Een onrustig weekje was het. Iedereen wil ineens voor een prikkie op de eerste rang. Kunnen we eindelijk vaccineren, dan doet minister De Jonge het blijkbaar weer niet goed. Ik zou zeggen, niet meer muiten, maar spuiten.
Wel muiten dacht Trump, zijn haatcampagne van leugens had bijna succes in Washington. Bijna, of verloor de Messias slechts de eerste slag? Wordt 1/6 historisch net zo magisch als 9/11? Bij mij rest vooral de vraag waar ligt de grens tussen (twitter)vrijheid van meningsuiting en terroristische opruiing? Ik durf het niet te zeggen.
Moet we het nog hebben over de nieuwe omroepbaas van Zwart die weer een mentale inzinking had. Nee, dat is het niet waard om de week af te sluiten. Ik hoop dat we de rest ook snel kunnen vergeten, dan komt er een eind aan het gezeik over corona en wordt 1/6 niet magisch.
De week met jaarwisseling verleidde mij om 2020 in 144 woorden te vatten. Ik doe het niet. Youp heeft dat al gedaan. Wat is hij blijvend goed om de tijdsgeest geestig en gecomprimeerd te verpakken. Daarvoor dank. Nu zijn er mensen die Youp te grof vinden. Dat kan, kwestie van smaak. Het gezeik op Twitter is daarentegen een geweldige weerspiegeling van de inhoud van zijn conference. De Wildersen en Baudetachtigen hanteren het sleetse commentaar dat Joepie een ultralinkse demagoog is. Niets nieuws onder de zon. Wel nieuw zijn de zichzelf serieus nemende ‘deugmensen’ die Youp te wit, te man, te weinig tweeslachtig en vooral te oud vinden. Zie hier de melange van polariteiten in Nederland, dè te luid aanwezige minderheid die onze tijdsgeest bepalen. Jammer dat hij het bijstandsschandaal uit Wijdemeren niet heeft kunnen bespreken, een Youperiaans spektakel is ons daarmee onthouden. Leve 2021!
Terugkijkend op de week, vraag ik me af hoe ik de week had bekeken als er geen anderhalvemetersamenleving was. Wat was dan het woord van het jaar geworden? Misschien waren we losgegaan op het milieu en de boeren? Was Carola Schouten dan ten onrechte het (kerst)haasje geworden? Of het kabinet was gevallen op de toeslagaffaire, de urgentie om door te regeren was minder. Of we hadden met zijn allen echte zwaaifeesten gehad langs de kust om de Engelsen uit te zwaaien. We’ll meet again? Je weet het niet, het is een koe in de kont kijken met alsdan-vragen. Of, hoe had ik de week beschreven als het helder weer was met een witte maagdelijke laag sneeuw die alle zorgen voor even zou bedekken? Maar is guur, stormachtig en grijs, dus mijn 144 woorden moeten het doen met deze omstandigheden. Tot 2021, we’ll meet again!
Ik geloof niet in astrologie. Ik ben Stier en die geloven niet in dat soort zaken. Men zegt dat ‘the Age of Aquarius’ is begonnen. Grote veranderingen zijn aanstaande, er werd al over gezongen in de film Hair. Het nieuws van de dag overziende is er gedoe in Europa. Brexit en Covid zorgen dat Europa bibbert en siddert. De nadagen van president Trump lijken daarbij op een vredig kinderfeestje. En wat te denken van de politieke gevolgen van de toeslagaffaire in Nederland? Het is me wat al die veranderingen. Maar wat zijn nu veranderingen? Toch niet meer dan herdefinities van de status quo? Van mij mag er best her gedefinieerd worden, misschien best nuttig. Maar laten we dat voor de verandering niet doen met zoveel bombarie. Vandaag dus de start van het Watermantijdperk. Ik hoop dat het maar weer snel afgelopen is, die quatsch.
Afgelopen week wil ik typeren als de week van het randje. De Lockdown is een feit, dus velen zoeken het randje op. De HEMA, de Action, vakantiegangers naar de Antillen, want immers familiebezoek. O ja, in Groningen moesten 400 medicijnstudenten in één ruimte tentamens doen. Iedereen zoekt het randje van de regels op, met daarbij een grote middelvinger naar de geest van de Lockdown, voorkom verspreiding. Iedereen speelt zijn eigen viroloog en snoept van de naar hem of haar gewenste wetenschappelijke bewijzen. Living on the edge op de rafelranden van 2020. Luisterend naar de vox populi in de (sociale) media, wil ik naast de Lockdown ook een klepdown voorstellen, voor de teleurstellend grote groep randdebielen in ons land. Helaas mag je dat niet testen en is er geen vaccin voor. Nu maar hopen dat we 2021 niet beginnen met een grote rouwrand. Fijne feestdagen.
Verkiezingstip voor de PvdA. Zoeken en lijm kopen. Lodewijk Asscher zoekt naar ideologische veren die 25 jaar geleden zijn afgeworpen. Als ze gevonden zijn, opplakken met twee componentenlijm en nooit meer afdoen. De veren die betrekking hebben op eerlijke verdeling moeten vooral gekoesterd worden. Dat dit kan lezen we in het verhelderende boek Fantoomgroei, een bijbel voor iedereen die naar ideologische veren zoekt. Geloof je niet dat maar een beperkte groep rijker is geworden de laatste dertig jaar? Dan heeft de coronacrisis je hopelijk wakker geschud. Ik noem (ouder)zorg, onderwijs, politie, daklozenopvang en justitie! Erst das Fressen dann die Moral! Verdelen dat geld waar we allemaal hard voor gewerkt hebben, de moraal volgt vanzelf. Dus Lodewijk, zoeken, plakken en de PvdA gaat een gouden toekomst tegemoet. Hoeven we onze polariserende energie niet meer te stoppen in emanciperende hobbyclubs. Want iedereen is gewoon iedereen. Toch?
De afgelopen week samenvattend, er was weinig opwindend nieuws. Trump zit nog in het Witte Huis, Biden bereid zich in zijn laatste levensjaren voor om puin te ruimen. Geen opwinding op dit front maar we kunnen onze lol nog op met de Amerikanen. Ook deze week weer mislukte onderhandelingen tussen de EU en Engeland. What’s new? Zullen Boris en Ursela de harde Brexit kunnen afwenden? Willen ze dat? Brexit, we zullen de komende weken nog lachen om dit trieste cabaret. De coronacijfers dalen niet, het gemopper in Nederland over de maatregelen, waar we ons dan massaal niet aan houden, gaat onverminderd door. Met of zonder vaccins, we dreigen 2021 met een enorme knal te gaan beginnen. Kan lollig worden. De oude kranten gaan de papierbak in. Voor de nieuwe week hoop ik op echt nieuws, zo niet dan slaan we gewoon de week over.
Misschien is het wat overdreven, maar na gisteren een fijne wandeling gemaakt te hebben in De Glind, lonkte het zonnetje voor nog een wandeling. Altijd fijner dan in je uppie in de tuin werken met iets dat winterklaar maken heet. Wie heeft die term bedacht? Dat was de eerste van vele vragen die volgden deze wandeling. Ze zeggen wel eens één gek kan meer vragen stellen dan 100 wijzen kunnen beantwoorden. In dit geval is de gek en de wijze in één persoon verenigd. Het begon met een woordvindingsprobleem. Ondanks de zon was het behoorlijk fris. Als we vaker willen wandelen, ook in de winter, zullen we iets aan onze outfit moeten gaan doen. Ik wil thermopane shirts moeten aanschaffen. Ik weet dat ik fout zit, maar het juiste woord ontschiet me. Ik zal de hele wandeling met deze vraag blijven zitten.
Voorts lezen we dat Alem vroeger Brabants was, maar door de kanalisatie van de Maas bij Gelderland is getrokken. Zullen ze hier Carnaval vieren? Wat ze wel hebben is een heilige waar ik nog nooit van heb gehoord namelijk Sint Odrada. Dat kunnen we thuis wel even googelen. En Google leert me dat Odrada een vroom Vlaams meisje is dat in haar devotie naar God werd tegengewerkt door haar omgeving. Dit laatste is niet bevorderlijk voor haar gezondheid. Als laatste wens had zij dat ze begraven wilde worden op de plek waar de ossen halt hielden. Na haar dood lag haar lichaam namelijk in de ossenwagen van haar vader. De ossen stopten in Alem. Sinds dien is de heilige Odrada verbonden aan Alem. Onderweg tijdens de wandeling leefde ik nog in onwetendheid op dit gebied.
Halverwege komen we lang meerdere meidoornhagen, volgens mij. We zien in de overvloed aan goede besjes een bloemetje die we herkennen als het bloempje van de meidoorn. De vraag rijst bij me, is dit een lui en laat bloemetje of een nieuwsgierig vroeg bloemetje. Met de klimaatverandering kan het allemaal volgens mij. Helemaal op het einde van de wandeling zien we een halve hectare weiland langs de dijk, bijna in het dorp Alem, met veel reliëf zonder dat het slootjes zijn. Waarom? Wat is de reden van het reliëf. Ik heb geen foto kunnen maken want de telefoon was op onverklaarbare reden leeggelopen. Ook dit roept weer vragen op. Ik denk dat ik bij mijn zoons moet zijn voor een verklaring. Het antwoord zal wel zijn dat ik mijn telefoon bijna naar een museum kan brengen.
Kortom veel vragen, maar dit neemt niet weg dat we weer een fijne wandeling hebben gemaakt en kennis hebben gemaakt met Alem en haar omgeving. Mochten er antwoorden komen op één van de vragen op mijn pad, schroom niet om te reageren. Morgen maar even thermische kleding kopen voor nieuwe wandelavonturen.
Voor meer foto’s zie ook Instagram account van titiissprakeloos
De nietigheid van de mens staat centraal deze week. Diego heeft bewezen dat ook hij sterfelijk is, niet meer dan een Pluisje in de wind als de tijd gekomen is. Heel misschien heeft hij er nog voor gezorgd dat de hand van God heeft geprutteld in de burelen van Forum voor Democratie. Je weet maar nooit hoe lang hij gezweefd heeft tussen het tijdelijke en het eeuwige? Mogelijk dacht hij met zijn linkse hart, hier is nog werk aan de winkel. Het is hem gelukt om Thierry niet te behagen. Hij was helaas te laat om de leemlaag bij de belastingdienst in de toeslagenaffaire te doorgronden. Maradona kan niet alles. Er is in de wereld ook wel heel veel leed om de hand van God te laten spreken. Live is life. Laten we oprecht hopen dat hij nu in de hand van God is.
Vandaag ben ik een volwassen klompenpadder geworden. Dacht ik dat zon en minimaal 10 graden Celsius, liever nog 20 graden trouwens, het ideale weer is om te wandelen, sinds vandaag heb ik een hobbel genomen. Met een maximum van 5 graden, beetje wind en veel mist en toch een leuke wandeling gemaakt. Dat biedt perspectief voor de komende wintermaanden. Ik viel vandaag in een gat, een afspraak ging niet door en dus………toch maar nummer 42 uitgezocht. De Glind was de bestemming en staat vanaf nu in mijn geheugen gegrift. Een hele fijne wandeling. Bloemetjes bloeiden nog hier en daar in november, het mais was van het wel en kale rijen bomen waren het decor.
KUNST, OUDE LANDBOUWWERKTUIGEN KUNSTIG OPGESTELD EN VEEL CREATIEVE RUSTPLEKKEN OP HET MELISSENPAD (onderdeel van het Glindhorsterpad) . EEN KLEIN OPENLUCHTMUSEUM MET KOFFIEMOGELIJKHEDEN IN CORONATIJD. EEN BIJZONDER AANGENAME VERRASSING.
Mogelijkheden voor contemplatie, rust en muziek met de Barmhartige Samaritaan op de achtergrond, ook weer op het Melissenpad.
Onderweg heb ik naast genieten ook veel gedacht aan mijnheer T. Baudet. Mijn conclusie was heel duidelijk. Als hij toch zoveel van Nederland houd, loop iedere week een klompenpad, houd je tijdens het wandelen aan een volledige stilte en ik verzeker je, er komt niet zoveel boreale onzin uit je mond. Overigens heb ik de uil van Minerva in dit prachtige landschap niet kunnen ontwaren.
O ja mijnheer Baudet, tevens langs de route spirituele levenswijsheden, verhalen voor kinderen van alle leeftijden. Ze worden aangegeven met een eenhoorn. Dat moet u vast wel aanstaan. Ik zou zeggen, stap over uw schaduw en wandelen maar in het fraaie Hollandsche landschap van De Glind. Ik vond het ondanks, of misschien wel dankzij de koude zeer louterend.
sprakeloos verhalen 