Mattheus Passion, is dat toegankelijk voor een Sallandse Boer?

Voor de toevallige voorbijganger van dit sprakeloosverhalen-blog en zeker voor degenen die hier vaker op bezoek komen, weten inmiddels dat er geen sprake is van een 1 themablog. Ik heb over veel zaken een mening, al is dat vaak niet wetenschappelijk gefundeerd, al zit er wel een dosis gezond vertand achter, of in ieder geval oprechte verbazing of frustraties. Ook bespreek ik boeken en sinds kort ook films. Bovendien waag ik me met enige regelmaat aan een verhaaltje van eigen hand en ben ongeveer de enige in heel Nederland die verslag doet van kerkbezoeken. Och, je moet toch wat om je blog tot een soort van internetglossy te maken.  O ja, ik maak ook nog muziekcolumns, een verhaaltje bij een hitje of andersom, maar daar zit hem nu de kneep. Er zit geen klassieke muziek bij, terwijl die keren dat ik er de moeite voor nam, ik het best aardig vond, in ieder geval rustgevend. Ik weet er echter hoegenaamd niets vanaf en ik beschouw het niet als een gemis. Er zullen nu zeker mensen afhaken en de schrijver van dit blog een onbehouwen vlerk vinden of een dieptrieste cultuurbarbaar. Het mag zo wezen, maar een verhaaltje of een politieke mening heb ik dan wel weer vaak paraat. Toch gaat er in die onbehouwenheid toch een gemis schuil dat zich ieder jaar ontpopt en ieder jaar ook manifester wordt. Rond de paastijd hebben de cultuurliefhebbers, fijnbesnaarden en mensen die er voor door willen gaan het steevast over de “Mattheus Passion” van Johan Sebastiaan Bach.

Ik kan er niet over meepraten, het glijdt namelijk van me af al begint het sporen na te laten dat begint aan te voelen als een gemis. Is dat werkelijk zo geweldig? Air van Bach vind ik ook geweldig, maar daar hoor je niemand zo lyrisch over doen. Zo heb ik via mijn vader wel eens stukjes muziek gehoord van Sibelius of Grieg, prachtig. Per ongeluk stuitte ik eens tegen een stuk van Rachmaninov, dat klinkt heel zwaar, maar ik vond het prachtig. Ik weet niet meer wat het was, maar ook daar kan ik meeleven. Op zijn tijd luister ik naar Vivaldi en zijn ‘Vier Jaargetijden’ en ook ben ik niet vies van een moppie Strauss. Le sacre du printemps van Stravinsky vind ik trouwens bagger, het is maar dat u het weet.

Maar de Mattheus Passion, ik denk dat ik er na 44 jaar toch maar aan moet geloven. Dus ik roep een ieder op om kort aan te geven waarom het zo mooi is voor jou, waar ik op moet letten als cultuurbarbaar en misschien een suggestie voor de uitvoering die ik moet aanschaffen of kan vinden op internet. Misschien gaat het dit jaar lukken, of anders ben ik in ieder geval goed voorbereid voor Pasen 2012.

Bij voorbaat dank voor uw mededogen voor een Sallandse boer in culturele gewetensnood.

De eerste de beste heb ik van youtube geplukt

]

5 gedachtes over “Mattheus Passion, is dat toegankelijk voor een Sallandse Boer?

  1. Volgens mij ben ik net zo’n liefhebber als jou, heb me er in het verleden ook geprobeerd in te verdiepen maar ben niet verder gekomen met klassiek als mooi en niet mooi.
    Net als met populair overigens ook daar hanteer ik mooi of niet mooi (voor mijn gehoor dan). De passions gaan over het bijbel verhaal maar wordt vaak in het Duits gezongen, een taal die ik niet machtig ben helaas.
    Het gaat volgens mij ook over de stemmen en de muziek interpretatie van de dirigent, het is en blijven toch covers van het origineel 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s