Ter compensatie, mijn Internationale Vrouwendag

Internationale Vrouwendag 2013, helemaal langs me heen gegleden, schandalig. Om het goed te maken, maar snel een blogje uit 2009 opgepoetst.

Voor de internationale vrouwendag gebruik ik dit blog als een persoonlijke ruimte. Dat heb ik niet vaak hoor, meestal vind ik iets en probeer daar een verhaaltje van te maken. Soms serieus en op andere momenten probeer ik de getapte jongen uit te hangen.
Op deze speciale dag, 8 maart Internationale vrouwendag, gebruik ik dit blog op een beetje puberale manier. Want gisteren heb ik geleerd wat motieven kunnen zijn om te bloggen en ik heb besloten dat mijn blog voor vandaag mijn eigen puberslaapkamer voorstelt. Niet schrikken hoor, geen afbeelding van een van nietjes ontdane poster waarbij een dame, wulps en verbaast achterom kijkt met haar wijsvinger in de mond alsof ze wil zeggen: ‘Hé, kijk mij nu, sta ik hier even met de billen bloot’. Integendeel, zo zal ik vrouwendag niet bezoedelen.

Nee, ik heb me bedacht als ik posters op mijn puberkamertje zou willen hebben, welke posters zullen dat dan zouden zijn. En nu kan ik net doen alsof ik heel lang na zou moeten denken, maar dat is niet zo. Er is maar een vreemde en onbereikbare vrouw die op de wanden van mijn kamertje mag prijken en dat is: Juliette Binoche.

Als 20 jarige zag ik de film ‘The unbearable lightness of being’ naar het boek van Milan Kundera. Een prachtige film met Juliette in de hoofdrol en ik vond haar in één woord geweldig in die film. Later is ze nog in verschillende grote films te zien geweest (The English Patient, Chocolat en Mauvais Sang) en al waren de films niet allemaal van het gehalte van The unbearable ligthness of being’ om Juliette Binoche toch al de moeite waard om te bekijken.

Ruim twintig jaar later ben ik nog steeds Juliette-fan. Mocht ik een dochter hebben gehad, dan zou ze ongetwijfeld Juliette hebben geheten. Mevrouw Sprakeloos was het daar uiteraard niet mee eens. Mijn jongste zoon heeft ter compensatie als tweede naam Milan, dat dan weer wel.

Mijn bijdrage op deze Internationale vrouwendag is dus het plaatsen van een paar mooie foto’s op mijn blog van de Franse actrice als eerbetoon aan alle vrouwen. Gelijk een puberjongetje het doet met zijn onbereikbare supervrouwen. Juliette Binoche dus.

Waarom niet mevrouw Sprakeloos of de moeder van Sprakeloos zult u denken. Daar kan ik kort over zijn die willen niet op deze manier geadoreerd worden. Bovendien zijn die heel benaderbaar en stellen zij bovenal andere eisen aan mij.
Dus mijn supervrouw, veilig op mijn puberblogkamertje.

 

 

3 gedachtes over “Ter compensatie, mijn Internationale Vrouwendag

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s