Beschavingsoffensief: Trump of Clinton

,,Ik doe niet meer mee.”

Dit is mijn nieuwe levensmotto voor de komende tijd. Met nadruk ‘levensmoto’ want er is geen vezel in mijn lijf die denkt om er in zijn geheel uit te stappen. Integendeel, ik denk met mijn zojuist gekozen motto een voller leven te gaan creëren. Het sluimerde al een tijdje, maar ik had er blijkbaar nog geen woorden aan kunnen geven. Nu wel. Vorig jaar had ik al besloten om me niet meer te mengen in de Zwartepietendiscussie. Nadat al mijn nuances hieromtrent verloren gingen in het misdragen van de grachtengordel èn de Wildersadepten, zag ik af van discussie op dit gebied. Sterker nog, voor mij bestaat het hele sinterklaasfeest niet meer. Klaar, over en uit. Ik doe niet meer mee. Ik zag er toen nog geen levensmotto in, nu wel.

De aanleiding is het circus rond de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Met recht vraag ik me af wie hier nu op zit te wachten? Maar tot mijn verbazing zijn er hele stammen welopgevoede dames en heren die hun nachtrust opofferen om naar de slechtst geregisseerde C-movie te kijken om er de volgende ochtend opgetogen over te discussiëren. Met een nauwelijks verholen opwindingen duiden ze het tweegevecht tussen Trump en Clinton. Ze zoeken in allerlei discutabele onderzoekjes het gelijk van hun favoriet. De massale belangstelling in Amerika en ver daarbuiten geven de hoofdrolspelers het idee dat ze er toe doen. De Amerikaanse presidentsverkiezingen, daar gaat het dus over. Ik denk, ga gewoon slapen. Dit volledig mismaakte festijn, deze totale degradatie van de mensheid is het toch niet waard om bekeken te worden. Hoe meer mensen dit bekijken en belangrijk vinden, des te meer legitimatie deze finale ontmenselijk krijgt. Ik doe dus niet meer mee.

En wat steekt, of, nu ik niet meer mee doe moet ik zeggen stak, is het dedain van de zogenaamde watchers als ze praten over Tokkie-gedrag in eigen land. Wie kijkt er van deze mensen nu naar allerlei platte televisie bij de commerciëlen? Haagse Sjonnies en Anita’s die op vakantie gaan naar Griekenland waarbij hun hoeren en snoeren tot in detail wordt weergegeven. Ouders die meegluren met hun zuipende kroost in Spanje, Utupia of noem het arsenaal aan reallife-series maar op. Dit is voor het pleps, daar kijken ze niet naar. Ze hebben inmiddels hun eigen Tokkie-serie gevonden, de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Geen haar beter en bovendien nog op onmogelijke tijden om er bij te zijn.

Maar Amerika is toch het belangrijkste land in de wereld? Niet lang meer als dit gepruimd wordt. Ik denk dat de Russen niet erg onder de indruk zijn van het beschavingsniveau. China zal op oosterse wijze hun culturele suprematie niet tonen, maar wat zullen ze de Amerikanen en al hun meegenietende watchers heimelijk verachten. Als ik Mexico was zou ik zelf maar een muur bouwen om de Latijns-Amerikaanse culturele waarden te behouden. De Amerikaanse presidentsverkiezingen zijn wat mij betreft van Zimbabwaans niveau waar Mugabe al jarenlang de absolute macht heeft. Zijn wijze om tegenstanders met succes te weren van het hoogste ambt is amper van een lager niveau dan de publiekelijke moddergevechten in de Verenigde Staten. Daar wil je toch niet naar kijken? Je wilt je toch niet verbonden voelen met een Trump of Clinton? Ik niet tenminste, want ik doe niet meer mee. This is not the time of my life.

 

Begrip, van de dag (84) Bankencrisis

bankencrisis

BANKENCRISIS

Over graaien en meer willen, daarover gaat dit stuk. De oorzaak van onze bankencrisis. Er zijn mensen die altijd strak in de meubeltjes zitten en er zijn mensen die wat minder uit willen geven voor hun dagelijkse zitcomfort. Volgens mij zitten wij er precies tussen in, met voor de hele preciezen onder ons soms met rampzalige gevolgen. Een groot voordeel is trouwens om het meubelgemak op te lossen door gebruik te maken van de wispelturigheid en trendgevoeligheid van anderen. Ons huis staat vol met zaken die 5 jaar eerder onbetaalbaar waren, maar nu niet meer hip zijn.

Zoals gezegd, een bankencrisis diende zich twee jaar geleden aan, maar de echte nood manifesteerde zich in 2015. 6 jaar geleden kochten we via Marktplaats een bankstel (2×2,5 zits) voor €300, -. Het was zichtbaar dat er op geleefd was, maar toen nog met kleine kinderen, vonden we het niet belangrijk. Vier jaar geleden kregen we een hond, die op de bank mocht en de slijtage nam toe. Naden lieten los en op die plek waar de hond standaard naar buiten keek met de voorpoten op de leuning, werden heuse gaten geslagen. We verkeerde in de zogenaamde Tokkie-staat en het duurde even voordat we echt last hadden van die status. Twee maanden geleden zagen we onze ideale bank, de altijd gewenste hoek- en leefbank. Totale prijs iets meer dan een maandsalaris.

Die hoge prijs lieten we tot ons door dringen, in de wetenschap dat we nog steeds een hond hebben en onze levenswijze niet wensen aan te passen zodat de dure bank over vijf jaar in de meubeletalage zou kunnen pronken. De nieuwe hoekbank was de perfecte kleur, maar heel veel geld. Hedenmiddag nam mijn wederhelft een kloek besluit. Via Marktplaats is voor €225,- voor vervanging gezorgd. Voor dat geld is de bankencrisis van 2015 geslecht. Een prachtig lederen, brandweerrood bankstel siert onze huiskamer. De bankencrisis van 2016 dient zich echter al aan. Per 1 januari doet Duiven fanatiek mee met betaald gescheiden afval ophalen. Hoe lang zullen de oude bankjes in de schuur blijven staan?

Begrip, van de dag (27) Domme mensen

 

DOMME MENSEN

Vandaag kwam er weer zo’n artikel langs op internet met als strekking dat PVV-ers domme mensen zijn. Gekscherend werd reclame gemaakt om eens een PVV-er in huis te nemen. (tekst ook integraal hieronder). Het wegzetten van grote groepen door ze dom, kortzichtig en xenofoob te noemen, heeft iets giftigs en denigrerends en in die combinatie levensgevaarlijk. Eigenlijk wilde ik de titel van dit stukje ‘De PVV-ers fabricage-lijn’ noemen. Ik doel daarmee op de geminimaliseerde linkse partijen en de grachtengordel die zich het meest schuldig maakt om anderen weg te zetten. Maar behalve ikzelf, begrijpt niemand dit, want iedereen is natuurlijk te dom.

Voor de goede orde, ik vind de PVV een hele gevaarlijke partij met een belachelijk gedachtengoed die hele verkeerde mensen aantrekt. Mensen die zonder de PVV er ook wel zouden zijn, maar nu een spreekbuis krijgen. Het ergste is misschien wel het enorme kiezersbedrog dat Wilders en de zijnen plegen, want in hun stemgedrag zijn ze er helemaal niet voor de gewone man die genoeg heeft van de ‘Haagsche Linksche praatjes.’ Hun stemgedrag is economisch heel erg rechts, wat Fleur Agema ook zegt over onze ouderen en hoe de PVV daar voor wil opkomen. Misschien is het een beetje dom van veel PVV-stemmers om dat niet te doorzien. Aan de andere kant, ook ik met sociaaldemocratische ideeën heb gestemd op de PvdA. Ik ben bedrogen uitgekomen.

Als we nu eens niet meer spreken over de domme achterlijke PVV-stemmers, maar over bezorgde burgers die mogelijk minder kansrijk en kosmopolitisch zijn, dan lukt het de zogenaamde elite het misschien om met meer mededogen over deze groep te spreken in plaats van ze alleen maar groter te maken met hun arrogante gedrag. Als het nodig is, mogen mensen met meer kansen, opleiding en geld best wel een beetje paternalistisch zijn, maar het is oliedom om mensen massaal weg te zetten als Tokkies. Dat is nog veel dommer de Tokkies die ze beschimpen, juist omdat zij het zogenaamd zouden moeten weten. Ieder artikel zoals ik hierboven aanhaal, iedere domme opmerking van mensen zoals Jeroen Pauw en veel van zijn gasten, die niet de onwelriekende geur van Wilders aanpakken, maar hun stemmers werkt averechts. Zolang dat gebeurt bezig ik de term ‘grachtengordel-fasicme’, en dat is nog dommer dan de grachtengordel en alle Tokkies bij elkaar.

tekst van bovenstaande artikel:

De kranten staan vol over vluchtelingen. Als je de radio of de tv aanzet, vliegen de Syriërs je om de oren. Het vluchtelingendebat domineert de lunch-conversatie en de borrelpraat. Eigenlijk is dat helemaal niet eerlijk. Want er is een steeds groter wordende groep Nederlanders die langzaam maar zeker steeds meer ontheemd raakt uit onze samenleving. De PVV’ers. Deze groep wordt helemaal ondergesneeuwd en dat is niet de bedoeling. Dat kan niet gebeuren in Nederland. Dat mag niet gebeuren in Nederland.

Vandaar ook mijn oproep: Neem een PVV’er in huis. Ik heb zelf al een poster opgehangen voor het raam, “PVV’ers zijn welkom.” Deze groep is bang, angstig. Ze herkennen hun vaderland niet meer, althans dat zeggen ze. We kunnen ons daar best een beetje empathisch tegenover opstellen. Het moet ook heel beangstigend zijn om ineens niet meer in je eigen land te wonen. De grote roerganger van de PVV zwerft zelf ook al tijden rond. dus met zo’n voorbeeld is het ook erg lastig volgen. Verder claimen ze bijna allemaal vervolgd te worden door de linkse kerk. Persoonlijk weet ik niet wat dat is, maar ja, ik ben niet religieus. Ik heb niet zoveel met mannen in jurken en helaas zijn die onontkoombaar in de monotheïstische religies.

Sinds een week heb ik nu een PVV’er in huis. Het is een alleraardigst mannetje. Vriendelijk, spreekt een wat moeilijk verstaanbaar dialect, dus communicatie blijft lastig. Maar hij eet gewoon wat de pot schaft. Al gromt hij wat bij pasta en boboti – hij smulde van de boerenkool. Die vloog er in ieder geval in. Hij kijkt graag TV en heeft als hobby reageren op NUjij. De Volkskrant en andere kranten wil hij niet lezen. Waarschijnlijk houdt hij meer van plaatjes kijken en wat minder tekst. Dus daarom hebben we nu een proefabonnement op de Telegraaf. Verder valt het op dat hij snel schrikt. Een filmpje op internet of een spannend artikel op GeenStijl en hij is uren van slag. We denken dat het komt door zijn oorlogstrauma. Wanneer hij schrikt, dan gaat hij schreeuwen en met zijn vinger wijzen. Recht in je gezicht. Hij brult dan heel snel dingen als vol is vol, of eigen volk eerst – maar dat zal wel de cultuur zijn. Zo is er ook iets met zwarte piet. Het is voor hem heel belangrijk, al ontbeert de discussie twee keer per week met name de argumenten waarom zwarte piet moet blijven.

Volgende week gaat hij weer weg, hij krijgt eindelijk een sociale huurwoning. Ik ga hem toch wel missen hoor. Ook al begreep ik maar een tiende van wat er uit zijn mond kwam, met al dat gebrabbel was het zelden stil in huis. Ik kan het echt aanraden, zo’n PVV’er. En wie weet, als meer mensen hun huis open zouden stellen, dan krijgen ze misschien wat meer mee over de Nederlandse samenleving. Dat is voor hen ook een stuk gemakkelijker later.