voyeurisme

Begrip, van de dag (1) Man bijt Hond

/ sprakeloosid / 6 reacties

 

Man bijt Hond

Wat is thuis? Het antwoord is vaak pas dan duidelijk, als het er niet meer is, of veranderd. Thuis is een gevoel, onbeschrijfelijk en onverklaarbaar, vaak onbewust. Zo ook Man bijt Hond. Jarenlang op tv en voor velen een vast ankerpunt in de dag, voor anderen een vanzelfsprekendheid die niet iedere dag bekeken wordt, net zoals niet alle kamers in huis iedere dag bewoond worden. Vanavond voor het laatst op tv. De sfeer van: ,,Aan het begin van de avond spoedt Nederland zich huiswaarts….” zal niet meer te zien zijn op tv en belangrijker, niet meer te voelen zijn.

Man bijt Hond is de ideale voyeuristische huiskamer van en voor ons allemaal. We krijgen een inkijkje in de gekte van die ander, die je normaal ontmoet in het verhullende maatschappelijke decor. Man bijt Hond heeft jarenlang gezorgd dat de gewone man of vrouw iets paradijsvogelijks kan hebben en dat de paradijsvogel heel gewoon kan zijn. Met graagte vergaapten we ons aan elkaar, vergetend dat we allemaal bezocht zouden kunnen worden.

Man bijt Hond, breedtetelevisie pur sang is na vanavond niet meer. Ik weet niet welke Dekkerse machten verantwoordelijk zijn voor dit einde. Maar na vanavond voelt Nederland een beetje minder thuis. Na vanavond kunnen we niet meer glimlachen of vertederd zijn bij het zien van al die onbekende Nederlanders, nieuw en oud, jong en belegen, volks of bekakt. De stekker gaat eruit en er zal een leegte achterblijven voor het werkeloze stel dat altijd keek, de zakenman die de stress even achter zich kan laten en voor anderen werd de eenzaamheid kortstondig verdreven. Grootmoeders en kleinzonen hebben geen tv-programma meer om samen van te genieten. Vanavond spoedt Nederland zich voor het laatst huiswaarts om daarna ‘thuis’ gedwongen een andere definitie te moeten geven.

Kakelkrant van Sprakeloos 29: De middeleeuwse markt met Khadaffi

/ sprakeloosid / 3 reacties

 

Onweerstaanbaar is het nieuws voor me, ook in de baas zijn tijd heb ik altijd wel een nieuwssite openstaan om snel even te kijken of ‘er nog iets gebeurd is’. En ja hoor, via twitter (heb ik ook vaak openstaan om even te kijken en soms te reageren) Mag waarschijnlijk niet van de mensen die de gedragscode hebben opgesteld voor internet op het werk, maar laat mij ook mijn onhebbelijkheden hebben.

Vandaag dus ‘hot news’ Khadaffi is in Sirte gevonden, belaagd en aan zijn verwondingen bezweken. Veel moeite hoef je niet te doen om te zien dat de beschikbare foto’s verschrikkelijke beelden zijn. Een man in doodsangst gaat de hele wereld over en we willen het blijkbaar zien? Er is behoefte aan bloed aan de muur en collectieve wraak.

Goed het merendeel van de tijd ben ik toch echt bezig met die taken waarvoor ik betaald wordt, dus doorzoeken naar het precieze nieuws doe ik niet. Maar ik vrees vanavond het nieuws, de actualiteitenrubrieken en vooral het internet. Hele rauwe beelden van weliswaar een nietsontziende dictator, in doodsstrijd, maar toch.

Ik zal het zeker zien, of ik wil of niet, want de nieuwshonger is groot. Maar wil ik het zien? Hoe lang is het geleden dat we met zijn allen op de jaarmarkt publieke executies of folteringen gadesloegen. Was dat in de middeleeuwen of nog veel later? Na de Franse Revolutie is er slechts een vernislaagje beschaving gekomen, maar het vernis is aan het bladderen en de behoefte aan onderhoud is blijkbaar beperkt.

Goed ik sluit de dag maar af en begeef me naar de middeleeuwse Markt, het is mooi geweest voor vandaag. Een mens moet zich tenslotte ook ontspannen.