Begrip, van de week (93) Cijfertjesfetisjist

kilometerteller

CIJFERTJESFETISJIST

Ik kan me er nu al op verheugen, het ophalen van mijn fiets deze middag. Hij is naar de fietsenmaker voor een servicebeurt, behorend bij de aankoop van afgelopen augustus. De fiets deed het prima en de eerste maanden heb ik ongeveer duizend kilometer gefietst, recreatief en ook voor het werk. Hoewel de winter niet streng is, een understatement, zorgde een bronchitis voor minder fietskilometers. Toen bij de laatste rit de kilometerteller dienst weigerde, baalde ik als een stekker. Ik wil net niet zeggen dat ik desperaat was, dat staat zo pathetisch, maar eigenlijk kwam het daar wel op neer.

Het belangrijkste van mijn fiets is vooral mijn kilometerteller. Dat wist ik al, maar ik werd er nu frontaal mee geconfronteerd. Het interesseert me helemaal niet of fietsen gezond is, of ontspannend in de zomermaanden, de wind langs mijn gezicht voelend en genietend van het rivierlandschap in de omgeving. Nee, ik wil gewoon kijken hoe ver ik fiets, hoe hard ik fiets en wat mijn gemiddelde snelheid is. Het belangrijkste is vooral het verkrijgen van inzicht in de met mij gemaakte afspraak van een gemiddelde van 70 kilometer per week. Op 7 augustus 2016 moet ik van mezelf 3650 kilometer gefietst hebben. Afspraak is afspraak, dus mijn paniek met een kapotte kilometerteller is te verklaren, maar niet te legitimeren. Eigenlijk ben je niet goed wijs, toch?

In zekere zin ben ik een cijfertjesfetisjist om daarmee mijn competitieve inborst te bevredigen. Hard fietsen tegen anderen kan mijn constitutie niet aan, dus ik moet mezelf maar blijven kietelen. Met een kapotte kilometerteller heb ik de voorsprong op mijn 70 kilometer per week zien veranderen in een hopeloze achterstand. Ik had 1530 kilometer op de teller moeten fietsen, dus voor 6 augustus moet ik naast de reguliere 70 per week, die 600 kilometer ook nog eens inhalen. U kunt zich voorstellen hoe blij ik ben dat ik aan de slag kan om mijn geestelijke gezondheid te verbeteren. De verbetering van de conditie interesseert me geen moer.

Begrip, van de dag (92) Groen als gras

20160107_195941

GROEN ALS GRAS

Enkele weken geleden schreef ik over de bankencrisis die we uiteindelijk opgelost hebben met twee hele leuke brandweerrode bankjes. We zijn de feestdagen goed doorgekomen met comfortabel zitgenot. Nu dient zich echter alweer een nieuwe bankencrisis aan. Waar moeten we met de oude bankjes heen? In 2016 zijn in Duiven ook de gescheiden afvalstromen gereguleerd in de zogenaamde diftar. Een heel logische stap om met zijn allen verantwoordelijkheid te dragen voor onze planeet. Papier, glas en gft scheiden zit al in onze genen. Sinds 2 jaar geleden sorteren we ook het plastic apart, maar sinds dit jaar is het daadwerkelijk de vervuiler betaalt en terecht, het voed je een beetje op.

Iedere lediging van het huisvuil kost geld, dus je wordt gestimuleerd om echt te scheiden. Grofvuil laten ophalen was om de zoveel weken gewoon mogelijk, maar dat kost nu ook geld, evenals het aanbieden ervan. U voelt hem al aankomen, twee banken staan in de schuur veel ruimte in te nemen, wel zes kuub. Hoe weet ie dat nou zo precies? Ik heb vanmiddag even geïnformeerd, de voorrijkosten zijn €21,- en per kuub wordt ruim €9, – gerekend. Een slordige zestig euro dus, ik heb de bankjes in het verleden via Marktplaats wel eens goedkoper aangeschaft. Nu kan ik dat betalen en mijn hart is groen genoeg om het er maar voor over te hebben, maar biedt iemand in de bijstand nooit een bank aan, de oude afvoeren kost een vermogen. Misschien is een boedelbak huren goedkoper dan die €21,- maar dan moet je wel een trekhaak hebben.

,,Maar dat is nog niet alles” zegt de vriendelijke dame van de SITA, die verantwoordelijk is voor de afvalstromen. We kunnen op de derde dinsdag van de maand niet zeggen hoe laat we komen, u dient de hele dag thuis te zijn om bij de chauffeur direct te kunnen afrekenen. Ik zei nog gekscherend tegen de dame van de SITA. ,,Hier zit een blogje in!” Dus naast €60,- betaal je ook nog eens zo’n 4% van je maandloon. Ik moet wel groen als gras zijn in de afvalscheidingsbranche, maar dit trekt mijn groene hart amper. Ik zie trouwens wel nieuwe economische mogelijkheden ontstaan voor afvalwachtbejaarden om de AOW aan te vullen. Of een werkervaringsplaats voor jongeren, wachten op de oudebankjes ophaaldienst. Ik denk dat onze bankencrisis nog wel een tijdje geparkeerd staat in onze schuur.

Begrip, van de dag (91) Tegen

TEGEN

Mijn begrip is vandaag tegen. Eigenlijk had ik Keulen willen kiezen, maar ik ben niet tegen Keulen, want Keulen is een geweldige leuke stad. Trouwens Keulen is niet vandaag, maar was al vijf dagen terug. Hoe is het toch mogelijk dat de nieuwsgaring, zelfs op de sociale media zo langzaam is gegaan. Daar ben ik op tegen. Hoe kan het dat gevestigde mediabronnen, tv en kranten, zo mondjesmaat zijn met duiding en achtergronden? Dit geldt voor alle media, links en rechts. Daar waar het andere onderwerpen betreft is eerst vaak de mening gemaakt en dan wordt er gezocht naar bijpassende nieuwsgaring. Godverdomme, het gaat om massa-aanranding in het publieke domein nota bene. In dit geval ben ik niet tegen vloeken trouwens.

Ik ben tegen stigmatiseren. Ik ben tegen de PVV die al jaren het vuurtje oppookt. Ik ben tegen de wegkijkende andere partijen die ontkenden dat er angst en onwetendheid is. Of je angst en onwetendheid kunt invoelen of niet, het is er wel. Net zoals er vluchtelingen zijn en komen. Deal met die realiteit en geef massa-hysterie geen kans, bijvoorbeeld op de sociale media. Ik ben tegen verkrachting, maar ik ben ook heel erg tegen het toe-eigenen van vrouwen als het gaat om ‘onze vrouwen en dochters’. Je verkracht geen enkele vrouw, kind of man of het nu een Duitse, Syrische of Jezidische is. Ik heb maar één vrouw en dat is nog niet eens mijn eigendom. Ik ben trouwens ook tegen verbale verkrachting van PVV-adepten ‘Daar moet een piemol in‘.

Ik ben tegen het stilzwijgen van daderschap als het om deze proporties gaat. Name en shame van mijn part, wees in ieder geval transparant. Ik ben tegen de onduidelijkheid als het gaat om wie deze groep is. Zijn het gevestigde Noord-Afrikanen of zijn het asielzoekers? Dat maakt nogal een verschil. Als het Duitse jongeren zijn, met roots uit genoemde moslimlanden, dan weet je dat je met de nieuwe stroom, de vluchtelingen, echt een andere aanpak nodig hebt. Niet die van wegkijken en onverschilligheid zoals de afgelopen decennia gebeurd is. Als het vluchtelingen zijn, ja dan? Dan hebben we met zijn allen echt een groot probleem. Het draagvlak verdwijnt, maar de vluchtelingen blijven toch wel komen gezien de heksenketel in landen van herkomst. Ik ben dus ook tegen nog grotere problemen.

Begrip, van de dag (90) Mindfucken

 

MINDFUCKEN

 

Dit wordt een zelfkastijdend stukje over de donkere kant van onze hersenen. Al heb ik in algemene zin daar helemaal geen verstand van, de brein van mezelf ken ik best wel aardig. En omdat ik een van de velen ben, zullen er collega-fuckers zijn die het mogelijk herkennen. Voor degenen die gezwicht zijn om te lezen bij het woordje fuck, het wordt geen variatie op het thema: ,, A dirty mind is a joy forever.” Al is dat onmiskenbaar waar, voor smerige dingen schrijven ben ik niet in de wieg gelegd, al zegt dat natuurlijk niets over mijn mind. Ooit heb ik, in opdracht, een erotisch getint verhaal geschreven, de kwalificatie FEBO-seks was de meest lovende opmerking van mijn medeschrijvers.

Mindfucken is van een hele andere orde. Mindfucken is een probleem constateren, ongeacht of het al een probleem is of dat het een construct is van je eigen denken. Eenmaal het probleem gedefinieerd, ga je nadenken over oplossingen en zaken die allemaal kunnen gebeuren. Het kan over van alles zijn, een plekje op je arm dat in je gedachten uitgroeit tot een ernstige ziekte, de opvoeding van je kind of een opmerkingen van een collega. Grote of kleine dingen, echte issues of geconstrueerde issues. Een mindfucker is iemand die er mee op de loop gaat.

Iedereen heeft dat wel eens, maar het lullige is vooral dat het je gemoedstoestand op andere gebieden ook beïnvloed en daarmee je gedrag. Een self fulfilling prophecy ligt op de loer. Dat heeft iets met chemische en neurologische processen in je kop te maken. Zo kan het zijn dat je je zorgen maakt over iets wat er niet is, of je probleemsituaties dusdanig uit het verband rukt door die fuckende hersenen, dat je hele constitutie naar de gallemiezen gaat voor dat moment. Of als je een echte fucker bent, misschien wel voor een langere periode. Het is zonde van je tijd en energie. Sommige droefsnoeten zouden niet zo’n levendige fantasie moeten hebben en alles gaan zitten invullen. A dark mind is helemaal geen joy. Het is een vorm van geselen die ik in ieder geval niet in de categorie een ‘gezellige dirty mind’ plaats.

Begrip, van de dag (89) Der Mensch ist, was er isst

 

DER MENSCH IST, WAS ER ISST

 

Bij het achter ons laten van de feestdagen moet ik denken aan Hegel. Met mijn geschiedeniskennis van de middelbare school was hij het van de befaamde uitspraak:,,Der Mensch ist, was er isst.” Doordat Marx filosofisch sterk beïnvloed was door Hegel, lag de interpretatie voor mij als scholier voor de hand. Hetgeen je eet, staat voor de economische en maatschappelijke staat en daarmee ook je verschijning. De aardappeleters zagen er dus niet florissant uit, de bon ton uit de grote steden daarentegen permitteerden zich bolle wangen en een dikke buik. Even naspeuren leert dat de befaamde uitspraak niet van Hegel is, maar van een van zijn leerlingen, Ludwig Andreas von Feuerbach. Dan sta je even raar te kijken met je vermeende kennis. Feuerbach wordt trouwens gezien als een van de grondleggers van het atheïsme. Dat nemen we dan weer mooi mee deze dag.

Het Hegeliaanse gevoel blijft na de feestdagen al moet ik het nu het Feuerbachiaans noemen. Als de mens daadwerkelijk is wat hij eet dan kun je stellen dat zij die de ouderwetse schijf van vijf in acht nemen er gezonder uitzien dan de MacDonaldgangers. Zij die zweren bij louter powerfood zullen een andere look hebben dan de echte carnivoren onder ons. Ik geloof er wel in je bordje eten daadwerkelijk uitstraling heeft op je persoonlijkheid, fysiek en mentaal.

Ik heb de laatste dagen veel oliebollen en appelflappen gegeten, ook de vleesconsumptie was aanzienlijk, te weinig water en meer dan voldoende bier. U kunt zich voorstellen hoe ik er volgens ‘Der Mensch ist, was er isst’-principes uit moet zien. Als u dan ook nog wat groenigs bij mij bespeurt dan kan dat kloppen, zelfgemaakte snert en vanavond weer. Wil ik nog een beetje florissant uitzien in 2016 dan moet het anders. Mijn flesje water (dopper) heb ik inmiddels weer in ere hersteld. Tomaatjes, peentjes en spinazie zullen mij vast een heel mooi mens maken.

Begrip, van de dag (88) Mag ik dan bij jou

 

MAG IK DAN BIJ JOU

Na Herman Finkers en Jochem Myer, kan het niet uitblijven rond de jaarwisseling met al die cabaretiers, dus voelde ik me verplicht om ook iets over/ met Claudia de Breij te doen. Ik doe dat niet omdat ze een vrouw is en haar positief discriminerend ook maar ‘behandel’, want de laatste jaren heeft ze bewezen veel te kunnen. Ik had er vooral moeite mee omdat ik onlangs Nederland heb ingedeeld in drie groepen. De Tokkies, de Grachtengordeltokkies en de rest. Zelf hoor ik bij de rest en door haar optreden op tv, schaarde ik haar bij de Grachtengordeltokkies. Het gaat dan natuurlijk over de zwartepietendiscussie, waarbij ik heb besloten dat het Sinterklaasfeest voor mij klaar is.

Ik weet dat het een rigide indeling is, maar soms is het heel gemakkelijk modelmatig mijn eigen emoties beheersbaar te maken. Toen inderdaad in haar show ‘Teerling’ de discussie over zwartepieten ter sprake kwam, verstrakte ik letterlijk. Ze was genuanceerder dan ik haar eerder heb gezien dit jaar en ik kon ontspannen. En daarmee was ik meer ontvankelijk om te genieten van haar optreden. In niets te vergelijken met de shows van haar collega’s de afgelopen dagen, maar er is een overeenkomst. Het Freek de Jonge-achtige lijden en de verontwaardiging meetorsend over al het wereldleed en onrechtvaardigheid is een beetje uit. En dat is heel fijn.

Milde grappen over de visieloze Mark Rutte en een geniale (gr)app voor mannen om het humeur van hun vrouwelijke soortgenoten in te schatten en er vooraf rekening mee te houden, waren leuk. Ik heb haar optreden vooral als lief ervaren. Ik denk dat lief het juiste woord is. En daarmee wordt haar optreden weer meer congruent met het beeld dat ik oorspronkelijk van haar had. Zij is wat mij betreft ook de enige (en de beste) die voor de komende generaties in moeilijke omstandigheden mag zingen ‘Mag ik dan bij jou’. Ik hoop dat 2016 veel mag brengen voor een goede oudejaarsshow 2016. Ik hoop dat ze af en toe wel een heet pepertje opraapt om niet alleen lief te zijn. Ik beloof er dan bij te zijn, mag dat dan van jou?

Begrip, van de dag (87) JEB

 

JEB

Het wordt geen stukje over de zoveelste Bush die de wereld gaat veroveren met zijn rare ideeën hoe Amerika de wereld naar de hand gaat zetten van enkele mondiale machthebbers. Het is een stukje over positiviteit. JEB staat voor Jochems Energie Bedrijf. Gisteravond gekeken naar een van de vrolijkste stuiterballen van de Nederlandse samenleving. En bij iedere stuiter komt er iets vrij dat in de atmosfeer belandt. Machtig veel energie heeft die gast zeg en dan ook nog met een positieve lading. Als ik minder dan een procent van hem mocht krijgen, zou ik de wereld aankunnen.

En dan moet je nagaan, dan functioneer ik op normaal niveau, ik kan meestal mijn eigen wereld goed aan met mijn eigen energie. Als er toch zoiets kon bestaan dat mensen met te weinig, of erger nog negatieve energie, zich konden laden aan types als Jochem Myer. Dat zou een gat in de markt zijn, Jochem Myer oplaadpalen voor lustelozen en losers. Het zou in het pakket van iedere ziektekostenverzekering moeten zitten.

Myer stuitert als een waar Teigertje van Winnie de Pooh over het podium en onderwijl zegt hij hele grappige en zinvolle dingen in zijn show Even Geduld a.u.b. Maar eigenlijk heb ik helemaal niet zoveel geduld, want met al die boze Nederlanders is ieder sprankje positieve energie welkom. Hopelijk is Jochem ook een beetje een tijgertje in de echtelijke stonde, of van mijn part stiekem daarbuiten hoewel hij beweert Doutzen Kroes, niet te zullen bezoedelen. Met wat meer JEB oplaadpunten zijn we van een positieve toekomst verzekerd. Het gaat me te ver om een Jochem Myer fokprogramma te stimuleren, dus Jochem doe je best.

Begrip, van de dag (86) Domme Heikneuter

 

DOMME HEIKNEUTER

 

Het nieuwe jaar ben ik begonnen met Herman Finkers, we hadden de oudejaarsconference opgenomen. Ik mag dus stellen dat we het jaar heel goed begonnen zijn, wat een fijne voorstelling. Kijkcijfers en diepgang dat was de apotheose van de show en dat wil ik meenemen voor mijn blogjes en begrippen in 2016. Dus een boodschap, maar wel veel hits is mijn streven. En wat is daarvoor nodig, een naakte vrouw. Ik leen haar gemakshalve maar even van Herman Finkers, ik zal haar niet te dansen vragen. Maar als blikvanger voor mijn eerste begrip van dit jaar moet het kunnen.

Herman Finkers, was de sublieme domme heikneuter, die een prachtig verhaal vertelde op de van hem bekende manier. Verfijnd, komisch en hilarisch, maar op zijn tijd heel scherp zonder dat hij weerstand oproept. Maar dan het einde, met de blote danseres pakte hij heel geraffineerd uit met een ode aan de kwetsbaarheid en de schoonheid van het leven. Maar bij mij blijft hangen, hoe krijg je de diepgang en schoonheid in je programma (of blogjes) zonder vulgair of grof te worden. Dat is een hele opgave voor de komende 280 blogjes. We gaan ons best doen.

En wat moeten we daarvoor doen? Nu allereerst diepgang en schoonheid vinden en niet blind blijven staren op de blote danseres die je bovendien nog gepikt hebt. Diepgang op 1 januari? Over goede voornemens bijvoorbeeld? Goede voornemens zijn uitingen van domheid omdat je bewust een doodlopende weg (andermaal) inslaat want je bent te lui om het doolhof te verkennen die je wel naar de uitgang en de oplossing leidt. Is dit diepgang of schoonheid? Ik weet het niet, maar het is wel waar. En mijn vader zei altijd ,,Mooie woorden zijn niet waar, en ware woorden zijn niet mooi!” Hij kan het weten, want ook hij is een domme heikneuter of in de volksmond een Tukker, geboren onder de rook van Almelo.

 

Wist je dat er een Facebookgroep van Herman Finkers Fans is? Volg de link

 

 

 

Begrip, van de dag (85) Stel je toch eens voor

 

STEL JE TOCH EENS VOOR

Stel je toch eens voor, Oudejaarsdag 2016 en je bent bezig met de goede voornemens voor het nieuwe jaar. Dan kun je maar een conclusie trekken:,,Ik hoef nu niets meer te doen vandaag want dat is zinloos.” Als dat het vooruitzicht is dan neem ik nu vrij af, want dan zit ik over 365 dagen in hetzelfde schuitje.

Dus dan maar nog een jaar lang aanrommelen, fouten maken en toegeven aan mijn verslavingen. Kortom nog een heel jaar mens zijn. Dat lijkt me eigenlijk best een aardig vooruitzicht.

Het hoeft ook allemaal niet zo perfect te zijn. Stel je dat eens voor, we accepteren de mens als een groot kneuzenparadijs. De echte hemel kan wachten. Oudejaarsdag 2016 belooft een mooie dag te worden. We moeten dan wel een ander liedje kiezen met zijn allen om het jaar af te sluiten. Imagine dat Heaven can wait op nummer 1 staat. Een goed 2016.

 

Begrip, van de dag (84) Bankencrisis

bankencrisis

BANKENCRISIS

Over graaien en meer willen, daarover gaat dit stuk. De oorzaak van onze bankencrisis. Er zijn mensen die altijd strak in de meubeltjes zitten en er zijn mensen die wat minder uit willen geven voor hun dagelijkse zitcomfort. Volgens mij zitten wij er precies tussen in, met voor de hele preciezen onder ons soms met rampzalige gevolgen. Een groot voordeel is trouwens om het meubelgemak op te lossen door gebruik te maken van de wispelturigheid en trendgevoeligheid van anderen. Ons huis staat vol met zaken die 5 jaar eerder onbetaalbaar waren, maar nu niet meer hip zijn.

Zoals gezegd, een bankencrisis diende zich twee jaar geleden aan, maar de echte nood manifesteerde zich in 2015. 6 jaar geleden kochten we via Marktplaats een bankstel (2×2,5 zits) voor €300, -. Het was zichtbaar dat er op geleefd was, maar toen nog met kleine kinderen, vonden we het niet belangrijk. Vier jaar geleden kregen we een hond, die op de bank mocht en de slijtage nam toe. Naden lieten los en op die plek waar de hond standaard naar buiten keek met de voorpoten op de leuning, werden heuse gaten geslagen. We verkeerde in de zogenaamde Tokkie-staat en het duurde even voordat we echt last hadden van die status. Twee maanden geleden zagen we onze ideale bank, de altijd gewenste hoek- en leefbank. Totale prijs iets meer dan een maandsalaris.

Die hoge prijs lieten we tot ons door dringen, in de wetenschap dat we nog steeds een hond hebben en onze levenswijze niet wensen aan te passen zodat de dure bank over vijf jaar in de meubeletalage zou kunnen pronken. De nieuwe hoekbank was de perfecte kleur, maar heel veel geld. Hedenmiddag nam mijn wederhelft een kloek besluit. Via Marktplaats is voor €225,- voor vervanging gezorgd. Voor dat geld is de bankencrisis van 2015 geslecht. Een prachtig lederen, brandweerrood bankstel siert onze huiskamer. De bankencrisis van 2016 dient zich echter al aan. Per 1 januari doet Duiven fanatiek mee met betaald gescheiden afval ophalen. Hoe lang zullen de oude bankjes in de schuur blijven staan?