De Culemborgse Universiteit van het klompenpad.

20200620_153749Afgelopen zaterdag durfde ik het weer aan, de hooikoorts negerend met behulp van de chemie. Dat is gelukt, al is de weerslag de dagen erna nadrukkelijk aanwezig. Vandaar niet de dag zelf een stukje, maar twee dagen later.

Zoals de titel al aangeeft, dit keer aanbeland in Culemborg, het Goilberdingerpad. En op het einde had het pad een primeur voor dit jaar, we konden een hapje eten bij Caatje aan de Lek. Een ietwat dubbelzinnige naam, maar het eten was er niet minder om. We hadden geluk, want de reserveringen waren van dien aard dat we konden profiteren van beide tijdslots en er dus lang genoeg een tafeltje vrij was om veilig te eten. Zo gaat dat dus anno de post-lockdown.

20200620_153049

In eerdere versies van mijn wandelingen maak ik soms gewag van vogels, planten en voor de vergezichten gebruik ik mijn telefoon voor een kiekje. Van alle drie heb ik op de keeper beschouwd weinig kaas gegeten. Van de plantkunde moet ik het doen met mijn middelbare schoolkennis, die schiet tekort. Sinds kort heb ik wel een appje om dit tekort te ondervangen. Maar erg tevreden ben ik niet. Je maakt een foto’s en laat het plantje of bloemetje determineren door dat appje. Er komen suggesties naar boven, die soms niet juist zijn, of met een Latijnse vermelding komen. Daar heb ik dan geen zin in omdat ter plekke te vertalen in gewoon Nederlands. Qua vogels is mijn kennis sowieso altijd al beperkt geweest. Eigenlijk zou ik eens met een vogelaar moeten wandelen. Hoewel, mijn ogen zijn wel heel slecht om op grote afstanden echt iets zinnigs te onderscheiden. Misschien is een vogelaar wel paarlen voor de zwijnen. In Culemborg hebben we in ieder geval reigers, buizerds en een andere roofvogel gezien. Een valk, een sperwer of……..wie zal het zeggen. Maar ook in de uiterwaarden heb ik met zekerheid meerdere water- of weidevogels gezien en gehoord, maar welke?

20200620_181009

 

Een klompenpad is dus eigenlijk ook soort oefenschool om je biologische kennis te verrijken. Om daar nog foto’s van de maken met je mobieltje is weer een andere gave. Soms lukt dat, maar vaak is de horizon toch niet helemaal recht. Hoe doen andere mensen dat met hun mobieltje, want op het moment dat ik druk, vaak te enthousiast, beweegt het kreng in mijn hand. Het gevolg, rivieren en meertjes lopen uit het beeld en platte polderlandschappen krijgen haast een heuvelachtig karakter. Ik doe het ermee en schaam me er niet voor ze op dit blog te plaatsen. De tien mooiste komen op Instagram (account: titiissprakeloos).

20200620_140649

De kers op de taart in Culemborg waren de geschiedkundige lessen. Restanten van de Hollandse Waterlinie kwam je tegen. (Slot Everdingen) Een heuse kogelvanger van de Duitsers ten tijde van de Tweede Wereldoorlog, ik wist helemaal niet van het bestaan in dit formaat. Maar het allerinteressantste vond ik de geschiedenislessen van De Korte Meent. Een mengeling van wonen, tuinieren en recreëren langs het wandelpad in de buurt van Everdingen. Het was romantisch en tegelijkertijd een beetje triestig. In eerste aanleg dacht ik, goh best aardig zo’n huisje hier. Lekker afgelegen en rustig. Het ene huisje was in een betere staat dan andere, sommige waren echt gebouwd voor de recreatie. Maar als je dan leest dat dit vroeger een achterafbuurt was zoals de klompenpadapp het beschrijft dan voel je dat ze bedoelde een achterbuurt in de volksmond. Armoede, ongeschooldheid en mogelijk veel ellende in het begin van het industriële tijdperk. In derde instantie heb ik die kennis tot me genomen en denk, een mooie historische plek waar het best goed toeven moet zijn, tijdelijk of definitief. Wie er vroeger woonde is te vinden op de volgende link: oud bewoners van de Korte Meent.

20200620_173500

En dan hebben we het over de geschiedenis, heel hedendaags is natuurlijk hoe de economie middels een snelweg (A2) onderdeel uit maakt van je zaterdagmiddagwandeling. Ik ga niet ontkennen dat je het verkeer niet hoort op sommige plekken, maar het is in mijn optiek nimmer storend en een echte fotograaf zou er prachtige plaatsje van kunnen maken.

20200620_161250

Het Goilberdinger is eigenlijk een soort generalistische universitaire opleiding, tenminste dat maak ik mezelf maar wijs.

Klompenpad op zijn Wagenings

20200503_123803

Dichtbij en toch nooit echt kennisgenomen met de omgeving van Wageningen. Ik had gehoopt dat de wandeling langs de verwaarloosde voetbalvelden van de plaatselijke FC zouden gaan. Helaas, bij het wegrijden zagen we het stadion pas. Een volgende keer misschien, maar verder had het Wageningse Engpad alles wat er voor een klompenpad nodig is. Voor de goede orde, ik houd van idyllische ‘Ot en Sien’ wandelpaadjes, maar ik ben net zo gek op afwisseling met andere natuur, cultuur en infrastructurele verrassingen die het klompenpad te bieden heeft. Ook in Coronatijd.

20200503_125709

In de auto naar de Wageningse Berg hoorden we dat Henk Krol een nieuwe partij gaat oprichten met een dame die eerder was weggelopen bij de Partij voor de Dieren. De vijftig plussers worden verlaten en de ongewisse toekomst van Krol wordt gemaskeerd door de welluidende naam, Partij voor de Toekomst. De tijd zal het leren, onze toekomst voor het moment is het slechten van het Wageningse Engpad.

20200503_133326

Prachtige doorkijkjes vanuit de stuwwal naar beneden om dan weer op te kijken naar boven als je eenmaal beneden bent, gevolgd door jaloersmakende huizen in het buitengebied van Wageningen. Menig huis laat me wegdromen om er te willen wonen met een paar kippen, honden en een huisvarken. En natuurlijk een mooie moestuin. Dat laatste is in Wageningen wel een dingetje en natuurlijk niet zo vreemd met de Landbouw Universiteit binnen de gemeentegrenzen. Heel veel volkstuintjes doorkruizen onze wegen. Een klacht van andere wandelaars was dat het te veel was. Het past echter bij Wageningen. Het geeft couleur locale aan de wandeling. Bovendien, van moestuin naar klompenpad is maar een kleine stap.20200503_143609

Over couleur locale gesproken, ik vind het altijd wel lekker om mensen te duiden. In en rond de volkstuintjes waren heel veel potentiële kiezers van Henk Krol. Veel mensen die in de jaren zestig en zeventig op de toenmalige Landbouw Hogeschool hebben gestudeerd en in Wageningen zijn blijven hangen. Het is zomaar een indruk. Zouden die voor hun toekomst nu met Henk Krol meeverhuizen zeker nu er een zweem van groen mee gaat doen in de vorm van Femke Merel Van Kooten-Arissen. Maar ook de toekomst is vertegenwoordigd in de volkstuinencomplexen. Er wordt door menig student biologisch geakkerd en dat geeft vertrouwen.

20200503_152332

Als verrassende apotheose worden we door de Klompenpadenmakers geleid naar het Arboretum Belmonte. Een prachtig park met een zeer grote diversiteit aan rododendrons die in bloei stonden. Geheel onvoorbereid stonden we oog in oog met een ‘on-Hollandsche’ kleurenpracht. Ja, ze kunnen er wat van die jongens en meisje van de Wageningse Uni. En ineens herinner ik me een liedje dat door de Wageningse studenten werd gezongen: “Wij zijn de jongens van de Landbouw Hogeschool, we willen zaaien, wij willen zaaien.” (prijsvraag, zoekt u zelf de melodie er maar bij.)

20200503_155558

Het Wageningse Engpad, een aanrader. Vanwege de directe omgeving van Wageningen is het iets drukker dan een gemiddeld klompenpad, maar coronatechnisch leverde het geen problemen op, hoewel een wandelaarster driftig naar mij gebaarde dat we afstand moesten houden toen ik ergens een foto maakte. Ze zag op tijd de idioterie van haar actie, want ze kon mij aan beide kanten op zeer ruime afstand passeren als ze zich van haar oogkleppen zou ontdoen. Je hoeft niet altijd in een streep te lopen, een beetje flexibiliteit is vereist. Misschien een kandidate voor Henk Krol.

20200503_155430