Halverwege de week stond mijn onderwerp al vast voor deze “Gros” woorden. Ik wilde met mijn socialistische ego losgaan om de farmaceuten aan te pakken bij het horen van exorbitante prijsverhoging van de covid-vaccinaties. Schaamteloos verdedigden hun woordvoerders deze smeerlapperij met neoliberale prietpraat over de onderzoekskosten en wetenschappelijke doorontwikkeling. Ik heb geen onderzoek nodig om te stellen dat dit de perversiteit in optima forma is. Maar op de valreep van de week blijkt Nederland het beste Olympische land van Europa te zijn, de Brexiteers buiten beschouwing latend. Dat is nog eens andere koek! Dit brengt privileges met zich mee. Ik vind dat wij de nieuwe president van Europa mogen kiezen. Natuurlijk niet Rutte, maar Angela is vrij. Ik heb volledig vertrouwen in haar. Natuurlijk ‘Schaft sie es’ om Europa kleur op de wangen te geven, bijvoorbeeld om het dossier Afghanistan kundig op te pakken.

‘Dit’ gros.
Ik denk dat je gelijk hebt, maar omdat het niet lekker voelt deze gros als zijnde deze column als een reeks ga ik gros tussen haakjes zetten.
Pingback: De afsluitende 144 woorden (30 oktober 2021) | sprakeloos verhalen