Begrip, van de dag (200) Volwassen gedrag

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

20160708_222225

 

VOLWASSEN GEDRAG

 

Nog een paar uur en ik ben vader van louter volwassen kinderen. Mijn jongste wordt 18 jaar. Toen het nog zo’n hanteerbaar kereltje was, die over je heen kroop, op je rug danste of met een soepele zwaai op je nek te zetten was, waarschuwde ik hem al. Of beter gezegd hij moest een belofte doen, namelijk nooit groot te worden. Hij beloofde het plechtig terwijl we verder stoeiden. Hij heeft zich er niet aan gehouden. Slechts luttele centimeters kleiner dan ik en gelukkig tientallen kilo’s lichter is ie toch 18 aan het worden. Hij is bezig zijn appel- en worteltaart te bakken voor morgen. Zijn meissie is al gearriveerd om er om 12 uur bij te zijn. Officieel is hij straks volwassen.

Natuurlijk blijven het je eigen kleine purken, zeker zolang ze nog thuis wonen. Misschien dat het anders wordt als ze echt uitvliegen en je ze niet dagelijks meer mee maak. Zo lijkt het me best treurig als je moet toezien dat je zoon van vijftig, te dik en al heel behoorlijk grijs is. Ook die is ooit een kleine purk geweest, maar ik mag aannemen dat mijn ouders in mij de volwassen kerel zien en niet meer dat kleine ventje van vroeger. Volwassen worden is trouwens een heel raar fenomeen. Ik was altijd in de veronderstelling, naïef als ik was, dat volwassen gedrag vooral het uitblijven van kinderachtig gedrag zou zijn. Ik kon niet wachten om 18 te worden. Niet om mijn rijbewijs te halen of om naar dubieuze films te mogen. 18 worden betekende vooral niet meer omgeven te zijn door kinderachtigheid.

We zijn nu 32 jaar verder, maar al in de eerste jaren van volwassenheid of wat er voor door moet gaan, wist ik het al wel. Kinderachtigheid is nog alom vertegenwoordigd, ook in mijn zogenaamde volwassen leven. Misschien kun je zelfs stellen dat het niet minder is geworden. Nu wil ik ook niet pleiten dat we ter compensatie het kind in ons moeten houden. Daar wordt de wereld ook echt niet beter van, maar dat is nog altijd beter dan kinderachtigheid. Ik weet niet hoe mijn jongste dit ervaart, volgens mij is hij veel stoerder dan ik me voelde op mijn 18e. Maar misschien is dat wel eigen aan 18, stoer en volwassen gedrag vertonen, maar eigenlijk nog het liefst een kleine purk zijn. Een kleine purk die niet de stukjes van zijn vader leest.

 

 

Begrip, van de dag (199) Zo zijn vrouwen

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

20160707_221607

 

 

ZO ZIJN VROUWEN

 

Ja hoor, dan is er een keer een fijne voetbalwedstrijd en dan is er weer een vrouw in de buurt die alle aandacht opeist. Zo zijn vrouwen nu eenmaal. Stereotypisch denken? Nee, hoor want het bewijs is vanavond weer geleverd. Een goed voetballend Duitsland en een iets minder goed Frankrijk in de eerste helft, een aangenaam spektakel. En zoals het altijd gaat, dan winnen de Fransen. Nu ja, het spreekwoord gaat iets anders, maar dat was pas op het einde van de tweede helft. Ik was nog intensief aan het kijken en keuvelde met mijn zoon over allerlei voetbalwetenswaardigheden. Het opzichtig drentelen begon al vroeg. Dat was al een aanwijzing.

Eerst bij mijn zoon liggen en aandacht vragen, maar al snel was ik aan de beurt. Precies in het gezichtsveld keek ze me indringend aan op een wijze van “Nu gaan we het er maar eens over hebben, ik wil een goed gesprek!’ Op het moment dat ik terugkeek of beter nog, langs haar een probeerde te kijken, keek ze weg. Maar iedere keer als ik weer een nieuwe positie had gevonden, manifesteerde ze zich weer als een verwijtende dame die haar natuurlijke aandacht opeist. Natuurlijk vanuit het vrouwelijke gezichtspunt, want er is niets natuurlijks aan het storen van een voetbalkijkende man. Een goed gesprek is trouwens sowieso niet aan een man besteed, mannen voelen het wel aan. Een blik, een enkel woord of een gebaar zegt meer dan een oeverloos gesprek zoals vrouwen dat wensen. Issues worden dan meestal gemaakt, niet opgelost.

Om niet meteen in oorlog te geraken, dwong ik haar tot een liggende, misschien ietwat onderdanige positie en beroerde haar warme oren, betaste haar mond, kriebelde haar borstkast en voor het ruigere werk klopte ik haar op de flanken. Maar dat houd je als man nooit lang vol, zeker niet als er een mooie wedstrijd gaande is. Zodra ik stopte, likte ze dwingend mijn hand, dicteerde met haar poot waar ik wezen moest en als dat niet hielp ging ze weer rechtop zitten. Tja, en dan kon ik weer opnieuw beginnen. Om de wedstrijd te volgen moest ik weer opnieuw paaien en aaien, want ik was me ten volle bewust dat je in deze gemoedstoestand van de vrouw in kwestie nooit kan winnen.

 

 

Begrip, van de dag (198) Ik wil met vakantie

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

 

 

IK WIL MET VAKANTIE

 

Natuurlijk wil ik op vakantie, wie niet? En zoals altijd wegen de laatste loodjes het zwaarst op het werk en ook de boel thuis moet een beetje netjes achter blijven. Hoewel, na 21 jaar zonder kinderen die deels thuis blijven, geeft een bepaalde spanning of een huis dat netjes achtergelaten is, ook netjes aangetroffen wordt bij thuis komst. We zullen zien, daar maak ik me nu nog niet druk om.

Er is echter een klein probleempje, dat het komende uur opgelost kan worden. Ik wil niet in Portugal zijn, want daar gaat de reis heen, als de Portugezen de finale moeten spelen aankomende zondag.

Twee jaar geleden was ik in Berlijn toen de Duitsers wereldkampioen werden in Brazilië. Dat vond ik niet zo heel erg, want ze waren over de hele linie genomen gewoon de beste met goed voetbal. Maar wat moet ik met de Portugezen? Ik vind Portugal misschien wel het leukste land van Europa, maar dat voetbal van die gasten. Afgrijslijk veel viespeukerij in het spel van dit team, maar ook van hun voorgangers. Ronaldo ten spijt, maar mannen als Sanchez en Fonte mogen toch helemaal niet meer op mijn beeldscherm te zien zijn na een pogingen tot zware mishandeling.

Kan ik mijn antipathie tegen het Portugese team voor me houden? Ik hoop het wel, maar meejuichen dat gaat echt niet. Dus ik op dat Wales ze afdroogt vanavond. Trouwens, mocht Portugal kampioen worden met mijn aanwezigheid in de land, dan voorzie ik een trend die ik misschien in geld kan uitdrukken. Laat mij op vakantie gaan in een deelnemend land en de kans op een kampioenschap voor dat land is zeker. Ik wil in 2018 best wel naar Chili of de Verenigde Staten op kosten van een bijgelovige voetbalbond. Kampioenschap is dan verzekerd leert de recente ervaring. Zo zie je maar weer, om in voetbaltermen te blijven. Ieder nadeel heb zijn voordeel.

Begrip, van de dag (197) Carnaval des Idiots

/ sprakeloosid / 2 reacties

 

 

CARNAVAL DES IDIOTS

Relativering en luchtigheid op de dagelijkse sleur of zo u wilt, de harde werkelijkheid even ontvluchten, dat is het doel van carnaval. Je uitdrukken in overdrijvingen, stereotyperingen en andere hyperbolen is de functie van sprookjes en fabels. Uitvergroten en daarmee onbelangrijk maken is één van de functies van humor. Een groepje fundamentalisten is bezig de volgende stap te zetten om de toch al beperkte humor in Nederland verder uit de maatschappij te persen. Carnaval Festival en Mr. Cannibale, van misschien wel ’s werelds mooiste pretpark, liggen wat hun betreft onder vuur.

Nadat we tot vervelends toe ieder jaar het onwaardige geouwehoer rondom 5 december moeten aanhoren, tegenwoordig begint dat al ongeveer op 31 december het jaar ervoor, wisten ze een maand geleden hele foute verbanden te leggen over een standbeeld van een donkere vrouw in de Keukenhof. Vandaag is het sprookjespark in Kaatsheuvel aan de beurt. Laten we het Carnaval Festival eens nader beschouwen, een mondiale aaneenschakeling van stereotyperingen te zien onder het genot van een ongelooflijk aanstekelijk muziekje. Je zou de briefschrijvers bijna discriminatie en racisme verwijten door één stereotypering eruit te halen en te verbijzonderen.

Dan zouden ze ook letterlijk kleur moeten bekennen en echt rigoureus te werk gaan. Lekker op alle slakken zout leggen, dan is ook echt alle humor weg in ons land. Holle Bolle Gijs deugd niet vanwege het obesitasprobleem, om maar eens in Eftelingsfeer te blijven. Om maar te zwijgen van veel seksistische uitingsvormen in sprookjes van stoere prinsen en zwakke prinsessen. Een aantal jaren geleden pleitte ik gekscherend al voor het opheffen van het Caraïbisch Carnaval in Rotterdam want te veel gericht op de exploitatie van het vrouwelijke lichaam. Natuurlijk is dan onzin, laat ze lekker zwaaien met hun billen, maar met net zoveel recht en net zo weinig te rechtvaardige argumenten moet dat Carnaval in Rotterdam verboden worden net zoals Zwarte Piet, het beeld in de Keukenhof en nu de attracties in de Efteling. Wanneer komt er eens een einde aan dat Carnaval des Idiots?

 

 

Begrip, van de dag (196) Je rijnste poep

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

 

 

JE RIJNSTE POEP

 

Help, groot alarm het deugd niet in de verpleegtehuizen. Dit kopte de grote kranten en ook ieder radiojournaal opende met deze dramatische constatering. Deskundigen werden ingevlogen, een Kamerdebat was snel aangevraagd en politici wisten de weg naar Hilversum om ach en wee te roepen. Een VVD’er proclameerde sluitingen van de slechte verpleegtehuizen, ze moesten maar leren van die huizen die het (op papier) wel goed doen. En het wachten was natuurlijk op de open deur van de grote roerganger in deze zaken, staatssecretaris Van Rijn. Ondanks de publiekelijke oorvijg van zijn bloedeigen vader een goed jaar terug, waste hij zijn handen in onschuld. De Trouw citeerde hem:,,Ik zie geen verband met mijn beleid om ouderen langer thuis te laten wonen.”

Hoewel je dit antwoord mijlenver zag aankomen, ben ik over zoveel onnozelheid toch weer geschokt. Waar komt het dan wel door? Omdat er bij het ene tehuis toevallig een groep deskundigen is die denkt, laten we er een gevaarlijk smeerzooitje van maken? Of dat de bestuurslaag en de Raad van Toezicht in die tehuizen bewust de andere kant uitkijkt, terwijl ze hun Balkenende-plus gages toucheren? De financiële verantwoording is openbaar, dus bij te veel aan overhead en salarissen had al lang ingegrepen moeten worden. Van Rijn, je praat poep van het zuiverste soort. Natuurlijk, ligt het aan je eigen beleid (en dat van je voorgangers mede ondersteund door onruststoker Wilders.) Als mensen langer thuis moeten blijven, zonder de juiste WMO zorg, dan komen ze dementer, zwakker en zieker binnen. Als er jaar in jaar uit bezuinigd is, dan ziet de zorg er echt anders uit hoor, mijnheer Van Rijn.

Het ene verpleegtehuis is het andere niet. De lokale omstandigheden zijn anders, de personeelssamenstelling is niet gelijk of de dynamiek maakt dat er niet overal 100% gelijk gewerkt wordt. Dat heb je op scholen, bij de politie, de verschillende kabinetten en dus ook in verpleegtehuizen. Stel dat de goede vroeger een acht of van mijn part een negen hadden en de slechtere een mager zesje, dan mag je ervan uitgaan mijnheer Van Rijn dat met bezuinigingen en ander zogenaamd participatiemaatregelen een substantieel deel onder de ondergrens komt. Ja, mijnheer Van Rijn zo werkt dat nu eenmaal en daar helpt geen rechtbreiend HKZ of anderszins theoretisch kwaliteitsonderzoek aan. Je laat de bejaarden in de poep zitten, maar je praat zelf je reinste poep. Schandalig! Iets met parallelle processen wellicht?

Begrip, van de dag (195) The years of…..

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

 

 

THE YEARS OF….

 

Boris is niet meer. Althans niet meer zo publiek als de afgelopen weken, maanden of voor Londen zelfs jaren. Als ik bovenstaande afbeelding mag geloven is hij bezig met zijn memoires, of althans een deel ervan. Ik gun hem nog vele jaren in gezondheid, dat wel. Dat een leider zijn meer is dan de pias uithangen of een recalcitrant managementboek lezen en zoeken naar commitment om macht te werven, maakt niet uit bij wie. Dit weet Boris nu en heeft zijn knikkers geteld. The Years of a Clown is dus in de maak. Ongetwijfeld zal het een bestseller worden. Maar ik zie een markt.

Donald Trump gaat in retraite en komt met het fenomenale boek The Years of a Devil. Er is genoeg stof en er zullen genoeg geboden zijn die Donald heeft overtreden. Poetin graaft zich bio met The Years of a Tsar. Erdogan kijkt terug op zijn reactionaire periode en met Atha Türk meekijkend over zijn schouder produceert hij The years of a Sultan. Marine Le Pen schrijft duaal mee met Poetin, immers haar grote financier en komt met The Years of a csarina. En wat te denken van onze eigen Geert? Wanneer zou The Years of a lunatic in de schrappen liggen. Of Mark Rutte met The Years of Chameleon.

Ik voorzie in de nabije toekomst een hausse aan veelzeggende (auto)biografieën en misschien wel hoogstaande literatuur. Daarna komt er een periode van hard werken, ook voor politici. Er moet puin geruimd worden en er is geen tijd voor gevaarlijke paljasserij. Dus laten we ons verheugen op mooie boeken, daarna zal het minder worden. Overigens als er zich fanclubs verzamelen rond een van bovenstaande auteurs naar aanleiding van hun boeken, dan is dat de groep die je moet wantrouwen.

Begrip, van de dag (194) Miskend talent

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

 

 

MISKEND TALENT

In de volste overtuiging, gebaseerd op participerend onderzoek, weet ik dat Twitter een open riool is van vuige gedachten, vunzige insinuatie en soms zelfs vieze plaatjes. Toch zijn er veel juweeltjes en hele leuke links te ontdekken tussen het rioolslib en de mentale bagger. Zelf gebruik ik Twitter vooral om mijn eigen blogjes te promoten, zoekend naar een leuke slagzin of hashtag. Tja, het leven van een blogger gaat niet over (riool) rozen. Ik ben er aan gewend dat mijn blogjes soms paarlen voor de zwijnen zijn, maar onder het mom van niet geschoten is altijd mis, wordt ieder blogje weggezet met een drietal, soms meer, tweetjes. Het levert niet bar veel op, maar die ene die het wel leuk vindt of snedig reageert, daar doe je het dan voor.

Af en toe gooi ik er een spitsvondige tweet doorheen, maar zoveel putjesscheppers en gelukszoekers zijn er niet om in de oneindige gedachtenvuilnis een pareltjes op te pikken. Vanavond zat ik in de trein met mijn smartphone en via de NOS plopte op dat Boris Johnson geen premier gaat worden. Ik weet niets van de achtergrond, maar ik denk dat het een wijs besluit is. Zijn wijsheid had hij echter eerder moeten inzetten, maar berouw komt na de zonden. Mijn eerste opwelling was Boris Leugenaar. Nu begrijp ik dat de Britten dit niet oppikken, maar toch geen enkele reactie, like of retweet vanuit eigen land?

Ik vond het nogal aardig bedacht. Met gevoel historie pak ik een kreet op die in de jaren zestig en zeventig nogal populair was. Het was Johnson Moordenaar en toen al bleek dat je geen bevriend staatshoofd mag beledigen werd het Johnson Molenaar. We zijn zo’n kleine vijftig jaar verder, de politieke mores is veranderd. Dus Johnson Leugenaar moet kunnen, dat is geen belediging van een bevriend staatshoofd meer. En nu zeker niet meer, want hij wordt geen premier. Hij heeft zich teruggetrokken. Ik begrijp hem. Het erge is dat hij nog niet eens de ergste van de pipo’s met ambitie om te vernielen is. Wel rotzooi maken, maar opbouwen, ho maar. Het was maar een klein grapje, maar ik kan leven met mijn miskende talent.

 

Begrip, van de dag (193) Het is zo ver.

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

 

 

HET IS ZO VER!

 

Het is zo ver. Ik heb ze gezien. De vieze plaatjes, getver! Nee, geen wijdbeense blote mevrouwen, integendeel. Verteerde longen, gore gebitten en andere hele enge ziektes prijken op de tabakswaren. Vanaf nu ga ik de Nederlandse staat maar terugpakken door de Duitse overheid te steunen. Als we uit moeten gaan van meer dan vijftig procent accijns en andere belastingen, dan lever ik dus zo’n €1000, – per jaar aan onze oosterburen af. Tel daarbij op dat benzine tanken ook loont om nu wekelijks af te reizen, dan mist de overheid alhier zo’n drieduizend euro, de ondernemers in de buurt een meervoud van dit bedrag aan omzet.

Naast mijn gezondheid berokken ik de schatkist maar een speldenprikje pijn, maar ik zal niet de enige zijn, denk ik. En laten we eerlijk wezen, hoe Europees zijn we nu, hoe snel zullen de Duitsers volgen? In Thailand kende ik de plaatjes al, maar de pakjes waren kleiner dan de meegebrachte Nederlandse pakjes, dus het was zo verholpen om de opruiende teksten en plaatjes te omzeilen. Ze moeten niet denken dat ik gek ben. Ik ben geen debiel die pas bij visualisatie kan bedenken dat roken slecht is. Daar heb ik slechts mijn eigen waarneming qua conditie nodig en ik weet genoeg.

Sterker nog, het krijgt iets heroïsche om nog te roken. Lekker tegen de betutteling ageren en schijt hebben aan de fundamentalistische gezondheidsconventies. En natuurlijk zijn er mensen die dit een onbegrijpelijk bewijs vinden van struisvogelgedrag, roken is immers dodelijk. Ik kan toch lezen, waarom moet dat ook nog gevisualiseerd worden? En als de Duisters flauw gaan doen, is er wel weer een andere oplossing. Ik vind het wel lekker zo’n achterhoede gevecht, je hoeft toch niet altijd in de voorhoede vechten. Dat lukt me trouwens toch niet met mijn conditie.

Begrip, van de dag (192) Engelands’ Charles Dickens complex

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

 

 

ENGELANDS’ CHARLES DICKENSCOMPLEX

 

Kent u de uitdrukking ‘psychologie van de koude grond’? Een kernachtige (afdoende) diagnose waar geen speld tussen te krijgen is en waar de wetenschap geen rol speelt. Daar gaat dit stuk niet over. Wel over sociologie van de koude grond, een begrip dat ik ter plekke introduceer en waarmee ik de staat van Engeland in minder dan 400 woorden typeer, dit inclusief de aanloop van deze inleiding. En zoals het bij ‘de koude grond’ betaamt is de kern van het betoog waarachtig en snijdt hout. Mijn stelling is dat Engeland leidt aan een Charles Dickens complex dat onverwacht, als een veenbrand, de kop op is gedoken met de keuze voor de Brexit.

Duitsland is bijvoorbeeld al meer dan zestig jaar met meer of minder succes bezig zichzelf te (her)ontdekken na hun oorlogsverleden. Een belangrijk deel van de Engelsen leeft mentaal nog in de 19e eeuw. Lieflijke taferelen en oude gebruiken worden gekoesterd, niet alleen voor het toerisme maar als een ‘way of life’ die maatstafgevend moet zijn voor de rest van de wereld. De rest van de wereld gaat echter verder. De rare Engelse sociale opbouw is het gevolg. Grote verschillen in de economische en culturele waarden tussen groepen in dat land met relatief beperkte sociale mobiliteit. Londen is weer een ander hoofdstuk. Hier heeft het perverse marktdenken en de globalisering zich de afgelopen jaren meermalen opnieuw uitgevonden. Vlug, vlugger, vlugst maar voor ‘labour’ en de rest van Engeland economisch en moreel niet bij te benen.

‘Plattelanders’ worden genaaid door de oude elite en het jonge snelle geld en Europa is de schuld van dat alles. Er zijn al veel spijtoptanten die uit protest hebben gestemd of jongeren die niet hebben gestemd(!!!!). Democratie is toch immers iets van de sociale media? Een nieuw referendum wordt aangevraagd, de Schotten willen uit de UK en misschien volgen de Noord-Ieren. Engeland is toe aan grondig zelfonderzoek. Laten de ‘waves’ maar eens minder mondiaal ‘rulen’. Globalisering is een feit, eilanden in letterlijke zin bestaan niet meer en laten ze de Charles Dickens-achtige sfeer vooral maar over aan de plaatselijke VVV. Misschien dat de Brexit nog niet zo hard gaat als de Engelsen zichzelf in de spiegel bestuderen. Misschien dat ze een rol kunnen spelen in een ander Europa, waarbij ieder land, inclusief het onze, beseft dat Europa voor iedereen is. ‘Beter zijn of voelen’ schept ook verplichtingen, namelijk verantwoordelijkheid voor het minder mondaine volksdeel.’

Begrip, van de dag (191) Europa verkracht?

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

 

 

EUROPA VERKRACHT?

 

Wie of wat is Europa? Een actuele vraag in deze dagen. Mijn kennis van de Griekse mythologie is beperkt, hooguit een kruiswoordraadsel kan ik voorzien van enkele Goden. De Godin Europa is mij bekend, maar haar status en functie kan ik niet oplepelen. Daarvoor hebben we Mr. Google en Mrs. Wiki en ik leer: Oppergod Zeus was gecharmeerd van de schoonheid van het spelende meisje Europa. Hij wilde haar nemen, maar om zijn vrouw Hera te omzeilen en het meisje niet af te schrikken van zijn goddelijke verschijning, veranderde hij in een witte stier, zwom met haar naar Kreta en bezoedelde haar (meerdere keren) om weer bij zijn vrouw terug te keren. De zonen Minos, Rhadamanthys en Sapedon werden geboren. Het geluk was met Europa, want de koning van Kreta accepteerde haar en adopteerde ook haar zonen. De minoïsche cultuur (zoon Minos) wordt wel gezien als de oudste beschaving van ons werelddeel. Europa is dus de moeder van die beschaving.

Zo, een docent klassieke talen of een historicus kan zich met bovenstaande verbijten en zijn tenen krommen, maar met dit gegeven ga ik even verder. Als met de Brexit Europa verkracht is/wordt, wie is dan Zeus, de Oppergod? De Engelsen? Ik denk dat dit wel heel veel eer is, maar in de hoofden van de veel eilanders zijn ze nog steeds het meest belangrijke volk op Aarde, de bakermat van de beschaving en gaan het nu alleen doen. De conservatieve elite redt zich wel, de bange nee-stemmers zullen de eerste slachtoffers zijn. Dus met de verkrachting van Europa door Zeus, zal er een nieuwe constructie ontstaan, een nieuwe cultuur een nieuwe beschaving, kortom een nieuwe baby. Laten we met zijn allen dat kind, dat geboren wordt uit die onvrijwillige vrijage tussen Zeus en Europa grootmoedig adopteren zoals de Koning van Kreta dat in de Griekse mythologie ook heeft gedaan.

Misschien ontstaat er iets moois, iets waardevols. En met de afbrokkelende religieuze waarden en normen kunnen we ervan uit gaan dat het geloof in Zeus nu al tanende is. Als Zeus weer vermenselijkt, mag ie in de verre toekomst weer meedoen, laat hij voorlopig maar in zijn eigen gecreëerde sprookje geloven. Geloofwaardig wordt het alleen als we het nieuwgeboren kind met zijn allen koesteren en een goede adoptievader en moeder zijn.