TOPTWEET: Zijn dat vrouwentweets?

Gisteravond was het weer zover, een tweet kwam langs en meteen sudderde het in mijn grijze massa. Of beter gezegd in mijn beperkt oplossende hersenpan als ik de tweet mag geloven. Ik kan er niets mee, maar dacht even bij favorieten zetten zodat er gezocht kon worden naar de bijbehorende wetenschappelijke achtergrond. Die blijkt er niet te zijn, dus is de volgende tweet gewoon een losse flodder.

VROUWEN hersens zijn altijd bezig om problemen op te lossen – mannen hersens om ze te maken #vrouwentweets

Schermopname (7)

Uit geheel onverdachte hoek komt deze tweet natuurlijk niet, maar flexibel als ik ben, wil ik op voorhand niet stereotypisch in een lachsalvo schieten, dus laat ik het probleem maar eens gaan oplossen. Nu sta ik al op een achterstand omdat ik niets van planeten en hemellichamen weet, dus kan ik niet terugvallen op de kennis van Venis en Mars. Ik beperk me tot mijn eigen basiskennis en het daarbij behorend socialisatieproces. Ik ben er van overtuigd dat dit toereikend moet zijn. Het is in ieder geval meer dan de losse flodder die langskwam op Twitter.

Dat mannen en vrouwen anders in elkaar zitten, hoeft geen betoog en ik doel daarbij op de beleving van de wereld om ons heen. Evolutionair zijn hier heel veel redenen voor aan te wijzen. En de evolutie cijfer je niet zomaar weg, ook al leven we in een toenemende technische omgeving die het belang van de verschillen tussen mannen en vrouwen steeds kleiner maakt. We dreigen in de westerse samenleving in volle vaart richting een feminiene samenleving te groeien, pessimisten beweren dat we er al in leven. Volgens de inhoud van de tweet zou dat betekenen dat de problemen in toenemende mate opgelost gaan worden, als de wil om op te lossen in vrouwenhersenen tenminste ook in daden omgezet kan worden. Ik kan niet wachten!

Om eens een theorie van de koude grond te pakken en de verschillen tussen mannen- en vrouwenhersens te typeren, wil ik de stelling best aan dat mannen meer eendimensionaal denken dan vrouwen, of om het wat cru uit te drukken, de neiging om autistiform te reageren is bij mannen in sterkere mate aanwezig dan bij vrouwen. In de hersenen van vrouwen worden blijkbaar meer verbindingen gemaakt dan bij mannen. Ze hebben in potentie meer bagage in huis om het overzicht te bewaren, door zaken met elkaar te verbinden. Een kunde die bij mannen klaarblijkelijk minder is met als gevolg dat mannen sneller over de problemen heen walsen, niet uit onwil, maar puur omdat ze ‘beperkter’ zijn. In jargon wordt dat ook wel eens het straalbewustzijn van mannen genoemd. Hier staat de schaalbewustzijn van vrouwen tegenover.
De vraag komt dan bij me op wat doe je dan met deze wetenschap. Mijn eerste neiging zou zijn dat juist mannen meer gericht zijn op oplossingen, ze zoemen in en nemen beslissingen. Of dit de goede beslissingen zijn, kun je je afvragen. Misschien zorgen die oplossingen wel weer voor nieuwe problemen, wie zal het zeggen. Het tweede deel van de tweet wordt hierdoor mijns inziens al weerlegd. Mogelijk zijn vrouwen wel meer bezig met het oplossen van problemen? Misschien juist door de hoeveelheid problemen die zij, volgens bovenstaande theorie van de koude grond, zullen waarnemen? Daardoor moeten ze ook wel meer bezig zijn met problemen, maar of je ze daarmee oplost waag ik te betwijfelen. Sterker nog, in de dagelijkse praktijk ervaar ik bij vrouwen geen significant beter oplossend vermogen dan bij mannen, ik wil ook niet direct beweren minder, niet direct tenminste. Wat ik wel ervaar is dat vrouwen inderdaad meer met problemen bezig zijn, maar voor een belangrijk deel met problemen die, mijns inziens, vooral door henzelf worden gecreëerd. Misschien kunnen ze ook niet anders door het surplus aan verbindingen tussen de hersenhelften die bij mannen veel minder is. Vrouwen zijn issuemakers zei Bert Klunder ooit. Ik denk dat hij gelijk heeft, dus ze moeten ook wel bezig zijn hun eigen ‘troep’ op te ruimen.

Conclusie van dit alles, ik moet Twitter maar niet zo serieus nemen toch?

Naschrift naar aanleiding van plaatsing –>De humor ontging bovenstaande twitteraar, ze nam het dusdanig serieus dat een twitterblock moest volgen. In haar beleving ga ik dus voor de rest door het leven als: KOEKWAUS. Ik weet niet of dat erg is, maar zo voelt het in ieder geval niet, mogelijk denk ik niet aan het probleem dat ten grondslag ligt aan deze kwalificatie.

TOPTWEET Bijeen gesprokkeld bijenleed

Eerlijk is eerlijk, de hoeveelheid prikkels die een mens krijgt te verwerken op Twitter is ongekend hoog. En heel af en toe valt er een tweetje toch nog op en in no time zit er een klein verhaaltje in je hoofd. Of het een splitseconde is, durf ik niet te beweren, veel langer is het zeker niet. Een mijn onbekende twitteraar zegt het volgende:

Schermopname (1)
Een oproep aan projectontwikkelaar om braakliggende gronden nuttig te gebruiken is natuurlijk altijd een zinvolle opmerking, zeker als het aan de noodlijdende bijtjes ten goede komt en dit bedoel ik zeker niet lullig. Zonder van de hoed en de rand te weten, heb ik me laten vertellen dat het nut en functie van bijen in ons ecosysteem heel wezenlijk is. Het gaat echter slecht met de bijen, dus ze hebben hulp nodig, veel hulp. Ik vraag me trouwens af waarom er projectontwikkelaars zijn die om economische redenen allerlei schaarse goederen ongebruikt laten, om er later winst en vooral meer winst op te kunnen maken. Maar dit ter zijde op dit moment, ik roep met de twitteraar Pim Lemmers nu vooral, Laat de bijen zoemen in 2015.

Maar dit tweetje helpt me ook herinneren dat ik in het voorjaar ook een braakliggend terreintje had en ook mijn stinkende best zou doen om een bijdrage te leveren aan de bijenstand. Ik werd wel geholpen door de oud burgemeester van Duiven die als afscheid ieder Duivens gezin een zaakje met bloemzaad heeft gegeven. Vol goede moed ging ik aan2014-05-03 15.39.21 de slag, met dank aan burgemeester Zomerdijk. In zijn beroepsleven was hij al een verwoed imker, nu kan hij er zoveel tijd een besteden als hij wil. Mijn zegen heeft hij, ik heb er zelfs een blogje aan gewijd met de bedoeling het eindresultaat ook wereldkundig te maken. Dat had ik nog niet gedaan en dat is niet zonder reden, want van een wild stukje tuin met een veelheid aan kleurige bloemen is geen sprake. Wacht ik zal even een foto maken, al is het donker, misschien begrijpt u dan dat ik wat huiverig was met het tonen van het eindresultaat.

20140916_215713_Android


Een enkele bloemetje heeft zich door het onkruid heen kunnen nestelen, ik weet niet eens of het de zaden zijn van de burgemeester die hier verantwoordelijk voor zijn. Mag ik wel even opmerken dat het boompje dit jaar wel appels draagt, voor het eerst. Misschien komt het wel door de zaden van de burgemeester die als voedsel hebben gediend. Mogelijk is dit ook wel goed voor de bijen.

TOPTWEET Terug bij af met Telegram

Ik durf te stellen dat ik niet slim ben op het gebied van multimedia, privacy en moderne informatiestromen en vooral de gevaren voor de mensheid die mijn onnadenkendheid op dit gebied met zich meebrengt. Met Snowden, Julian Assange, Wikileaks, afluisterpraktijken van de NSA, maar ook de Nederlandse overheid, krijg je wel het gevoel dat er iets mis is in de mondiale samenleving. Maar ook op kleinere schaal wordt er al gigantisch veel misbruik gemaakt van persoonlijke gegevens in de marketing. Is de mens nog wel vrij in zijn eigen privédomein? Nu hoor ik tot die groep mensen die geneigd is te zeggen: ,, Ik heb niets te verbergen, dus ze zoeken het maar uit.” Ik weet dat dit hopeloos blond is en mensen die dit echt geloven hebben een IQ van een zilvervisje. En zoals bekend is, zullen zilvervisjes alle crisissen overleven inclusief een nucleaire. Misschien is dat ook wel met de onnozelen en totaal onwetenden. Ik ben slechts onverschillig, hoewel mij steeds vaker een unheimisch gevoel bekruipt.

 

Gisteren heb ik een daad van verzet gepleegd. Na de eerste verbazing over de enorme geldelijke overname van Whats App door Facebook, schud ik mijn blonde hoofd. Als ik dan ergens lees dat het niet meer alleen om winst gaat, maar vooral ook over het behouden of vergroten van je territorium, en daarmee macht, wordt het al enger. Ik zit op Facebook en ik heb WhatsApp. Het eerste is vooral om mijn eigen blogjes als deze te promoten en WhatsApp is gewoon goedkoper dan een SMS bundel van je telefoonprovider. Ik ergerde me al om die terugkerende vraag van Facebook om mijn telefoonnummer (voor mijn eigen privacy?) te moeten invoeren, maar nu hebben ze hem toch klaarblijkelijk.

Er is een alternatief voor WhatsApp en dat blijkt een ‘open source’ (?) vanuit Rusland te zijn. Mijn gevoel zegt dat of je nu door de kat of de hond gebeten wordt, het maakt weinig uit. Het is echter wel een fijn idee ‘het grootkapitaal’ van Facebook eventjes te neppen. Ik weet ene ‘lul de behanger uit Duiven’ zal het verschil zeker niet maken, maar het voelt wel lekker.

Screenshot 2014-02-22 21.33.43

Mijn jongste zoon weet in no time de app van Telegram te installeren. In de snelle conversatie met mijn sociale omgeving zul je mij niet meer horen zeggen ‘We Whatsappen nog wel’, maar ik ga over tot ‘We telegrammen nog wel.’ En dat klinkt dan weer lekker ongelooflijk ouderwets, alsof je terug bent bij af. Na 24 uur Telegram constateer ik dat mijn sociale omgeving, of in ieder geval de mensen van wie ik het telefoonnummer heb, allemaal nog vastzitten aan WhatsApp. Jammer. Nu las ik dat de Piraten Partij een soort van hulp aanbied voor mensen die moeten afkicken van WhatsApp. Misschien een goed initiatief. Misschien is het sowieso wel een goede zaak om bij de volgende verkiezingen op deze Partij te gaan stemmen. Veel politieke alternatieven zijn er trouwens niet en zeker op dit gebied is een stem op de Piraten Partij wel het bewijs dat ik toch niet zo heel blond ben. Hun tweet viel me in ieder geval op en was daarmee een blogje waard in mijn serie TOPTWEETS. Dit blogje promoot ik dan wel weer via de sociale media zoals Facebook. Misschien zal dit later tegen me gebruikt worden, maar dat is later, hoewel later blijkt allang begonnen……….

TOPTWEET Ik laat me uitlokken tot slechts een blogje

Eerlijk is eerlijk, als beginnende tiener heb ik meegebruld met de liedjes van Het Goede Doel. België, Vriendschap en vele andere Nederlandstalige teksten. Dat was toen in, Nederlandstalige liedjes en eigenlijk is het sindsdien niet meer weggeweest. Aan helden deed ik niet, dus van mij geen poster van Henk Westbroek. Gelukkig maar, want de jaren die volgden heb ik me vaak aan hem geërgerd. Provocerend, quasi jongensachtig en hippig, maar vooral ook veel zeurend. Zijn bemoeienis met de Leefbaren, in zijn geval te Utrecht, maakte bij mij zijn populariteit niet beter. Hoeft ook niet, ik doe niet aan helden zei ik al, maar ook aan anti-helden heb ik een broertje dood. Laatst zag ik hem bij Knevel & Van de Brink. Hij was de Sjaak door een lokjongere. In zijn café Starway to Heaven, heeft de overheid een 17-jarige Vamp ingezet om Henk Westbroek een bekeuring te kunnen geven. Ze had een alcoholische versnapering besteld en dat mag niet meer.

Screenshot 2014-01-16 13.26.39

Nu ben ik al erg ontstemd door de toenemende betutteling van de overheid de laatste 10 jaar, maar lokjongeren in te gaan zetten is de limit. Henk Westbroek heeft mijn zegen in alle mogelijke procedures al weet ik niet of ze er wat aan hebben in Starway to Heaven. Derhalve vielen mij de tweets op van @Harry_Dillema waarvan ik er één van harte retweette. Deze twitteraar doet allerlei suggesties voor onze overheid om op andere beleidsterreinen nog net onschuldige burgers over de streep te trekken alsnog een misdaad te begaan. Treffend vond ik zijn voorstel om bejaarden in te zetten in een achterstandswijk om als oude-vandagen-met-joi-de-vivre-en-geld te gaan pinnen in een achterstandswijk. Ik kan nog wel enkele perverse voorbeelden van de hand doen om mensen aan te pakken, maar om nu iets te schrijven over lokkleuters maakt dit blog wat ranzig. Maar mijn verontwaardiging over de betutteling van de overheid, lokt mij ook uit tot ranzige stukjes. Ik ken echter mijn grenzen, maar ik durf te stellen dat die grenzen van gezond verstand bij de overheid ver te zoeken zijn.

De laatste uitspraak herlezend, verbaas ik me zelf heel erg. Ik zal bij deze eens een ontboezeming prijsgeven. Als twintiger en dertiger ergerde ik me altijd enorm aan dat gezeik van (meestal VVD-achtige types) over belasting en zo. Ik provoceerde dan nog wel eens dat ik erg blij was met het betalen van belastingen, want er worden toch nuttige zaken van gedaan voor ons allemaal. U hoort het al, een sociaaldemocraat in hart en nieren. En dat ben ik nog steeds, maar een passende politieke partij is er niet meer in Nederland. Heden ten dagen is mij houding naar de overheid als belastingbetaler steeds negatiever. Een PvdA in de regering die zelfs al moeite heeft om sociale rechtvaardigheid met de mond te belijden, laat staan uit te dragen. De regeringspartner VVD is al helemaal van het liberale padje door de hausse aan repressieve maatregelen en PVV-gebral van met name staatssecretaris Teeven. Lekker stoer doen voor ontevreden kiezers, maar constructief beleid voeren is er niet bij. Na de 10 jaar van Balkenende, die met de kennis van nu slechts als mild-ongeschikt bestempeld kan worden, zijn we met Rutte c.s. van de regen in de drup gekomen.

Mijn vriendschap met en voor de overheid is er niet meer, of zoals Het Goede Doel het al verwoordde, vriendschap is een illusie. Want één keer trek je de conclusie. Ik dank @harry_dillema voor de tweet want het leverde weer een blogje op in de serie TOPTWEETS.

TOPTWEET Brokopondo in het nieuws

De geschiedenis van Nederland en Suriname zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, daar kan niemand om heen. En ik zou ook niet willen. Als kind heb ik met veel plezier het boek Kon Hesi Baka van Henk Barnard gelezen. Wonend in het Oosten van het land was het in de jaren zeventig geen dagelijks fenomeen dat je geconfronteerd werd met mensen afkomstig uit Suriname. De eerste keer maakte indruk en dat heb ik vele jaren later, midden in de discussie of Nederland nu wel of niet MultiCulti moet zijn, in een kort verhaaltje vervat. Dat waren de jaren zeventig, nu zijn we bijna veertig jaar verder. Er is in Nederland veel veranderd, maar ook Suriname viert binnenkort al haar veertig jarige bestaan als zelfstandig land. In die veertig jaar is het land met regelmaat negatief in het nieuws geweest. Daarbuiten valt het eigenlijk best wel tegen, wat ik weet van Suriname. Enige tijd terug heb ik het boek van Sonny Boy gelezen en moest toen tot de conclusie komen dat ik eigenlijk helemaal geen Surinaamse schrijvers had gelezen, sterker nog ik moest zwaar nadenken om er een te noemen. Ik kom niet verder dan Astrid Roemer, maar van haar heb ik nog nooit wat gelezen. Ik zou dit goed maken heb ik beloofd aan een collega die inmiddels weer in Parimaribo woont. Het is nog niet zover gekomen.

Wat ik wel doe, ter compensatie, is het nieuws een beetje volgen van Suriname op Twitter en dan met name ook het gedeelte human interest. Zo volg ik o.a. @Suriname waarin vandaag een tweetje lang kwam met met de volgende tekst: Leerkrachten in Brokopondo wonen zonder water en elektra. Het bericht verscheen op de website van StarNews. Kijk en zo’n bericht intrigeert me.

Screenshot 2014-01-05 22.29.25

Natuurlijk is het triest voor de levensomstandigheden van genoemde leerkrachten die ongetwijfeld hun ziel en zaligheid leggen in het onderwijs van Brokopondo en mogelijk de wijde omgeving. Ik weet niet waar Brokopondo ligt, maar voor dat ik dit stukje op internet zet, heb ik dat zeker gevonden. Ik veronderstel dat Brokopondo een regiofunctie heeft en dat kinderen uit de omgeving naar school gaan in Brokopondo. Zij krijgen les van docenten die water en elektra moeten ontberen. Nogmaals, triest en ik gun ze betere omstandigheden. De vraag die bij me opkomt is echter: ,, Hoe zit het met de kinderen in Brokopondo, en met hun vaders en moeders, hun opa’s en oma’s? Zitten zij ook zonder water en elektra? Als dat niet het geval is, moet er heel snel maatregelen genomen worden en zou ik als parlementariër niet rusten voordat het onrecht is rechtgezet. Niets is namelijk belangrijker dan frisse docenten. Echter, als zij ook geen water en elektra hebben, dan zie ik zo’n bericht in een heel ander perspectief. Dan moet er snel wat met Brokopondo gebeuren als het aan mij ligt. Maar het ligt niet aan mij en ik weet maar al te goed dat de financiële situatie in Suriname niet best is. Onlangs is er nog een ministerswissel geweest op het gebied van Financiën. Kijk dat heb ik ook al viaTwitter. Ik weet dat Andy Rusland is aangesteld. Zo blijf ik nog wel een beetje op de hoogte. Blijft voor mij de vraag hoe zit het met de algemene situatie van Brokopondo op het gebied van water en elektra. Dat intrigeert me mateloos.

Screenshot 2014-01-05 23.27.29

TOPTWEET De borrel op de korrel

Dilemma’s komen en dilemma’s gaan, maar borrels blijven altijd bestaan. Ik had er niet bij stil gestaan maar Groep De Mos (voorheen PVV) en de OPD (ouderpartij) in Den Haag hebben hun pijlen gericht op de nieuwjaarsborrel. Dat is natuurlijk goedkoop scoren. De lijsttrekker van de HaagseSP schaart zich achter dit voornemen via een adhesietweet en uiteraard zijn met benoeming van zijn gedrag in voorgaande jaren.

 

Screenshot 2014-01-02 19.08.09


De Nieuwsjaarsborrel op de korrel

Maar hoeveel borrels zijn er niet, dus ook bij de overheid. Naast de Nieuwjaarsborrel, natuurlijk de Kerstborrel (schijnt in Engeland heel berucht te zijn om de drankgelagen en de collegiale ‘one-afternoonstands’ die op het zo’n borrel ontstaan), Openingsborrel, afscheidsborrel en de recesborrel. En eerlijk is eerlijk, ik ben niet ongevoelig voor de oproep om zuinig om te gaan met gemeenschapsgeld.

Zo’n borrel is natuurlijk bedoeld om de banden met relaties te versterken, te bevestigen voor het nieuwe jaar en mogelijk nieuwe contacten te ontmoeten, oftewel het netwerken met alcohol als smeerolie. Je kunt je bedenkingen hebben, maar bij hoeveel (liefdes)relaties is de eerste stap gezet met een klein beetje ontremming door een glaasje? Gelukkig werk ik bij een organisatie waarbij alcohol taboe is, dus een nieuwjaarsborrel zal op basis van fris en een sapje zijn. Bovendien ben ik niet zo’n receptietijger, dus van mij valt in deze niets te verwachten. Het is vooral ook in een andere atmosfeer met je collega’s bijkletsen. En wat is er mis met een beetje aardige secundaire arbeidsomstandigheden, tenminste als je van zo’n formele bijeenkomst houdt. Ik niet, maar om er zo op af te geven, riekt wel heel erg naar goedkoop scoren.

Zeurcultuur

Maar dat niet alleen, het pas ook in het domineesstraatje dat in Nederland hand over hand plat getreden wordt. We weten met zijn allen steeds beter wat een ander niet mag of wel moet. Ik hoef de recente actie van NIX18 maar te noemen om alcohol aan 16-jarigen te verbieden. De anti-rokerslobby en de voorstanders van de vettax komen op gezette tijden met hun betuttelende praatjes. De Partij voor de Dieren weet iedere barbeque in de Tweede Kamer op te leuken met hun zeurplaat voor ‘heerlijke vegetarische snacks’ en waarschijnlijk Marschmollows op het vuur te gooien als wenselijk en verplichtend alternatief voor een saté-tje. Ik memoreer in deze gemakshalve nog maar niet aan de Zwarte Piet discussie door de grachtengordel. Dus alleen daarom zou ik willen oproepen tot enige terughoudendheid in de zuurpruimenpraatjes dat ‘de hoge heren potverteren’.

 

Bedrijfsleven

Nogmaals, ik vind echt dat er op verantwoorde wijze met gemeenschapsgeld moet worden omgegaan en als het netwerken op een andere, meer creatieve wijze kan plaatsvinden, dan heeft dat mijn zegen. Maar ik geloof dat een andere setting en met een andere pet met collega’s, ketenpartners en potentiële partners omgaan zijn functie kan hebben. Bovendien gebeurt er in het bedrijfsleven niet hetzelfde? Ook daar worden peperdure borrels, feesten en andere marketinggerichte acties ondernomen om in het gevlei te komen van consumenten en zakenpartners. En het gehouwehoer dat dit niet met gemeenschapsgeld gebeurd klopt, maar het is net zo goed het geld van u en mij. Want al die representatiekosten, bedrijfsreclame en al die dineetjes die van de (NB!) belasting kunnen worden afgetrokken komen echt wel bij de prijs die u en ik betalen bij de supermarkt, uw autodealer of waar dan ook.

Gezondheid

Misschien is het wel menselijk dat we zaken willen doen onder andere omstandigheden dan bij een broodje kaas onder een TL-licht in een koude bedrijfskantine? Bovendien, hoeveel mensen danken hun werk aan de borrels en catering van die extra’s? In ons omringende landen heerst er een bourgondischer atmosfeer als voorwaarde om met elkaar zaken te doen. Of dat goed is, durf ik niet te zeggen. De calvinistische prietpraterij in deze verafschuw ik echter, dus aan alle nieuwjaarsgangers zou ik zeggen: Doe je best voor Nederland en PROOST.

TOPTWEET De mestkar in cyberspace

Het was een reflex, een druk op de knop en de bewuste tweet was geretweet. Een foto van Google Pics Earth zorgde voor een automatisme om het onrecht en het ecologische vandalisme verder wereldkundig te maken. Een rijke Amerikaanse familie schoot een olifant terwijl het aan het eten was, leert het onderschrift. Vijf in safarikleuren geklede mensen poseren tevreden bij de gedode olifant. De tweet roept op om de vijf beesten en de olifant beroemd te maken. Dat heb ik dus gedaan. Ik was niet alleen, want voor mij waren er al meer dan 4000 retweters en nog geen twaalf uur later waren dat er al over de 11.000. Dat betekent meer dan 11.000 soortgelijke reflexen van mensen over de hele wereld. En het veelvoud van lezers maakt de familie en de dode olifant beroemd op een manier die ze nooit hadden kunnen bevroeden. En ik, ik deel mee in de walging van de plezierjacht op een beschermde diersoort. Willoos geofferd voor een primitieve behoefte van oneindige decadentie en egoïsme van the Rich.

Altijd was ik bewust van het belang van evenwicht tussen mens en natuur, het nut van ecologische systemen en de gevaren die het kan opleveren als dat evenwicht verstoord wordt. Het ontbreken of veranderen van een enkele kleine schakel in de biotoop kan oneindige gevolgen hebben die moeizaam of niet hersteld kunnen worden. We weten het inmiddels (bijna) allemaal, want steeds meer organisaties maken ons bewust van de verwoestende werking van het menselijk handelen op het behoud van de Aarde, onze Aarde. Ik ben er niet ongevoelig voor al durf ik mijn ecologische voetprint niet altijd onder ogen te zien. Bovendien zijn er grenzen voor mij, want fundamentalisten zoals de Partij voor de Dieren doet mij walgen. Electoraal staan zij voor mij gelijk met de PVV en SGP in het Nederlandse politieke bestel, een soort politieke onaanraakbaren. O ja, het misbruik maken van valse diersentimenten van ene Dion Gaus door de lancering van een alarmnummer voor dieren is wel een hele decadente vervreemding van de werkelijkheid. Leg dat maar eens uit, de cavia-politie aan mensen in Syrië, Zuid-Soedan of noem maar eens een actuele brandhaard op. Maar dit terzijde, terug naar de tweet.

Het is verboden om op olifanten te jagen en niet zonder reden. Heel veel is nog niet verboden, bijvoorbeeld olieboringen in het Noordpoolgebied, dus actie van Greenpeace is wat mij betreft moreel niet verwerpelijk. Al gebied de eerlijkheid mij te zeggen dat ik niet het lef heb om op deze wijze actie te voeren, dus vol bewondering en verwondering heb ik hun vervolging in Rusland gevolgd. Ik ben blij voor ze dat de Olympische Spelen eraan komen waardoor Poetin in zijn wijsheid heeft besloten amnestie te verlenen. Wat ik dus wel durf is het retweeten van een simpel berichtje. Toch schuurt er iets bij me. Twitter is op deze manier wel een soort openbare schandpaal waar ik mijn steentje aan bijdraag. Alsof de vijf ‘beesten’ op een mestkar van een middeleeuws plein worden gereden. En zonder ook maar even na te denken, joel ik mee en in een ongezien ogenblik gooi ik ook nog met modder, volledig overtuigd van mijn morele gelijk.

Ik laat de foto zien aan mijn zoon van vijftien en die zegt wat ik denk. ‘Hoe weet je dat ze die olifant hebben geschoten?’ Samen bekijken we de foto en ik opper:’Maar als ze het niet gedaan hebben, gaan ze toch niet zo bij de dode olifant poseren?’ Mijn zoon geeft me gelijk en gemakshalve denk ik maar niet na over de mogelijkheid van fotoshop. Geheel gerust en content over mijn verzetsdaad ga ik over tot de orde van de dag met de wetenschap dat veroordeelden en beulen sinds de middeleeuwen eigenlijk niet veel verder zijn gekomen in de beschaving.

TOPTWEET Lekker belangrijk

Laat in de middag kwam er een tweet langs gezeild die ik niet onbeantwoord kon laten. De bewuste twitteraar @DeLaatsteDingen, twijfelt over zijn bestaansrecht nu hij slechts een score heeft van 53 (??). Letterlijk twittert hij: ‘Sjonge. Ik heb een klout score van 53. Ik ben dus gewoon niet relevant. #EyeOpener .’ Grootmoedig als ik ben, geef hem snel een antwoord en retweet zijn stelling, want ietwat aangedaan was ik wel van deze tweet. Natuurlijk doet iedereen ertoe. Ik hoopte zo zijn klout score op te vijzelen. Verder was ik toch wat lamlendig qua fysieke gesteldheid, dus ik zat wat ledig achter de PC. Verheugd was ik dat hij zich subiet relevanter begon te voelen. En passant wenste hij me beterschap. Zo is er, dankzij de moderne middelen, toch weer een stukje menselijk contact tot stand gekomen. Het twitteraccount van deze twitteraar bekijkend, doet mij vermoeden dat de verslagenheid nog wel meevalt. Sterker nog, mogelijk is zijn kloutreputatie wel een van @DeLaatsteDingen waar hij zich druk om maakt. Waar hij zich wel (spiritueel) druk om maakt kan ik niet helemaal duiden. Toch geeft hij iets universeels aan, namelijk relevant gevonden willen worden in het leven, in dit geval in cyberspace.

Screenshot 2013-12-18 20.09.12

Ik ga in dit geval geen oordeel vellen over de importantie van ‘real life’ versus ‘virtual life’. Ik denk dat ze in elkaar overgaan en naarmate mensen jonger zijn dat het virtuele leven een steeds belangrijker bestanddeel is. Als de balans maar aanwezig is tussen beide. Bovenstaande tweet doet vermoeden dat die balans even weg was. Ik weet niet of 53 een hoge of lage score is, ik heb geen kloutscore en heb geen weet van mijn importantie op dat gebied. Ik wil ook geen kloutscore omdat ik dan weer iets moet invullen en een wachtwoord onthouden. En altijd bestaat de angst dat ik nog weer verder gekoppeld wordt in mijn virtuele bestaan. Toch voel ik met hem mee. Ook ik vind het geinig dat mijn tweets geretweet worden en mijn blogs gelezen. Dat geeft een gevoel van existentiële importantie in ieder geval voor het virtuele leven. Soms zijn mijn blogs heel lezenswaardig, maar worden hoegenaamd niet gelezen, op andere momenten blijven de hits onverwacht binnenstromen. Twitter en Facebook moeten voor enige reclame zorgen, maar die Facebookvrienden hebben mogelijk andere relevante zaken te doen. Twitteren is vaak een gok. De meeste tweets lijken in een zwart gat te verdwijnen, met dat verschil dat als iemand er wat mee wil, is het niet zo moeilijk om de drek uit dat zwarte gat te achterhalen.

En soms kom je een tweetje tegen, die met een beperkt associatief vermogen in een blogje omgezet kan worden, daar waar real life (ik denk er over na) en virtual life (zoek contact met een grote onbekende) elkaar raken. Niets meer of niets minder is het tweetje, maar ook dit blog. Een korte knisperende ontlading van contact tussen twee werelden, die over is, voordat je er erg in hebt. En ieder gaat zijns weegs.

https://www.youtube.com/watch?v=QV_9pn7MGUo

Eerdere toptweets

Zeister zegen of ban?

Foodporn

De Duistere wereld van de Bitcoin

Straatvegers logica van een lokale bestuurder

Harde wetenschap via VVD kamerlid Jeanine Hennis

 

TOPTWEET Foodporn?

Komt me vandaag een tweet langs die meteen mijn aandacht pakt. Van de welbekende pizzaketen ‘Pizza Hut’ is het mogelijk om een parfum aan te schaffen. Het belooft de koper de geur van een net geopende doos met een pizza van de genoemde keten. Als je honger hebt is dat natuurlijk heerlijk, maar verder? Zouden er al concurrenten op de loer liggen? Ik ben niet zo’n hoogleraar in pizzakunde die dan het onderscheid zou kunnen maken als ook andere ketens concurrerende geuren op de markt gaan brengen. Zal er überhaupt wel een markt voor zijn? Bij welke gelegenheid gebruik je zoiets?

Screenshot 2013-11-27 21.00.29

Voor dat ik me met de marketing ga bemoeien van het voor mij volslagen maffe, maar originele product, vraag ik me eerst wat anders af. De zender van deze TOPTWEET is foodporn, via Twitter te bereiken met @filhyfoodporn, ik kan me zo maar voorstellen dat dit een verwijzing is naar vijfig tinten grijs, al weet ik het ook niet zeker. Zelf ben ik nog wel eens ontvankelijk voor woordspelingen of woordgrapjes, maar foodporn, hoewel grappig, heeft iets compleet tegengesteld in zich, een zogenaamde contradictio in terminis. Ik ken dit Twitteraccount van prachtige foto’s van opgemaakte borden met eten, kunstzinnige desserts of soms opzicht vette menu’s, gelijk porno, voor ieder wat wils. Het wekt de lust om te eten op en ook hier is de vergelijking met porno mogelijk te maken, al zullen de meningen daarover ongetwijfeld verschillend zijn. Rationeel begrijp ik dus de term foodporn nog wel, maar gevoelsmatig minder. Porno heeft in de beleving vaak nog iets heimelijks, iets verbodens en is omgeven met op zijn minst een zweem van ranzigheid. Wat je er ook van vindt, het is primair niet iets publiekelijks, in die zin is er iets mis met het woord. Tenzij eten en porno weer met elkaar verbonden worden, maar daar wil ik beslist niet over hebben.

Terug naar de Pizza Hut parfum, ik zal eerlijk zijn, ik sta niet in de rij om dit te willen hebben. Op mijn sinterklaaslijstje zal het niet komen te staan. En eigenlijk weet ik ook niet aan wie ik het zou willen schenken. Volgens mij moet je iemand wel erg onaardig vinden om dit cadeau te doen. Wie gaat er naar een concert met de lucht van Pizza Hut om zich heen? Het lijkt bij zo’n gelegenheid iets ongepast hebben, misschien zelfs misselijk makend. Of je moet je als arbeider willen profileren: ,,Zo ik heb de hele dag bij de oven gestaan, maar nu ga ik de bloemetjes even lekker buiten zetten. Wie maakt mij wat?” Zou zo iets ook bij andere voedselproducten verkoopbaar zijn? Frietje Kapsalon-parfum, of een odeur van gepofte kastanjes of Franse kaas? En een Duitse fabrikant denkt aan een Bratwurst-parfum? Ik vind het vooral geinig, die Pizza Hut parfum, maar vooral ook onaantrekkelijk. Een echte parfum moet vooral toch zinnelijke lust opwekken, of vroeger ook onwelriekende geuren verbloemen. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat Pizza Hut parfum hetzelfde wil bereiken. Of heb ik weer een afslag gemist op de liefdesmarkt? Hoe dan ook, naast de smakelijke foto’s van @filthyfoodporn is dit mogelijk wel de eerste stap om hun naam echt recht te doen. Of ik dan wil blijven volgen weet ik niet.

Eerdere TOPTWEETS

De Duistere wereld van de Bitcoin

Straatvegers logica van een lokale bestuurder

Harde wetenschap via VVD kamerlid Jeanine Hennis

TOPTWEET De duistere wereld van de bitcoin

Heeft u ze al in de knip? Natuurlijk niet want het is elektronisch geld. Tot enkele maanden geleden had ik nog nooit van bitcoins gehoord. Ik mag me gelukkig prijzen dat mijn zoons actueler in het leven staan. Van hun zakgeld hebben ze een paar honderdsten van een bitcoin gekocht. Ze hebben €2,50 hebben uitgegeven. Echt zorgen maken voor onverantwoorde uitgaven hoef ik niet. Mijn oudste had onlangs een financieel voordeeltje en overwoog voor 200 dollar een heuse bitcoin te kopen. Hij heeft het niet gedaan. De echte geneugten van het leven drongen zich op, andere uitgaven werden gedaan die meer passen bij een volwassen tiener. Maar hij heeft nu spijt als haren op zijn hoofd, want de prijs voor een bitcoin is in enkele weken al bijna verviervoudigd. In de tijd dat ik dit blogje schreef is er weer veertig dollar bijgekomen.

De bitcoin, hij was vanavond even op het journaal en de piratenpartij heeft een bijdrage geleverd aan giro 555 in de vorm van bitcoins.

bitcoins eind

De meesten van u weten waarschijnlijk nog niet zoveel, of ik ben een dolende ziel die het niet meer begrijpt. Bitcoins zijn een betaalmiddel sinds enkele jaren dat sinds enige tijd behoorlijk aan speculatie onderhavig. Op dit moment is de bitcoin zelfs booming. Mijn zoons volgen het nieuws en ik hoor dus van spectaculaire stijgingen, maar ook diepe dalen. Bij stijging speculeren mijn zoons dat er ergens een grote cokedeal is geweest, die de waarde van de bitcoin doet stijgen. Ook als de Chinezen opstaan, lijkt de prijs van dit betaalmiddel omhoog te schieten. Aziaten houden spreekwoordelijk wel van een gokje, China blijkt geen uitzondering. Enkele jaren terug kon je een bitcoin voor enkele centen kopen. Er zijn verhalen bekend dat een student voor zijn afstudeerproject voor honderd euro heeft aangekocht, afstudeerde en niet meer aan zijn verborgen schat heeft gedacht, tot voor kort. Hij is binnen op zijn 25e levensjaar.

Zou ik het hebben gedurfd als ik nu voor vijftig euro iets soortgelijks zou aantreffen? Ik denk het niet, want ik zou meteen aan oplichting denken. Toch is het raar dat je op je 47e eigenlijk al denkt: ‘Geef mij portie maar aan fikkie, het zal mijn tijd wel duren.’ Maar als ik op mijn 45e actie had ondernomen, was ik nu binnen geweest. Ik blijf voorlopig dus gewoon loonslaaf en luister naar het nieuws dat de verschillende overheden zich druk maken over de impact van het nieuwe betaalmiddel. Het staat immers niet onder controle staat van die overheden. Je thuiszorg maaltijden kun je er al mee betalen, in Amerika zijn de eerste huizen ermee betaald en vanavond zag ik dus dat de Piratenpartij heeft gestort op giro 555. Die jongens zullen het beter begrijpen dan ik. Mijn eigen jongens doen dat trouwens ook. En als u het fijne achter de bitcoin ook niet snapt, dan nog maar even Wikipedia. Succes.

Eerdere TOPTWEETS

Straatvegers logica van een lokale bestuurder

Harde wetenschap via VVD kamerlid Jeanine Hennis