Begrip van de dag

Begrip, van de dag (3) Wapenvondst

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

WAPENVONDST

Onlangs werden we periodiek weer eens opgeschrikt door een slachtpartij op een Amerikaanse school. We zijn even ontzet, wachten de discussie af over het vrije wapenbezit in het land van de onbegrensde mogelijkheden en schudden vervolgens meewarig het hoofd, want het is immers bij de Amerikanen, en die zijn bewezen niet goed snik. Ze hebben immers 0,8 wapen per hoofd van de bevolking, baby’s inclusief. De wapenlobby aldaar buigt zich volgens mij hoe ze peuters en kleuters moeten bewapenen, want 1:1 zou een mooi toekomstig wapenfeit zijn.

Vandaag werden we in Nederland opgeschrikt met een soortgelijk ernstig bericht. In 2,5 jaar heeft de politie 24.000 wapens in beslag genomen en ze verwachten er dit jaar nog 2500 te kunnen toevoegen. Kijk, zo’n bericht fascineert me mateloos. Niet dat ik iets met wapens heb, integendeel. Buiten de holsters van politie-agenten, in musea en op de kermis heb ik slechts één keer een wapen in reallife gezien. In een Nijmeegse volkswijk liep een buurman er opzichtig mee op straat, voorzichtig op een handdoek. Volgens mij was er een inleveractie gaande, maar dat is al meer dan vijftien jaar geleden. Het bericht intrigeert me vooral om te achterhalen wat de nieuwswaarde van het bericht is en waarom juist nu?

Heeft het iets te maken met de recente actie van die gek in de VS? Hoe weten ze nu dat er nog 2500 gevonden gaan worden? Is dat een kwestie van hogere wiskunde of hebben ze de adressen al en is het gewoon een kwestie van goed inroosteren van de vaderlandse veldwachters? Waarom kiezen ze 2,5 jaar om het nieuws naar buiten te brengen? Allemaal vragen die mij afleiden van de ernst op zichzelf.  Want buiten dat er meer wapens worden gevonden, aldus het bericht, zijn ze ook gevaarlijker en de gebruikers hebben ook een lagere drempel om de wapens te gebruiken. En wat ik wil weten, hoeveel wapens zijn er niet gevonden? Zijn daar statistieken over? Stel dat er een miljoen wapens zijn, dan moeten er nog 976.000 gevonden worden en aan het eind van het jaar dus nog  ‘slechts’ 973,500. Ik weet niet of een miljoen realistisch is, maar omgerekend zou dat 0,06 per hoofd van de bevolking zijn. Voor wie zou dat een uitdaging betekenen, voor de wapenindustrie of de politie? Ik durf het niet te zeggen, maar ik blijf het een heel raar bericht vinden.

Begrip, van de dag (2) Het heerst

/ sprakeloosid / 5 reacties

HET HEERST

Wat begon als een onbestendig gevoel en zich al snel ontwikkelde tot een forse keelpijn, heeft zich inmiddels vastgezet in alle mogelijke holtes met een venijnig uitstapje naar de bovenste luchtwegen. Het heerst wordt er gezegd en als roker vind ik dat prettig om te horen, want dan ben ik zelf niet verantwoordelijk. Tenminste, zo dacht ik enkele dagen geleden nog. Inmiddels denk ik hierover minder flexibel nu ik door slapte overmand ben en de lust tot enige maatschappelijke bijdrage, laat staan huishoudelijke participatie, tot een minimum is gezonken. Het heerst is zo’n nietszeggende opmerking van mensen met goedbedoeld medeleven, die een rijtje andere sukkels kunnen opnoemen met soortgelijke symptomen en dan rap over hun eigen pijntjes ouwehoeren. Je mag ook nooit als individu ziek zijn of voelen, altijd moet dat in een collectief worden getrokken ter legitimatie. Het moet wel heersen. Wie of wat heerst er nu verdorie?

Ik heers in ieder geval niet, ik word overheerst door HET. Ik word in ernstige mate gehinderd en HET laat zich niet een, twee, drie verjagen. En dat laatste is dan weer logisch, anders zou HET niet heersen, zou ik gewoon aan het werk zijn gegaan en me niet schuldig voelen nu mijn wederhelft de huishoudelijke taken alleen uitvoert. Het voordeel is dan heel even dat, conform voormalige conventies, zij heerst over het huishouden. Zie hier ieder nadeel heb zijn voordeel.

Ik laat HET net niet zo ver heersen, dat ik niet mijn gal mag spuien over HET middels een klein blogje. Verder heerst HET. En het meest verneukeratieve vind ik dat het heerst iets onoverkomelijks heeft, met mij als passief en hulpeloos slachtoffer. Als strijdvaardig man met strategisch inzicht zou je moeten opstaan tegen de heerser. Maar niets van dat alles, de slapte en gebrek aan strijdlust zit blijkbaar in alle poriën van mijn overheerste lichaam. Maar met het schrijven van dit stukje tart ik de heerser toch een beetje door te onderkennen dat ik mijn overheerste positie kan benoemen. Misschien wel het begin van bevrijding en emancipatie? Voorlopig heerst het echter nog.

Begrip, van de dag (1) Man bijt Hond

/ sprakeloosid / 6 reacties

 

Man bijt Hond

Wat is thuis? Het antwoord is vaak pas dan duidelijk, als het er niet meer is, of veranderd. Thuis is een gevoel, onbeschrijfelijk en onverklaarbaar, vaak onbewust. Zo ook Man bijt Hond. Jarenlang op tv en voor velen een vast ankerpunt in de dag, voor anderen een vanzelfsprekendheid die niet iedere dag bekeken wordt, net zoals niet alle kamers in huis iedere dag bewoond worden. Vanavond voor het laatst op tv. De sfeer van: ,,Aan het begin van de avond spoedt Nederland zich huiswaarts….” zal niet meer te zien zijn op tv en belangrijker, niet meer te voelen zijn.

Man bijt Hond is de ideale voyeuristische huiskamer van en voor ons allemaal. We krijgen een inkijkje in de gekte van die ander, die je normaal ontmoet in het verhullende maatschappelijke decor. Man bijt Hond heeft jarenlang gezorgd dat de gewone man of vrouw iets paradijsvogelijks kan hebben en dat de paradijsvogel heel gewoon kan zijn. Met graagte vergaapten we ons aan elkaar, vergetend dat we allemaal bezocht zouden kunnen worden.

Man bijt Hond, breedtetelevisie pur sang is na vanavond niet meer. Ik weet niet welke Dekkerse machten verantwoordelijk zijn voor dit einde. Maar na vanavond voelt Nederland een beetje minder thuis. Na vanavond kunnen we niet meer glimlachen of vertederd zijn bij het zien van al die onbekende Nederlanders, nieuw en oud, jong en belegen, volks of bekakt. De stekker gaat eruit en er zal een leegte achterblijven voor het werkeloze stel dat altijd keek, de zakenman die de stress even achter zich kan laten en voor anderen werd de eenzaamheid kortstondig verdreven. Grootmoeders en kleinzonen hebben geen tv-programma meer om samen van te genieten. Vanavond spoedt Nederland zich voor het laatst huiswaarts om daarna ‘thuis’ gedwongen een andere definitie te moeten geven.