Begrip, van de dag (40) Wegkijken

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

WEGKIJKEN

Al snel sijpelden gisteravond de eerste berichten binnen dat er iets gaande is in Parijs. Naast de sociale media is dan toch de televisie je bron van informatie. Na ongeloof en verbijstering is de eerste reactie wegkijken, wegdenken en weghoren. Dit kan en mag niet waar zijn. Als je de rationaliteit erbij haalt, weet je hoe de wereld in elkaar zit en bijna geen enkele Midden-Oostendeskundige, terrorisme-wetenschapper of politicoloog kan de complexiteit van de werkelijkheid nog duiden. Heel ontmoedigend dus. Als de beelden langer duren en de werkelijkheid dringt tot je door, besef je dat de journalisten die verslag doen van de actualiteit ook maar herhalen, open deuren intrappen en geruchten herhalen en ontkennen. Je kunt het ze niet kwalijk nemen, maar je wilt het niet horen.

De dag erna komen de reacties van solidariteit, met de slachtoffers en het Franse volk. Hashtags met #porteouverte #jesuisunParisien en zo meer, geven uiting hieraan. Het is gratuit, maar wat moet je anders? Moet ik ook met de Franse vlag over mijn kop op Facebook staan. Een Franse vlag nota bene, terwijl een veel gemaakte grap is (of was): ‘Frankrijk een prachtig land, jammer dat er Fransen wonen’. Ik wil niet met een Franse vlag in de openbaarheid, ik wil het niet zien. En nog veel erger zijn de discussies over de islam. Mijnheer Wilders en vele met hem zien de oorzaak louter in het islamitische geloof. Ze zaaien daarbij haat en gebruiken almaar dezelfde mantra’s. Het lijkt wel een geloof an sich. Ik wil het niet horen, ik moet hierbij wel wegkijken.

Maar wat als je wegkijkt? Wat zie je dan? Kun je wegkijken, wegdenken en weghoren tegelijk? Ik niet. Maar waar moet ik me op richten? Op de fiere woorden van Hollande, Rutte of de burgemeesters van de grote steden in Nederland? Op de groeiende paranoia die ieder Noord-Afrikaan en iedere hoofddoek verdacht maakt, want we moeten immers alert zijn? Op de bekeringen van de toenemende PVV’ers onder ons, die luidkeels gehoor geven aan de angst die gezaaid wordt? Geen van deze zaken staan me aan. Maar wegkijken in het totale niets, is al helemaal geen alternatief, dan nog liever met een Franse vlag over mijn Facebookkop.

World War!

/ sprakeloosid / 3 reacties

History, it’s quite something. At school we have learned, the murder on the Austrian heir to the throne, Frans Ferdinand in Sarajevo, is the beginning of the First World War. Of course reality is more complex, but that’s what history teaches us. And what were the thoughts of all those soldiers, where ever in Europe, marching almost singing into the war, we will manage it? Certainly they didn’t say we will fix the First World War. What is the moment we called that war, the First World War? The occasion for the Second World War is more diffuse. Is it the ‘Anschluss’ of Austria, the Invasion of Poland or even already the election of Adolf Hitler in 1933? At last there must be a moment they named it the Second World War. When did they get that message?

wereldoorlog 111

No trains beween Apeldoorn and Deventer between 10.15 till 11.00 h. because of disassembling a bomb of World War 3.

Looking at the map of the world I see war, war in Iraq, in Syria, in Libya, in Afghanistan,in Yemen, in Mali, in Sudan, in Southern Sudan, in Somalia, in Eritrea and Northern Nigeria. Directly involved parties are Saudi-Arabia, the Gulf states, Turkey, the Kurds, Iran, Russia, United States and the coalition of the willing, mainly Western countries. Furthermore it’s unstable in Egypt, Israel, the West Bank, regions in the former Soviet-Union and Pakistan. And this list is just an impression, not complete at all. All this has a huge impact for Europe, for example by the amount of refugees and the roll of Europe in a military way, before, now and in the future. After all we ‘re fighting terrorism.

I’m just wondering, how many countries must be involved to call ‘it’ a world war? Are we already at that point? What is the occasion or the beginning? The moment the planes flew into the Twin Towers, the invasion of Afghanistan or Iraq? Or are we waiting for something more seriously? Is the Third World War already a fact without knowing it, meanwhile partying because of the economic improvements and totally blind for the world around. Or we call it a world war at the moment a European country is taken by force?
History, a nice (school) subject. I can’t wait to read the historical books of the year 2066.

Translation of my column of 23rd of October 2015

Begrip, van de dag (39) Niet-Piet

/ sprakeloosid / 2 reacties

 

NIET-PIET

Met het naderen van Sinterklaas in ons land heb ik een kloek besluit genomen. De stellingen worden in Meppel al ingenomen. Hordes grootsteedse Randstedelingen nemen de bus om vermeend racisme rond de figuur van Zwarte Piet aan de kaak te stellen, niet op de minste plaats aangemoedigd door de zedenprekerij van de grachtengordel die met name de publieke omroep bevolken. De demonstranten zullen ongetwijfeld hordes Neanderthalers, racisten en opruiende Geen-Stijlers tegenover zich vinden. Jammer van zo’n kinderfeest, maar ik doe dit jaar niet meer mee aan de discussie. Ik ben het zat.

In het kort komt de discussie neer op een gesubsidieerde actie van de Mathijs van Nieuwkerk-en, Jeroen Pauw-en en hun duurbetaalde gasten die ondersteuning bieden aan een beperkte groep schreeuwende Bijlmer-fundi’s die daarmee uit alle holen en gaten hun racistische evenknie zullen ontmoeten. Mooie sensatie-televisie en veel nieuws natuurlijk, maar het gaat compleet voorbij aan het gevoel van de overgrote meerderheid in Nederland. Waarom moet de sfeer verpest worden door kleine groepen raddraaiers die hun gang gaan in morele verontwaardiging door een opeenstapeling van foutieve koppelingen van historische en sociologische feiten met valse sentimenten? Om de morele superioriteit van de grachtengordel te bevredigen? Hebben ze daarom deze wannebee Black Panters geïncorporeerd?

Die valsheid van de sentimenten heeft de weldenkende mens in de discussie schaakmat gezet. Of je bent een racist als witte Nederlander of je verraadt de goede zaak als donkere Nederlander, in beide gevallen een overgrote meerderheid. De discussie is gegijzeld dus ik praat niet meer over Zwarte Piet, Stroop Piet of wat dan ook. Het sinterklaasfeest is te ernstig bezoedeld en kan slechts tot maatschappelijke ontwrichting leiden. Ik stel voor dat we het afschaffen en het herinneren als Sinterklaas en Niet-Piet.

PS. Toen ik nog niet zo wijs was

In 2009 en 2011 dacht ik nog een geschiedenislesje te moeten geven. Ik wist niet beter.

In 2013 probeerde ik nog ludiek te doen om een vergelijk te maken met het Caraïbisch Carnaval in Rotterdam. Het heeft geen zoden aan de dijk gezet. In 2013 probeerde ik het ook nog een keer met een blogje om te waarschuwen voor de negatieve gevolgen van de Zwarte Piet discussie in de maatschappij.  In 2014 twijfelde ik heel hard of ik nog blogjes over het Sinterklaasfeest zou schrijven. Uiteindelijk vond ik inspiratie in mooie artikelen over de hoogmoed van de zichzelf uitgeroepen elite.

Begrip, van de dag (38) BOUILLON

/ sprakeloosid / 4 reacties

 

BOUILLON

Je weet het wel, maar eigenlijk wil je het niet weten. Vanavond keek ik naar een van mijn favoriete programma’s De Keuringsdienst van Waarden. Het ging over het alom in de Nederlandse keuken aanwezige bouillonblokje. Hoewel zout door de Gezondheidsraad onlangs als groot gevaar wordt gezien, zag ik geen kwaad in het aromatische kleinood. Maar nu blijkt dat er eigenlijk helemaal geen kip in kippenbouillon te zitten. Hooguit een heel klein pietsie kippenvet, maar dat is dan ook nog maar een extract. 0.01% is mogelijk rechtstreeks te herleiden van de kip. En hoe groot is nu zo’n blokje, hooguit een halve vierkante centimeter en daar dus 0,01% van. Daar gaat mijn romantische beeld van hele grote pannen ingedikte kippensoep.

Wat is er dan wel echt vraag je je af? Op culinair gebied niet veel meer als je het niet in je eigen tuin hebt verbouwd. In wat voor land leven we eigenlijk? Ja Nederland natuurlijk. Maar is dat wel echt? Wat is Nederland nu eigenlijk precies. Als we een programma als de Keuringsdienst van Waarden nu eens deze vraag laten onderzoeken, waar kom je dan terecht. Klompen, tulpen en Zwarte Piet maken maar een heel klein bestanddeel uit van onze hedendaagse cultuur. Misschien maar 0,01%, maar door de juiste toevoegingen maken we een mooi concentraat, de Nederlandse cultuur. We geloven erin, zoals ik in het waarachtige van het kippenbouillonblokje geloofde.

Nederland is Friezen, Limburgers, Zeeuwen en Drenten. Nederland is ook Marokkanen, Surinamers en vluchtelingen. Nederland is al van vroeger uit een stroom van vreemdelingen, Hugenoten, Portugese Joden, Duitse Hannekemaaiers en Indo’s. Nederland is een democratie waarin we niet alles mogen weten en waar uit de school wordt geklapt in de commissie stiekem. En wil dat een beetje werken met zijn allen, moeten er goede koks in de pan roeren willen we het nog een beetje betrouwbaar vinden, anders loopt het mis. Misschien loopt het al wel in de soep. Je weet het wel, maar eigenlijk wil je het niet weten.

Begrip, van de dag (37) Alaaf

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

ALAAF

Het is vandaag de elfde van de elfde en het mantra van de jaarlijkse nieuwsvoorziening heeft de camera’s weer gericht voor een shot uit Brabant of Limburg. Ik houd wel van die vast terugkerende nietszeggende thema’s op het landelijke journaal. Over Carnaval heb ik hoegenaamd niets te melden, het zit niet in mijn genen, niet in mijn karakter al ben ik ver beneden de rivieren geboren. Ieder zijn meug, al moest mijn katholieke moeder vroeger bidden voor het zondige Zuiden tijdens de Vastenavond. Ik zou zeggen Alaaf!

Alaaf, een raar woord eigenlijk als je het even goed proeft. Normaal gesproken bezigt men dat niet in het dagelijkse spraakgebruik, zelfs niet in gebieden die verder weg staan van het ABN of wat er voor ABN door moet gaan. Er zijn twee versies wat de oorsprong is van het  Keulse woord. De eerste zou zijn een verbastering van elf, een voor de hand liggende verklaring. Het tweede zou een begroeting van Keulse carnavalvierders zijn die in plat Keuls elkaar bevragen all af (in Hoogduits all ab). En hèt moet natuurlijk af zijn voor je echt los mag gaan.

Ik vraag me dan wat er af moet zijn, je werk, je katholieke plichten om de wereld beter te maken of dat de ruzie met je vrouw beslecht is? Pas dan kan er carnaval gevierd worden om na het carnaval met een kater op je werk te komen, alle 10 geboden te zijn vergeten en weer ruzie met je vrouw omdat je het gebod van het overspel naast je neer hebt gelegd. Carnaval is antropologisch het feest van de omkering van maatschappelijke rollen. Ik vraag me af of die behoefte er nog wel is anno 2015 als je een beetje om je heenkijkt. Eerder zou ik denken aan de wens van totale verdoving. En dat is het in de praktijk ook vaak. Zoals ik al zei, ieder zijn meug. Alaaf!

Begrip, van de dag (36) Helmut Schmidt

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

HELMUT SCHMIDT

In mijn herinnering heb ik nog niet zo lang geleden een interview gezien met Helmut Schmidt. Hij was toen al dik in de negentig. Vandaag is hij gestorven op 96-jarige leeftijd. In dat interview met de oud bondskanselier praatte hij met de interviewer op nog presidentiële wijze van een staatsman, maar met tevens met een humoristische oud man die het allemaal gezien had. Over de inhoud heb ik geen beelden, maar dat de ene sigaret na de andere gerookt werd staat mij helder voor de geest.

Met het bericht van de dood van Helmut Schmidt weet ik ook ineens weer dat er nog een boek van hem in mijn boekenkast staat. Ik heb het gekregen in 1993 van mijn ouders toen ik in mijn voorbereidende periode voor leerling psychiatrisch verpleegkundige geslaagd was en me verder mocht bekwamen op dit vakgebied. De keuze voor dit boek is typisch voor ouders die zien dat hun zoon door de economische omstandigheden een andere beroepskeuze moest maken. In hun gedachte was hun zoon nog steeds politicoloog. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik het boek nimmer gelezen heb. Misschien is nu het moment.

Helmut Schmidt schreef het boek in 1987, hij was inmiddels uit de actieve politiek. Mensen en mogendheden heet het boek en is vlak voor de val van de muur geschreven. Misschien moet ik het toch maar eens gaan lezen. Juist nu in een tijd waarin Europa op zijn grondvesten schudt qua mogelijkheden van samenwerking en toenemende onderlinge politieke spanning. In 1987 waren de tekenen van een einde van de Koude Oorlog al duidelijk zichtbaar, nu bouwen nieuwe spanningen zich op. Mensen en mogendheden gaat over de relatie met de grootmachten, de VS, de Sovjet-Unie en China. Heden ten dage zijn er andere grootmachten en politieke actoren. En weer hebben ze een krachtdadige bondskanselier in Duitsland, Angela Merkel. Ik kan niet wachten haar autobiografie te lezen, maar nu eerst het boek van Helmut.

Begrip, van de dag (35) Tempelbezoek

/ sprakeloosid / 1 reactie

IMG-20151109-WA0018

TEMPELBEZOEK

Mensen bezoeken nogal eens een kerk als ze een dagje uit zijn, of tijdens de vakantie. Vaak zijn het mooie historische gebouwen met vele mogelijkheden voor contemplatie. Ik ben er graag, vaak buiten de missen om. Maar kerken hebben niet het alleenrecht op historie en contemplatie, dat kan op vele andere terreinen ook. Zo was ik zondag j.l. in De Kuip in Rotterdam. ’s Middags zou ik de hoogmis bezoeken, de wedstrijd tegen 020.

In de ochtend waren we op tijd voor een rondleiding op het heilige gras dat we alleen maar mochten bekijken, maar niet beroeren. Een lege Kuip is bijna net zo indrukwekkend als een vol stadion. In de dug-out nam ik plaats en zag een betere wereld voor me. Een wereld waar hardwerkende voetballers niet zouden hoeven buigen voor de lucky ones. Ik dacht na over een mooi kampioenschap dit seizoen.

Het kampioenschap, daar geloof ik nog steeds in, maar het heeft die middag niet zo mogen zijn. De kansen waren er volop, maar een puntendeling met 020 was toch het meeste dat mijn gedachten hebben opgeleverd. En dat is natuurlijk hetzelfde als in kerken waar ieder gebedje ook niet meteen raak is. Hoe het ook moge zijn, het blijft wel een mooie tempel.

Begrip, van de dag (34) Terror-Oehoe

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

TERROR-OEHOE

Naast de Pegida-demonstratie in Utrecht en de uitslag van de enige Klassieker in het betaalde voetbal van Nederland, was de terror-Oehoe prominent in het radionieuws van vandaag. Ze zal levenslang in gevangenschap moeten doorbrengen. Eerder dit jaar heeft ze meerdere mensen aangevallen en de verwachting bij vrijlating is dat ze in herhaling zal vallen. Eigenlijk een soort van TBS voor de Oehoe, waarbij ze meteen op de longstay is geplaatst. Ze komt niet meer vrij.

Ik verbaas me er niet meer over dat een enkele vogel het nationale nieuws bepaald. Ik verbaas me er ook niet meer over dat kosten nog moeite worden gespaard om een enkele vogel te redden. Ik verbaas me er niet over dat mensen in verzet komen tegen vluchtelingen in hun nabijheid, maar een longstay afdeling van een Oehoe in hun achtertuin accepteren. Ik constateer slechts dat we met zijn allen wel hele rare prioriteiten zijn gaan maken in onze nieuwsgaring als gevolg van valse sentimenten.

Heel soms zou ik wensen dat er een dienst was in Nederland die dit soort nonsense geruisloos aanpakt. Een dienst die, nadat de terroristische vogel gevangen is genomen, doet wat het moet doen. Een klein spuitje en het beest hoeft niet levenslang te creperen in gevangenschap en de mensheid kan tijd, geld en energie besparen om hier verder geen Partij van de Dieren-sentiment op los te laten. Wat zou de wereld er een stuk leuker, gezonder en vooral minder decadent uitzien. Ik zou toch niet op het idee moeten willen komen een dit soort stukjes te schrijven, maar de maatschappelijke ordening van het moment dwingt me ertoe.

Begrip, van de dag (33) Conflicttoerisme

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

CONFLICTTOERISME

Op zaterdagochtend mag ik graag luisteren naar het radioprogramma De Taalstaat van Frits Spits. Valse tongen beweren dat dit een programma is voor 50-plussers en hoewel ik nog net niet bij die doelgroep hoor, laat ik het langs me heen glijden. Wel denk ik, het zou best goed zijn voor veel 50-minners als ik het gebrabbel om me heen aanhoor. Keuvelend over oude woorden, taalbegrippen en wat al niet meer, kwam het woord van dag ter sprake: Conflicttoerisme. Het woord is gebruikt in een artikel in de Volkskrant van 3 november. En als het maar genoeg gebruikt wordt, zal het ooit in de Dikke Van Dale staan.

Conflicttoerisme, proef dat woord maar eens goed. Al langer bekend is natuurlijk ramptoerisme, waarbij hele volksstammen ‘och en wee’ roept bij een afgebrand gebouw, een overstroming of ander dagelijks leed. Nu hebben we dus conflicttoerisme, waarbij gespecialiseerde reisbureaus belangstellende voor hun lol naar oorlogsgebieden vervoert. Om te ervaren wat doodsangst is, of om te helpen, of om de mensheid te begrijpen. Je kunt dus naar de Westelijke Jordaanoever, Syrië, Afghanistan of Irak als de Spaanse Costa’s niet meer bevallen. Het wachten is op tv-programma’s waarbij toeristen klagen dat het sanitair niet aan de verwachtingen voldoet of dat het eten ver onder gewenste niveau is.

De Volkskrant bericht over een onderzoek om te achterhalen wat deze mensen beweegt. Ik zou het wel weten en het geld voor dit onderzoek anders besteden. Als conflicttoerisme echt ingeburgerd raakt in onze samenleving en dus de Nederlandse taal, zou ik willen voorstellen om het meteen maar op te nemen in het DSM 5 en de ramptoerist te classificeren als een psychiatrisch beperkte. Meegaan met een verzorgde reis naar oorlogsgebieden is wel een hele twijfelachtige afwijking. Ik wil in deze nog niet eens een oordeel vellen over de aanbieders van deze reizen. Of wat te denken van de Jihadisten die vanuit hun luxe leven in West-Europa naar Syrië trekken om te ‘helpen’. Zijn dat de moderne backpackers die niet van groepsreizen houden? Ik denk dat we de afwijking conflicttoerist maar hetzelfde moeten benaderen als de Jihadisten, volgen door de AIVD en een fors begeleidingsprogramma voor herintegratie in de Nederlandse samenleving.

Begrip, van de dag (32) Kinderpostzegels

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

KINDERPOSTZEGELS

Als klein jongetje was ik nogal competitief ingesteld. Als groot jongetje trouwens ook, maar met een overdosis aan relativeringsvermogen kan ik dat goed wegstoppen, voor de buitenwereld en soms zelfs voor mezelf. Ik wilde bij de beste van de klas horen, met voetballen als eerste gekozen worden en mijn opstellen moesten boven het maaiveld uitsteken. Als het om geluksspelletjes ging dan interesseerde het me minder. Ik begreep dat geluk niet te managen was. Later leerde ik weer dat geluk een beslissing was, maar zo filosofisch was ik op mijn tiende nog niet niet ingesteld.

Ik moest er vanavond weer aan denk. Tijdens het eten werd er aangebeld, de kinderpostzegels werden gebracht. Dit karweitje bestond een kleine veertig jaar geleden ook al. In de vijfde klas mocht ik aan de slag. Ik had de pech dat in de straat waar ik woonde veel kinderen van school doorheen fietsten en mogelijk een gokje zouden wagen om postzegels te verkopen in mijn straat. Let wel, mijn straat. Gelukkig kon ik ook heel hard lopen, dus zo snel als ik kon nadat de bel ging op woensdag kwart over twaalf, liep ik naar onze straat terwijl die losers de huizen tegenover de school met elkaar beconcurreerden. Mijn jongere broertje kon ook heel hard lopen. Ik had hem geïnstrueerd om alle potentiële concurrenten wijs te maken dat alle huizen al voorzien waren. Ha,ha, ik was namelijk ook de meest gewiekste. In alle rust kon ik al buurtgenoten voorzien van kinderpostzegelszegels en kerstkaarten. En natuurlijk had ik het meeste van de klas, want dat was het doel. Enkele weken later mocht ik de postzegels rondbrengen en het geld innen. Toen werd er nog niet zo gekeken naar veiligheid. Fl.156, – was mijn opbrengst en een jaar later zelfs nog meer.

Ik moest er vanavond aan denken. Zo heroïsch is het tegenwoordig niet meer. De betalingen gaan per automatische incasso en moeders gaan mee om op de achtergrond de kinderen te beschermen tegen geboefte. Een alleraardigst meisje overhandigde mij de zegels en een USB-stick die ik blijkbaar ook besteld had. Ik herinnerde me het kind niet meer van een paar weken terug. Ik vroeg:,, Heb je goed verkocht?” Het meisje glunderde en zei wel voor €64, -. ,,Heel goed” zei ik met een geveinsde bewondering van een volwassene, maar dacht: ,,Dat deed ik vroeger veel beter!”