De mensheid is verzonnen?

Het gebeurt me niet vaak, maar een twitterbericht van de Grote Gedoger heeft me geschokt vandaag. Nu ben ik vaak verbaast, soms naïef en altijd de neiging tot relativering met in het achterhoofd: ‘De mensheid is gek, ik laat me daardoor niet gek maken.’ Vandaag was er verbijstering, even maar, want zelfs door Ome Geert laat ik mijn dag niet kapot maken.

Het volgende tweetje kwam langs:

Laat de inhoud even bezinken, proef de vieze smaak en vorm je mening.

Enige maanden geleden heb ik besloten om @geertwilderspvv te ‘ontfollowen’. Hij zal er zeker niet van wakker liggen en ik hoef me niet zo vaak te verbazen. Bovendien wist ik dat in de twittergemeenschap voldoende mensen De ‘Henk&Ingrid-bedotter’ zullen retweeten. Dit kan zijn om hem te eren of hem aan de schandpaal te nagelen. Zo ook met bovenstaande tweet. Gemakshalve ga ik er vanuit dat de onzin die op dit twitteradres uitgebraakt wordt echt door de enige politicus in Nederland die normaal doet, is geautoriseerd.

De bijbehorende link heb ik proberen te openen, maar kwam niet veel verder. Voor mijn mijn verbijstering doet dit niet ter zake. Het gaat om de inhoud van het tweetje. ‘Amerikaanse pres-kandidaat Newt Gingrich noemt Palestijnen een verzonnen volk. Geweldig wat een verademing tov Obama!’

Dat Geert Wilders president Obama niet lust,  is zijn goed recht. Dat hij alles aanhaalt om zijn mening te staven is begrijpelijk, maar in dit geval heeft hij wel een belachelijk statement gebruikt. Hoe haal je het in je hersens om mensen van vlees en bloed ‘een verzonnen volk’ te noemen. Ongeacht of hier op de achtergrond het bestaansrecht van Israël meespeelt, ongeacht of de ‘verzonnen’ Palestijnen’ nu recht hebben op een eigen staat, ongeacht of je partij denkt te moeten kiezen voor de ‘Joodse kwestie’ of de ‘Palestijns-Arabische kwestie’. Dat vind ik in deze zaak volstrekt irrelevant, er is een groot menselijk drama gaande in het Midden Oosten, al decennia lang, misschien al wel eeuwen. Maar er is geen verzonnen volk.

Het aanhangen van de gedachte dat Palestijnen een verzonnen volk is, is nog gevaarlijker dan roepen dat alle Marokkanen criminelen zijn en dat moslims per definitie een achterlijke ideologie aanhangen. Hoe verwerpelijk deze stellingname ook moge zijn, je benoemt je opponent nog en geeft het daarmee een positie, al is dat in de perceptie van Geert Wilders aan de rafelranden van de maatschappij en het liefst nog verder. Door te suggereren dat ‘ Het Palestijnse volk’ verzonnen is, ontken je het bestaan van echte mensen en ontken je de problematiek. Deze gevaarlijke ontkenning suggereert nog gevaarlijkere oplossingen in de trant van ‘het weghalen van een niet bestaand pluisje op je maatpak’.

Het ontkennen van problemen, naast het selectief opblazen van andere problemen, past uiteraard in de weg die de PVV bewandelt. Het is niet anders. Graag zou ik willen beweren ‘De PVV is een verzonnen partij’ of ‘Geert Wilders is een verzonnen politicus’. Maar dat is niet zo, ze bestaan wel en ik ga het niet ontkennen.

Ik zou slechts willen eindigen met een commerciële slogan:

De PVV, mede mogelijk gemaakt door de dames en heren van de VVD en het CDA.

MIJN BELASTINGCENTEN, gadverdamme!

Van MIJN BELASTINGCENTEN!!! Dit komt voor in mijn top-10 van kolderieke opmerkingen. Sterker nog, dit is een potentieel kanshebber voor een nummer 1 notering van jeuk-uitspraken. “En dat allemaal van MIJN BELASTINGCENTEN.” Dit wordt vaak gezegd met een verontwaardigd gezicht dat geen enkele tegenspraak duldt. Ze vinden dat ‘Den Haag’ hun belastingcenten verkwanseld aan de verkeerde dingen. Wat nu JOUW BELASTINGCENTEN? Al het geld komt op een grote hoop en de Haagse politieke dynamiek bepaald waar dè CENTEN naar toe gaan. Zo gaat dat nu eenmaal in een polderdemocratie. Mijn belastingcenten, gadverdamme wat een idioterie. Het is gewoon kiezen of delen en als het je niet bevalt, stem je een andere partij.

Je zult maar overtuigd iedere dag het openbaar vervoer nemen. Je trotseert de wachttijden, miserie met herfstblaadjes en bevroren wissels, krijg je voor de kiezen dat er nog meer asfalt wordt gedropt in ons land. Allemaal van jou BELASTINGCENTEN?

Je hebt een gruwelijke hekel aan de publieke omroep want dat zijn allemaal ‘Linksch Kerkers’ , dan heb je een probleem. Allereerst je kijkt niet goed, maar als je dan toch tot dat oordeel komt, is het ook nog van jou BELASTINGCENTEN. Gadverdamme je bent niet goed wijs.

Overtuigd pacifist ben je, maar defensie blijft bestaan, van jou BELASTINGCENTEN. Je leeft je leven vegetarisch, maar hele hoeveelheden subsidies gaan naar de vleesindustrie, ook van JOUW BELASTINGCENTEN. En wat te denken dat JOUW BELASTINGCENTEN gestort worden aan hen die (dure) huizen bezitten en hele hoge hypotheekrente-aftrek hebben. Jij woont als net beginnend professional op een kamertje, want kopen kan nog niet (of niet meer). Dat is lullig. Ik zelf bijvoorbeeld heb een schijthekel aan al die bureaucratie die gefinancierd moet worden voor zorg, onderwijs en veiligheid. Allemaal onnodige logistiek die afleidt van de corebusiness qua overheidstaken. Allemaal van MIJN BELASTINGCENTEN.

MIJN BELASTINGCENTEN, gadverdamme wat een gezeik. En weet je wie het heftigst verontwaardigd zijn volgens mij? Zij die de meeste aftrekposten hebben.

 

Ik doe een voorstel om van dat vermoeiende geblaat over belastingcenten af te komen. Laat iedereen het nieuwe jaar bij de belastingaangifte even de ogen sluiten. Zoek een moment van introspectie en focus je op iets leuks, iets dat jij belangrijk vind om je BELASTINGCENTEN aan te spenderen. Bijvoorbeeld dat je bijna alleen 150km rijd op de A15 tussen Rotterdam en Tiel. Je beeld je een vast punt in en bedenkt: ‘Deze vierkante meter weg wordt betaald van MIJN BELASTINGCENTEN. Of je zit samen met je kleinkinderen te genieten van Sesamstraat met Pino en Ieni Mieni. Je denkt: ‘De hele wereld mag dan bagger zijn, maar met mijn BELASTINGCENTEN wordt maar mooi een prachtig programma gemaakt. Nu maar hopen dat mijnheer Aart nog een beetje betaald krijgt.’ Bij de aankomende aangifte ga ik denken aan alle Mauro’s in Nederland. ‘Ik mag hopen dat ze een nette studie krijgen en een fijne bijdrage gaan leveren in het vergrijsde Nederland van over 25 jaar.’ Uiteraard heb ik nog meer wensen, maar zoveel belasting betaal ik niet.

Laten we allemaal wegdromen over het nuttig spenderen van JOUW BELASTINGCENTEN en ons vooral op dat moment niet druk maken over de dromen en wensen van anderen. Gewoon omdat het therapeutische waarde heeft en we vooral de zinsnede ‘En dat allemaal van MIJN BELASTINGCENTEN’ nooit meer hoeven te gebruiken.

MIJN BELASTINGCENTEN, driewerf gadverdamme.

Kakelkrant van Sprakeloos 45: Slecht toneel en matige acteurs uit Nederland

Theaterliefhebbers kunnen zich de laatste tijd op vele fronten verheugen op gratis voorstellingen. Is het poppentheater in de Haagse politieke burelen niet in de spotlight, dan valt in de Europese Arena veel te genieten. Vaak werken de nationale- en internationale gezelschappen geweldige spektakelstukken gezamenlijk af. En zoals het is met alles, je moet er wel van houden.

Vorige week waren de hoofdrollen voor het duo Merkozy, maar bij het spannende einde kwam er in een keer een duveltje uit de doos, de Britse acteur David Cameron. Je dacht dat het epos ten einde was, komt er een cliffhanger, goed voor talloze nieuwe afleveringen, op Engels en op Europees niveau.

In dat acteursgeweld valt de zeer middelmatige toneelspeler Mark Rutte amper op. Ogenschijnlijk is de man niet meer dan een decorstuk voor de aftiteling, waarbij hij ook op de foto mag. Mogelijk dat er in zijn acteurs-cao ook nog andere werkzaamheden genoemd zijn voor achter de coulissen, maar die vallen voor mij als theaterdier niet waar te nemen. Soms is er even een bijrolletje op het Europese toneel weggelegd. Vaak gebeurd dat op momenten als Mark Rutte en zijn toneelgroep op nationaal niveau ogenschijnlijk een subliem stuk hebben gespeeld zoals onlangs. Het toneelstuk heette: ‘De mitsen en maren van Roemenen en Bulgaren.’ Als souffleur en regisseur fungeerde een blonde pruik die Mark Rutte en zijn medespelers influisterde: ‘Een invasie uit de Balkan is op weg om onze rijkdom af te pakken.’ Met dat gegeven moest Rutte gaan improviseren. Tot tevreden van de regisseur vervulde Rutte zijn rol. Als beloning mocht hij hetzelfde stuk opvoeren in Europa. Wat zowel Rutte als zijn regisseur niet wisten, maar wel hadden moeten weten, dat indien een stuk eenmaal gespeeld is, een tegenstuk zich aandient. Aldus geschiedde.

De Roemeense president heeft snel een eenakter geschreven met de titel: ‘Een groot gevaar dus koopt geen Hollandsche waar. De kans is groot dat er een huilerig stuk komt van Rutte c.s.: ‘De Roemeen is gemeen’ of mogelijk iets heroïscher: ‘Weet je waar ik van baal, de Roemeen is geen liberaal.’

Tja, en dan weet je dat je weer in de kelder van het theater bent beland. We moeten het er mee doen. Maar toch heeft al dat toneelspel gevolgen, logische gevolgen want: Als de Roemenen niet in grote getale naar Nederland kunnen komen, kunnen ze ook niet in de kassen werken, maar dat hoeft ook niet meer. De producten worden immers minder verkocht. Zo zorgt ook het toneel voor logistieke verfijning, wie durft nog te beweren dat cultuur alleen maar geld kost.

Kakelkrant van Sprakeloos 44: Het ontzet van Europa met hutspot

Vanavond is het ‘the night before the big day’ en de dames en vooral heren regeringsleiders gaan een vorkje prikken, oftewel schuiven aan bij de ongetwijfeld rijkelijk gedekte tafels, gesponsord door de afzonderlijke lidstaten. Sazkozy neemt fijne flessen champagne mee, de Italianen wijn, de Duitsers ontdooien grote hoeveelheden curryworsten, Griekse tzaziki als voorgerecht en de Engelsen? Ik denk dat de meesten denken laten die hun troep maar houden, ze hebben als meest cynisch lidstaat nu vooral een hele bittere boodschap voor de andere landen. Maar dat is niet erg, Mark Rutte had erop gerekend en hij heeft 200 ijsjes besteld, vanille met aardbei en onder in het bekertje zit een heuse toverbal. ‘It’s changing every time when you’ve got it in your mouth’, roept hij enthousiast. Hij huppelt van leider naar leider. De meeste kijken hem meewarig aan.

Natuurlijk zal de haute cuisine zich van haar beste kant laten zien. In tijden van crisis is dat raar. Nu begrijp ik best wel dat we niet niet hoeven te verwachten dat een ieder zijn broodtrommeltje meeneemt, zijn bekertje melk ledigt en het appeltje voor de dorst zorgvuldig langs de mouwen opwrijft. Maar zou het niet een mooi gebaar zijn om bijvoorbeeld de maaltijd te versoberen en de bespaarde kosten te schenken aan een goed doel. Ik denk aan de vele slachtoffers van de ‘Europese monetaire, politieke en culturele crisis’. Wat kost nu een bord hutspot met een gehaktbal voor 200 mensen. Je laat de plaatselijke ‘occupyers’ de aardappels schillen, ze introduceren eigengemaakte vegaballen en met een paar zakjes poeder is ook wel een jus-tje te maken. Hutspot, lekker toch, het doet me denken aan het ontzet van Leiden, want ik denk dat de koppen van onze crisisbestrijders ontzettend ontzet zullen staan bij de gedachte aan hutspot.

De crisisbestrijding zal wel niet af hangen van die ene maaltijd op ‘the night before the big day’ maar ik vraag me af of ik morgen uit voorzorg niet al vast grote hoeveelheden blikken bruine bonen moet inslaan, voor het geval de maaltijd voor de leiders niet goed gevallen is. Ze kunnen morgen dan allerlei rampzalige beslissingen nemen. Misschien moet 9 december een dag worden die herdacht gaat worden en waarbij we in Europa een brei maken met allerlei nationale ingrediënten, een Euro stamppot als het ware. De kruiden die we zullen gebruiken zijn afhankelijk een afspiegeling hoe de negende van december in 2011 is verlopen, zoet gekruid of heel erg pittig. Na morgen weten we meer.

Puik in de Kuip: Feyenoord – PSV (4 december 2011)

Bijna dertig jaar geleden zag ik mijn eerste, tevens laatste topper van Feyenoord. Vandaag was het weer zover, samen met zoonlief naar De Kuip om ‘de onzen’ tegen PSV te zien spelen. Passend bij de tijd van het jaar zou ik willen beweren ‘Vol verwachting klopt ons hart’. In de wetenschap dat Feyenoord de laaste wedstrijden met pieken en dalen speelt, rijden we optimistisch naar Rotterdam. Het was rustig op de weg, dus binnen vijf kwartier waren we bij De Kuip, ruim op tijd in het stadion. Onderweg bespraken we de wedstrijd. We waren benieuwd of het spandoek ‘Deze wedstrijd werd mede mogelijk gemaakt door de gemeente Eindhoven’ te zien was. Ik vind dat namelijk een leuk spandoek dat aangeeft hoe verschillend gemeenschapsgelden verdeeld worden aan profclubs en daarmee oneerlijke concurrentie met zich meebrengt. Het zij zo, we blijven optimistisch.

Mijn gedachten gaan even terug naar mijn eerste topper, Ajax-Feyenoord in het Olympisch Stadion. Het moet begin jaren tachtig zijn geweest. Heel veel staat me van de wedstrijd niet meer bij, anders dan dat het 1-1 is geworden en dat Ajax kampioen werd. Feyenoord was geen titelkandidaat meer. Ik heb geen zin om het op te zoeken, want ik ben niet echt geïnteresseerd in de jaartallen waarin 020 kampioen werd. Wat me vooral bij is gebleven is de opmerkelijk rol die mijn vader toen gespeeld heeft op de tribune. Toen schaamde ik me als puber kapot, nu vind ik het vooral een onverstandige actie. We zaten vrij vooraan en om de een of andere reden was de logistiek niet geweldig. Steeds meer mensen gingen op de trappen naast ons staan en op een gegeven moment belemmerden zij ernstig het zicht op de wedstrijd. Mijn vader vroeg ze eerst vriendelijk of ze naar hun eigen plaats wilden gaan, hij had immers een half weekloon voor die kaartjes betaald, dus wilde hij wel genieten van de wedstrijd. Een enkeling keek hem stoned aan, maar de meesten van de circa veertig mensen op de trappen, stoorden zich niet aan een opgewonden standje uit het oosten van het land. Op het einde van de eerste helft hield mijn vader het niet meer en deed een laatste ultieme poging en riep: ‘Beste mensen…………(en toen brak zijn geduld en schreeuwde vervolgens) OPROTTEN allemaal.’ Een grote boze man uit de Bijlmer keek hem even vuil aan, vervolgens keek hij naar de ME die vlak voor ons opgesteld stonden, maar geen vinger uitstak naar de drukte en besloot dat zijn joint belangrijker was dan een boer die voor Feyenoord was. Mijn vader heeft het maar zo gelaten, gelukkig. Er was toen nog geen clubcard en als relatief neutrale supporter kon je overal geplaatst worden. Toen kon dat nog, maar echt gezellig was het niet.

Vergeten zelf foto’s te maken, heb deze maar eerlijk gepikt van de site, welke is wel duidelijk.

Dat was het vandaag wel, vooraf, tijdens en zeker na de wedstrijd tegen de Eindhovenaren. Het was spannend, Feyenoord was goed op dreef en liet vooral een heel gezonde portie werklust zien. Vooral dat laatste is volgens mij doorslaggevend geweest voor de winst van Feyenoord, of zoals Koeman het zelf ook verwoorde: ‘Aan beide kanten konden er meer doelpunten gemaakt worden.’ Desalnietemin, een zeer verdiende overwinning met twee mooie doelpunten voor Feyenoord. Langzaam maar zeker klopt Feyenoord voorzichtig aan bij de top van de Nederlandse competitie, de plek waar ze ook horen te staan.

Wedstrijden als die van vandaag kunnen me niet vaak genoeg voorgeschoteld worden. Ik weet niet of het spandoek dat ‘deze wedstrijd mede mogelijk werd gemaakt door de gemeente Eindhoven’ aanwezig was, want de tweede ring is voor mij niet zichtbaar. Een spandoek dat iedere wedstrijd mede mogelijk wordt gemaakt door de 12e man zou niet misstaan in De Kuip. De sfeer was optimaal, de wedstrijd heel spannend en na 90 minuten kwam ik er achter dat ik geen foto heb gemaakt van de wedstrijd zelf. Niet aan gedacht, dus nog maar snel een foto van het bijna voltallige Feyenoord publiek dat bleef na afloop om het team te bedanken. En andersom natuurlijk. Ik verheug me al op de wedstrijd tegen FC Twente. De echte kraker op 29 januari 2012 is helaas voor mijn broer en zijn zoon, want we delen de seizoenskaart natuurlijk eerlijk. Want eerlijk zullen we alles delen, ook de toppers.

Kakelkrant van Sprakeloos 43: Het uur ‘U’ voor PVV

De laatste tijd lijkt het wel of er via een slinkse weg de cultuursector alsnog gesubsidieerd wordt door dit kabinet. Ik durf niet te beweren dat het cultuur met een hoofdletter C is, bovendien is het vooral clownerie en cabaret dat de aandacht krijgt. Vandaag was het PVV-er Harm Beertema die het podium beklom en het uur U voor de PVV invulde. Het net zoals bij echte kunst, het mag schuren en het mag irriteren. Als het maar tot discussie leidt.

En schuren en irriteren dat deed het, zeker ook bij mij. De PVV die oproept tot respect in de klas, terwijl ze zelfs in de kamer niet schromen om een uitstekende Tokkie te kunnen spelen. Ze zijn daar Knettergek bij die club of om met de Grote Regisseur te spreken ‘doe ‘ns ff normaal man‘.

Kent u die intelligentievraagstukjes van: EEN TAFEL : STOEL als PEPER : ZOUT ?

Dit is zomaar een willekeurig voorbeeld. Ik moest er aan denken bij de grapjasserij van de heer Beertema. Het oproepen van respect door de PVV is politiek gezien de grootst denkbare tegenstelling.

Ter vergelijking: PVV : respect is als

De Paus : condoomverkoop

Bond voor vloeken : organiseren nationale GVD dag

Prins Bernhard : echtelijke trouw

Albert Verlinde : Doutze Kroes

Johan Cruijff : Louis van Gaal

Job Cohen : koffie

PvdD : promotie Morgan in Tenerife

Moslim : everzwijn

Een schier oneindige lijst is mogelijk. Ik stel voor, als we dan toch op Cultuur bezuinigen, laat de PVV dan het voorbeeld geven en ophouden met die stompzinnigheden voor de Bühne te verkondigen. Maar zolang het kabinet dit gedoogd, zitten we er maar mooi mee opgescheept. En bij een kabinet is het niet zoals op televisie, dan zappen we maar weg. We zijn verplicht te consumeren.

Kakelkrant van Sprakeloos 42: Eindeloze liefde & Energie

Half oktober, woensdagmiddag, de trage dag wordt onderbroken door de deurbel. Een donkere man, met enthousiast voorkomen, wil mij duidelijk iets verkopen. Met een gezond argwaan, niet omdat hij donker is, wel om vlotte babbel, hoor ik hem aan. Hij is van Eneco en wil dat wij zijn stroom gaan kopen. Ook het gas wil hij aan ons wil kwijt, maar dat kan niet, we hebben stadsverwarming van Nuon. Gevoelig voor de argumenten, goedkoper en groene stroom, laat ik de man binnen. Een twintig minuten later, gezellig keuvelend aan de keukentafel, weet ik dat hij een Nederlandse moeder heeft, een Braziliaanse vader, op de Antillen en Brazilië heeft gewoond en veel talen spreekt. Het Nederlands is hij, weliswaar met accent, goed machtig. Zo goed zelfs dat ik een contract teken met de belofte dat de elektriciteit minimaal 10% goedkoper kan. We besparen dus snel zo’n €10, – tot €15, – euro per maand en dat gedurende 3 jaar. Reken uit je winst. Daarnaast is er nog een groenbonus als het veel waait. De overstapboete van €125, – is voor Eneco uiteraard.

Ik had een goede middag, nu alleen moeder de vrouw nog overtuigen van mijn overstap. Haar wantrouwen is mogelijk nog groter, maar gedane zaken nemen geen keer. ‘Als je het zelf allemaal maar regelt.’ Eind november 2011 lijkt alles ten goede gekeerd en we kunnen gaan besparen en ons gemoed is nu een stuk groener met Eneco.

Hedenavond wordt ik ruw wakker gemaakt tijdens een hazenslaapje, een mijnheer van de Nuon. Of hij bruin is en afkomstig uit Zuid Amerika weet ik niet, hij is wel enthousiast. Hij begrijpt wel dat een gewone sterveling voor zijn portemonnee kiest. Zou hij ook gedaan hebben. Dus hij doet een tegenbod. 10% van onze elektriciteitsprijs die we hadden en nog eens vijf procent van de stadswarmte. Snel rekenend komt dat uit op een besparing van ongeveer €25, – . Ik geef mezelf een week bedenktijd (lees overlegtijd). Volgende week woensdag belt hij terug en als het aanbod ook voor 3 jaar is, denk ik na twee dagen bij Eneco, terug te gaan naar mijn Nuon en hoop door mijn ontrouw zo’n €900, – te sparen. Gelukkig ben ik op het liefdespad trouwer, want ik zou het wel weten als ontrouw zoveel positieve zaken zou opleveren.

Toch wringt er iets. Diep in mijn hart vind ik dat nutsbedrijven van de overheid moeten zijn, zonder winstoogmerk. Maar, met deze concurrentie moet gesteld worden dat de markt zijn werk doet. Of niet, want hoeveel winst maken die bedrijven niet op eenvoudige stervelingen. Als ik niet ontrouw was geweest, zouden ze €900, – meer hebben gekregen en zelfs nu zullen ze me de energie echt niet onder de kostprijs weggeven. Energie is eigenlijk net als de liefde, ondoorgrondelijk. Het voordeel daarbij is dat ik vreemd durf te gaan.

Kakelkrant van Sprakeloos 41: Weigerambtenaar met Mayaverdriet

Gelukkig, voor het woord van het jaar 2011 hoef ik me niet te schamen. Weigerambtenaar is het geworden. Ik kan er mee leven, tenminste met de uitverkiezing van het woord, niet met het bestaan ervan. Het zal me wat moois worden als iedere ambtenaar met gewetensbezwaar op onderdelen zijn werk gaat zitten weigeren, dan valt er weinig meer te werken, toch? Aan de andere kant, ambtenaren die weigeren het PGB-beleid van deze regering uit te voeren of per definitie een bezuiniging boycotten. Het zou aardig zijn. Enne, het grapje dat weigerambtenaar een pleonasme is, zal ik hier niet maken. Voor 2011 staat weigerambtenaar genoteerd en dat is beter dan het woord swaffelen in 2008.

Toen bekend werd gemaakt dat swaffelen het woord van dat jaar was, dacht ik slechts een ding: ‘Gadverdamme, ach mijn arme Nederland met zijn cultuurarme bewoners, kunnen we echt niet beter.’ Meteen voelde ik me verplicht voor 2009 een nieuw lijstje te maken met potentiële woorden voor het nieuwe jaar. Zelf vond ik het een aardig lijstje, maar geen van mijn ‘vondsten’ is bekroond. Ik kan er mee leven. Andere woorden die ‘trending’ waren de afgelopen jaren zijn: bokitoproof, ontvrienden, gedoogregering en twitteren. Heel eigentijds, nu nog steeds.

Wat gaat 2012 aan het vocabulaire toevoegen? Er is geen peil op te trekken natuurlijk. Je kunt je bovendien afvragen, zijn we er nog wel in 2012, want hoe dwingend is de Mayakalender. De pessimisten hebben het over het einde van de wereld. Als dat zo is, hoeven we nergens meer over na te denken en geen woorden meer te bedenken, want er zijn geen woorden voor. Of het zou moeten zijn BOEM, maar dat bestaat al heel lang. We zijn er zelfs mee begonnen, nog voordat er woorden waren. Maar als de wereld niet vergaat? Tja, dan sukkelen we met zijn allen nog gewoon een eind verder. Moeten we onze persoonlijke muizenissen het hoofd bieden alsmede de economische crisis die aanstaande is. Misschien zijn er dan heel veel mensen die intens verdriet hebben dat de Maya’s het niet bij het rechte eind hadden. Mayaverdriet zou dus een optie zijn voor 2012.

De meer optimisten spreken niet over het einde van de wereld, maar over een nieuwe dimensie. 2012 het jaar van het Mayalicht? Misschien doen we dan niet meer aan het woord van het jaar en hebben we het licht gezien, het mayalicht. Dan sluit de mensheid qua Nederlandse taal af met weigerambtenaar. Dat is ook geen prettig vooruitzicht, een beetje triest zelfs. Dus ik denk dat we maar gewoon verder moeten aanmodderen, de nieuwe woordenstroom komt vanzelf weer.

PS. Alle woorden van de afgelopen jaren zijn niet bekend bij de spellingscontrole.

Kakelkrant van Sprakeloos 40: Een morgen voor Morgan, kan niet iedereen zeggen

En de degeneratie suddert voort. Eigenlijk wilde ik er geen woord over vuil maken, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Eerst hadden we Happy Feet, een klunzige pinguïn die de weg kwijt is geraakt, naar zand hapte met het idee dat het sneeuw is en daarna de discussie of ze gebracht moet worden of dat moeder natuur zelf haar werk moet doen door het dier terug te laten zwemmen naar de Zuidpool. Een geldverslindend project, heel veel valse sentimenten en ik heb nog nergens gelezen dat Happy Feet is aangekomen bij zijn soortgenoten. Ik kan het gemist hebben. Ik werd compleet misselijk van de hype. Voor de goede orde, ik zal niet voorstellen om pinguïnsoep van het beest te maken of het op een ongezien moment de nek om te draaien, hoewel dat wel goedkoper is natuurlijk.

 

Nu hebben we de kwestie “Morgan”, een verdwaalde jonge Orka die verzwakt wordt gevonden in de Waddenzee. Eenmaal opgekalefaterd, ontspint zich de discussie, terug naar zee of verplaatsen naar Tenerife. Voor- en tegenstanders zijn allemaal deskundigen, dus ik weet uiteindelijk niet wat het beste is voor Morgan. Ik weet wel wat het beste is voor mezelf, namelijk dat ik geen plaatsvervangende schaamte wil hebben voor mijn soortgenoten, de dierfundamentalisten die ongebreideld de ruimte krijgen.

Heeft u voor de aardigheid wel eens gekeken op de website van ‘Red een kind’? Voor €22,50 per maand kunnen er hele humane dingen gedaan worden voor jonge kinderen in Afrika. Of heeft u wel eens gedacht aan het leed dat de malariamug mondiaal met zich meebrengt? Veel zieken en mensenlevens kunnen ons bespaard blijven voor bijvoorbeeld het luttele bedrag van €5, – ! (NB. Het kost wel malariamuggenlevens) Dus eigenlijk vind ik de oplossing dat Morgan op transport mag naar Tenerife een hele beschaafde oplossing. U zult mij in deze het woord ‘humaan’ niet horen zeggen, het gaat immers om een orka.

Toch zijn er lieden die vinden dat we Morgan levenslang naar een martelkamer brengen. De Partij voor de Dieren en aanverwante subversieve groepen schreeuwen moord en brand. ‘Een dier moet namelijk ook een stem hebben is de achterliggende gedachten van deze mensenhaters.’ Ja, en ik wil ook wel vleugels hebben en voor een gratis overtocht naar Engeland zou het handig zijn dat ik vinnen en kieuwen zou hebben. Dat kan niet, ik ben een mens en Morgan is een Orka.

Bovendien dat beseffen die zogenaamde dierenvrienden niet, zolang Morgan netjes op transport gaat, komt hij niet in de verleiding om een dikke vettige pinguïn tegen te komen en te verorberen. Het zou namelijk zomaar Happy Feet kunnen zijn.

Kakelkrant van Sprakeloos 39: VOL = VOL en weg is weg

“Ik wist niet dat Greenpeace een moslimorganisatie was.” Dat was mijn eerste opwelling bij het lezen van het zoveelste absurde bericht van een PVV-er, dit keer Richard de Mos. Moslim zijn is niet meer de enige reden om een schop onder je hol te krijgen. Nu moet Greenpeace er ook aan geloven. De PVV, in lichte mate gesecondeerd door de VVD, heeft genoeg van die veelplegende wetsovertreders. (Lees ik mijn eigen woorden goed, wetsovertreders, dat is toch een randvoorwaarde om bij de PVV te mogen koeterwalen?) Tja, en de VVD kijkt voorzichtig mee, niet te veel de vrijheid inperken, maar er wel op tijd bij zijn, mocht de PVV hier ook weer kiezersgunsten voor krijgen. Na de perspolitie wil de PVV een nieuw project, de ‘Linksche Kerk’ gaan uitroeien, te beginnen bij Greenpeace.

Ik zal het woord bruinhemd niet in de mond nemen, maar het begint wel een heel eng stelletje te worden. Moslims bashen is inmiddels gemeengoed geworden, het gespuis uit Afrika moet vooral wegblijven. Mauro zullen ze dan misschien met studievisum nog gedogen, maar liever niet. Het woord multiculti is zo ongeveer wat ‘godverdomme’ voor fijnbesnaarde gereformeerden is en thee drinken is een verontreinigende hobby van Job Cohen, waarvoor de milieubelasting het liefst onbetaalbaar moet worden. En dan nu daadwerkelijk het wegsturen van niet welgevallige organisaties. Greenpeace als eerste, maar wie daarna? Pax Christi, Oxfam Novib, Artsen zonder Grenzen, Amnesty International. Alles moet weg wat geen lippendienst bewijst aan de vuilspuiterij van de PVV? En wat komt er voor in de plaats?

Opgetogen zie ik ze springen om antwoord te geven op die laatste vraag. We hebben nu de Caviapolitie, de perspolitie is nog even een deur te ver, maar die komt ook. O ja, een jeugdafdeling van de PVV willen we niet, maar we denken wel aan de oprichting van een eigen scoutingachtige beweging voor waarachtig Nederlandse jongeren. De kleur van hun pakjes hebben we al gekozen, maar dat houden we voorlopig nog even geheim.

Is het nu permanent cabaret met die gasten of moet ik ook dit weer serieus nemen? Het zou allemaal niet zo erg zijn als niet het CDA en de VVD op alle fronten door lafhartigheid, deze club rugdekking blijft geven door ze te gedogen. Nog maar snel even wat storten op de giro van Greenpeace nu het officieel nog mag. Want Vol is Vol en Weg is Weg.