Een persoonlijke tocht door stemmig Nederland…..nog 18 dagen te gaan

 

 

Vroeger dacht ik nog wel eens, ik wil nooit tot de categorie mensen gaan horen die leven van weekend tot weekend. Ik wil van iedere dag een feestje maken. Jeugdige overmoed, iedere dag een feestje is wel heel veel feest. Ik ben niet zo’n feestvarken. Ik betrap me er steeds vaker op dat ik de gevleugelde uitspraak ‘Thank God it’s Friday’ ook wel eens bezig. Of in ieder geval wel denk. Niet dat mijn weekenden altijd zo spannend zijn, deze trouwens wel. Zondag op vak G in de Kuip. Feyenoord tegen PSV. Dus laten we eens gek doen, Thank God it’s Friday, ik weet het heeft iets triest. Maar goed, ik zat even over vijven in mijn privateleasebak (bakje) op weg naar huis. Ik voelde me echt de hardwerkende Nederlander voor wie een deel van de politici zich het vuur uit de sloffen lopen. Maar Mark, ik ga echt niet op je stemmen. Ik geef je wel even wat eten en goede ideeën. Mijn verantwoordelijkheid voor mijn Kamergotchi is oneindig ondanks de politieke animositeit die ik heb jegens de echte. En als hardwerkende Nederlander val ik midden in het radio 1 debat. En daar hebben we een partij zin in.

 

De eerste ronde tussen Roemer, Rutte en Van der Staay had ik dus gemist en ik viel er in toen Buma zijn (sociale) dienstplicht bepleitte. Even later ging het over Europa, een warm pleidooi van Pechtold voor Europa. En och wat heeft die man toch gelijk, we moeten Europa sterker, beter en slagvaardiger maken. Maar dan wel voor iedereen en niet alleen voor de kosmopolieten. En hoe we dat voor elkaar moeten krijgen met al dat cynisme is de grote vraag. Buma brabbelde nog wat om de cynisten nog wat naar de mond te praten en toen ging het over een waardige beëindiging van het leven waar Pechtold en Seegers elkaar niet echt kunnen vinden. Moeten we eerst zorgen voor een waardig leven op het eind, of moet het leven waardig eindigen. De laatste ronde hoorde ik Klaver, Krol en Asscher. Heb niet alles meer gehoord, maar ik ergerde me aan de marketinggeliktheid van Klaver, Krol neem ik sowieso niet meer serieus en Asscher wilde echt wel links om de volgende periode. Maar hoe moeilijk is dat met Rutte vijf jaar aan je broek te hebben gehad. Ik blijf de vraag stellen zou het echt nog minder sociaal zijn geweest zonder de PvdA? Ik ben er nog niet uit, maar heb voor alle negen debaters een goed advies voor dit weekend: Hand in hand kameraden! Ik zal zondag het goede voorbeeld geven.

 

Begrip, van de dag (28) Kostwinnerschap

 

KOSTWINNERSCHAP

Ze zijn er maar druk mee met dat kostwinnerschap vandaag in de politiek. Deze ochtend hoorde ik de heer van der Staaij al kwetteren dat het oneerlijk is dat eenverdieners tot soms wel vijf keer zo veel belasting moeten betalen. De SGP’er krijgt de mannenbroeders van het CDA en CU mee. Ook staatssecretaris Wiebes is druk doende het belastingplan tot een goed einde te brengen, want hij heeft steun nodig in de Eerste Kamer. Gaat hij een groene coalitie sluiten of toch het kostwinnerschap als ijkpunt pakken. Misschien wel allebei?

Kostwinnerschap en belastingen, echt sexy onderwerpen zijn het niet, maar onwillekeurig moet ik de hele dag tijdens mijn werk aan Van der Staaij denken. Vijf keer zoveel, dat is extreem. Het zal wel overdreven zijn, maar zelfs drie keer zoveel is best veel. Mag je vrouwen van bevindelijke huize dwingen om te gaan werken door gezinnen met tweeverdieners te bevoordelen? Want dat is natuurlijk de achterliggende veronderstelling en/of misschien wel het beleid van ‘Paars’. Is het wel louter bevoordelen, want laatst hoorde ik dat de laagst verdienende maar voor een beperkt deel meetelt als het gaat om hypotheek verstrekking.

Als degelijke tweeverdiener moet je natuurlijk wel zorgen dat je kroost opgevangen wordt, kun je niet achter koopjes aan jagen en dreigt een vitaminetekort door te veel aan afhaalmaaltijden. Bovendien wil je nog wat vrije tijd overhouden, komt op zeker moment de overweging om een hulp in de huishouding te zoeken. Allemaal kosten die de eenverdiener niet hoeft te maken, ervan uitgaande dat er sprake is van een vrijwillige keuze om deel uit te maken van een eenverdieners gezin. Ik geloof dat ik helemaal niet zoveel compassie heb met de argumenten van de SGP. Zo daar zijn we weer uit voor vandaag.