Begrip van de dag

Begrip, van de dag (23) Worst

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

WORST

Vandaag was het weer zo ver, verzuurd Nederland kon weer aan de bak. Er is weer eens iets gevonden om het de ‘joi de vivre’ uit de mensheid te halen door met wijsvingergeleerdheid de goegemeente te waarschuwen. Duurbetaalde krachten van de WHO hebben uitgedokterd dat je kanker krijgt van worst, frikandellen en rood vlees. Substantiële verhogingskansen op darmkanker heeft de mens als de ze grote hoeveelheden worst nuttigt per dag. Het zijn kwantiteiten die statistisch vrij beperkt voorkomen, maar de hype is weer gemaakt.

Het wachten is op het tegenonderzoek dat ongetwijfeld gaat komen om het ongelijk van het onderzoek te bewijzen. Tekorten aan ijzers, mineralen en vitamine B12 zullen zeker weer tot andere gevaren voor de volksgezondheid leiden. Slapte door ijzergebrek, het weer terugkeren van beri beri of wat te denken van een epidemisch gebrek aan lusten. Tja, want de lustopwekkende krachten van rood vlees zullen eerst weer aangetoond moeten worden als we met zijn allen verplicht gezond moeten zijn met een verlept worteltje.

Maar helaas zal dan het kwaad al geschied zijn, net als bij alcoholgebruik bij 16-jarige waarbij men beweerde dat de jonge hersens bovenmatig aangetast worden. De tegenonderzoeken wijzen anders uit, hoewel ik geen propaganda wil maken van grote slemppartijen onder jeugdigen. Maar de gezondheidsayatholla’s hebben hun giftige werk al gedaan en door gebrek aan hun levenslust, holt de openbare geestelijke gezondheidszorg verder achteruit. Er zullen in de steden aparte schotten worden geplaatst voor mensen die in een restaurant een stukje rood vlees willen eten of bij een snackbar een frikandelletje met smaak wensen te verorberen. Ik geloof dat ik morgen als protest maar eens langs de Hema loop voor een overheerlijke vette, zoute worst. ’t Zal mij een worst wezen.

Begrip, van de dag (22) Verkering

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

VERKERING

Soms heb je dat met woorden, dat ze niet smaken of je niet passen. Dat kan komen door de klank of de groep die ze gebruikt waarmee je je niet wilt identificeren. In andere gevallen heb ik er helemaal geen rationele verklaring voor. Als klein jongetje had ik dat al bij het woord ‘verkering’. Hoewel ik op de lagere school dapper meedeed met het fenomeen verkering hebben, vond ik het een akelig woord. Iemand verkering vragen klinkt nog steeds als iets obsceens voor mij, terwijl de gemiddelde sterveling alleen maar mooie zaken voor ogen heeft. Althans meestal. Ik heb nooit iemand verkering gevraagd, maar ik heb het wel gehad. Vandaag op de kop af 25 jaar zelfs en nog wel met dezelfde dame.

Bij de ontleding van verkeren stuit ik op drie betekenissen nameling omgang hebben met, zich bevinden en veranderen. Bij de eerste betekenis stuit ik al op de vrijblijvendheid want ik heb met meer mensen omgeving, zonder dat daar het woord verkering aan gekoppeld wordt. Bij zich bevinden krijg ik ook hele enge associaties namelijk dat je altijd in iemand directe nabijheid bent in de letterlijke betekenis van het woord. Je sluit als het ware een siamees verbond.

De derde betekenis is eigenlijk het meest complete in relatie (leuke woordspeling!) met verkering hebben. Hierbij wordt gerefereerd aan de verandering. Juist omdat dit het meest pas bij ‘het vragen van verkering’, de enorme verandering die het teweeg kan brengen, van een individuutje wordt je onderdeel van een setje. In de meeste hoofden wordt echter niet de verandering, maar de klefheid van de symbiose bedoeld. Toch, Bredero zei het al: ‘Het kan verkeren.’ En op taalkundig gebied durf ik Bredero niet tegen te spreken. Dus, al 25 kunnen we verkeren, iedere dag weer anders.

Begrip, van de dag (21) Moksie Metie

/ sprakeloosid / 2 reacties

 

MOKSIE METIE

Puur op basis van de klank, misschien de alliteratie, heb ik vanavond gekozen voor Moksie Metie. In een ver verleden heb ik in Amsterdam wel eens roti met kip gegeten en een gerecht waarin kouseband verwerkt is. Ik herinner me dat het lekker was, maar het is al wel 25 jaar geleden. Vanavond was het roti kip kerrie, pom met kip en….dus moksie metie. Voor mij als carnivoor een onbewuste goede keuze want gemengd vlees is vaak favoriet bij mij. Naar nu blijkt ook in de Surinaamse keuken.

Even een demografisch uitstapje, in het oosten van het land is het aandeel van Surinamers (Surinaamse Nederlanders zo u wil, of Nederlanders met een Surinaamse achtergrond) niet zo groot. Op zich begrijp ik dat niet, want het is er objectief toch heel goed wonen naar mijn bescheiden mening. De kans dat we hier dus struikelen over de Surinaamse 20151024_193528restaurants is nihil, maar sinds dit jaar is er in Zevenaar een klein Surinaams (afhaal)restaurant, Switi. Een verrijking van de mogelijkheden om de smaakpapillen ook met dit eten te verwennen.

Ongetwijfeld zullen er mensen met dedain denken, wat een provinciaal om gewag te maken van zoiets iets normaals als een bordje moksie metie. Het zij zo, ik ben nu eenmaal niet van de grachtengordel, maar wel verheugd met Switi in de nabijheid. Switi staat voor alles wat lekker of prettig is, in dit geval eten. De eetgelegenheid had wat mij betreft ook Kon Hesie Baka genoemd kunnen worden. Dit is de enige suggestie die ik kan aanvoeren, want de Surinaamse taal (Sranan Tongo) ben ik niet machtig. Kon hesi bakka betekent, kom gauw terug. Doen we vast.

Begrip, van de dag (20) Wereldoorlog

/ sprakeloosid / 3 reacties

WERELDOORLOG

Geschiedenis, het is me wat. Op school leerden we dat met de moord op de Oostenrijkse troonopvolger Frans Ferdinand in Sarajevo de Eerste Wereldoorlog begon. Natuurlijk ligt het veel complexer, maar zo leert ons de geschiedenis nu eenmaal. En dachten al die soldaten, waar ook in Europa die bijna zingend de oorlog in marcheerden, de klus wel even te klaren. Ze zouden vast niet gezegd hebben we gaan de Eerste Wereldoorlog even beslechten. Wanneer werd de Eerste Wereldoorlog zo genoemd? Bij de Tweede Wereldoorlog ligt de aanleiding iets diffuser. Is dat bij de Anschluss van Oostenrijk, bij de inval in Polen of zelfs al in 1933 bij de verkiezingswinst van Adolf Hitler. Maar op zeker moment was het een wereldoorlog en wel de 2e. Wanneer hadden ze het door?

Kijkend op de wereldkaart zie ik oorlog in Irak, Syrië, Libië, Afghanistan, Jemen, Mali, Soedan, Zuid-Soedan, Somalië, Eritrea en Noord-Nigeria. Direct betrokken partijen zijn Saoedi Arabië, de Golfstaten, Turkije, de Koerden, Iran, Rusland, Verenigde Staten en ‘de willing’ van met name westerse landen. Het is onrustig in Egypte, Israël, Oekraïne, regio’s wereldoorlog 111in Rusland en Pakistan. Het rijtje is vast niet compleet, het is maar een eerste indruk. De onrust heeft directe gevolgen voor Europa middels de vluchtelingen en natuurlijk onze militaire inmenging in veel van die landen. We bestrijden het terrorisme.

Ik zit me zomaar af te vragen, hoeveel landen moeten betrokken zijn om iets een wereldoorlog te noemen. Zijn we al zo ver? Wat is de aanleiding of het begin? Het moment dat de vliegtuigen de Twin Towers invlogen, de inval in Afghanistan of Irak? Of moet er nog wat ernstigers gebeuren? Is de Derde Wereldoorlog al een feit zonder dat we het weten, terwijl we nog feestend onze economische verbeteringen prijzen en blind zijn voor de wereld om ons heen. Of wordt het pas een wereldoorlog genoemd als een Europees land met geweld wordt ingenomen? Geschiedenis, een mooi vak. Ik zou de geschiedenisboeken van 2066 graag in willen zien.

Begrip, van de dag (19) Johan Cruijff

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

JOHAN CRUIJFF

Het is een gedenkwaardige dag vandaag, donderdag 22 oktober 2015. Als fan van de enige voetbalclub van Nederland, Feyenoord Rotterdam, heeft Johan Cruijff me geraakt. Door de berichtgeving dat de Nummer 14 ernstig ziek is, er is longkanker gediagnosticeerd, heeft hij iets in me losgemaakt. ,,Verdorie, ik weet dat hij gerookt heeft, hij is bovendien van de verkeerde club uit 020.” Het is een irrationele gedachte, want van mijn soort, de rokende klasse, weet je dat je misschien wel 40% kans maakt op deze ernstige ziekte. Je weet het, je ziet het om je heen, maar…… Maar niks want een smoesje is snel geboren.

Ik heb niets met de voetballer Johan Cruijff. Mijn held was Willem van Hanegem als kind en met mijn objectiviteit was dat ook de betere voetballer. Ik heb niets tegen de mens Cruijff, hij is alleen van 020. Maar zou het hem lukken dat een Ajaxied een voorbeeld voor mij gaat worden. Begrijp me goed, ik ambieer geen enge ziekte aan mijn longen. De berichtgeving van vandaag heeft me andermaal aan het denken gezet, zwaar aan het denken.

Misschien heeft de Cruijffiaanse uitspraak: ,,Ieder nadeel heb zijn voordeel” toch meer inhoud dan ik ooit voor mogelijk heb gehouden. Het is alleen hij heb het nadeel en ik kan het voordeel pakken door te stoppen. Ik ga er andermaal ernstig over nadenken. Maar eerst nog wachten tot 8 november als in korte tijd de klassieker twee keer achter elkaar gespeeld wordt. Dat is te zenuwslopend. Als ze twee keer gewonnen hebben is de tijd er rijp voor.

 

Naschrift van 24 maart 2016: Hij heeft me een goede stoppoging opgeleverd, maar ook niet meer dan dan. Misschien na vandaag, tjemig wat kan dat snel gaan. Nieuwe doordachte poging over 14 dagen.

Begrip, van de dag (18) Overwerk

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

OVERWERK

Gaat het nu over werk of overwerk? Dat vraag ik me af bij het bedenken van de eerste zin. Er staat natuurlijk overwerk, dat begrip dat in voorgaande decennia veelvuldig gebruikt werd om moeder de vrouw en haar gezin te ontlopen. Soms zelfs voor een scharrel of de secretaresse. Tegenwoordig is dat een stuk moeilijker, met al die thuiswerksituaties. Ontvluchten is een stuk moeilijker geworden, maar dat probleem is wederkerig. Ik bedoel dat ook het ontvluchten van werk een stuk minder vanzelfsprekend is geworden. Flexibilisering noemen we dat en dat is goed, vinden we nu.

Het begrip doemde op toen ik hedenochtend mijn vrije tijd opofferde omdat ik, gezien mijn to-do-list en beperkte aanwezigheid van collega’s, dacht dat het zinvol zou zijn om toch ‘op de achtergrond’ aanwezig te zijn. Niemand heeft mij dat gevraagd en toch doe ik het. Dit gaat dus over werk, maar het is geen overwerk vooralsnog, want ik word geacht mijn vrije uren zo spoedig mogelijk terug te pakken. Als dat lukt tenminste. En uitbetaling van overwerk schijnt belastingtechnisch niet aanlokkelijk, over werk gesproken.

Lastig dat flexibele werken. Je privé wordt geïnfecteerd met werk, daar waar je geacht wordt je op te laden voor optimale prestaties. Was het vroeger toch gemakkelijker, want dan nam je je privé mee naar je werk. Je onttrok je gewoon aan je sores om een schaduwprivé te ontwikkelen. In het gunstigste geval bleef je gewoon langer, dat maakte ook nog eens een goede indruk op je baas. In het mindere fraaie geval werkte je een andere ‘overwerker’ af. Vanochtend heb ik tijdens mijn overwerk een paar wasjes gedraaid en de vaat ingeruimd. Het kan verkeren.

Begrip, van de dag (17) 446,2 miljoen

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

446,2 MILJOEN

Mijn smartphone plopte ervan op vanmiddag, dus er moest belangrijk nieuws zijn. De NOS-nieuwssite kwam met breaking nieuws. Nederland had weer eens een naheffing, dit keer van 446,2 miljoen euro, te betalen aan Europa. Dijsselbloem had er al rekening mee gehouden, want vorig jaar kwam dat grapje onverwacht en leidde tot veel consternatie. Maar waarom is het dan nieuws, denk ik dan? Het heeft vooral iets hyperigs, lekker stoken van een serieuze nieuwssite,  alles en iedereen kan weer los gaan over die bodemloze put die Europa heet.

Wat ik vooral niet begrijp, waarom zijn naheffingen nodig? Kun je dat niet gelijkmatiger verdelen? Het een en ander heeft te maken dat ons BNP sterker is gestegen dan verwacht, we zijn dus rijker geworden. Maar iedere maand zijn er cijfers bekend over huizenprijzen, werkeloosheid en economische groei. Ik zou die bijdragen meteen geïndexeerd willen zien. We weten precies wat de Grieken ons kosten tot achter de komma, we rekenen uit hoeveel de zorg per minuut kost en waar de armoedegrens tot achter de komma ligt. Waarom kan Europa hier geen rekening mee houden en hiermee voorkomend dat alles en iedereen op de achterste poten staat en Europa steeds minder leuk vindt.

Als Jeroen Dijsselbloem zich nu eens Merkelwaardig zou gedragen, zou hij zeggen: ,,Jullie krijgen dat geld pas onder een voorwaarde! Alles gaat naar de vluchtelingen in heel Europa.” Het kost ons geen drol, want we moesten toch betalen, Mark Rutte moet kleur bekennen en kan ideologisch niet tegen de PVV aanleunen en ‘last but not least’ Wilders wordt dubbel genaaid.  Hij moet toezien hoe onze zuurverdiende centen naar Europa gaan en bovendien wordt het nog uitgegeven aan ronddolende testosteronbommen en ander islamitisch gespuis. Volgens mij voorvoelde de nieuwsverschaffer, de NOS, reuring en vond het nodig mij met zo’n bericht tijdens het werk te storen.

Begrip, van de dag (16) Rob Geurst

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

ROB GEURST

Een bezorgde burger plaatste vandaag een advertentie in de Volkskrant en doet een oproep aan Geert Wilders. Rob Geurst vraagt hem echt aan Nederland te denken, om met oplossingen te komen en niet de verdeeldheid te prediken. Een mooie geste van de bezorgde partijloze ondernemer die navolging verdient, daar waar het politici na al die jaren nog steeds niet lukt. Ik ben ook een bezorgde burger, al jarenlang. Ook ik ben al jarenlang partijloos met name omdat geen enkele partij meer met vergezichten komt, maar wel met hijgerige korte termijn  standpunten of anderen de maat neemt.

Zelf heb ik niet het geld om zomaar een advertentie te zetten, maar ik heb wel een blog. Met dit blog wil ik Rob Geurst best ondersteunen, want ik deel zijn zorgen. Ik weet niet of we onder het genot van een biertje het met elkaar eens zullen worden, maar dat hoeft ook niet. Het feit dat we een gesprek zouden kunnen aangaan, geeft al voldoende ruimte om in gezamenlijkheid te zoeken naar een oplossing. Een oplossing voor problemen in Nederland. Alleen de poging zou al meer kunnen opleveren dan het streven van Wilders naar verdeeldheid. De angst regeert in Nederland, of erger nog de angst wordt misbruikt en gekanaliseerd om te regeren.

Het feit dat Rob Geurst mogelijk meer rechtse standpunten heeft dan ik, leidt bij de ondernemer niet tot de tunnelvisie om Geert Wilders te waarderen. Ontevredenheid bij mij over de linkse partijen en dan met name hun gebrek aan invoelendheid over wat er daadwerkelijk leeft onder Nederlanders heeft mijn verbondenheid met links geminimaliseerd. Met name de ontkenning van angst en negatieve gevoelens bij bepaalde bevolkingsgroepen en de ridiculisering ervan, is voor het mij het brevet van onvermogen van die partijen. Mijn ontevredenheid met links, naast maatschappelijke zorg zal nooit leiden tot enige empathie met Wilders. In die zin steun ik Rob Geurst.

Begrip, van de dag (15) Berg en Dal

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

BERG EN DAL

Een weekendje Memory-Lane met je stamgezin is voor iedereen een aanrader. Herinneringen ophalen met je ouders en broer door terug te gaan naar de eerste twee vakantiebestemmingen. In de jaren zeventig was het voor ons gezin zover dat we echt op vakantie gingen. In 1975 en 1976 reisden we naar het Sauerland. Voor het eerst bergen, voor het eerst lange wandelingen en iedere avond Wienerschnitzel mit Pommes und Sinalco. Een onuitwisbare indruk heeft dat achtergelaten. De twee jaren erop togen we naar Zuid-Limburg in een familiehotel. Er was weliswaar geen Hallenbad in dat hotel, maar de nieuwe impressies van toen zijn me tot de dag van vandaag bijgebleven.

In dezelfde samenstelling als bijna veertig jaren geleden vertrokken we. Mijn ouders wisten nog niet waarheen. Beetje keuvelen in de auto, lunchen in Münster en aankomst in Wenholthausen, toch een beetje ons Wenholthausen. Er was veel veranderd in die jaren, maar er waren ook dingen hetzelfde gebleven. En het mooie is dat sommige herinneringen overeenkomen, maar net zo vaak verschillend zijn. Een ieder heeft een laatje waar hij in 20151018_095020zijn geheugen graaft en herkenning vindt in de omgeving veertig jaar later of anders wel in de herinnering van een ander. Het perspectief van een jonge vader, een jonge moeder en twee jonge kinderen was toen heel anders en levert andere resultaten op bij de oude vader, oude moeder en de aanstormende ‘midlifecrisers’ van zonen.

De dag erop was Slenaken in Zuid-Limburg aan de beurt. Natuurlijk niet voordat we op het Drielandenpunt koffie en gebak genuttigd hadden. Hotel Berg en Dal was toen een echt familiehotel passend bij de eisen van toen. Wij waren tevreden. Er was veel herkenbaar, want uitzinnige investeringen hebben er niet plaatsgevonden. Het hotel was wel van eigenaar veranderd. Twee op leeftijd zijnde heren ontvingen ons met een ongeïnteresseerde houding en ook tijdens de rest van het verblijf konden we niet rekening op veel gastvrijheid. Het feit dat er weinig investeringen zijn gedaan was op veel plekken in het in het hotel waarneembaar. De prijs was trouwens heel eigentijds en veel te hoog. Eigenlijk wilde ik meteen rechtsomkeer maken, maar goed het ging om Memory-Lane dit weekend. Hotel Berg en Dal, misschien staat het wel model voor het leven met hoogte- en dieptepunten, met blijdschap en verdriet en met de vergankelijkheid ervan.

Begrip, van de dag (14) Zwakke ruggengraat

/ sprakeloosid / 2 reacties

 

ZWAKKE RUGGENGRAAD

Bij deze ga ik mijn eigen ruggengraat en de mate van sterkte niet ter discussie stellen, tenminste niet met betrekking tot het mentale gedeelte. Mijn fysieke gesteldheid is in ieder geval niet atletisch te noemen en het disfunctioneren van mijn rug is daar mede schuldig aan. Maar ik zat zo eens te peinzen wat nu eigenlijk de spreekwoordelijke ruggengraat van onze samenleving is? Ik zou het niet durven zeggen.

Is dat de Nederlandse Taalunie die vanuit stoffige kamertjes ons dwingt ruggengraat te schrijven in plaats van het veel natuurlijke ruggegraat? Is dat het gezin zoals bepleit wordt in bevindelijke kringen of juist de economie als we haar maar ongehinderd haar gang laten gaan.  Misschien wel Wilders die weet wat de Nederlander wil en bovendien een uitstekende topografische kennis heeft van zijn en/of ons vaderland? Onze Oranje jongens zijn het in ieder geval niet. Mogelijk is het wel ons grote spreekwoordelijke absorptievermogen om vreemdelingen gastvrij te ontvangen. Of Koning Willem Alexander en wat te denken van Rutte. Ik weet het niet.

En het is best belangrijk om het te weten. Als je een oordeel wilt vellen over de staat van onze staat, moet je duidelijk voor ogen hebben wat er goed gaat en waar onze maatschappelijke ruggengraat zit. Waar zijn we plooi- en rekbaar en waar zit onze zwakte. En als we de diagnose kennen, moeten we ruggengraat tonen ons maatschappelijk gedrag te veranderen. Als we dit allemaal weten, kunnen we een zondebok aanwijzen. (Tenminste bij mijn weten is het nog steeds zondebok en geen zondenbok, toch?) Of zijn al die vragen volstrekt overbodig en gaat het sociaal, cultureel, politiek en sociaal allemaal heel lekker in Nederland? In dat geval zal ik mijn rug rechten en accepteren dat het goed gaat.