We hebben vorig jaar door omstandigheden een keertje overgeslagen, maar Koningsdag vieren met een wandeling is een goede traditie geworden. In 2020 begonnen we in Ugchelen om dit jaar de Oranjefestiviteiten te ontlopen in Tecklenburg. Geen oranjelol voor ons zou Simon Carmiggelt het genoemd hebben, maar de rust van het Teutoburger-Wald. Na gisteren rustig door het stadje te hebben gewandeld, een heerlijke Duitse maaltijd te hebben verorberd met het spreekwoordelijke glas bier daarbij, vandaag wandelen.

Een kerkpleintje, maar nergens dekens en afgebakende territoriumdrift met kleedjes.

We hadden een route gevonden. Vogelgeluiden, ruisende bomen en weinig mensen. Op nog geen twee uren rijden van thuis een hele andere wereld. Maar het bos is in gevaar zien wij door grote protestacties van bewoners die zich keren tegen hele grote hoogspanningsmasten. Ik geef ze geen ongelijk, hoewel je in Duitsland altijd denkt, wat hebben ze toch een hoop bos. Maar als je achtertuin vernacheld wordt, dan kom je in de benen. Wat trouwens opvalt is dat naast heel veel bomen, er ook heel veel bordjes zijn in de bossen met verboden, geboden, wegbewijzering etc. Maar hele opvallende waren de bordjes wanneer bomen geplant zijn. Dat was een wake-up call. Bijvoorbeeld een bordje van in 2008 geplaatste beuken. Ze stelden helemaal nog niets voor. Wel al hoog, maar een stammetje waar ik mijn handen nog omheen kon doen. Je wordt dus niet zomaar een hele dikke beuk. Het voordeel van veel bos is trouwens een grote hoeveelheid bankjes her en der, hout genoeg.

Een van de vele borden in de bossen.

Waar wil ik nu naar toe met dit verhaal? O ja, geen Willem, geen A-tjes en Maxima en gênante beelden. Geen lallende menigte of de kleedjes-parades in alle plaatsen en dorpen. Geen werk en geen wereldpolitiek. Lekker wandelen in de wetenschap dat de heuveltjes je vanavond gewoon ouderwets spierpijn gaan opleveren.

Of was het die trap die je met je hoogtevrees en wankele heupen toch hebt getrotseerd. Gelukkig kon je boven de weg vervolgen, want naar beneden is misschien wel een stuk enger. Nu nog een leuk afsluitend plaatje als reminder om volgend jaar weer een dagje wandelen in een groene omgeving. Suggesties om Oranje te ontlopen lees ik graag want dan zit er volgend jaar ook wel weer muziek in op 27 april.