Kakelkrant van Sprakeloos 58: Broedplaats Catshuis met besmette resultaten.

Hedenochtend is het eerste kievitsei gevonden in Friesland. Ik ben geen vogelaar al kan ik een kievit van andere soorten herkennen. Mij zien ze niet voor dag en dauw tussen de weilanden lopen. Toch vind ik het een mooie traditie dat die Friezen ieder jaar weer reikhalzend uitkijken naar deze traditie.

Hele volksstammen PvdD-ers (en andere fundamentalisten) kunnen het mogelijk niet eens zijn met de gang van zaken, maar de mens moeten we ook maar als een stuk natuur zien, waarbij het hebben van tradities een wezenlijk onderdeel is van zijn basisbehoeftes. Nu weet ik dat de menselijke soort ook vreselijke tradities heeft en tot desastreuze dingen in staat is naar medemens, dier en natuur. Maar ik word wel onpasselijk van de prietpraat en het hobbyfundamentalisme ten behoeve van het ongeboren leven van de kievit. Ik wens de commissaris van de Koning in Friesland een smakelijke versnapering.

Maar als we het eens over andere eieren hebben. Wat wordt er uitgebroed in het Catshuis deze dagen. Onder hoge druk van de economische crisis, maar met een totaal gebrek aan visie en lange termijnplannen zijn het de vreemde vogels Rutte, Verhagen en Wilders snode plannen aan uitbroeden. En de heren hebben een totaal andere visie over het broedresultaat. Echter door enorme politieke kortsluiting broeden ze wel in hetzelfde gedoognest. Daar komen nimmer mooie kuikens uit, een oerlelijk koekoeksjong zal het resultaat zijn. Dus eigenlijk zouden al die roeptoeters tegen het zoeken van kievitseieren grote voorstanders moeten zijn van het zoeken naar het eerste en hopelijk laatste koekoeksei. De vraag is alleen aan wie moet je zo’n gedrocht nu aanbieden? Wie wil zoiets nu in ontvangst nemen?

De NS als metafoor voor de zemelende Nederlander

We kunnen naar de maan en nog veel verder. Op grote afstand weten we precisie-bombardementen uit te voeren en de gemiddelde mobiele telefoon is een toverkastje, maar de NS laat het traditioneel afweten bij de eerste de beste tegenslag. Beloftes worden jaar in jaar uit gebroken met als gevolg briesende ministers en staatssecretarissen die met het schaamrood zich moeten verantwoorden bij de Tweede Kamer.

 

En als een pavlowreactie keert de hele Nederlandse opinie zich tegen de Nederlandse Spoorwegen en/of Prorail. Het zijn hoogtij dagen om onze Nederlandse volksaard tot wasdom te laten komen: zeuren, zeiken en zemelen. Off the record, een goeden tip voor de heer Wilders om niet met het onzalige idee te komen de Elfstedentocht tot nationale feestdag uit te roepen, maar de dag dat de eerste stremmingen bij het spoorwegverkeer zich openbaren. Dan ben je ieder jaar verzekerd van een feestje op nationaal niveau: De verenigde nationale ontevredenheidsdag.

Ik ga de NS in winterse dagen zeker niet vergoelijken, integendeel, want het verbaasd mij ook, al besef ik dat in Nederland de spoordichtheid ongeëvenaard is. Maar als we eens naar de essentie van van het probleem gaan. Vroeger had een NS-er een zekere status, kinderen wilden conducteur of treinmachinist worden, de werknemers hadden een baan voor hun leven, waarbij je je kon afvragen wie belangrijker was de partner of het spoor. Ik herinner me eind jaren tachtig nog goed, mijn inmiddels Poolse schoonzus prepareerde zich altijd op tijd voor een treinreis, want je wist maar nooit wanneer de trein zou komen. Wij lachten haar uit, de trein rijdt gewoon op tijd. We twijfelden niet eens. Goed, het was wel een staatsbedrijf en dat is heel erg.

Sindsdien zijn er inhaalslagen gemaakt onder de noemer van privatisering, rationalisering, specialisaties met als gevolg meer directeuren en (deel)verantwoordelijken. Communicatie tussen de verschillende onderdelen wordt steeds belangrijker want binnen de grote moloch Nederlandse Spoorwegen blijken enorme belangentegenstellingen te ontstaan. We gaan vooruit met al die modernisering, maar niet als er een vlokje sneeuw valt. De essentie van het probleem is volgens mij het ontbreken van bezieling. Niemand heeft meer overzicht ondanks de vergaande digitalisering, of misschien wel dankzij de digitalisering. Werknemers zijn niet meer betrokken genoeg. Ze voeren hun deel uit en zijn klaar. Ze kunnen (of mogen) niet meer over de muur van een andere afdeling kijken. De NS is ontzield en heel Nederland constateert dat en met slecht weer komt er een tsunami van klachten.

Maar ik wil het volgende vragen aan de hulpverlener in de geestelijke gezondheid, of aan de docent op de middelbare school, of aan de politie-agent, eigenlijk allen die gebruik maken van de Nederlandse Spoorwegen en lustig mee-ageren tegen de NS. Kijk naar uw eigen beroepspraktijk. Hoeveel docenten klagen niet over het feit dat ze niet meer aan les geven toekomen? Het is geen zeldzaamheid dat een mentor van een middelbare school in geval van een ‘probleemkind’ zijn kostbare lestijd moet opofferen voor gesprekken met wel vijf verschillende instanties zonder dat het iets oplevert. We gaan vooruit met die modernisering, maar het onderwijs wordt niet beter. En dan de treinreizende hulpverlener in de GGZ (mijn stokpaardje). Ze moeten zeker iets in bovenstaand verhaal over de NS herkennen: Geen bezieling, fragmentatie van de werkzaamheden, ‘succesjes op deelgebieden’ maar het zicht op de context kwijt zijn. En misschien wel het allerergste, berusting door onmacht, want het is niet anders.

Gelukkig zijn wij als Nederlandse bevolking niet zo, wij berusten niet en klagen er lustig op los als het om de NS gaat. Maar is er niet een bijbelse wijsheid dat je pas klaagt over de splinter bij een ander als je je eigen balk verwijderd hebt? Ik zou zeggen aan alle lezers, doe wat aan die balk.

(NB. En ik heb het zeker niet over het Friese Balk, een van de crisisplaatsen voor de elfstedentocht)

 

 

Omdat ook de GGZ ter sprake komt,  zal dit stuk ook geplaatst worden op ons weblog http://www.dolgedraaid.wordpress.com

 

Kakelkrant van Sprakeloos 54: De Berg van Heni

Het begint over te hellen, de berg van HENI. Door toedoen van Geert Wilders, of eigenlijk door niets te doen voor Henk en Ingrid. De monopoly-positie van onze nationale onvrede ligt niet meer alleen bij de PVV. Het was natuurlijk belachelijk dat Geert Wilders het alleenrecht op nationaal gemopper binnen leek te hebben. Aan de ene kant is dat natuurlijk de schuld van alle andere politieke partijen die de ontevredenheid in hoge mate veronachtzaamden. Maar ook Henk en Ingrid zelf dachten met de snelle, simpele en leugenachtige oplossingen van Wilders garen te spinnen. Inmiddels weten ze wat het gedoogmonster van Wilders waard is.

Maar de berg van onvrede (HenkENIngrid=Heni) blijft gewoon aanwezig, of wordt misschien nog wel erger door uitstel van maatregelen om de onvrede op te lossen. Henk en Ingrid zijn misschien nog bozer op de politiek omdat de engel van waarden, normen en plat taalgebruik de lamme(CDA) en de blinde(VVD) blijft helpen. En zoals genoegzaam bekend, kabinet Rutte weet helemaal niets binnen te slepen voor Henk en Ingrid, hooguit wat stoere taal over moslims en Mauro’s. Daar worden Henk en Ingrid dus niet gelukkig van.

Dat zien nu ook Henk en Ingrid en ze stappen massaal over naar de SP van Emiel Roemer, ook een tegenpartij. Maar ere wie ere toekomt, wel een tegenpartij met een consistente lijn en oplossingsgerichtheid. Over de smaak van de oplossing kunnen de meningen uiteraard verschillend zijn. Ieder zijn meug. Dat Emiel en de zijnen ook voor Henk en Ingrid kiezen en niet solidair zijn met allerlei soortgenoten in Griekenland, Spanje en Italië is hun goed recht. Tien jaar geleden vervaagde het rood al buiten de landsgrenzen. Dus zeg niet dat ze het niet gezegd hebben.

Ene Pechtold van het voorheen redelijke alternatief roept in één keer dat de massale overgang van Henk en Ingrid naar het socialisme een veel groter gevaar is dan de volksmennerij van Geert Wilders. ,,Wat is dat voor een kwalijke oprisping, Alexander?” Het is gewoon democratie hoor en de onvrede is alom aanwezig. Zolang het redelijk alternatief geen alternatief is voor Henk en Ingrid met hun onvrede verplaatsen ze gewoon de Berg van Heni van Geert naar Emiel.

Of is het misschien dat D66 geen academische actie meer kan voeren tegen de PVV. Dat leverde geen windeieren op, zo blijkt keer op keer uit de opiniepeilingen. Die melkkoe lijkt te verdampen, dus we gaan maar anti-socialistische prietpraat uitslaan. ,,Nee, Alexander, dat kun je beter, veel beter. Bedenk maar alternatieven om de berg van onvrede van Henk en Ingrid te pareren. Henk en Ingrid bepalen wel of het redelijk is.

Kakelkrant van Sprakeloos 53: Wij dans de mazurka, weliswaar zonder burka!

Geërgerd zal onze nationale prins Carnaval, Geert Wilders, een streep moeten zetten in zijn agenda. Groot stond er voor de dagen 19, 20 en 21 februari: VRIJHOUDEN, Vastelaovond in Jocus Riek. Hij had er zin in, misschien wel met een burka door zijn eigen Venlo schuimen. Want welke nadelen zo’n naar kledingstuk ook heeft, met deze kopvodden kan hij toch ongezien en zonder bewaking lekker losgaan. “Anders losgaan.” verbetert hij zichzelf met een verbeten grijns, want vol trots herinnert hij zich ook dit jaar weer de ene Haagse mediahype na de andere rondom zijn persoontje.

Nu moet hij hard zoeken naar een alternatief voor die dagen, want dan zwaait prins Abbie de scepter over zijn Venlo. Jocus Riek is in handen van een Islamiet, een woestijnbewoner. “Laten we met zijn allen toch eens ff normaal doen.” Zomaar wegblijven zonder goede reden kan niet, want Wilders heeft de wind niet helemaal meer in de zeilen. Het zou gezien worden als lafbekkerij, dus een goed alternatief voor zijn afwezigheid moet worden gevonden.

Stuurs kijkt hij voor zich uit. Hij bijt op zijn lip, plukt aan zijn pruik en tikt met een potlood op het venster van zijn raam. Plots komt er uit het donkere brein een geweldig idee. “Ik zal er dan niet zijn, maar de PVV zal van zich laten horen.” Bij gebrek aan democratie en zeggenschap binnen de PVV, bedenkt Wilders dat hij zijn eigen raad van elf naar Venlo zal sturen, als een gezond Nederlands tegenwicht tegen de tsunami van Moslims. Tegenspraak duldt hij niet en onder de kreet: “Alaaf, Alaaf, we zijn Wilder’s slaaf” zullen ze dansen en hossen. “We zullen die Arabieren eens een poepie laten ruiken.”

 

Kakelkrant van Sprakeloos 35: Race tegen de Klok van Berlosconi e.a.

 

‘Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. De tijd van gaan voor Berlosconi is nu gekomen’ Tenminste dat is wat de Volkskrant deze ochtend kopte op de voorpagina. Er zijn nog wel wat mitsen en maren. Dus mijn eerste gedachte is, welke truc haalt Silvio uit om Italië en daarmee Europa verder te beschadigen? Ik weet het niet, ik ben namelijk erg slecht in trucs. Ik heb het al bij goocheltrucs waar bij mij de ergernis vaak wint van de bewondering. “Verdorie hoe doet die dat” of “GVD hoe bestaat het.” Vandaag was toevallig de rechtszaak tegen de illusionist Hans Klok die trucs zou hebben gestolen van zijn voormalige partner. Klok is blij met de uitspraak van de rechter die oordeelt dat de beklaagde deels gelijk heeft. In reactie hierop zegt Klok:

”Ik heb niets gestolen van Rafael en de rechter heeft dit nu bevestigd. Dat ik de uitvoering van de illusies in volgorde moet aanpassen maakt mij niet uit. Het belangrijkste is dat ik de illusies vrij kan blijven gebruiken.”

Voor de goede orde, ik heb geen oordeel over de uitspraak bij gebrek aan kennis. Maar als die grote illusionist uit Italië een van zijn trucs uithaalt, zijn we nog niet van hem af. Hij goochelt zichzelf weg en komt ergens anders weer tevoorschijn, geen rechter die hem tegenhoudt. Ook bij Berlosconi heb ik “Verdorie hoe doet die dat” of “GVD hoe bestaat het.” Maar bij hem gaat het niet meer over ergernis, maar over compleet ongeloof. Ik sta perplex dat de maffia zo’n grote bovengrondse rol speelt in Italië met een pedofiele seksmaniak als leider. Politieke commentaren spreken dat in Italië eigenlijk geen enkele partij de macht kan krijgen zonder dat de maffia zijn invloed laat gelden? En als bevriende natie kunnen we in Europa er niets van zeggen. Nederlandse politici zwijgen in alle toonaarden over de zwarte magie van de Italiaan, Angela Merkel moet zich laten welgevallen dat haar bips Silvio geen stijve bezorgt en zelfs Barak Obama krijgt de vraag of hij een fijne vakantie heeft gehad vanwege zijn kleurtje.

Ik kan er mee leven dat we met zijn allen in hetzelfde schuitje zitten en het zware economische weer moeten pareren, al is dat moeilijk. Maar als we de politiek van die intimiderende gek moet accepteren, heb ik mijn twijfels over Europa. Waar komt hij weer tevoorschijn en welke marionet zal hem tijdelijk vervangen? Hoe normaal gaan andere landen om met dit gegeven en in hoeverre brengt dit mafkezen in andere Europese lidstaten tot ideeën?

 

Om met staatssecretaris Fred Teeven, minister Opstelten en zelfs onze premier te spreken: ‘Als het moet, moet de dief fysiek hardhandig aangepakt worden.’ Want dat Berlosconi een dief is en zijn eigen land en Europa naar de knoppen helpt, moge duidelijk zijn. Dus wat let u leden van het kabinet Rutte, pak aan die man, neem je honkbalknuppel mee en matten maar.

Of ga ik nu te ver en moet ik constateren dat eigenrechter spelen al het begin is van een maffiastaat? Wat dat betreft staat de Klok op vijf voor twaalf, als onze eigen regeringsleiders dit al roepen.

Kakelkrant van Sprakeloos 5: Is Finlandia van Grieg? Nee, natuurlijk niet.

 Voor dat Knevel & VandeBrink beginnen snel nog iets bloggen in mijn Kakelkrant over Finland voordat al het gras voor mijn fouten is gemaaid. Het gaat neem ik aan vast ook over de nieuwe politieke crisis in Europa. Ik vraag me af hoe die Finnen en Grieken het bij elkaar hebben weten te verzinnen. Technisch begrijp ik er niet zoveel van, want waar halen de Grieken het geld van een borg vandaan. Moet eerst een naïef lid van de gemeenschap storten en dan kunnen de Grieken dat geld apart zetten om de aalmoes van Finland te accepteren? Dat Wilders in de hoogste boom zat, begrijp ik deze keer heel goed. Al ben ik het absoluut niet met hem eens. Willen we Europa, en ik denk dat het niet eens een kwestie is van willen, maar moeten, dan moet die bange Europese Slangenkuil met ego’s en kleine nationale deelbelangen eens volwassen worden. Het zal toch niet zo zijn dat Europa begint bij Griekenland, maar er ook eindigt.Hedenavond had ik trouwens een briljante Twittervondst, maar geen reactie, dus hier nog maar een beetje jengelen om bevestiging van mijn erudiete status.

Was Finlandia van #Sibelius of Grieg? Vroeger Sibelius, nu is het Grieg, met de Finnen #EU we moeten maar kunnen niet http://t.co/MGKAZHI

Maar een stukje klassiek voor de liefhebber cadeau van mij, want zo kan het ook in Europa.

PS. In 6 minuten getypt, nu nog even plaatsen en dan ga ik aanschuiven bij de nachtelijke kwezels van de EO.

Out-of-the-box denken, GADVERDAMME

Je hebt jeukopmerkingen, en jeukopmerkingen, maar bij ‘out of the box-denken’ denk ik snel aan een jeukaanval veroorzaakt door de eikenprocessierups. Heel erg dus. Buiten het onnodige engels en het heet eigenlijk outside the box denken, is het een van de meest misbruikte actuele kreten. Te pas en te onpas vindt ‘out of the box-denken klaarblijkelijk plaats. Snelle marketingjongens verklaren hun niet grappige reclames met een nonchalant wegwerp handgebaar: ‘Gewoon, een kwestie van out of the box denken.’ Gadverdamme, rot op man. Politici lopen te hoop omdat hun absurde mening niet wordt overgenomen. Ze verwijten anderen dat ze niet voldoende ‘out of the box-denken.’ Helemaal niet mafkees, denk ik dan, je volstrekt absurde gedachtegang wordt door anderen niet gepruimd.

Out of the box denken’ heeft iets verhevens gekregen, vooral bij degene die zichzelf bestempelt als out-of-the-box-denker. ‘Ik kijk verder dan jullie, ik loop niet op platgetreden paden, en vooral, ik ben geen burgermannetje. Het ergste wat een out-of-the-box denker kan overkomen is voor een ‘into-the box denker’ aangezien te worden. En out-of-the box denken is al helemaal geen exclusiviteit meer voor kunstenaar, schrijvers of grote denkers, integendeel. Hele volksstammen bewandelen de kunst van out-of-the box te denken. Bij bureaucratische beleidsmakers, adviseurs van velerlei kunnen, hulpverleners en onderwijzend personeel wordt het eigen ego opgehaald door te proclameren dat ze uitstekende ‘out-of-the-box denkers zijn. Gadverdamme.

En wat heeft het de mensheid gebracht? Is Geert Wilders het prototype van een ‘out-of-the box denker omdat hij de oude politiek de rug heeft toegekeerd? Dacht het niet. Die hele crisis om Griekenland, er moet een oplossing gevonden worden, maar hoe is het zover gekomen. Misschien wel omdat de Griekse bovenlaag uitstekende ‘out-of-the-box-denkers’ zijn gebleken. Nu weten ze niet hoe ze de geest in de box moeten krijgen. Nog iets ‘geniaals’, de oprichting van de Partij voor de Dieren, dat heeft al menig vervreemde out-of-the-box discussie opgeleverd. Vooropgesteld dat ik een voorstander ben van het netjes omgaan met alles op Aarde, rentmeesterschap in de christelijke traditie. Onlangs stelde ik via Twitter nog voor om 17 juni als wereldmensendierendingendag uit te roepen. Maar als mens zijnde vind ik het niet meer dan normaal om het mens-zijn als uitgangspunt te nemen en te houden, dus of (on)verdoofd slachten nu inhumaan is, voelt voor mij al als een hele foute vraag. Humaniteit betreft mensen en je hoort dieren nimmer te kwellen. En dan de oplossing voor het probleem, vrijheid van godsdienst versus dierenwelzijn, onverdoofd slachten versus verdoofd slachten. Voor mij is het duidelijk, als verdoofd slachten inderdaad minder dierenleed met zich meebrengt, dan hoeven die godsdienstige gedachtekronkels van de Joodse en Islamitische gelovigen niet te prefereren. Is dat nu out-of-the-box denken van mij? Nee, dat is gewoon een beetje bij jezelf blijven. Vaak brengt out-of-the-box denken rare, soms zelfs fundamentalistische ideeën met zich mee, te beginnen bij Adam en Eva. Want bracht Eva niet out-of-the-box een appeltje aan Adam, terwijl ze het zo goed hadden?

Out-of-the-box denken, gadverdamme.

Ik stop maar met dit stukje, want om naast de Wilders adepten, de PvdD, ook de vrouwen nog tegen me in het harnas te jagen, gaat me op een regenachtige zondagavond in juni te ver. Het wekt dan bijna de schijn dat ik als eenling mijn gelijk verabsoluteer omdat ik de gave heb om out-of-the-box te denken. Gadverdamme, out-of-the box denken, ik niet. Dit is gewoon een simpel blogje van associatief denken, dicht bij mezelf en nu ga ik weer terug in mijn eigen box.