Dienstreizen van een thuisblijver / Maarten ’t Hart

En dan zit daar Maarten ’t Hart bij Pauw&Witteman, voor mij een reden om vooral wel te kijken. Want na lezing van het boek ‘Het woeden der gehele wereld’ dreig ik zomaar een ’t Hart fan te worden. Maarten ’t Hart is aangeschoven, maar maakt vooral duidelijk dat hij er eigenlijk niet wil zijn, maar dat het de uitgeversverplichtingen zijn die hem nopen om rond middernacht nog van huis en haard weg te zijn. Enige misantropie is hem niet vreemd. Hij moet zijn nieuwe boek ‘Dienstreizen van een thuisblijver’ promoten.

Maarten ‘ t Hart

Dienstreizen van een thuisblijver

Uitgeverij Arbeiderspers

2011

 In het gesprek gaat het vooral over observaties van ’t Hart ten aanzien van een aantal Nederlandse schrijvers. Ik krijg de indruk dat hij een soort Story of Privé heeft gemaakt van een hoog literair gehalte en alle saillante details over de literaire ‘fine fleur’ heeft uitgepoept. ‘Dat boek moet ik hebben.’ En toch kom je dan bedrogen uit als consument, want slechts een verhaal gaat echt over een dienstreis naar Göteborg om aldaar het Nederlandse boek te promoten. Inmiddels weet ik hoe ’t Hart denkt over Conny Palmen en hunkerde om van zijn passie voor de Tjechische componist Smetana te delen, tevergeefs blijkt uit lezing van het vermakelijke relaas.

Maar goed, wat heet bedrogen, als naast de dienstreis naar Zweden nog 17 uiterst vermakelijke dienstreizen en andere verhalen geschreven zijn. De lezer wordt meegevoerd naar uiteraard Maassluis en Warmond, maar ook naar Duitsland, Hongarije en Engeland. Grappig zijn ook de perikelen rondom het niet tot standkomen van een biografie over Simon Vestdijk door Maarten ’t Hart zelf. Het vermakelijkst vond ik de beschrijving van zijn verblijf in het ziekenhuis na een noodlottig ongeluk. Verder geeft de schrijver een tipje van de sluier over zijn bemoeienis rondom de zaak Lucia de B., inmiddels weer Lucia de Berk. Kortom, Maarten ’t Hart heeft zich goed verkocht bij Pauw & Witteman, maar levert kwaliteit.

Al schrijvende vraag ik me zo af wat mij nu zo trekt in inmiddels het tweede boek van de schrijver in korte tijd. Ik heb geen uitgesproken passie voor klassieke muziek. Ik ben zelf een uitgesproken gammastudent, al was ik erg trots om mijn 8 voor biologie op het VWO. Ik mag graag een potje voetbal kijken en ik heb helemaal niets met de Partij voor de Dieren. Allemaal zaken waarmee ik me moeilijk kan identificeren ten opzichte van Maarten ’t Hart. En toch lezen zijn verhalen al een trein, een dienstreizentrein welteverstaan.

Wat is het dan wat mij trekt? Ik denk zijn humor en zelfspot, zijn prachtige observaties en brede belangstelling. Ik ben na lezing van dit boek overtuigd dat ik meer boeken van hem wil lezen en die status heeft Maarten ’t Hart voor mij gemeen met Simon Carmiggelt en Philippe Claudel. Hij hoeft trouwens niet bang te zijn dat ik als idolate fan in Warmond zal rondlopen om hem te stalken. Ik zal hem zijn rust gunnen, zodat hij nog vele boeken kan schrijven.

Trouwens hij refereerde in het laatste verhaal, waarbij hij de Duitse fotograaf Tobias Todt ontvangt, aan ‘misschien wel de beste roman uit de Nederlands letterkunde, Tobias en de Dood.’ Mogelijk moet ik me schamen, maar ik heb nooit van het verhaal gehoord, terwijl mijn zoon nog wel zo heet. Bij de naam Oudshoorn gaat vaag een lampje branden, maar ook niet meer dan dat. Dus daar moeten we maar naar op zoek gaan. Hiervoor dank aan de schrijver.

Maarten ’t Hart, als het al een misantroop is, dan wel van het aimabele soort. Ik vind alleen de foto op de omslag al prachtig. Het doet me denken aan beelden uit de Griekse oudheid, al waren dat volgens mij vooral jongelingen en geen mannen met een markante kop.

Mijn beoordeling voor dit boek op een schaal van 1 tot 10: 8

==================================================================

EERDER GELEZEN EN BEOORDEELD

Boeken lezen, voor mij vooral een prettig tijdverdrijf. Soms wordt ik in het boek gezogen, soms koester ik de taal en is het lezen soms ‘slechts’ tijdspassering of heeft een goede marketing me in de greep. Maar ik vind er altijd wel iets van of het nu literair is of niet. Geheel losgekoppeld van de eisen van de middelbare school beoordeel ik mijn leesvoer. In de volle overtuiging dat mijn eigen socialisatieproces hier aan ten grondslag ligt en vooral ook mijn eigen beperkingen hiermee in de etalage komt te liggen. Het mag de pret niet drukken om cijfers uit te delen.

Mijn kleine Waanzin / Jan Brokken                                                                            7+

Winter in Madrid / C.J. Sansom                                                                                   8-

Harry Potter en de relieken v.d. dood /J.K. Rowling                                           7,5

De nazi en de kapper/ Edgar Hilsenrath                                                                    8-

Afrika / Jan Brokken                                                                                                         7,5

Pauperparadijs / Susanna Jansen                                                                              7,5

De Schaduw van de wind / Carlos Ruiz Zafón                                                          8+

De overgave / Arthur Japin (Na 200 pag. opgegeven)                                          5-

Erasmus en het poldermodel / Herman Pley                                                           7

Het woeden der gehele wereld / Maarten ’t Hart                                                   8-

Het verslag van Brodeck / Philippe Claudel                                                          8,5

De hand van mijn moeder / Nafisa Haji                                                                     7+

Knielen op een bed violen/ Jan Siebelink (na 250 pag. opgegeven)               5

Kleine landjes -berichten uit de Kaukasus / J.B. Cortius                                    7

Caesarion / Tommy Wieringa                                                                                        8

Harlekino / Tessa de Loo                                                                                                 7,5

Grijze Zielen / Philippe Claudel                                                                                    8

Het Rozeneiland / Sanne Terlouw                                                                                7

Brug der Zuchten / Richard Russo                                                                                8-

Het diner / Herman Koch                                                                                                 7

IJskastmoeder / Janneke van Bockel                                                                         7,5

God is Gek / Kluun                                                                                                               5

Duel / Joost Zwagerman                                                                                                   6,5

De hand van Fatima / Ildefonso Falcones                                                                 8-

Het zwijgen van Maria Zachea / Judith Koelemeijer                                             7,5

God’s Gym / Leon de Winter                                                                                            7+

Zoete Mond / Thomas Rosenboom                                                                                 7,5

Eenzaamheid van de priemgetallen / Paolo Giordano                                          8-

 De verborgen geschiedenis van Courtillon / Charles Lewinsky                         8

River van Vergetelheid / Philippe Claudel                                                                 8+

Het spel van de engel                                                                                                           7,5

Quadriga / F. Springer                                                                                                          7-

Sonny Boy / Annejet van der Zijl                                                                                       7,5

9 gedachtes over “Dienstreizen van een thuisblijver / Maarten ’t Hart

  1. Ik begrijp van ’t Hart erg weinig, dat verschrikkelijke hakken op het geloof uit zijn jeugd, volgens mij een beetje interessant doen.
    Langzame psalmen………zeker niet in de Immanuelkerk in Maassluis, hel en verdoemenis werd daar zeker niet gepreekt en -voor orgelliefhebber Maarten- daar speelde toen Koos Bons, een van de grootste organisten van de vorige eeuw.
    Dat hij (net als ik) dat geloof kwijtgeraakt is kan toch geen reden zijn om er zo op af te geven.
    Zijn laster over dominee Zelle vind ik ronduit schandalig, deze bijzondere man verdiende zoiets zeker niet, als Zelle in Naaldwijk preekte at hij ’s middags altijd bij ons, wat kon die man eten!
    En over zijn preken….vooral luid, beroemd was de kreet: “het aardrijk beeft en staat verwonderd als Zelle de tweede stem de kerk in dondert”.

    • Leuke reactie vanuit een meebelevende kenner van Maassluis en omgeving. Een boek lezen betekent voor mij niet dat ik ook nog eens wetenschappelijk onderzoek ga doen naar de waarheid. Wat is de waarheid in deze. Ik kan niemand in het hoofd kijken, dominee Zelle niet en Maarten ’t Hart niet, maar ik weet wel daar waar de een vanuit zijn karakter en socialisatieproces weg A kiest, kiest de ander weg B, zonder dat ik daar als buitenstaander een oordeel over kan vellen. Ik kan wel begrijpen dat het af en toe botst, heel erg zelfs in de bevindelijke richting ook als het geloof is afgeschud. (Vanuit RK opvoeding heb ik geleerd, ze (bevindelijken) kunnen hun geloof verloochenen, nimmer hun gereferomeerde streken. Kan natuurlijk niet zeggen dat er dan sprake is van veel tolerantie)
      Trouwens alleen al de zin : Het aardrijk beeft, kan enorm veel impact hebben.

  2. Boek niet gelezen, wel de uitzending gezien. En ook heb ik eerdere boeken gelezen.
    Door de jaren heen is Maarten ’t Hart van een constante kwaliteit gebleken. Hij verhaalt over het dorpse bestaan, vaak geplaatst in de benauwende omgeving van het gereformeerde platteland. Waar Wolkers dit verleden achter zich kon laten als een jonge hond die zijn vacht droogschudt, blijft ’t Hart worstelen.
    Het lezen van de boeken van Maarten ’t Hart is een tenenkrommend genoegen.

    • Mooi die vergelijking tussen ’t Hart en Wolkers, ik vraag me af hoe hard ’t Hart in zijn dagelijkse leven nog worstelt met dit gegeven, ook in zijn boeken van ik het thema geen ondraaglijke zwaarte met zich mee torsen, maar misschien voel ik dat niet goed aan.

  3. Twee boeken na 200 pagina’s weggelegd, da’s laat, je worstelt blijkbaar. Ik doe het binnen 10-20 pagina’s, vroeger met licht schuldgevoel, nu gooi ik ze zelfs weg of geef ze aan de bieb. Heerlijk. Kan ik iedereen aanraden. De Overgave vond ik wel mooi overigens.

    • ja, ze leken me op 1 na niet ter zake doende, en vooral ook verbazing hoe het allemaal niet zou werken. Je gaf ook niet meteen antwoord vandaar, maar je kunt er gewoon bij blijkbaar. Ben niet iemand van bannen tot het tegendeel het noodzakelijk maakt.

      Beste Noa, ik de nieuwste reacties heb ik gewist, ik kon de kreten niet verenigen met mijn boekbespreking. Ik stel voor dat je een eigen blog maakt, mij op de hoogte stelt en ik zal zeker komen. Goed?

  4. Pingback: sprakeloosverhalen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s