar met hun poten van Piet blijven. De kerk, voor mij geen heilig huisje, integendeel, maar ook daar moet tolerantie voorop staan en zolang dat het geval is, gelooft iedereen maar in zijn eigen sprookje. Maar poten af van Piet. En als voetballiefhebber durf ik zelfs het onaantastbare van het Nederlands Elftal in twijfel te trekken, al doe ik het niet graag. Maar wat moet, dat moet. Maar blijf van Zwarte Piet af, want je maakt je er onsterfelijk belachelijk mee. Het is een achterhoede gevecht zonder diepgang, dus de diepgang moet kunstmatig gecreëerd worden.

Een net zo’n heftige discussie wordt: Caraïbisch Carnaval is sexistisch

We belanden met Nederland in een moeras

En sinds vandaag weten we dat de VVD mijn standpunt steunt, want ze hebben, door hun afwachtende opstelling tegen weigerambtenaren, zichzelf de Zwarte Piet in handen gespeeld. Kan ik wel roepen, poten af van Zwarte Piet, De VVD zegt: ‘ We zwartepieten vooralsnog de poten.”

Het gedooggedrocht begint ook voor de VVD langzamerhand een heus instituut te worden.

Udi’19/Beter Bed – Rohda Raalte: Uje swingt, maar Rohda wint

/ sprakeloosid / 1 reactie

Zondagochtend, de neus steek ik even buiten de deur nadat ik het trieste grijs van de dag had aanschouwd. Niet zeuren, je had gezegd naar Uden te rijden voor andermaal een wedstrijd van Rohda Raalte tegen een koploper, ditmaal Udi’19/Beter Bed. Geen woorden, maar daden om maar eens te spreken met de andere voetbalclub die een plek heeft in mijn leven, Feyenoord. Bovendien, de laatste wedstrijd die ik zag tegen Alcides was hartverwarmend en de nummer 3 tegen de koploper is een pracht van een affiche.

Trouwens Udi’19/Beter Bed, ik zelf heb wat moeite met de toevoeging van de welbekende sponsor. Natuurlijk is een goede sponsor niet meer weg te denken, maar om die nu te gebruiken in de clubnaam, mijn voetbalhart gaat er niet harder van kloppen als Rohda Raalte in een keer Rohda Beaphar genoemd gaat worden. Het Raalterse bedrijf is al jarenlang trouw sponsor en ik hoop van harte dat dit tot wederzijds genoegen is, van club en bedrijf, maar het blijft wel gewoon Rohda Raalte, toch!

Bij binnenkomst in Uden is het nog steeds grijs weer, onderweg heb ik de zon vijf minuten gezien. Heel dreigend staan er billboards langs de weg in het Brabantse dorp met ‘Uje Swingt’. Dat is intimiderend, denk ik dan. Zullen de Roodgelen ook weer swingen op het veld? Gelukkig betreft het de aankondiging van de opening van het carnaval in Uden. Als ik aankom op het ruime sportpark, worden de spelers aangekondigd en ik vind mijn plekje tegenover de hoofdtribune onder het scorebord. De Udense pupil van de week truct keeper Ruben Tepperik en dan kan de wedstrijd beginnen, of zoals ze gisteravond in ‘Uje’ deden, swingen.

Voor mij gaan drie heren staan, die een onvervalst Sallands accent hebben. Volgens mij is één van hen ook nog het zenuwcentrum voor de sociale media, want standen werden telefonisch doorgegeven. Ik heb de gehele eerste helft geluisterd naar hun commentaar. Volgens mij begrepen ze het spelletje wel. Ik ken ze niet, maar ze zullen zichzelf wel op de foto herkennen.

Rohda begint sterk, al is het meteen duidelijk dat de Udenaren niet voor niets de koppositie hebben in de hoofdklasse C. In de dertiende minuut is het Melvin Velthuis die voor Rohda het bal opent en scoort. Toen moest Udi’19 wel gaan swingen, ze dringen wel aan, maar echt gevaarlijk wordt het niet tot in de 32e minuut een geweldig doelpunt voor de thuisploeg de wedstrijd weer in evenwicht brengt. En dat evenwicht blijft in de eerste helft. Twee voetballende ploegen, die wel willen spelen, maar heel veel grote kansen zijn er niet. Wel opvallend is wederom de passie waarmee Rohda speelt, maar ook Udi’19 voetbalt om te winnen, met als gevolg regelmatig gevaarlijk spel of verdedigende acties waarbij de spelers aan beide kanten te laat zijn. Menigmaal moeten de verzorgers de spelers bij staan, terwijl de wedstrijd over het algemeen sportief is, lijkt het, nu we het toch over swingen hebben, op de Braziliaanse vechtdans, de capoeira. Braziliaans voetbal is er nog niet, maar van de voetballende capaciteiten van beide teams is er genoeg te genieten. Toch is er reden genoeg om in de rust snel naar de koffiecorner te gaan voor iets warms. Blijken ze ook erwtensoep te hebben, maar er zijn meer mensen die het koud hebben, dus ik grijp achter het net. Maar de koffie is goed en gratis met de verkregen koffiebon. En gratis smaakt vaak lekker, zo Nederlands ben ik dan ook wel weer.

Door het ontsteken van de lampen in de rust wordt het trieste weer zo mogelijk nog meer benadrukt. Op het veld is hetzelfde evenwicht van voor de rust te zien. Beide teams gaan voor de overwinning, maar het eerste doelpunt na rust komt toch weer van Rohda, een kopbal van Thije ten Den. De keeper uit Uden heeft geen kans. Bij een mindere tegenstander is het dan de opdracht om de wedstrijd goed uit te spelen, Udi’19 is natuurlijk gebrand op een gelijkspel, of liever nog meer. Zij krijgen ook nog wel enkele kansen, maar ook het uitbouwen van de voorspong zit er voor Rohda in. Ik denk dat het consolideren van de voorsprong op de koploper vooral een verdienste is van de teamkracht van de Raaltenaren. Dit zorgt ervoor dat het merendeel van de aanvallen (lange ballen van Udi’19) gemakkelijk onderschept konden worden. Bovendien worden de uitbraken van Rohda naarmate de tweede helft vorderde, steeds gevaarlijker. Het doelpunt in blessuretijd door Sander Kok is dan ook niet meer dan logisch. Het doelpunt wordt gevierd alsof ze kampioen worden.

Toen ik de auto opzocht, hoorde ik de spelers van Rohda nog zingen (en swingen). Ik loop nog wel weer eens wedstrijdje mee, mooie dingen staan er volgens mij nog te gebeuren dit seizoen.

Als troost voor de Brabantse lezers van dit stukje en in de wetenschap dat ze echt kunnen swingen, een nummertje van Gerard van Maasakkers.

Let’s make things better- André Hazes

/ sprakeloosid / 2 reacties

Naar aanleiding van de aankondiging van Joop van den Ende dat hij een musical over het leven van André Hazes gaat maken, herinner ik me een stukje dat ik schreef toen ik nog werkzaam was bij de verslavingszorg (Iriszorg in Arnhem). Hieronder alsnog geplaatst op dit blog. Ben benieuwd naar de musical, ik ga er zeker heen.

Er zijn van die momenten dat ik heel hard Hazes draai. Dat doe ik vooral in de auto, omdat de andere gezinsleden minder gecharmeerd zijn van dit genre. Op andere tijdstippen draai ik ABBA, Status Quo of mooie fado’s al naar gelang mijn stemming. En soms dus vraagt mijn stemming om André Hazes. Lekker heel hard meezingen in de beslotenheid van de auto en je gedachten de vrije loop geven.
En dat ik niet de enige liefhebber ben, was vorig jaar al duidelijk tijdens de indrukwekkende afscheidsceremonie van de volksheld uit de Pijp. Ik ben geen fan, maar ik kan me niet aan de indruk ontrekken dat de overvolle ArenA op alle aanwezigen, H6 incluis, een diepe indruk heeft achtergelaten. Toch keek ik met gemengde gevoelens terug naar het geheel. Ik heb altijd al wat moeite gehad met mensen die denigrerende opmerkingen maakten over zangers als Hazes. Maar nog meer moeite heb ik met sprekers die zelf uit gegoede intellectuele kringen komen en zich willen afficheren met de volksjongen op een manier van: “Ik ben wel erudiet, maar ook ik verkeer in de kringen van de gewone volksjongen.” O, o, o wat is Frits Barend toch een gewone jongen. Ook dit jaar bij de onthulling van het standbeeld van de volkszanger, pikten heel wat BN-ers weer een graantje publiciteit mee.

Verder, was Hazes een fervent liefhebber van een biertje of wat. De eerste zure grapjes over de aandelen Heineken zijn inmiddels al weer gedateerd. Al valt de alcoholistische inslag van de zanger niet te ontkennen, om nu tijdens de ceremonies een ode op de zuchtigheid van Hazes te brengen? Ja, met zijn levensliedjes en zijn manier van leven kunnen we zeggen: “André heeft the blues”. Met zijn allen gaan we dan meedeinen en op de romantische toer over dat bluesleven van André. Maar wie had last van de chronische kater, de instabiele stemmingen. eenzaamheid en mogelijk zelfs last van agressiedoorbraken? Misschien is dat allemaal wel nodig geweest om het artistieke niveau van de volkszanger te bereiken. Maar moeten we daar nu romantisch over doen?
Ik zie dan zijn vrouw in de menigte staan en ik kan alleen maar hopen dat ze echt in hem gelooft. Als ze dat kan, zal het leven voor haar in de toekomst een stuk dragelijker zijn nu ze haar man is verloren. Want hoe gemakkelijk was het samen te leven met de Nederlandse King of Blues?

Onwillekeurig gaan mijn gedachten dan uit naar al die mensen die de blues in onvoldoende mate hebben, maar ook een biertje of wat per dag drinken, zich eenzaam voelen, last hebben van stemmingsschommelingen of agressief zijn op zijn tijd. Ja, we hebben het over een belangrijk deel van de cliëntenkring in de verslavingszorg, de vele niet getalenteerde drinkebroers. De romantiek is vaak ver te zoeken. Hoe vaak zullen ze naar hun hulpverleners komen en zingen ‘ze gelooft in mij’ en belangrijker nog hoe hard wordt er nog in hen gelooft.
Misschien moeten we een kopie van het standbeeld opvragen en gaan gebruiken als een soort wisseltrofee voor een hulpverlener met speciale verdiensten die gelooft in zijn of haar vak. We noemen het dan de “Lets make things better” trofee.

Ik denk dat André vanuit de hemel daar wel tevreden over kan zijn?

Kakelkrant van Sprakeloos 35: Race tegen de Klok van Berlosconi e.a.

/ sprakeloosid / 4 reacties

 

‘Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. De tijd van gaan voor Berlosconi is nu gekomen’ Tenminste dat is wat de Volkskrant deze ochtend kopte op de voorpagina. Er zijn nog wel wat mitsen en maren. Dus mijn eerste gedachte is, welke truc haalt Silvio uit om Italië en daarmee Europa verder te beschadigen? Ik weet het niet, ik ben namelijk erg slecht in trucs. Ik heb het al bij goocheltrucs waar bij mij de ergernis vaak wint van de bewondering. “Verdorie hoe doet die dat” of “GVD hoe bestaat het.” Vandaag was toevallig de rechtszaak tegen de illusionist Hans Klok die trucs zou hebben gestolen van zijn voormalige partner. Klok is blij met de uitspraak van de rechter die oordeelt dat de beklaagde deels gelijk heeft. In reactie hierop zegt Klok:

”Ik heb niets gestolen van Rafael en de rechter heeft dit nu bevestigd. Dat ik de uitvoering van de illusies in volgorde moet aanpassen maakt mij niet uit. Het belangrijkste is dat ik de illusies vrij kan blijven gebruiken.”

Voor de goede orde, ik heb geen oordeel over de uitspraak bij gebrek aan kennis. Maar als die grote illusionist uit Italië een van zijn trucs uithaalt, zijn we nog niet van hem af. Hij goochelt zichzelf weg en komt ergens anders weer tevoorschijn, geen rechter die hem tegenhoudt. Ook bij Berlosconi heb ik “Verdorie hoe doet die dat” of “GVD hoe bestaat het.” Maar bij hem gaat het niet meer over ergernis, maar over compleet ongeloof. Ik sta perplex dat de maffia zo’n grote bovengrondse rol speelt in Italië met een pedofiele seksmaniak als leider. Politieke commentaren spreken dat in Italië eigenlijk geen enkele partij de macht kan krijgen zonder dat de maffia zijn invloed laat gelden? En als bevriende natie kunnen we in Europa er niets van zeggen. Nederlandse politici zwijgen in alle toonaarden over de zwarte magie van de Italiaan, Angela Merkel moet zich laten welgevallen dat haar bips Silvio geen stijve bezorgt en zelfs Barak Obama krijgt de vraag of hij een fijne vakantie heeft gehad vanwege zijn kleurtje.

Ik kan er mee leven dat we met zijn allen in hetzelfde schuitje zitten en het zware economische weer moeten pareren, al is dat moeilijk. Maar als we de politiek van die intimiderende gek moet accepteren, heb ik mijn twijfels over Europa. Waar komt hij weer tevoorschijn en welke marionet zal hem tijdelijk vervangen? Hoe normaal gaan andere landen om met dit gegeven en in hoeverre brengt dit mafkezen in andere Europese lidstaten tot ideeën?

 

Om met staatssecretaris Fred Teeven, minister Opstelten en zelfs onze premier te spreken: ‘Als het moet, moet de dief fysiek hardhandig aangepakt worden.’ Want dat Berlosconi een dief is en zijn eigen land en Europa naar de knoppen helpt, moge duidelijk zijn. Dus wat let u leden van het kabinet Rutte, pak aan die man, neem je honkbalknuppel mee en matten maar.

Of ga ik nu te ver en moet ik constateren dat eigenrechter spelen al het begin is van een maffiastaat? Wat dat betreft staat de Klok op vijf voor twaalf, als onze eigen regeringsleiders dit al roepen.

Kakelkrant van Sprakeloos 34: Wasstraat voor Westerse beschaving

/ sprakeloosid / 2 reacties

Ik stel dat de Westerse beschaving toe is aan een opfrisbeurt toe is. Of vloek ik nu de ‘zware’ neoliberale kerk? Onze Westerse beschaving wordt toch vooral gemeten aan economische ijkpunten, de maatstaf voor onze superioriteit en daardoor ook ons oordeel over andere beschavingen. En juist dat economische gedoetje van ons (in VS en Europa) laat scheuren zien en is vervuild.

Natuurlijk zijn er altijd hardliners aan de uitersten van het politieke spectrum die een afwijkende mening hebben. In het Westen heb je, helaas nog, grote groepen zonderlingen die ervan overtuigd zijn dat slechts de markt voor de reinigende resultaten kan zorgen, dus we moeten bezuinigen, herstructureren en verdergaand liberaliseren.Het komt dan allemaal wel goed. Dat de negatieve sociale gevolgen het hele systeem omver kunnen helpen, hebben ze niet door. Dat mensen boos worden in Athene is gebrek aan neo-liberale geloofsovertuiging, hun fout en hun ongelovigheid wordt dus afgestraft. Zo is het natuurlijk al jaren in allerhande ontwikkelingslanden, ze zijn lui, werken niet conform onze maatstaven en als ze uit de ruif mee willen eten, zijn het gelukszoekers. Is dat trouwens niet de essentie van het mens-zijn, gelukzoeken? Aan de andere kant zijn er ook nog verstokte communisten die alsnog de Verelendung op zich af zien komen en daarmee hun gelijk aan hun zijde denken te hebben.

Tja, het gaat al een aantal jaren goed fout, juist op het gebied waar we de hegemonie hadden, de economie en daarmee ook onze superioriteit met betrekking tot culturele waarden en normen de wereld in globaliseren.

Het kan verkeren, want juist nu we als entiteit eens flink afgestoft zouden moeten worden, blijken andere grootheden ook aanzienlijke invloed te hebben in de wereldpolitiek. Met de opkomst van China, India en Brazilië blijkt het westerse economische systeem geen zekerheid te zijn om blijvend de eerste trompet spelen. Integendeel. Ik ga niet zeuren over de teloorgang van de westerse beschaving, want dat is bullshit, die blijft bestaan, hopelijk anders, in ieder geval niet zo nadrukkelijk meer op de eerste rij. Ook zal ik de Mayakalender er niet bijhalen om het onvermijdelijke te prediken. Ik pleit voor een drastische opfrisbeurt van onze beschaving, vooral de economische waarden en normen. Ze hoeven zeker niet weg, maar als we het christelijke geloof als maatstaf nemen, misschien kan barmhartigheid breder gezien worden dan alleen ‘ikke ikke ikke’, misschien dat de Verlichtingsgeest de individu iets ruimer kan formuleren dan alleen de witte Mensch. Ik denk dat we dan al een heel stuk verder zijn, dus slechts een flinke wasbeurt voor onze waarden en normen ten faveure van ook de rest van de wereld, een wasstraat voor westerse beschaving als het ware.

 

Maar zal water en zeep voldoende zijn? Of hebben we andere, ons nog onbekende mondiale producten nodig om de westerse beschaving te reinigen. Beetje zen, beetje Afrikaanse ‘natuurkijk’, beetje ritmeverandering, kortom een beetje meer tot ons zelf komen. Ik durf in ieder geval wel een wasbeurt aan, ik denk trouwens dat we wel moeten.

Mijn filmblik op ‘Rabat’

/ sprakeloosid / 3 reacties

 

  • ‘Pa, we gaan Rabat kijken.’
  • ‘Rabat? Nooit van gehoord.’
  • Jawel, van die Marokkaanse man met die prijsuitreiking, het Gouden Kalf.’

Heette die film Rabat, dat was helemaal langs me heen gegaan. Natuurlijk heb ik de uitreiking meerdere malen gezien op tv, de mensen die ontroerd waren door acteur Nasrdin Dchar en diens enthousiaste reactie met een duidelijk politiek, maar vooral menselijk statement. Op twitter heb ik ook weer hele PVV volksstammen langs mijn tijdsbalk zien komen met opmerkingen waar de honden geen brood van lusten. Ik zelf vond de reactie wel aardig, authentiek zou je kunnen zeggen, mits je geen hekel hebt aan dat woord. Ik vind ‘authentiek’ zo’n raar woord als het over mensen gaat, wanneer is iemand authentiek en wanneer niet? Ik houd het bij aardig en dacht toen wel dat ik de film wel een keer zou bekijken. Vanavond dus hadden mijn vrouw en zoon bedacht.

  • ‘Pa, waar ligt Rabat?
  • ‘In Marokko natuurlijk.’
  • ‘Duhehh, maar waar, aan de kust of ergens anders?’

Verheugd over zijn gevoel voor nuances namelijk dat Marokko niet slechts een land is waar Marokkanen wonen, maar dat dat ook verschillen zijn onder andere topografische verschillen.

Met de gegoogelde kennnis schoof ik bij ze aan en zei tegen mijn zoon:

  • ‘Aan de Atlantische Kust maar nog wel zo’n 300 kilometer naar het zuiden op het moment dat je Marokko binnen komt.’

Vrij onbevooroordeeld bekeek ik de film. In het begin hadden we wat moeite met het geluid van de, via de kabelmaatschappij geleverde film. De dialogen gingen gepaard met veel achtergrondgeluid van feestende mensen, radio in de auto etc. Waarschijnlijk is dat in een bioscoop beter gefilterd. Gaandeweg de film werd er ook vaker Engels, Frans, Spaanse en uiteraard Arabische gesproken, dus dat kwam goed uit.

Het verhaal is eigenlijk heel simpel, een jongeman moet op verzoek van zijn vader een oude taxi naar Marokko brengen aan een vriend. Gaandeweg blijkt dat de auto een geschenk is ten behoeve van uithuwelijkingsonderhandelingen. Als kijker kom je daar pas later achter, tenminste, ik als kijker. Twee vrienden willen mee. Aanvankelijk was dat niet de bedoeling, maar uiteindelijk vertrekken ze gedrieën naar het Zuiden.

Tijdens de reis wordt de vriendschap tussen de mannen in beeld gebracht. Een inkijkje in de wereld van twee culturen, eigen verwachtingen en de verwachtingen van de familie, maar ook die van de Nederlandse samenleving.Gedurende de hele film komen vooroordelen op een grappige, soms subtiele, op andere momenten minder subtiele wijze naar voren. De ‘aard’ van de profiterende en stelende Marokkaan wordt net zo mooi belicht als de (botte) discriminatie van de Europeanen. Onderweg in Frankrijk nemen ze een lifster mee, die een feest heeft in Barcelona. De vrienden worden uitgenodigd, de Mercedes aan de vriend van de vader van de hoofdpresoon kan wachten.

Zonder de film te verraden is de stop in Barcelona belangrijk voor in ieder geval de hoofdpersoon. Het merendeel gaat echter over de reis, vriendschap en levensverwachtingen tussen de drie Marokkaanse jongens. En dat is mooi in beeld gebracht, soms een beetje rauw, soms ook neigend naar sereniteit.

Al met al, ik vond het een prettige film om naar te kijken en zonder weet te hebben van de concurrenten van Nasrdin Dchar vind ik een Gouden Kalf verdiend. Eigenlijk zouden alle xenofoben de film moeten gaan kijken, al weet ik ook zeker dat zij in de film hun bevestiging van hun vooroordelen zullen zien. Voor mezelf heb ik genoten van het meereizen naar Rabat alsmede met de vriendschap van de drie.

Volg de link voor de trailer van de film

 

Qua waardering kom ik tot een 7, 5 voor de film Rabat.