Begrip van de dag

Begrip, van de dag (63) Twittertwijfel

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

TWITTERTWIJFEL

 

Hevige twijfel viel me ten deel na het lezen van de volgende tweet van ChristenUnie parlementariër Joël Voordewind. Hij twitterde: ,,Bussemaker vraagt extra aandacht voor homoseksuele asielzoeker (via @nu). Laat ze dat ook doen voor christenen die bedreigd worden in AZC’s.” Nu is het me al vaker opgevallen dat de ChristenUnie oproept voor extra aandacht voor christenen in bijvoorbeeld Syrië, Egypte of welk land dan ook waar ze bedreigd worden. Dat begrijp ik best, want de achterban van Joël Voordewind is natuurlijk overwegend christen. En ook politici van de CU doen soms uitspraken die vooral voor de eigen achterban bedoeld zijn. Toch is het raar, iedereen zou beschermd of geholpen moeten worden als ze bedreigd worden ongeacht sekse, religie of geaardheid.

Hetzelfde kunnen we zeggen van Bussemaker die een oproep doet om extra aandacht te geven aan homo’s in AZC’s. Ook zij, als vertegenwoordiger van liberaal en progressief Nederland moet denken in doelgroepen en hoe dit bij haar achterban, of wat er nog van over is, overkomt. Je zult niet gemakkelijk van een PvdA-er, D66-er of Groenlinkser horen dat er speciale aandacht moet zijn voor christenen. Ook Joël Voordewind zal niet een automatisme hebben ontwikkeld dat als homorechten in de knel komen of zoals in dit geval homo’s in AZC’s bedreigd worden, dat hij gaat roeptoeteren dat er extra aandacht besteed moet worden aan vedrukte lesbo’s, homo’s of transgenders. Een heel bijzonder fenomeen is dit.

Ik begrijp heel goed dat een AZC een enorme smeltkroes is van culturen, emoties en ontreddering, maar daarin mag geen plaats zijn voor verdere uitsluiting van ontheemden, wie of wat ze ook zijn. Er moet vooral aandacht komen voor mensen die zich schuldig maken aan uitsluiting en bedreiging. Die aandacht verwacht ik van het hele politieke spectrum, niet alleen voor de eigen doelgroep. Ook wordt ik kotsmisselijk van PVV-achtigen die iedere ruzie of incident met of tussen asielzoekers aangrijpen om ze allemaal het land uit te willen gooien, maar dit ter zijde. Gerichte aandacht voor raddraaiers, ruziezoekers en onverdraagzamen is volgens mij wat we nodig hebben voor een sober en rechtvaardig asielbeleid en zeker geen doelgroepenexclusiviteit.

 

Schermopname (17)

Begrip, van de dag (62) Inburgering op zijn Duits

/ sprakeloosid / 2 reacties

 

INBURGERING OP ZIJN DUITS

Een goed jaar geleden kwam mijn oudste zoon naar me toe om afscheid te nemen. Hij was gezakt voor de inburgeringsexamen. Toen mijn jongste zoon en ikzelf de test ook deden, bleek ook mijn jongste zoon zich maar beter weg te kunnen gaan. Waar ze naar toe moesten, wisten ze nog niet. Zelf had ik een hele krappe zes, ik mocht blijven maar mij restte slechts een bestaan aan de de rafelranden van de Nederlandse maatschappij met een krappe 6,1. Met al die buitenlanders die hier mogen blijven na hun inburgeringstoets moeten we vooral heel blij zijn. Als zij een voldoende halen met lichtjaren achterstand qua Nederlandse ervaring en taalgevoel, moeten het wel mensen zijn die iets hebben toe te voegen aan de maatschappij. Mijn zonen zijn gelukkig nog steeds thuis en lijken geen psychische schade te hebben opgelopen van deze enorme mokerslag in hun vaderlandsche ego.

Vandaag kwam ik op Facebook een test tegen voor de Duitse inburgeringstoets. Het zal me wat zijn, maar toch ben ik nieuwsgierig. Zal ik me als een ware Duitser kunnen vermommen? Misschien is het een vluchthaven voor mijn zoons als de IND ze eindelijk heeft opgespoord en verbannen naar? Ja waar moeten ze dan naar toe? Als ze heel Nederlands het liedje zullen zingen “Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen” zullen ze met zekerheid niet de handen op elkaar krijgen van het bevoegde gezag, al geven ze dan wel blijk van hun kennis over de Nederpop.

Goed ik ga aan de slag met de twintig vragen. Het is niet heel moeilijk al zitten er een paar twijfelgevallen bij. Het blijkt dat ik ergens een foutje heb gemaakt, maar met een score van 95% mag ik toch stellen dat ik zonder schaamte mag aankloppen bij onze oosterburen. Ze zullen die ene kaaskop met twee domme Nederlandse zonen vast wel ergens kunnen herbergen bij de bijna 1 miljoen die ze van elders ook verwelkomen. Mijn vrouw heeft de toetsen niet gedaan, maar omdat ik wettelijk getrouwd ben, zal ze, als ze wil tenminste, best wel mee mogen komen.

Begrip, van de dag (61) Adele

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

ADELE

 

Dag Adele! Vandaag kwam ze weer even langs. Niet zo lang, maar ze was er weer. Sinds een week of drie komt ze met enige regelmaat langs via de lijst ‘trending topics’ op Twitter. En dat is dan een signaal dat iets hot is, of zoals ze vroeger, zelfs voor mijn tijd zeiden, ‘hip’. Soms reageer ik meteen als iets trending is. Op andere momenten misbruik ik de trending topic items om mijn eigen stukjes te promoten. Soms lukt dat en op andere momenten helemaal niet. Bij Adele reageer ik eigenlijk slechts met ‘Dag Adele’. Niet hardop hoor, ik ben niet gek. Ik weet dat het een zeer populaire zangeres is, volgens mij uit Engeland. En als Paul de Leeuw niet van de herenliefde zou zijn geweest, zou hij haar al twintig keer ten huwelijk hebben gevraagd. Ik weet niet of Adele zou hebben toegehapt.

Vandaag dacht ik, nu moet het er maar eens van komen, ze schijnt een megahit te hebben en wat ik van haar ken qua zingend vermogen is beslist het aanhoren waard. Nu luister ik zelden of nooit de populaire hitzenders, dus ik ben nog niet doodgegooid met een nieuwe “Adele”. En uiteraard heb ik ook niet in de rij gestaan om haar concert te bezoeken. De nieuwste hit heet “Hello” en dat is dan weer heel toepasselijk. Ik luister en zoek even naar de lyrics omdat ik geluidsdoof ben, dus haar teksten amper kan verstaan, maar dat heb ik ook bij veel Nederlandse teksten. Mijn ‘Dag Adele’ wordt door haar niet begroet met Hello, want ze heeft het overduidelijk tegen iemand anders.

Ze beschrijft de spijt van iemand die het uitgemaakt heeft met een ander, zijn of haar hart heeft gebroken en naar het schijnt zich in de relatie ook nog lullig heeft gedragen. Zo te horen heeft ze er echt spijt van, maar de andere kant geeft niet thuis. Van mijn vader leerde ik altijd al de volgende levensvisie namelijk ‘Berouw komt na de zonden’. In mijn werkzame leven zei ik het onlangs nog tegen een boefje op het politiebureau toen hij spareribs had gestolen in een supermarkt. Hij begreep me, in ieder geval op dat moment. Ik weet niet of Adele het begrijpt, maar als ze weer als trending topic verschijnt, zal ik dat tegen haar zeggen. Nog steeds niet hard op, want ik ben nog steeds niet gek.

Op deze link kom je bij het nieuwste youtubefilmpje

 

 

Begrip, van de dag (60) Niet meer Zwartepieten

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

NIET MEER ZWARTEPIETEN

Ik heb lang getwijfeld of ik er dit jaar over zou gaan schrijven, over die hele Zwarte Piet discussie. Hier en daar heb ik een speldenprik uitgedeeld, maar aan twee kanten zijn er groepen volidioten bezig een kinderfeest met lange tradities om zeep aan het helpen. De ene groep bewust en de andere groep ongewild. Nu het eerlijk avondje bijna aanstaande is, kan ik me toch niet inhouden. Het wordt voor mij een soort van slotakkoord. Een heel goedkoop slotakkoord weliswaar, maar toch een slotakkoord.

Laat ik eerst de bewuste vandalisten bij naam noemen, dat zijn de mafkezen die de grachtengordel bevolken en alles wat zich bij die groep verwant voelt. ONS soort mensen, een minderheid van wat vroeger eens een machtig Links blok vormde. Links is niet meer, helaas, en ik ben dus hevig politiek dakloos geworden, maar het aura van de zich beter voelende mensen is alom vertegenwoordigd. Ze zijn allemaal ‘tot inzicht’ gekomen, al hebben ze vroeger Zwarte Piet gespeeld. Ze laten op radio en televisie geen moment voorbij gaan om hun superieure inzichten te verspreiden. Niet omdat ze invoelender en geëngageerder zijn, maar vooral omdat ze de boot niet willen missen en vooral met ONS soort mensen willen worden geassocieerd. Eigenlijk zijn het grachtengordeltokkies, die net zo beïnvloedbaar en amorf in individualiteit zijn dan hun tegenstrevers.

De groep ongewilde vernielers zijn de zogenaamde echte Tokkies. Zij die terecht kwaad worden op die mislukte culturele elite, maar een oerstomme wijze hebben om het Sinterklaasfeest in oude glorie te laten. Racistische uitingen zijn niet van de lucht, misschien omdat ze wel racistisch zijn, maar waarschijnlijk ook blijven. Of erger, argumenten krijgen aangedragen om hun fanatieke blinde woede te uiten. Het is eigenlijk de strijd van de valse betweters versus de domme nitwitten. Ik vind beide groepen even achterlijk. Ik wil er niet bij horen. Ik denk net als zo’n 80% van de Nederlanders. De meeste houden hun mond en ik na vandaag ook. Sterker nog, voor mij is het Sinterklaasfeest dusdanig bezoedeld dat na dit jaar ik er definitief een streep onder zet. Ik wil er niets meer mee te maken hebben. Misschien ben ik de enige, maar het is in ieder geval een begin van een prachtige traditie.

 

Begrip, van de dag (59) Onbegrip

/ sprakeloosid / 4 reacties

 

ONBEGRIP

 

Vanavond begon ik met een kaartje te tekenen wie nu wie bombardeert of wie financiert welke groep. Buiten het feit dat ik niet zo fijn kan tekenen, werd het kaartje een fiasco. Graag had ik mijn onvermogen om het te begrijpen visueel duidelijk willen maken. Ik moet me toch met woorden beperken, maar hier gaat ie dan. Als start neem ik Syrië, in de wetenschap dat de Arabische Lente overal zijn sporen heeft achtergelaten en dat de Syrische protesten tegen Assad hebben geleid tot de huidige burgeroorlog. Ook laat ik het Israëlisch-Palestijnse conflict buiten beschouwen op dit moment.

Er ontstaat gewapende strijd in Syrië tegen Assad, maar de onderlinge groeperingen maken elkaar ook af. De wapens komen uit het Westen, maar even zo goed worden ze gefinancierd door de Golfstaten en Saudi-Arabië. Onze ‘vrienden’ uit deze landen, bewapen voor een belangrijk deel onze tegenstanders. Dat wordt vooral duidelijk als naar het schijnt Saudi-Arabië IS ondersteunt. Met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig. Iran onze grootste vijand sinds jaren, is fel tegenstander van Saudi-Arabië en nu ineens een medestander van de coalitie. IS opereert ook in Irak waar ze mogelijk begonnen zijn, namelijk de ex-officieren van Sadam Hussein die we uitgerookt hebben. We, het westen heeft dus een ergere vijand gecreëerd. Afghanistan laten we even buiten beschouwing, ten onrechte, maar dan wordt het helemaal ingewikkeld. Ik wil naar Turkije, Rusland en de Koerden.

Rusland wil net als het Westen een deuntje meezingen in het Midden Oosten om strategische redenen en steunt om die reden Assad. Ze bombarderen de tegenstanders van Assad, maar naar het schijnt ligt de nadruk niet op IS, zeker niet. Turkije is lid van de NAVO en heeft enorm veel last van de vluchtelingenstroom en de onrust direct aan de grens. Misschien zijn ze helemaal niet zo’n voorstander van IS, misschien ook wel als het gaat om de olie die zij schijnen op te kopen en daarmee de strijd van IS medefinanciert. Onze minst natuurlijke NAVO-bondgenoot is eigenlijk een luis in de pels van het bondgenootschap. Eigenlijk saboteren ze de strategie van het Westen. Ze hebben echter een belangrijk politiek motief, de Koerden die in Syrië, Irak, Iran en Turkije zitten, streven al jaren naar hun eigen land. In Syrië en Irak zijn ze hier heel hard mee bezig, door IS te bestrijden. Erdogan knijpt hem en wil ten koste van alles voorkomen dat ze ook maar een zweem van Koerdistan zullen oprichten. Als een Russisch vliegtuig wordt neergeschoten door de Turken kom ik het wat Syrië betreft tot de volgende constatering.
De Turken vechten in Syrië vooral om IS niet te beschadigen al zullen ze dat niet openlijk tegen het Westen propageren. Hun belangrijkste doelwit lijkt toch de Koerdische staat in oprichting. Rusland wil Assad in het zadel houden om de stabiliteit en bevecht net als de Turken vooral alle groeperingen behalve IS, hoewel ze optisch in samenwerking met het Westen best een bommetje op IS willen gooien. Het Westen is het vooral om de olie te doen natuurlijk, maar nu feitelijk tegen Assad. Maar een eerder gedrocht vanuit Irak wordt een belangrijkere tegenstander, namelijk IS. Dus eigenlijk bombarderen we met zijn allen Irak en Syrië, we zijn ten dele bondgenoten van elkaar, we kunnen elkaars bloed tegelijkertijd wel drinken en zelfs (tijdelijke) samenwerking op deelgebieden schaadt ergens anders weer de eigen belangen.
Kortom, zelfs in Jip en Janneke taal begrijp ik er eigenlijk nog helemaal niets van, maar heerst er onbegrip om de verschrikkelijke slachtingen, maar vooral ook onbegrip omdat ik geen enkele ratio kan vinden. Onbegrip blijft in deze het woord dat leidend is in mijn hoofd.

Begrip, van de dag (58) Lompenproletariaat

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

LOMPENPROLETARIAAT

 

Als student heb ik genoten van het boek ‘Zorg en de Staat’ van Abram de Swaan, een vooraanstaand socioloog. In mijn niet wetenschappelijke definitie van het boek stel ik de kern van zijn betoog samenvattend als volgt vast: ‘De elite of gevestigde orde komt pas in actie tegen sociaal onrecht en sociale misstanden als ze er zelf last van krijgen.’ Uit puur eigen belang worden sociale arrangementen in onze verzorgingsstaat ingebouwd als de ellende letterlijk bij de voordeur komt, als de elites kunnen niet meer wegkijken. De behoefte aan riolering en betere hygiënische omstandigheden worden pas dan gevoeld als de ‘zwarte dood’ of cholera ook bij de rijken aanklopt. Of de noodzaak tot scholing was niet uit puur menslievendheid geboren, maar de industrialisatie vroeg in toenemende mate om geschoolde arbeid.

Hedenochtend hoorde ik op de radio dat 2 miljoen mensen in Nederland niet meekomen vanwege de complexiteit in onze samenleving. En mij bekend gegeven, maar af en toe is het goed dit nog eens nadrukkelijk te beseffen. Deze zogenaamde LVB-groep (licht verstandelijk beperking) kan de brieven niet meer lezen, begrijpt de gevolgen van hun eigen handelen onvoldoende en doen dus eigenlijk niet meer mee. Deze groep is oververtegenwoordigd in gevangenissen, de verslavingszorg en binnen de schuldenproblematiek. Een heel woud aan hulpverleners ten spijt, maar de hulpverleningsindustrie vergroot de bureaucratie en door de complexe ondoorzichtigheid raken ze van de regen in de drup. Grote groepen in de Nederlandse samenleving krijgen volwassen verantwoordelijkheden, maar bezitten onvoldoende volwassen competenties om zich te reden.

Goede bedoelingen van veel hulpverleners ten spijt, dit zogenaamde leger van intellectueel gebrekkigen, veroorzaakt nog onvoldoende last voor de elite. Ze worden veelal weggezet als racisten (zwarte piet, vluchtelingen), angsthazen (anti Europa) en vooral onterechte grootgebruikers van de hulpverleningsindustrie. En dan is er nog verbazing dat Wilders met zijn PVV zo hard groeit. En ieder weldenkend mens weet dat Wilders geen alternatieven heeft, integendeel. Voor dit ‘lompenproletariaat’ heeft de gevestigde orde dat immers ook niet. We zijn in het rijke Nederland niet toe aan de door Marx voorspelde Verelendung. Echter misschien wordt het de Culture Verelendung waar uiteindelijk de gevestigde orde last van gaat krijgen. Pas dan zal bijvoorbeeld schuldenhulpverlening echt serieus genomen worden en niet net zo als nu verplaatst op het bordje van onvermogende èn onbekwame gemeentes.

Begrip, van de dag (57) December

/ sprakeloosid / 2 reacties

 

DECEMBER

Waar komt december vandaan, ik bedoel de naam december. Even Sherlock Holmes spelen en dan weet ik dat het afkomstig is van de Romeinse kalander en dat het de tiende maand betekent. Maar zoals met ieder onderzoek, roepen de antwoorden nieuwe vragen op. De verklaring is dat de Romeinse kalander tien maanden kent die begint met Maart, afkomstig van de God Mars en eindigt bij de tiende maand, december. De tussenliggende maanden zijn taalkundig afkomstig van de corresponderende getallen tot en met tien. In de loop van de tijd hebben de Romeinen in hun wijsheid besloten om de vijfde en zesde maand te noemen naar Julius Ceasar en Keizer Augustus. Zijn we er dan?

Nee, dan zijn er nog twee maanden over, de zogenaamde maanloze maanden januari en februari. De Romeinse kalander voert terug op de maanstanden. Via ingewikkelde berekeningen is de Romeinse kalander omgevormd tot de christelijke oftewel de Gregoriaanse kalander. Alleen die berekeningen en de wijze waarop de kalander georganiseerd is, geeft aan dat er heel wat denkwerk en waarschijnlijk ook politieke strijd is gevoerd. Volgens mij kunnen hele volksstammen promoveren op de voor ons zo vanzelfsprekende tijdsindeling. Het gaat mij de ver om de finesses echt te doorgronden. Maar geinig is wel dat je als kleine onderzoeker met een eenvoudig vraagje kunt ervaren dat er een hele wereld opengaat.

Rest mij in vertwijfeling af te vragen waarom januari en februari niet gewoon de elfde en twaalfde maand zijn gaan heten. Ik begrijp het qua zonnewending, maar als lente het zogenaamde nieuwe begin is, de zomer de volle bloei en de herfst de naderende dood representeert en de winter staat voor doodsheid, pleit ik voor het nieuwe jaar te laten beginnen in maart. Op 1 maart zetten we de wekker en dat is dan het einde van de winterslaap, het nieuwe begin. Voorlopig leven we in december, de tiende maand maar voor ons de twaalfde en laatste. We overleven dat vast wel.

 

Begrip, van de dag (56) Blijde boodschap

/ sprakeloosid / 2 reacties

 

BLIJDE BOODSCHAP

 

Op weg naar moeders pappot, die ik zelf nog moet bereiden, is het nat, vies en koud. Koud mag je het niet noemen voor de tijd van het jaar, maar misschien dat ze daar een oplossing voor gaan vinden op de klimaattop in Parijs. En ongetwijfeld doen ze dat door geen pakkend akkoord te maken zodat het volgend jaar op 30 november misschien niet 11 maar 12 graden Celsius is. Dan is het onder de zelfde omstandigheden nog steeds vies, koud en nat, zeker met die gure stormachtige wind. En het ergste van alles de donkerte. Donker als je naar je werk gaat en donker als je weer naar huis gaat. Wie toch dat draaien van zon, maan en Aarde bedacht heeft, heeft geen hart.

In al die donkerte, worden de gedachten van een normaal mens ook niet plezieriger. En op mondiaal niveau werken de politici ook niet mee. Ik zeg speciaal mondiaal, want onze eigen Rutte’s, Samsom’s, Wildersen en Buma’s spelen een zeer ondergeschikte rol, dat wil zeggen, zijn amper zichtbaar. Ze spelen als het waren de triangel in een groot orkest en daarin zijn ze niet eens zo bedreven. Het zijn de Erdogan’s en Poetin’s van deze wereld die het nieuws bepalen. Zelfs tijdens de klimaattop hebben ze het over een totaal ander klimaat dan die gure natte viezigheid die over ons heen komt. De donkerte blijft, klimaattop of niet.

Ik kijk al lopend in de striemende regen op mijn mobiel. De weersverwachting blijft hetzelfde en morgen 1 december gaat de zon om 8.26 uur op en besluit haar werk om 16.30 uur al weer te staken. Nadere beschouwing leert dat op 16 december het licht heel langzaam ’s avonds langer zal zijn. Tijdens de feestdagen besluit de zon ’s morgens nog wel een beetje uit te slapen, maar dat is vanaf 4 januari 2016 ook afgelopen en zal het iedere ochtend weer vroeger licht zijn. Grosso modo is het rond 21 december inderdaad de kortste dag. Mijn blijde boodschap is dus nog 21 nachtjes slapen, dan wordt het beter. Even de feestdagen doorkomen en dan wordt het donkere nieuws verdreven door geboren lammetjes en de naderende Elfstedentocht die toch niet doorgaat vanwege de klimaattop. Ik kan niet wachten, laat het licht maar komen, zeg ik als verkondiger van de blijde boodschap.

Begrip, van de dag (55) Import

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

IMPORT

 

Vandaag kon ik er voor het eerst woorden aangeven. Ik ben ontheemd, eigenlijk een soort vluchteling. Overal waar ik in de mijn bijna vijftig jaar heb gewoond, behoorde ik tot de groep ‘Import’. Ik ben geboren in Heel (Limburg), mijn ouders kwamen uit het oosten van het land, maar dat was voor de dorpelingen ter plekke gewoon Holland, dus mijn ouders waren verfoeide ‘Ollanders’, oftewel import. Bij geboorte was ik dus al import. Daarna zijn ze naar Raalte verhuisd, daar heb ik ruim 16 jaar gewoond, dus ik ben er getogen. Maar als ze me vroegen, ‘Woar b’uj d’r ene van?’ en ik noemde mijn naam dan zag je ze denken. “Die ken ik niet, niet van hier.” In het gunstigste geval werd er met medelijden gesmiespeld ‘Import’, vaak werd er een vies gezicht bij getrokken of een wegwerpgebaar. Niet belangrijk.

Eenmaal meerderjarig, heb ik in Nijmegen gewoond en mijn thuis staat nu al weer zo’n 16 jaar in Duiven. U raadt het al, al weet ik hoe ik naar de Stevenstoren ‘moet krupe’ of op blote voeten ‘goan’ een echte Nijmegenaar ben ik niet geworden en ook in Duiven ben en blijf ik import, niet van hier. Een belangrijke indicatie is altijd dat mensen willen verhalen over vroeger, van hun dorp of stad. Toen was het allemaal anders, beter en in ieder geval niet zoveel import. Daar sta je dan met je goeie gedrag wereldburger te spelen.

Hoe lang is het geleden dat in Nederland, het land waar om de tien kilometer een ander dialect werd gesproken, men elkaar niet begreep? Hoe lang is het geleden dat dijenkletsende spraakverwarring plaatsvond bij de eerste boeren die uit het hele land gingen boeren in de Zuiderzeepolders? Het dialect van Limburg was reden tot grote hilariteit, hoog Haarlemmerdijks was iets ridicuuls al zagen zij het beslist anders en ook het geknauw van de Grunningers deed vermoeden dat de afstamming van de Neanderthalers nog niet zo lang daarvoor had plaatsgevonden. Ik vraag me af of ik nu de enige ‘ontheemde’ ben in Nederland. Zijn we dat niet bijna allemaal, of in ieder geval een ruime meerderheid. Ik moet dan vaak denken aan het vluchtelingenprobleem. Hoeveel maakt het uit in het land van de ‘importers’ waar je vandaan komt. N’importe quoi!

Begrip, van de dag (54) Winkelhormoon

/ sprakeloosid / 5 reacties

 

WINKELHORMOON

 

We schrijven het weekend voor 5 december. Sinterklaasinkopen moeten gedaan worden voor 8 mensen en wat verjaarscadeaus. Bedragen staan vast, de wensen niet dus dat wordt lopen door de stad. We hadden Zutphen op het oog. Een alleraardigst stad met een overzichtelijk winkelcentrum. En om het nuttige met het aangename te verenigen, of andersom natuurlijk, ook de plaatselijke woonboulevard maar bezoeken. We zijn op zoek naar een hoekbank, dus zelfs voor een woonwinkel kon ik de motivatie opbrengen. Ik had de knop omgezet, we gaan er een gezellige dag van maken.

En een gezellige dag is het geworden. Op tijd bij de landelijke woonbelevingswinkel en na anderhalf uur konden we terugkijken op een geslaagde oriëntatie. Toen een hapje eten en de winkels af. Tegen sluitingstijd is het meeste binnen en het humeur van mijn levensgezel is uitstekend. Bij mij is de halleluja-stemming tanende. Ik laat het niet merken, want natuurlijk wilde ik geen partypoeper zijn. Ik verbaas me vooral over de energie die ze heeft, als representatief exemplaar van die andere helft die onbegrijpelijk door het leven gaan. Hoe kun je in een feeststemming blijven door te blijven kijken naar dingen die je niet kopen kan, fantaseren over aankopen waarmee je niet kunt aankomen en vooral betrijp van de dag 1geen last hebben van al dat winkelende publiek?

Het is zo’n typische zaterdagmiddag. Hele kuddes vrouwen lopen als kippen zonder kop door de winkels, niks en niemand ontziend, botsend tegen sukkels als mij. Medesukkels sjokken in de buurt met in hun handen de steeds zwaarder wordende tassen met aankopen. Het moet gebeuren, maar waar halen ze de energie vandaan? Mijn rug begint te kraken, mijn ellebogen doen pijn en dan heb ik het nog niet eens over de mentale gesteldheid. De ergernis over dat lompe winkelende vrouwvolk brengt bij mij TBS-waardige gedachten naar boven. Maar voor mijn vrouw laat ik niets merken. Zouden vrouwen speciale winkelhormonen hebben? Ik heb ze niet in ieder geval. Bijna thuis bedenkt ze ook nog dat we even bij een landelijk tuincentrum naar binnen moeten voor een mandje om cadeaus in te doen. En een bosje bloemen voor het weekend. O ja, er is ook nog de kerstshow, die hadden we nog niet gezien. Nee, natuurlijk hebben we die nog niet gezien, ik probeer het, met succes, al jaren te ontlopen. Ik heb zelfkennis, want geen winkelhormoon.

20151128_171151