Begrip, van de dag (190) Op glad ijs

/ sprakeloosid / 1 reactie

20160624_212054

 

 

OP GLAD IJS

 

Als ik eenmaal een auto heb en er aan gewend ben, dan is het voor mij een gebruiksvoorwerp. Maar de zoektocht naar een nieuwe (of in de meeste gevallen) een andere, dan komt de man in mij los. Niet dat ik ooit onder een motorkap kijk, ik begrijp er niets van. Maar het wikken en wegen tussen de emotie en de mogelijkheden van de portemonnee vind ik geweldig. De auto die ik op het oog heb, wordt ook steeds mooier. En ik heb het dan echt niet over Ferrari’s, Jaguars of andere testosteronbakken. Nee, als ik naar het recente verleden kijk dan praat ik over een oude Volvo 850, een Hyundai H200 bus en de huidige auto, Citroën C5. Allemaal geweldige auto’s in de periode van twijfel. De nieuwe liefde betreft een Skoda Fabia Combi. Niets sexy aan te ontdekken, sterker nog de meeste halen hun neus er voor op. Ik vind hem nu prachtig, de Tsjechische schone.

Minder prettig vind ik de verkoop van mijn voormalige liefde. Je hebt er een aantal jaren mee gereden en je moet afscheid nemen van het stuk blik. Het doet me altijd meer dan ik wil toegeven. Sterker nog, dat vleugje verdriet is een donker randje over het plezier van de nieuwe auto. Het woord liefdesverdriet is misschien te sterk uitgedrukt, maar momenten van weemoed overvallen me wel. Meestal gaat de oude auto mee in de onderhandelingen en met het wegrijden van de nieuwe, ben ik de oude vergeten.

Nu ga ik het anders doen. Ik wilde plaatsen op Marktplaats, maar dat kost geld. Misschien een beetje gierig, maar dat doe ik niet. Bovendien voelt het een beetje alsof ik een pooier ben die een oude Franse dame (Citroën C5 dus) in de vitrine zet. Nee, iemand wil moet hem graag willen kopen, al is het maar om mij een nieuwe aan te smeren. De tweede optie is Ikwilvanmijnautoaf.nl. Voor de liefhebber of potentiële gegadigden, hij staat er op. Mag ik zelf wat doen met tweedehands autohandelaren. Die hebben een reputatie zeg. Het voelt een beetje alsof ik op verboden terrein begeef, iets doe wat niet mag. Dat gescharrel met oude auto’s is alsof je op een louche datingsite zit, maar ik zal me handhaven op het gladde ijs.

Begrip, van de dag (189) Nexit

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

 

NEXIT

 

We worden al een half jaar doodgegooid met leave or remain, Brexit is een ingeburgerd begrip geworden. Het is zelfs een uithangbord voor alle cynici en xenofoben die hoop halen uit een vertrek van de Britten. Dan wij ook en opteren daarmee dus voor verdere desintegratie van een een werelddeel dat nooit meer het machtigste zal worden, maar dat voldoende power heeft om aan te sluiten. Alleen is maar alleen, dat geldt voor de Britten, maar ook voor het economisch machtige Duitsland en zeker voor Nederland. Ik ben voorstander van Europa, maar ruim tien jaar terug stemde ik bij het referendum wel tegen de Europese grondwet. En ik zou het weer doen.

Er moest vond ik toen een ander Europa komen, niet het Europa van de grote bedrijven en waarbij de marktvoordelen de enige grondslag zijn voor samenwerking. En dat lijkt Brussel vooral te bevorderen en belangrijk te vinden. Dus ik begrijp die Britse twijfel heel goed, al speelt er aan de overkant van de plas ook nog dat eilandgevoel dat het in de 19e eeuw nog goed deed. Objectief gezien is de Engelse grandeur uitgespeeld, slechts voor toeristische doeleinden is het nog van belang. De jongere generatie begrijpt dat, het conservatievere deel niet. En of de Britten en nu wel of niet uit willen, ze blijven de stijl hanteren. We halen eruit wat er in zit, en de rest lusten we niet. En ze krijgen opvolging van meerdere landen. Zo’n Europa werkt niet.

Maar dit terzijde. De hele dag hoor ik in toenemende mate dat het conservatisme verloren heeft. Er zijn voldoende indicatoren in die richting. Dat daarmee ook de macht van de grote bedrijven ondemocratisch wordt vergroot is jammer, maar het is in ieder geval een signaal dat we met de Britten verder moeten werken aan een ander Europa. Maar om wille van de spanning tapt o.a. Nieuwsuur uit een heel ander vaatje. Het is in een keer weer spannend, to close to call? Is dit nu alleen maar uit kijkcijferoptiek zo gebracht. Het moet spannend blijven tot morgenvroeg, er moet blijkbaar nieuws getapt blijven. We zullen het bij het opstaan wel merken. Misschien dat Wilders dan kan werken aan een Nexit als de Brexit een feit wordt.

Begrip, van de dag (188) Subsidie voor Ierland

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

 

 

SUBSIDIE VOOR IERLAND

Het mooiste koor van Europa is door. En daar teken ik voor. De Ieren bieden naast passievol voetbal, in en om de velden voor megavermaak door te zingen, te zingen en nog eens te zingen. De koren van de groene Ieren zijn met recht de twaalfde, dertiende en veertiende man. Wat de voetballers aan kwaliteit en strategisch vermogen ontbreekt, maken ze goed met strijd geholpen door de Ierse fans. Het zal me een rotzorg wezen dat de Italianen mogelijk een handje hebben geholpen, wij mogen nog een aantal dagen genieten. Ik zou zeggen ‘stand up for the Irish fans’ en bij een gelijk spel in de volgende ronde geen strafschoppen meer, laat de kracht van het lied doorslaggevend worden. Ik teken ervoor.

Ik zou zelfs willen voorstellen om de Ieren met Europese subsidies voor cultuur èn sport te ondersteunen. Het betaalt zich dubbel en dwars terug. Liters bier gaan er in per man, kelen moeten gesmeerd worden, dat is begrijpelijk. Ik hoop dat openbaar urineren geen obstakel is voor de Franse politie om de Ieren vrije doortocht te verlenen naar welke stad of stadion dan ook. Die hebben trouwens wel wat anders te doen. Het moet klaarblijkelijk in de genen zitten om ondanks een dreigende alcoholvergiftiging en masse zo vrolijk te blijven.

Wat maakt dat nu zo anders en aanstekelijk? Als we ervan uitgaan dat ”Alle Menschen Brüder werden” dan moet er toch een Ier permanent voorzitter van Europa worden. En als in principe alle mensen gelijk zijn, in principe, dan heb ik toch een aantal vragen. Wat maakt de Ieren zo wezenlijk anders dan de Russen, de Kroaten en zelfs al significant anders dan de Engelse supporters? Wat zit er in het drinkwater, het klimaat en bovenal in de biertaps dat het bij de Ieren niet misgaat. Ik opteer direct voor grootschalig onderzoek, uiteraard weer met Europese subsidies. Daar kan toch niemand tegen zijn lijkt me. Nogmaals, stand up for the Irish fans.

 

Begrip, van de dag (187) Kwestie van perspectief

/ sprakeloosid / 1 reactie

perspectief

 

KWESTIE VAN PERSPECTIEF

 

De HEMA is natuurlijk te ver weg om droog een paraplu te kopen. Dat wordt een kwestie van mosterd naar de maaltijd. Klam kom ik aan bij een etablissement tegenover ooit Nederlands trots, de V&D met het zicht op La Place. Wat nou La Place, als je aan het begin van de zomer nog bibberend een tafeltje bij de open deur moet zoeken. Let’s dance van Donna Summer geeft een vals beeld van de condities ter plekke. Een jongedame met Oost-Europese kleurspoeling voor oude dames doet haar ronde voor de mensen die schuilen voor de neervallende plensbui onder de donkere parasols. Zelf word ik geholpen door een dame die zeer bewust is van haar jeugdigheid en haar aantrekkingskracht qua bilpartij. Die durf ik natuurlijk niet op de foto te zetten. Een simpele maaltijd met een Fantaatje is mijn deel. Hoort varkenshaas wel rood te zijn van binnen of zit ik vanavond uren op de plee. Mistroostig kijk ik naar de belofte die de Vierdaagse vlaggen voor de komende maand in Nijmegen moet gaan brengen. Een hoop bombarie voor een rondje wandelen om de stad. Mistroostig kijk ik naar buiten terwijl ik het vakantiemaaltje eenzaam naar binnen werk.

 

Of:

 

Nog net de HEMA kunnen bereiken voordat ik echt nat ben geworden. Snel een paraplu kopen voor de zomerbui losbarst. Een beetje klammig kom ik aan bij het fleurige eethuis en kijk uit op het ooit zo trotse warenhuis V&D. La Place ligt er een beetje verloren bij, maar met de bijna tropische bui die de zomer in luidt, zal het echt wel goed komen. Een tafeltje bij de deur, in verbinding met de zomerse condities buiten, is voor mij. Ter versterking van de sfeer zingt Donna Summer Let’s dance. Een werkstudente die in een jolige bui haar haardos vrolijk paars heeft gemaakt doet haar ronde op het terras onder de veelbelovende parasols met vrolijke mensen. Zelf word ik geholpen door een jeugdige dame die opvalt door haar prachtige geprononceerde billen. U zult me op mijn woord moeten geloven, natuurlijk schaad ik niet haar privacy. Onverwacht op dinsdagavond een satéetje met Vlaamse frieten. De varkenshaas is goed medium en mals, goed voor de spijsvertering. De zomerfeesten komen er weer aan, Nijmegen maakt zich op via de overbekende wandelvlaggen. Een prachtig nationaal volksfeest voor de stad. Tevreden kijk ik om me heen, ik prijs me gelukkig met het moment.

 

Eén foto, een kwestie van perspectief.

Begrip, van de dag (186) Een gezellige racismediscussie

/ sprakeloosid / 5 reacties

 

 

 

EEN GEZELLIGE RACISMEDISCUSSIE

 

Ha, gezellig we hebben weer een nationale racismediscussie. Net nu ik definitief heb besloten dat de Zwarte-Pieten discussie een grachtengordeldingetje is en ik Silvana Simons niet zo’n dappere DENK vrouw vind, hebben we iets nieuws gevonden. Een kunstwerk in de Keukenhof houdt de gemoederen de hele dag al bezig. Ik weet niets van kunst, ik vind er soms wat van al zul je me nooit horen zeggen van mijn neefje van drie die ook heel handig is met potloden. Een neefje van drie kan in ieder geval niet zo’n beeld maken, dus het moet wel kunst zijn.

Ik begrijp niet zo goed wat een naakte mevrouw bij de Keukenhof moet, maar dit terzijde. Nu lees ik dat het thema van dit jaar de Gouden Eeuw is. Een denkrimpel ontstaat, want de naakte mevrouw is een zwarte mevrouw. Nu zou Johan Cruijff in brons ook een zwarte Johan Cruijff geworden zijn. Dat is de eigenschap van brons. Als dit beeld nu speciaal gemaakt was voor het themajaar in de Keukenhof, dan is een discussie te rechtvaardigen. Het beeld staat er al vijf jaar. De polemiek is van vandaag. Trouwens wat ik wel weet van kunst, het moet maatschappelijke thema’s in gang zetten. Dat doet het. Argumenten van tegenstanders om het beeld weg te halen zijn dus vanuit die optiek laakbaar.

Een beeld dat al vijf jaar rustig tussen de tulpen zit, is vandaag een steen des aanstoots. Racistisch en seksistisch! Nu durf ik toe te geven dat het me meteen opviel dat het een mevrouw met grote borsten was. Om de tegenstanders tegemoet te komen, ik ben dus blijkbaar een beetje seksistisch. Ik ga er aan werken. Het blijkt dus een zwarte mevrouw. Maar als het nu een witte mevrouw was geweest, of erger nog een witte mijnheer? Wat dan? Krijgen we dan te horen dat groepen in de Nederlandse samenleving niet vertegenwoordigd zijn? Publieke fallussen in kunstvorm in de publieke ruimte is voor de overgrote meerderheid een stapje te ver. Dus een naakte witte mijnheer is geen alternatief en zou dan in marmer gemaakt moeten worden. Mijn conclusie, de discussie is de zinloze mantra die we al jaren horen. Hoe je zinloos en mantra in een beeld moet vangen weet ik niet, maar dat zou een optie zijn. Dan mag deze mevrouw, zwart of wit, wel bij mij in de tuin. Ik geef haar dan wel een mooi regenboogtruitje om iedere zweem met seksisme weg te halen.

Begrip, van de dag (185) Waar is Silvio

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

 

 

WAAR IS SILVIO

Ik moest vandaag in een keer aan Silvio denken. Nu zijn er gelukkig heel veel dagen dat ik niet aan Silvio denk. Denkend aan Berluconi gaan bij mij de misantropische sluizen wijd open. Liever heb ik dat niet. Ik denk liever niet aan bevriende staatshoofden die bunga bunga party’s geven met minderjarige meisjes gefinancierd met gestolen en/of overheidsgeld. Bovendien moet je in deze dagen nog oppassen met het beledigen van zogenaamd bevriende staatshoofden. Gelukkig is Berlusconi geen staatshoofd meer. Maar waar is Silvio dan wel. Ik hoor niets meer van hem.

In een tijd dat mafkezen, rechtsextremisten, populisten en blinde machtshonger in veel (Europese) landen naar de macht probeert te grijpen of in ieder geval een machtsfactor van belang lijkt te worden, is het in Italië relatief rustig. Ik weet niet of de media andere gekken belangrijker vindt. Poetin, Erdogan, Trump, Le Pen, Wilders om er maar een aantal te noemen, staan nog wel te vaak in de krant. Silvio niet meer. Wat doet Silvio tegenwoordig? Zijn kleine Silvio in conditie houden met Viagra om zijn eeuwige jeugd te bewijzen? Een coup voorbereiden om samen met Poetin een supranationaal bunga bunga party te houden met een geitenafdeling voor iemand in Turkije? (Oef, mijn vakantiebestemming naar dat land kan ik voorlopig op mijn buik schrijven)

De vraag kwam bij me boven toen ik las dat een relatief onbekende frisse dame van 55 jaar de mogelijke burgemeester van Rome gaat worden. Mevrouw Raggi is van de school van Beppe Grillo en zit in de gemeenteraad van Roma. Grillo is een cabaretier die de Italiaanse politiek op de hak nam en omdat het niets was, is en wordt, zelf maar een politieke protestbeweging is gestart. Of mevrouw Raggi grappig is, politiek betrouwbaar en idioten kan weren, ik weet het niet. Mijn zegen heeft mevrouw Raggi zeker. Dat neemt niet weg dat ik nog steeds niet weet waar Silvio is.

 

Begrip, van de dag (184) Vroeger was alles beter

/ sprakeloosid / 4 reacties

 

 

 

VROEGER WAS ALLES BETER

 

Als ik ergens een hekel aan had, dan is het de opmerking: Vroeger is alles beter. Meestal zijn het zuinige zuurpruimen, uitgedroogde wentelteven of een categorie babyboomers, of een combinatie van deze. Sinds gisteren had ik het ook op de lippen. Ik kon me net inhouden. Ondertussen denk ik het wel. Wat is het geval? Zoonlief was gevallen donderdagavond, sprintend de trein halen om naar zijn lief te gaan. Een gladde putdeksel was hem fataal. Volgens zijn zeggen had hij zich mooi op zijn arm laten vallen een doorgerold. Ik was er niet bij, maar hij deed zich voor als een professional. De volgende dag was zijn elleboog dik geweest. Uit eigen beweging heeft hij een afspraak bij de huisarts gemaakt. Dit volwassen gedrag kan ik waarderen.

Tien voor drie bij de huisarts. Uitloop van twintig minuten, kan gebeuren. Arts in opleiding, weet het niet. Misschien een scheurtje? Toch maar foto’s maken in het ziekenhuis. Half vijf gaat de afdeling fotografie dicht. Er is acuut geen auto ter beschikking, bellen naar werkende vrouw kost tijd en levert op korte termijn niets op. Doktersassistentie bitst tegen minderjarige zoon dat vervoer zijn probleem is. Vijf voor vier besluit ik auto van buuf te lenen, haal mijn zoon bij huisarts en krijg de optie Arnhem of Zevenaar, kan beide. Voor Zevenaar komen we zeker op tijd, richting Arnhem betekent file. We zijn de laatste, mijn zoon glimlacht bij het maken van de foto’s, dat staat leuker. Mogelijk vocht, waarschijnlijk niet gebroken maar doorverwezen naar Arnhem. Vanaf vier uur is er geen beoordelend arts meer, bovendien is de EHBO-post gesloten. Een verzorgingsgebied van bijna 80.000 is niet meer rendabel voor de basiszorg. Op naar Arnhem!

Auto terug naar buurvrouw, eigen auto inmiddels gearriveerd, zoonlief met vriendin als een taxichauffeur gebracht naar Rijnstate. Pondskaart was gelukkig in Zevenaar gemaakt, dus in een streep naar Spoedeisende Hulp. Eerste Hulp Bij Ongelukken is toch een treffender naam. Door een man met weinig arbeidsvreugde worden we achterdochtig binnengelaten en verwijst ons naar de incheckbalie. Een iets vriendelijker dame die laat blijken dat ze de vrijdagavond toch anders had gezien, verwijst ons naar de wachtkamer. Na een twintig minuten komt de intake van een paar minuten. De ernst wordt ingeschat en dan is het wachten in een andere wachtkamer. Geschatte wachttijd is ongeveer anderhalf uur. Met kwetsuren van divers pluimage wachten we ruim twee uur. Dan is hij aan de beurt, samen met potentiële schoondochter, een lief meisje, wachten we op behandeling en definitieve uitslag. Misschien een scheurtje? Drukverband en een stoere blauwe hangsling met de mededeling volgende week terugkomen, er wordt nog een afspraak naar hem toegestuurd.

We hebben zeker dertien medische professionals ontmoet. Om negen uur was ik thuis, we moesten dus wel friet halen. Volgens mij liet vroeger een huisarts de vriendelijke doktersassistent een mitella aanleggen, zo nodig een paracetamol en volgende week verder kijken. Je hoort mij niet zeggen dat vroeger alles beter was. Echt niet. Het gaat overigens al een stuk beter met zoonlief.

Begrip, van de dag (183) Drol op je kop

/ sprakeloosid / 3 reacties

 

 

 

DROL OP JE KOP

 

Ineens was het er. De drol op je hoofd is hip. Uit de boeken over indianen, bijvoorbeeld de laatste der Mohikanen, ken ik de plaatjes van woest kijkende krijgers met een drol op hun hoofd. De lange sluike haren worden tot een klein drolletje verwerkt op de hersenpan. Echt belachelijk zag het er niet uit, want je had immers het beeld van de stoere krijger op je netvlies. Een enkel onafhankelijke autonoom van het type eenling, dwaas of recalcitrant had hem ook. Maar mode was het zeker niet. Nu wel, we zien het dagelijkse op de tv met Zlatan Ibrahimovic en Bale als voorbeelden. Nu schijnt het bij Bale ook bedekking te zijn voor een kale plek. Bij Zlatan weet ik het niet.

Wie bedenkt nu zo iets. Vrouwen hebben ook knotten en knotjes in alle maten. Die zijn niet per definitie mooi, maar de meeste vrouwen hebben voldoende haar om er iets van te maken en ze nemen bovendien de tijd. Mannen hebben de haardos meestal niet en gezien de creaties op hun hoofd nemen ze de tijd ook niet. Waarom dan toch? Met een haardspeld, kram of van mijn part een postbode-elastiek draaien ze een drol op hun kop, of meestal een drolletje. Het ziet er niet uit, ook niet als je de ongenaakbare Zlatan bent. Sterker nog, je weet nu al dat in terugblikprogramma’s op tv in 2031 meewarig wordt gekeken. ”Och weet je nog, 2016 van die uitvergrote konijnenkeutel op de kop!” Hoe konden ze het bedenken?

Dat de meeste mensen niet zelfstandig kunnen nadenken is een publiek geheim. Dat voor het uiten van een geheel zelfgekozen en onafhankelijke zelfbeeld en lifestyle blijkbaar iconen nodig zijn, voetbalsterren of muzikanten, is het logische gevolg. Vroeger zeiden ze nog: “Als Pietje in de sloot springt, spring jij toch ook niet in de sloot?” De levensles was duidelijk, denk zelfstandig na. Nu is dat niet meer. We hebben van overheidswege allerhande schoonheidscommissie als het gaat om woningbouw en regels. Ik pleit niet voor nog meer regels, maar soms zou je toch een soort van commissie van waarden, normen en esthetiek mogen verwachten. Ja, want vooral dat laatste, mensen denken echt dat het mooi is, dat ze origineel zijn en dat ze het bovendien zelf bedacht hebben. Naast strijd tegen de hondendrol, zeg ik: BAN DE KOPDROL!!!

Begrip, van de dag (182) De Flessenlikker

/ sprakeloosid / 5 reacties

 

 

DE FLESSENLIKKER

 

,,Ik begin een ouwe lul te worden.” Ik besefte dat gisteren toen het nieuws van het kabinet naar buiten lekte dat er 1,2 miljard te verdelen is tussen de coalitiepartners. Of eigenlijk werd 1,2 miljard aan bezuinigingen weggestreept. Het woord bezuinigen komt me overigens om puur taal-esthitische redenen al jaren de neus uit. Toen het in de jaren zeventig misging, was het bezuinigen. Toen Den Uyl werd weggestemd bezuinigden de vrienden Van Agt en Wiegel middels Bestek 81. Kent u dat nog? Zo niet, dan bent u ver onder de veertig of politiek analfabeet. De jaren tachtig was een decennium van Koos Werkeloos en bezuinigen. De jaren negentig gaf een klein paars feestje, maar dat was afgelopen dit millennium. De internetbubbel en misschien ook wel het opkomende terrorisme maakte de mondiale economie zwakjes. Wat er na 2008 allemaal gebeurd is, hoef ik niet te vertellen. Het gevolg was wel bezuinigen.

Sinds 1966, het jaar dat ik geboren ben, is het eigenlijk economisch alleen maar beter geworden. Ik besef terdege dat niet iedereen heeft mee kunnen profiteren, de tweedeling is op veel fronten een feit, maar daar mogen we de economie niet alleen de schuld van geven. Zou het typisch calvinistisch Nederlands zijn dat politici alleen maar bezuinigen willen, misschien omdat we zo’n weinig levenslustige inborst hebben? Ik weet het niet, maar het nieuws van gisteren viel op, er viel wat te verdelen. In dit geval de verdeling dus van minder bezuinigingen. Dat dan weer wel.

Wat heeft dat te maken met met gevoel een oud mannetje te worden. Dat zal ik uitleggen. Bij het nieuws gisteren kreeg ik de associatie met een flessenlikker. Het symbool van de Nederlandse spaarzaamheid en zuinigheid. Vergeef me die associatie niet te kunnen duiden, ik begrijp het zelf ook niet precies. Maar naast het woord bezuinigen heb ik een even grote hekel aan het voorwerp ‘de flessenlikker’. Als kind vond ik het nog wel grappig, het schrapen van het laatste beetje vanillevla uit de fles. Zuivel in de fles is er bijna niet meer, de flessenlikker volgens mij ook niet meer. Maar ik vind het zo’n naargeestig huishoudelijk instrument. Ik vroeg me dus af, hoeveel mensen zullen de oer-Hollandse flessenlikker nog kennen? Daarom dus, een ouwe lul.

Begrip, van de dag (181) Je suis gay

/ sprakeloosid / 4 reacties

 

 

 

JE SUIS GAY

 

Na de aanslag op Charlie Hebdo ontplofte internet van de steunbetuigingen en iedereen was Charlie. En terecht, want de godsdienstwaanzinnigheid in combinatie met zich al dan niet terecht achtergesteld te voelen, maakt een dwaasheid los bij groepen mensen die zijn weerga niet kent. Dood en verderf in naam van Allah, slechtere reclame voor een godsdienst kun je je niet wensen. Dus we waren (en zijn) nog altijd Charlie, want de willekeur van aanslagen kan een ieder overkomen. En natuurlijk luisterde ik de volgende dag niet naar de naam Charlie, ik was nog gewoon Vincent. Een klein gebaar, maar een grote betekenis is zo’n klein zinnetje #jesuischarlie.

Later dat jaar moesten we weer, terwijl we nog steeds Charlie waren, werden we ook Parijs. Ook nu explodeerde Twitter al is dat in deze context een ongelukkig gekozen woord. Brussel volgde en ook #jesuisbruxelles werd trending. In het weekend was het weer zo ver, een aanslag van een zogenaamde lonely wolve. Maar wel in de geest van IS en religieuze gekte. Meer dan vijftig mensen werden in koele bloeden afgeslacht een veelvoud is gewond of strijd nog voor hun leven. #JesuisOrlando is verre van trending. Maar misschien is de specificiteit van de plek in Orlando de reden dat #jesuisorlando niet is aangeslagen. Dus je verwacht dan misschien #jesuisgay. Vandaag las ik een tweetje van iemand die zich afvroeg hoe trending, #jesuisgay gaat worden. Ik vraag het met hem mee.

Is het zo moeilijk om te zeggen #jesuisgay. Net als bij Charlie, weet ik morgen best wel dat ik niet ineens een andere doelgroep moet versieren. Daar vergis ik me niet in, maar mijn medeleven met Charlie, Parijs of Brussel is hetzelfde dan met de slachtoffers in de gaybar in Orlanda. Dus het is een hele kleine stap om uit de kast te komen, maar ook hier een groot gebaar. Laat ook dit trending worden, want naast Charlie, Paris en Bruxelles, ben ik ook nu gay. #Jesuisgay.