Begrip, van de dag (163) Vrede in Rusland

 

 

 

VREDE IN RUSLAND

 

Met een romantische bril wordt vaak teruggekeken naar het Wilde Westen. Een tijd van pioniers die zorg droegen voor het genenpakket van het huidige Amerika. We kennen slechts de verhalen van stoere binken en wilde meiden die het hebben overleefd in de wildernis. Maar het kan nog steeds, nu niet in het westen, maar in het oosten als we het bekijken vanuit ons Nederlandse perspectief. Mijnheer Poetin stelt een hectare grond ter beschikking in grote delen van Siberië voor Russen, maar ook voor buitenlanders met pioniersgeest. Siberië moet bevolkt worden, toerisme gestimuleerd, veeteelt versterkt en goed, landbouw is gezien de temperaturen nog te hoog gegrepen. Misschien is dat laatste met de opwarming van de Aarde toekomstmuziek.

We hebben misschien een negatief beeld van Poetin, maar in een tijd waar goed en slecht toch niet zo duidelijk is, moet iemand met een avontuurlijke inborst niet te kritisch zijn. Heb je genoeg van de mierenhoop in het drukke Nederland, kun je je buurman niet uitstaan of ben je door je eigen onaangepaste gedrag sowieso al kansloos in het land van de wetjes en regeltjes, ga naar Rusland van mijnheer Poetin. Je krijgt de beschikking over een hectare grond en na vijf jaar zelfs het Russische staatsburgerschap. Ga aan de slag, neem je vrouw mee of laat haar gewoon thuis en start een nieuw liefdesrijk nestje in het koude Siberië. We zijn per slot van rekening allemaal wereldburgers en moeten ons niet laten leiden door kunstmatige vijandsbeelden. Het is allemaal betrekkelijk met zogenaamde vrienden in Saoedi-Arabië en een toekomstige Amerikaanse president die Trump heet.

En wat kan je nu gebeuren in die koude uithoek nabij Alaska, buiten bevriezing van wat ledematen? Je hebt wel wat anders aan je hoofd dan het uiten van subversieve uitspraken die mijnheer Poetin niet bevallen. Je moet de elementen trotseren, je moet met ware doodsverachting een boost geven aan je nieuwe bedrijf, je moet nieuwe vrienden maken en een bedrijf opzetten waar je nazaten trots op zijn. Een half jaar eerder was het aanbod van Poetin ook al in het nieuws in verband met de oplossing van het vluchtelingenprobleem. Als arme Russen, gefrustreerde westerlingen en gevluchte moslims in hetzelfde schuitje van barre kou, ver weg van de mondiale oorlogsdynamiek zitten, wordt alles vloeibaar. Misschien dat de eeuwigdurende vrede wel eens uit die hoek kan komen. De new frontier is in de maak.

Begrip, van de dag (152) Kwartetten met wereldleiders

 

 

 

KWARTETTEN MET WERELDLEIDERS

 

De wereld duiden, dat is nogal een dingetje tegenwoordig. Vroeger was je van de Free World of je was een communist, dan wel een arme nooddruftige wereldburger, zie daar de eerste, tweede en derde wereld. Nu is dat veel minder doorzichtig. Onze politieke leiders doen wel pogingen om ons, verdwaald electoraat, de weg te wijzen. Wilders schets een wereld met veel foute mensen en voor de goede wenst hij een hek met de een grote uitgang voor de mensen die hem toch onwelgevallig zijn. Marianne Thieme streeft naar een fluwelen revolutie waar het varken, de kakkerlakken of welk ander schepsel Gods het voor het zeggen krijgt. En Samsom en Rutte? Ik heb ze nog niet kunnen betrappen op vergezichten en duidelijkheid voor de komende decennia. Ze zijn waarschijnlijk net zo onmachtig om een goede mondiale inschatting te maken.

Misschien is het handig om een kwartet te maken van de (wereld)leiders om ons heen. Op die manier hebben we in ieder geval een beetje idee, wie bij wie hoort. Met een goed gefabriceerd spelletje zit er misschien wel een leuke boterham in, mogelijk zelfs wereldvrede. Want zeg nu zelf, welke wereldleider wil er nu in een negatief daglicht staan in mijn kwartet?

  • Mag ik van jou van de bevriende leiders, maar we weten niet waarom Erdogan?
  • Nee, heb ik niet, maar dan wil ik van dezelfde serie Abdoellah bin Abdoel Aziz al-Saoed, koning van Saoedi-Arabië?

Of:

  • Van Oppassen, gevaarlijke sujetten, wil ik Poetin en dan meteen ook maar Rohani van Iran en Kim-Jong-un van Noord Korea.

Of: – Van Panama-Papers belaste leiders wil ik……..

Je wilt gewoon een beetje houvast hebben in het leven.

En dan accepteer ik nog wel dat er misschien ieder jaar een nieuw kwartet gemaakt moet worden want de wereld is veranderlijk. Want hoe gaan wij Merkel volgend jaar zien na haar strategische knieval naar Erdogan, hoe duiden we dan de Britse premier Cameron na de Brexit en vinden we de Amerikaanse president nog wel zo leuk als ttip ons door de strot is geduwd of wat te denken van Donald Trump als nieuwe president? Ik wil meer kaders hebben om mijn verantwoordelijkheid als burger op te kunnen pakken al is het maar voor een jaar. Ik wil niet iedere dag hoeven te denken, moeten we de Koerdische leider nu vertrouwen of laten we Assad nog maar een tijdje zijn bevolking uitmoorden.

Engelsen proberen wereldvrede te bewerken

In het diepste geheim is er wekenlang gewerkt aan een vredesplan in Engeland. De Engelse premier David Cameron heeft opdracht gegeven om alles in het werk te stellen om een allesomvattend vredesplan voor Europa, Afrika en het Midden-Oosten te ontwikkelen. Naast electorale motieven in eigen land, ziet Cameron nadrukkelijk een rol weggelegd voor de Britse diplomatie. Terrorismedreiging in eigen land, mogelijke nieuwe militaire missies in Irak, Afghanistan en Syrië en mogelijk een directe ‘tour de force’ met de NAVO tegen de Russische Beer zien ze niet zitten in Engeland.
Vroeger toen alles nog beter was en de Britten de baas waren over de zeven zeeën, was militair tromgeroffel voldoende om de wereldgeschiedenis in het eigen voordeel te laten verlopen. Tegenwoordig werkt het niet meer zo.
De cumulatie van brandhaarden noopt de Engelsen, net als alle andere bevriende naties tot stringente maatregelen. In Londen doen ze er een schepje bovenop.

Bron foto: nu.nl
‘Iedereen weet dat het al heel lang geleden vijf voor twaalf is geweest en eigenlijk de diepe donkerte van middernacht aanstaande is.’
De Engelsen zetten met man en macht de tijd terug ter eer en glorie van het Britse Rijk en de uiteraard de wereldvrede.

Weldadige wereldvrede met kokosolie

 

Zeker weten doe ik het niet, maar wij hebben de weg naar wereldvrede gevonden. En dan niet via conferenties op hoog niveau, geheime besprekingen tussen wereldleiders of militaire interventies in de vele mondiale brandhaarden. Gewoon op huis-, tuin en keukenniveau bestrijden wij de mores van het oorlogvoeren. Ze zeggen toch niet voor niets, verbeter de wererld, begin bij jezelf. Sinds dit weekend gaan we dat in gezinsverband in de praktijk brengen, met kokosolie.

 

 

In een aandrang om iets gezonder te leven en onze ecologische voetafdruk te verkleinen, weet de marketing via vele wegen ons te verleiden. Sinds kort hebben wij biologische kokosolie. Gewoon omdat het beschikbaar gesteld was door de dichtstbijzijnde supermarkt. Het predicaat geurloos en biologisch heeft er waarschijnlijk voor gezorgd dat het in ons winkelwagentje belandde. We waren al jaren af van de boter om te bakken en braden, olijfolie gebruikten we. Dat was gezonder. Nu zijn we, naar het schijnt, overgestapt naar de kokosolie om te bakken en braden.

 

Maar wat wil het geval, de kokosolie is voor veel meer geschikt dan alleen bakken en braden. Nu weet ik dat cosmetische producten vaak met kokos wordt aangeprezen. Het ruikt lekker en het geeft in ieder geval een exotisch gevoel als je je haren wast met kokosshampoo. De geur zal ongetwijfeld uit een chemische laboratorium komen, maar voor ons, niet kritische consument, maakt dat weinig uit. Maar sinds vandaag niet meer. Want een klein onderzoekje leert dat de kokosolie ook gebruikt kan worden voor de verzorging van de huid. In één keer kunnen alle huidverzorgende producten van onze badkamer geweerd worden door de Biologische Kokosolie. Twee vliegen in één klap, een sterke vereenvoudiging van ons boodschappenbeleid, ecologisch verantwoord, mogelijk een bezuiniging en heel gezond. Dus eigenlijk vier vliegen in één klap. We winnen in ieder geval tijd door ons nu nog te richten op één product voor de huidverzorging en bakken en braden. Voor alle marketingmanagers ten spijt die ons allerlei vernieuwde en verbeterde producten willen aansmeren voor zowel de keuken als de badkamer, wij hebben de rust gevonden in Biologische Kokosolie.

 

 

Tevreden als we zijn met de zojuist verworven inzichten, speuren we nog even verder op internet om de juistheid van onze beslissing bevestigd te zien. En wat schetst onze verbazing. Het helpt tegen jeugdpuistjes en spataderen, ja zelfs tegen aambeien, psoriasis en ander dermatologisch ongemak. We kunnen nog meer producten verbannen en we geven ons helemaal over op de biologische kokosolie. Maandagochtend, zullen wij met een flinke doos naar het ‘chemisch afval’ rijden om ons te ontdoen van alle rommel die we al jaren gekocht hebben. Daarna zorgen we voor een passende voorraad van het biologische wondermiddel. Wat kan het leven toch eenvoudig zijn. Een allesomvattend ZEN-gevoel maakt zich meester van me. De inwendige mens wordt aangesterkt door biologische kokosolie waarmee we nu alles bakken en braden, het uiterlijk wordt versterkt en verfraaid door diezelfde olie.

 

Maar dan slaat de schrik om het hart. Zal er altijd wel voldoende kokosolie zijn en dan nog wel biologische? Want als wij enthousiast zijn, zullen ook anderen dit ongetwijfeld worden. Ook zij willen gezonde voeding, een veerkrachtige huid zonder rimpels en een passende olie voor alle dermatologische ongemakken. Ik vrees in eerste instantie het ergste, maar dan komt er ook een Eureka gevoel. De kokosnoot groeit toch vooral in die gebieden die wij ‘de 3e wereld’ plachten te noemen? Een tropisch vakantieparadijs daargelaten, associeer ik de kokosnoot met relatieve armoede en behendige Afrikanen die een klapperboom inklimmen om aan hun dagelijkse voedsel te komen. Ik krijg vergezichten dat juist het arme deel van de wereld door ons kokosoliegebruik, nieuwe kansen krijgt aangeboden. Niets geen acties voor nooddruftigen, maar een krachtige economische impuls door het opzetten van een kokosnootimperium door de derde wereld zelf. Wij moeten met zijn allen aan de Biologische Kokosolie en wel per direct. Geef het een kans voor de wereldvrede of zoals je het met een variant op het nummer van Third World, Now that we found zou kunnen zeggen:

 

 

Let’s give coconuts a try

 

Let coconuts control, control your destiny

 

Owe it to ourselves, yes we do

 

Live happy eternally