Een gros woorden voor de week (27 juni 2021)

Voetbal verbroedert en alle Menschen werden Brüder (und Schwester en alles wat er tussen in zit of nog niet te definiëren is). We zijn me een stelletje in Europa zeg. Terwijl de bal over alle Europese velden rolt, wordt, als het aan Rutte ligt, de Hongaarse Victor Orban eigenhandig uit Europa gekegeld. Onze Victor verdedigt de Hongaarse volksaard en wil zijn onderdanen beschermen tegen de degeneratie uit het Westen. Hij wil ze trouwens ook beschermen tegen hem niet gezinde media, tegen Covid met het Russische Spoetnik. Kortom Orban is de mondiale beschermengel tegen al het kwaad. Zijn rol mag hij spelen van de UEFA want voetbal is immers geen politiek? Georginio Wijnaldum onderstreept dat vanavond. Voetbal is geen politiek en dus van iedereen. Ook voor alle gekleurde paprika’s in Hongarije. Wat zijn ze mooi. Misschien is die oranje de allermooiste. Misschien ook wel niet.

Seks in Emmen

Er gaan dagen voorbij dat ik niet aan Emmen denk. Er zijn minder dagen dat ik niet aan voetbal denk en statistisch gezien is het de mythe dat mannen iedere 7 seconden aan seks zouden denken. Nu is deze mythe wetenschappelijk al lang ontkracht, het zou slechts iedere 70 minuten zijn en bij vrouwen slechts een fractie minder vaak. Dat wil dus zeggen dat iedereen, dus ook ik regelmatig aan seks zou denken.

Een week geleden had ik niet kunnen bedenken dat ik dit blogje zou schrijven, maar de afkeuring van de KNVB van de shirtsponsor van FC Emmen zet mij wel aan het denken. De combinatie Emmen, voetbal en seks komt hier bij elkaar. Een blogje is geboren. Het Veendamse bedrijf EasyToys, groothandel in seksspeeltjes, heeft zich opgeworpen als shirtsponsor van FC Emmen. Mijn eerst reactie is ‘goh’. Niet meer, maar ook niet minder.

Bij de afkeuring van dit plan door de KNVB denk ik: ‘goh, wat kleinburgerlijk’. Niet meer, maar ook niet minder. Nu lees ik vanochtend in de krant dat een van de argumenten zou zijn dat kleine kinderen, jonge FC Emmenfans, mogelijk T-shirts gaan dragen met de naam van het bedrijf, EasyToys. Gemakshalve ga ik er van uit dat de opdruk slechts de naam van het bedrijf is en niet een van de producten. Mijn eerste reactie is, ok, daar had ik nog niet aan gedacht. Maar dan gaat mijn denkertje verder.

MAAR wat te denken van de grote wedbedrijven, banken en andere multinationals die al dan niet als shirtsponsor zijn verbonden aan voetbalclubs. Hoe zit het met hun ethiek en de overdracht van normen en waarden naar de kwetsbare kinderziel? Hoe maatschappelijk verantwoordelijk zijn banken, wat zijn de desastreuze gevolgen van wedden voor de mensheid en welke malversaties en georganiseerde misdaad gaat er niet aan vooraf. Ik denk dan, moet ik hierover nadenken en een oordeel vellen?

Maar mijn grijze massa denkt  nog even verder. De koepelorganisatie waaronder de KNVB valt, de internationale bond FIFA, wat is dat ook al weer voor een organisatie? Is het geen publiek geheim dat zij toonaangevend zijn in de internationale maffia? Of is dat weer een van de vele complottheorieën? Een ding is wel duidelijk, zij hebben Qatar aangewezen als gastland voor het WK in 2022. Qatar het land van de moderne slavernij waar we met zijn allen lijdzaam toezien hoe daar het grootste vierjaarlijkse mondiale feest wordt gevierd.. Ik denk dan, ik weet het allemaal niet meer.

Maar wat ik wel weet, als Mr. Average die niets meer weet over seks dan u. Ik vind de verdildo-isering van de samenleving een minder groot probleem dan heel veel andere zaken waarmee de KNVB zich direct en indirect inlaat. EasyToys, een onschuldig en ongevaarlijk kinderspel voor grote mensen. En je hoeft het niet eens te spelen.

Begrip, van de dag (199) Zo zijn vrouwen

20160707_221607

 

 

ZO ZIJN VROUWEN

 

Ja hoor, dan is er een keer een fijne voetbalwedstrijd en dan is er weer een vrouw in de buurt die alle aandacht opeist. Zo zijn vrouwen nu eenmaal. Stereotypisch denken? Nee, hoor want het bewijs is vanavond weer geleverd. Een goed voetballend Duitsland en een iets minder goed Frankrijk in de eerste helft, een aangenaam spektakel. En zoals het altijd gaat, dan winnen de Fransen. Nu ja, het spreekwoord gaat iets anders, maar dat was pas op het einde van de tweede helft. Ik was nog intensief aan het kijken en keuvelde met mijn zoon over allerlei voetbalwetenswaardigheden. Het opzichtig drentelen begon al vroeg. Dat was al een aanwijzing.

Eerst bij mijn zoon liggen en aandacht vragen, maar al snel was ik aan de beurt. Precies in het gezichtsveld keek ze me indringend aan op een wijze van “Nu gaan we het er maar eens over hebben, ik wil een goed gesprek!’ Op het moment dat ik terugkeek of beter nog, langs haar een probeerde te kijken, keek ze weg. Maar iedere keer als ik weer een nieuwe positie had gevonden, manifesteerde ze zich weer als een verwijtende dame die haar natuurlijke aandacht opeist. Natuurlijk vanuit het vrouwelijke gezichtspunt, want er is niets natuurlijks aan het storen van een voetbalkijkende man. Een goed gesprek is trouwens sowieso niet aan een man besteed, mannen voelen het wel aan. Een blik, een enkel woord of een gebaar zegt meer dan een oeverloos gesprek zoals vrouwen dat wensen. Issues worden dan meestal gemaakt, niet opgelost.

Om niet meteen in oorlog te geraken, dwong ik haar tot een liggende, misschien ietwat onderdanige positie en beroerde haar warme oren, betaste haar mond, kriebelde haar borstkast en voor het ruigere werk klopte ik haar op de flanken. Maar dat houd je als man nooit lang vol, zeker niet als er een mooie wedstrijd gaande is. Zodra ik stopte, likte ze dwingend mijn hand, dicteerde met haar poot waar ik wezen moest en als dat niet hielp ging ze weer rechtop zitten. Tja, en dan kon ik weer opnieuw beginnen. Om de wedstrijd te volgen moest ik weer opnieuw paaien en aaien, want ik was me ten volle bewust dat je in deze gemoedstoestand van de vrouw in kwestie nooit kan winnen.

 

 

Begrip, van de dag (198) Ik wil met vakantie

 

 

 

IK WIL MET VAKANTIE

 

Natuurlijk wil ik op vakantie, wie niet? En zoals altijd wegen de laatste loodjes het zwaarst op het werk en ook de boel thuis moet een beetje netjes achter blijven. Hoewel, na 21 jaar zonder kinderen die deels thuis blijven, geeft een bepaalde spanning of een huis dat netjes achtergelaten is, ook netjes aangetroffen wordt bij thuis komst. We zullen zien, daar maak ik me nu nog niet druk om.

Er is echter een klein probleempje, dat het komende uur opgelost kan worden. Ik wil niet in Portugal zijn, want daar gaat de reis heen, als de Portugezen de finale moeten spelen aankomende zondag.

Twee jaar geleden was ik in Berlijn toen de Duitsers wereldkampioen werden in Brazilië. Dat vond ik niet zo heel erg, want ze waren over de hele linie genomen gewoon de beste met goed voetbal. Maar wat moet ik met de Portugezen? Ik vind Portugal misschien wel het leukste land van Europa, maar dat voetbal van die gasten. Afgrijslijk veel viespeukerij in het spel van dit team, maar ook van hun voorgangers. Ronaldo ten spijt, maar mannen als Sanchez en Fonte mogen toch helemaal niet meer op mijn beeldscherm te zien zijn na een pogingen tot zware mishandeling.

Kan ik mijn antipathie tegen het Portugese team voor me houden? Ik hoop het wel, maar meejuichen dat gaat echt niet. Dus ik op dat Wales ze afdroogt vanavond. Trouwens, mocht Portugal kampioen worden met mijn aanwezigheid in de land, dan voorzie ik een trend die ik misschien in geld kan uitdrukken. Laat mij op vakantie gaan in een deelnemend land en de kans op een kampioenschap voor dat land is zeker. Ik wil in 2018 best wel naar Chili of de Verenigde Staten op kosten van een bijgelovige voetbalbond. Kampioenschap is dan verzekerd leert de recente ervaring. Zo zie je maar weer, om in voetbaltermen te blijven. Ieder nadeel heb zijn voordeel.

Begrip, van de dag (188) Subsidie voor Ierland

 

 

 

SUBSIDIE VOOR IERLAND

Het mooiste koor van Europa is door. En daar teken ik voor. De Ieren bieden naast passievol voetbal, in en om de velden voor megavermaak door te zingen, te zingen en nog eens te zingen. De koren van de groene Ieren zijn met recht de twaalfde, dertiende en veertiende man. Wat de voetballers aan kwaliteit en strategisch vermogen ontbreekt, maken ze goed met strijd geholpen door de Ierse fans. Het zal me een rotzorg wezen dat de Italianen mogelijk een handje hebben geholpen, wij mogen nog een aantal dagen genieten. Ik zou zeggen ‘stand up for the Irish fans’ en bij een gelijk spel in de volgende ronde geen strafschoppen meer, laat de kracht van het lied doorslaggevend worden. Ik teken ervoor.

Ik zou zelfs willen voorstellen om de Ieren met Europese subsidies voor cultuur èn sport te ondersteunen. Het betaalt zich dubbel en dwars terug. Liters bier gaan er in per man, kelen moeten gesmeerd worden, dat is begrijpelijk. Ik hoop dat openbaar urineren geen obstakel is voor de Franse politie om de Ieren vrije doortocht te verlenen naar welke stad of stadion dan ook. Die hebben trouwens wel wat anders te doen. Het moet klaarblijkelijk in de genen zitten om ondanks een dreigende alcoholvergiftiging en masse zo vrolijk te blijven.

Wat maakt dat nu zo anders en aanstekelijk? Als we ervan uitgaan dat ”Alle Menschen Brüder werden” dan moet er toch een Ier permanent voorzitter van Europa worden. En als in principe alle mensen gelijk zijn, in principe, dan heb ik toch een aantal vragen. Wat maakt de Ieren zo wezenlijk anders dan de Russen, de Kroaten en zelfs al significant anders dan de Engelse supporters? Wat zit er in het drinkwater, het klimaat en bovenal in de biertaps dat het bij de Ieren niet misgaat. Ik opteer direct voor grootschalig onderzoek, uiteraard weer met Europese subsidies. Daar kan toch niemand tegen zijn lijkt me. Nogmaals, stand up for the Irish fans.

 

Begrip, van de dag (165) Groessen rules!

20160516_155957

 

 

GROESSEN RULES

 

Het Pinksterweer was ronduit slecht, maar de afgelopen weken waren toch groeizaam geweest. Ik moest de tuin wel in. Beetje vegen, beetje snoeien en hier en daar wat onkruid wieden. Muziek op de achtergrond. Ik hoorde You’ll never walk alone, Status Quo en Bloed, Zweet en Tranen. Toen wist ik het weer, SC Groessen speelt zijn kampioenswedstrijd en kan promoveren naar de 3e klasse. Dan kan ik het mooi bijhouden vanuit mijn tuin in Duiven-Zuid. Tien voor twee en de speaker spreekt, waarschijnlijk de namen van de sterren van die middag. Vuurwerk knalt, de spelers treden waarschijnlijk aan. En dan is er stilte met af en toe een schreeuw van een zenuwachtige supporter of de trainer die aanwijzingen geeft. Om 14.18 uur massaal gejuich, 1-0 voor Groessen. Mijn werkzaamheden in de tuin zijn ten einde. Op Twitter wordt de 1-0 bevestigd.

Zelf doe ik snel de boodschappen voor vanavond. Ik heb geen gejuich meer gehoord. Klopt volgens Twitter, want het is zelfs gelijk doordat HC’03 uit Drempt heeft gescoord. Ik doe het raam van mijn kamer open om op de hoogte te blijven. Tot de 60e minuut is het nog stil. Het zal toch niet gebeuren dat ze nog in de problemen komen? Ik trek mijn schoenen aan en besluit polshoogte te nemen, het is slechts tien minuten doorstappen. Natuurlijk heb ik niets gemist want anders had ik het gehoord. In de 70e minuut is het nog 1-1. Net heb ik een plekje gevonden naast het scorebord en de 2-1 valt in de 71e minuut en twee minuten later wordt het al 3-1. Ik breng de flow mee, want uiteindelijk wordt het 5-1 voor de Groessenaren.

Ik zoek nog wel even uit hoe mijn positieve aanwezigheid zich laat uitbetalen in het nabij gelegen kerkdorp. O, voor wie het niet weet, Groessen ligt onder de rook van Duiven dat weer onder de rook van Arnhem ligt. Amper 2000 inwoners heeft het dorp en bijna iedere week feest. Het Schuttersfeest, Maisfeest, Carnaval, Après-ski, het levenslied en natuurlijk iedere vereniging, en het zijn er veel, viert natuurlijk hun lustrum om de vijf jaar. (Feest)muziek schalt dan over de velden en is in de wijde omtrek te horen. Vandaag juichten de Groessenaren voor het vlaggenschip van de voetbalvereniging en waarschuwen daarmee de Duivenaren: We komen er aan! De fanfare zal ongetwijfeld de toeters poetsen om de helden op de platte kar te vergezellen. Ook dat horen we vanavond. Groessen rules!!!! En mijn tuin, die kan er ook weer een weekje tegen aan. Volgende week hoor ik wel welke muziek mij dan begeleid in de tuin bij ongetwijfeld weer een feest. Handballen doen ze trouwens ook op hoog niveau.

20160516_162136

Begrip, van de dag (108) Was ich noch zu sagen hätte

Kölner Dom

WAS ICH NOCH ZU SAGEN HÄTTE

 

Altijd kriebelt het als er weer zo’n schrijfwedstrijdje langskomt. Het is nu de NPO die in het kader van de boekenweek alle amateurschrijvers oproept om een verhaal te schrijven. En een amateur ben ik natuurlijk, al zit heel diep in mij, aan de rafelranden van mijn kunnen, de wens om echt een boek te schrijven. Ik zal het niet ontkennen, al zijn er obstakels in de vorm van talent, tijd en doorzettingsvermogen en vooral het gebrek aan deze karaktereigenschappen. Maar bij een wedstrijdje van slechts 500 woorden begin ik overmoedig te worden. 500 woorden is gelezen gedurende het roken van één sigaret. Het boekenweekthema Duitsland geeft de volgende opdracht mee: Was ich noch zu sagen hätte.

Het gaat dus over Duitsland in de meest brede zin van het woord. Suggesties worden gedaan met Bier und Bratwurst, voetbal, Bach, Brecht, Böll of Goethe. Of wat te denken over de val van de Muur en de nieuwe rol van Duitsland in Europa, recentelijk nog meesterlijk vertolkt door Angela Merkel. Ik zit me af te vragen hoeveel mafkezen er zullen zijn die een verhaal over de fiets van hun inmiddels betovergrootvader zullen schrijven? Of een andere vraag, zou er op Duitse Universiteiten ook gedoceerd worden over foute Nederlanders in de oorlog? Zomaar een vraag die bij me opplopt.

Een paar jaar geleden deed ik al eens mee met een schrijfwedstrijd over Duitsland. Ik had wat vakantieherinneringen bij elkaar geharkt waarbij de positieve en negatieve vooroordelen aan de beurt kwamen. Dat verhaal, Urlaub wie der Kölner Dom, kan ik dus niet meer gebruiken en zal uit een ander vaatje moeten tappen. Ik ben er nog niet uit, maar voor 10 februari middernacht moet het af zijn. En waarvoor doen we het allemaal? Een kaartje voor het boekenbal! Wil ik daar bij zijn? Eigenlijk niet, maar het zou wel heel veel begrippen van de dag opleveren denk ik. Of misschien wel onbegrippen? Wie zal het zeggen, maar als iemand een leuk en origineel onderwerp heeft over bijvoorbeeld Bier, Bratwurst of Bach, ik houd me aanbevolen. Een cursiefje over humor en de Duitsers is boven mijn kunnen, dus suggesties in deze richting hebben geen zin.

Begrip, van de dag (51) Astrid Roemer

ASTRID ROEMER

Het mag wel eens na 40 jaar, een boek lezen van een Surinaamse auteur. De gouden griffel winnaar Henk Barnard is volgens mij het laatste dat ik gelezen heb. Kon Hesi Baka was dat, in 1977. Al jaren zingt de naam Astrid Roemer rond in mijn hoofd, maar ik ben er nog niet aan toegekomen. Ik denk dat 25 november 2015 een hele mooie dag is om het werk van Astrid Roemer te gaan ontdekken. Ik ben reeds begonnen in ‘Waarom zou je huilen mijn lieve, lieve..’ uit 1987. Ik weet niet of het mijn stijl is, maar ik ben vastbesloten het boek uit te lezen en er een blogje aan te wijden.

En toch was het even zoeken naar de juiste kapstok om de 40-jarige onafhankelijkheid van Suriname in een begrip te vatten. Moet ik iets zeggen dat Suriname terecht meer en meer een Zuid-Amerikaanse land wordt; of dat er warme banden aangegaan worden met China, hetgeen logisch is gezien de mondiale verhoudingen, of we dat nu in Nederland nu leuk vinden of niet. Om nu veertig jaar Surinaamse onafhankelijkheid op te hangen aan Bouterse zit me ook niet lekker. Het is op zich raar dat vanwege de gevangenisstraf die Bouterse nog uit moet zitten in Nederland, op het hoogste niveau er eigenlijk geen contact is. Of moet ik een ode brengen aan de voetballers met Surinaamse roots die voor Oranje gouden jaren hebben gebracht? Of een betoog gaan houden over de bezoedeling van het sinterklaasfeest door het onterecht te koppelen aan de slavernijgeschiedenis van Nederland en Suriname?

Suriname! Veertig jaar onafhankelijk, veertig jaar gezamenlijke banden, veertig jaar uit elkaar gegroeid en ik in bijna veertig jaar nog geen Roemer gelezen. Dat wordt dus hoog tijd, om mijn wereld te verrijken en misschien ook iets verder te komen dat mijn eerste Surinaamse literaire pasjes via Kon Hesi Baki. Kom gauw terug is mij klaarblijkelijk niet gelukt als het gaat om de verkenning van de Surinaamse literatuur. Die onbekendheid exploreren vind ik een mooi begrip passend bij veertig jaar Surinaamse onafhankelijkheid.

Begrip, van de dag (19) Johan Cruijff

 

JOHAN CRUIJFF

Het is een gedenkwaardige dag vandaag, donderdag 22 oktober 2015. Als fan van de enige voetbalclub van Nederland, Feyenoord Rotterdam, heeft Johan Cruijff me geraakt. Door de berichtgeving dat de Nummer 14 ernstig ziek is, er is longkanker gediagnosticeerd, heeft hij iets in me losgemaakt. ,,Verdorie, ik weet dat hij gerookt heeft, hij is bovendien van de verkeerde club uit 020.” Het is een irrationele gedachte, want van mijn soort, de rokende klasse, weet je dat je misschien wel 40% kans maakt op deze ernstige ziekte. Je weet het, je ziet het om je heen, maar…… Maar niks want een smoesje is snel geboren.

Ik heb niets met de voetballer Johan Cruijff. Mijn held was Willem van Hanegem als kind en met mijn objectiviteit was dat ook de betere voetballer. Ik heb niets tegen de mens Cruijff, hij is alleen van 020. Maar zou het hem lukken dat een Ajaxied een voorbeeld voor mij gaat worden. Begrijp me goed, ik ambieer geen enge ziekte aan mijn longen. De berichtgeving van vandaag heeft me andermaal aan het denken gezet, zwaar aan het denken.

Misschien heeft de Cruijffiaanse uitspraak: ,,Ieder nadeel heb zijn voordeel” toch meer inhoud dan ik ooit voor mogelijk heb gehouden. Het is alleen hij heb het nadeel en ik kan het voordeel pakken door te stoppen. Ik ga er andermaal ernstig over nadenken. Maar eerst nog wachten tot 8 november als in korte tijd de klassieker twee keer achter elkaar gespeeld wordt. Dat is te zenuwslopend. Als ze twee keer gewonnen hebben is de tijd er rijp voor.

 

Naschrift van 24 maart 2016: Hij heeft me een goede stoppoging opgeleverd, maar ook niet meer dan dan. Misschien na vandaag, tjemig wat kan dat snel gaan. Nieuwe doordachte poging over 14 dagen.

Voetbal, mooie wijven en mannenpraat

Zelfkennis is de bron van wijsheid. Met bovenstaande titel doe ik een klein zelfonderzoek waar ik sta in het geheel van voetbal en vrouwen, de motor voor een aangenaam leven van iedere man. Met het schrijven van die aanname weet ik dat ik een grote groep mensen buitenspel zet, om maar in voetbaltermen te blijven. Er zijn genoeg mannen die niet van voetbal houden en er is ook zeker een substantieel deel van de mannen die primair niet geïnteresseerd is in (lekkere) wijven. Gemakshalve ga ik toch maar even uit, zonder excuses aanwendend, van de grote gemeenschappelijke deler. Het is per slot van rekening toch RTL 7 met Voetbal International die propageert meer voor mannen te zijn. Het ultieme uitgangspunt voor een stukje, nu de voorrondes van het WK voetbal klaar zijn.

ORANJE

 

Een winnende coach heeft altijd gelijk. De ster van Louis van Gaal is dus rijzende en we hopen allemaal dat het nog lang duurt dat zijn ster zal vallen. Hem kennende zal die val met veel geraas en bombarie gepaard gaan. Voorlopig moeten we er maar niet aan denken. Ik moet eerlijk toegeven, ik ben geen fan van onze bondscoach. Ik zie allerlei persoonskenmerken in de man die ook in mijn dagelijkse werkpraktijk regelmatig voorkomen. Het zal wel beroepsdeformatie zijn. Vaak moet ik lachen om de grappen en grollen in VI over de man. Ik zei al, meer voor mannen. Soms denk ik ook, gaan jullie niet iets te ver? Maar goed we zijn allemaal een beetje bondscoach en die azijnpissers van VI nog een beetje meer. Zij hebben bewezen verstand van voetbal. Gaan we het redden? Ik denk dat we een kans maken, hoewel ik dat van te voren niet had gedacht. Is het mooi voetbal? Soms, hoewel ik me de WK van 2010 ook nog goed kan herinneren, dat wil zeggen, ik vond er eigenlijk geen klap aan. Bij de EK wedstrijden onder Van Basten heb ik veel betere herinneringen, hoewel ene Hiddink met Rusland er voor zorgde dat we niet verder kwamen.
Vooralsnog hebben we mooie en spannende wedstrijden gezien, maar het is goed dat we nu naar de echte knockoutfase gaan, want het schaakvoetbal begon te overheersen. Ik heb er zin in.

INCIDENTEN

 

Naast mooi voetbal zijn er natuurlijk weer de gebruikelijke incidenten. Grove overtredingen worden door sommige voetbalanalytici goedgepraat onder het mom van het is nu eenmaal een contactsport. Anderen verbazen zich over de beperkte schorsingen die menige aanslag slechts oplevert. In dat perspectief mag Suarez niet onvermeld blijven. Ik vind de schorsing in die zin terecht dat het een duidelijk signaal mag afgeven. Waarom de werkgever van de Uruguayaanse voetballer, voetbalclub Liverpool, ook gestraft moet worden, weet ik niet. Een feit blijft dat de recidivist niet goed bij zijn hoofd is. Er zijn mensen die dit gedrag wijten aan zijn achtergrond als jongen van de straat. De president Uruguay ziet zelfs een ‘oorlog’ tussen arm en rijk! Ik weet het niet. Als witte, weldoorvoede penopauzer mag ik niet de pretentie hebben iets te weten van het straatleven in het algemeen en zeker niet over de situatie in Zuid-Amerika. Maar een beetje mensenkennis leert mij dat bijten en spugen toch wel hele primitieve middelen zijn die volgens mij juist in het harde straatleven keihard worden afgestraft. Ik kan het mis hebben, maar als je in de armere wijken van Montevideo of Rio de Janeiro denkt je gelijk te moeten halen met bijten, is de kans groot dat een groter en sterker iemand je finaal in elkaar beukt en als dat niet lukt, zijn er voldoende wapens om je ego te redden door met een mes of pistool de bijter te lijf te gaan. Spugen en bijten levert als tegenreactie volgens mij hele heftige emoties op en moet daarom al gestraft worden. Ook Lama Rijkaard is er begin jaren negentig heel genadig vanaf gekomen toen hij der Rudi (Völler) tot twee keer toe bespuugde. Aan de andere kant heb ik al overtredingen gezien die wat mij betreft net zo zwaar bestraft mochten worden. Ik houd best van een stevig potje (werk)voetbal, maar je tegenstander ongelukkig schoppen mag voor mij een levenslange schorsing opleveren. Ik ben echter bang dat we de komende knockoutfase nog menig (moord)aanslag zullen ervaren. Ook de Nederlanders zullen zich in deze niet als jonge juffers gedragen. Ze schijnen naast het meeste doelpunten inmiddels ook al bovenaan te staan met het aantal overtredingen.

MOOIE WIJVEN

 

Ik ben de laatste die wil propageren dat voetbal een mannenbolwerk moet blijven. Ik vind het best dat de professionele voetbalorganisatie meer geld steken in het oprichten van een volwassen vrouwencompetitie in Nederland. Aan de andere kant stoor ik me aan de ongeïnteresseerdheid van menig vrouwelijke supporter voor het spel. Zelf heb ik één keer een interland mogen meemaken, Nederland – Zweden, in de aanloop van het EK 2012. Een klinkende overwinning met goed voetbal. Achter mij zaten dames die over van alles zaten te rebbelen, behalve over voetbal of het moet over de sexapeal gaan van bepaalde voetballers. Ze gilden trouwens wel het allerhardst bij de doelpunten. Blijf alsjeblieft weg denk ik dan. Waar zijn al die voetballiefhebbers door het jaar heen? Je hoort ze niet, je ziet ze niet of ze praten met dedain over het Tokkie-gehalte dat op een reguliere eredivisiewedstrijd de tribunes bevolkt om hun eigen cluppie aan te moedigen. Geheel onterecht uiteraard. Maar als voetbal samengaat met Oranjefolklore is toute Hollande in een keer aanwezig. Voor mij hoeft die oranjeleut niet en op de straten is er sprake van veel overspannenheid en hysterie die van mij gestolen kan worden. Ook de tribunes in Brazilië worden bevolkt door hordes vrouwen uit de hele wereld. Ze mogen er zijn hoor, zeker als ze daadwerkelijk van voetbal houden. Maar ik geloof er niets van. Ik kan ze niet tegenhouden en dat wil ik ook niet. Maar waar ik me mateloos aan erger is de televisieregie. Ook bij vorige toernooien is bij de voortschrijdende technische vooruitgang het publiek een wezenlijk onderdeel geworden van het mondiale voetbalvermaak. Maar ik hoef geen mooie chickies uit Costa Rica te zien, ook geen hübsche Mädel uit Duitsland, Oosterse schonen uit Japan of Korea of schoonheidskoninginnen uit welk ander land dan ook. Ik vind het ook vreemd dat ze over het algemeen meteen reageren als ze in beeld zijn. Kijken ze geen voetbal? Volgens mij zitten ze te wachten op hun seconde van mondiale fame. Ik wil zien wat er op het voetbalveld gebeurd. Goed uitzinnige vreugde, meeleven of intens verdriet van supporters geven blijk van het voetbalverhaal. Niet de aanwezigheid van al die mondiale huppelkutten. Er zijn genoeg plekken om mooie vrouwen te zien, bijvoorbeeld op het stand van Rio de Janeiro. Want er is niet voor niets het gezegde dat je naar Rio gaat om je ogen goed uit te wassen aan al dat vrouwelijke schoon op straat. En voor de vrouwen zijn er genoeg plekken buiten het voetbalveld om te genieten van mannelijke torso’s of gecoiffeerde koppies. Ik wil van voetbal geen mannending maken, maar wel een voetbalding.

SAMENVATTEND

 

Het WK moet gericht zijn op voetbal en het liefst met Oranje als winnaar. Schoonheidscompetities van niet belangstellende vrouwelijke supporters zijn een zieke hobby van een stel geile macho-regisseurs zonder verstand van voetbal. Laat ze die gasten vooral ontslaan. Van mij mag Louis van Gaal wereldkampioen worden, al zit ik niet te wachten op zijn eeuwige gelijk dat onherroepelijk gaat volgen. Bijten, spugen en doodschoppen mogen wat mij betreft strenger bestraft worden. En als Nederland geen kampioen wordt gaat mijn sympathie uit naar Amerika of Costa Rica. En hoe zit het nu met die beloofde zelfanalyse in deze? Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik nog wel lichtjaren ver weg ben van Johan Derksen van VI, maar ook voorvoel ik over twintig jaar net zo cynisch zal kunnen ouwehoeren. De vraag is of ik dat wil?