Klompenpad op zijn Wagenings

20200503_123803

Dichtbij en toch nooit echt kennisgenomen met de omgeving van Wageningen. Ik had gehoopt dat de wandeling langs de verwaarloosde voetbalvelden van de plaatselijke FC zouden gaan. Helaas, bij het wegrijden zagen we het stadion pas. Een volgende keer misschien, maar verder had het Wageningse Engpad alles wat er voor een klompenpad nodig is. Voor de goede orde, ik houd van idyllische ‘Ot en Sien’ wandelpaadjes, maar ik ben net zo gek op afwisseling met andere natuur, cultuur en infrastructurele verrassingen die het klompenpad te bieden heeft. Ook in Coronatijd.

20200503_125709

In de auto naar de Wageningse Berg hoorden we dat Henk Krol een nieuwe partij gaat oprichten met een dame die eerder was weggelopen bij de Partij voor de Dieren. De vijftig plussers worden verlaten en de ongewisse toekomst van Krol wordt gemaskeerd door de welluidende naam, Partij voor de Toekomst. De tijd zal het leren, onze toekomst voor het moment is het slechten van het Wageningse Engpad.

20200503_133326

Prachtige doorkijkjes vanuit de stuwwal naar beneden om dan weer op te kijken naar boven als je eenmaal beneden bent, gevolgd door jaloersmakende huizen in het buitengebied van Wageningen. Menig huis laat me wegdromen om er te willen wonen met een paar kippen, honden en een huisvarken. En natuurlijk een mooie moestuin. Dat laatste is in Wageningen wel een dingetje en natuurlijk niet zo vreemd met de Landbouw Universiteit binnen de gemeentegrenzen. Heel veel volkstuintjes doorkruizen onze wegen. Een klacht van andere wandelaars was dat het te veel was. Het past echter bij Wageningen. Het geeft couleur locale aan de wandeling. Bovendien, van moestuin naar klompenpad is maar een kleine stap.20200503_143609

Over couleur locale gesproken, ik vind het altijd wel lekker om mensen te duiden. In en rond de volkstuintjes waren heel veel potentiële kiezers van Henk Krol. Veel mensen die in de jaren zestig en zeventig op de toenmalige Landbouw Hogeschool hebben gestudeerd en in Wageningen zijn blijven hangen. Het is zomaar een indruk. Zouden die voor hun toekomst nu met Henk Krol meeverhuizen zeker nu er een zweem van groen mee gaat doen in de vorm van Femke Merel Van Kooten-Arissen. Maar ook de toekomst is vertegenwoordigd in de volkstuinencomplexen. Er wordt door menig student biologisch geakkerd en dat geeft vertrouwen.

20200503_152332

Als verrassende apotheose worden we door de Klompenpadenmakers geleid naar het Arboretum Belmonte. Een prachtig park met een zeer grote diversiteit aan rododendrons die in bloei stonden. Geheel onvoorbereid stonden we oog in oog met een ‘on-Hollandsche’ kleurenpracht. Ja, ze kunnen er wat van die jongens en meisje van de Wageningse Uni. En ineens herinner ik me een liedje dat door de Wageningse studenten werd gezongen: “Wij zijn de jongens van de Landbouw Hogeschool, we willen zaaien, wij willen zaaien.” (prijsvraag, zoekt u zelf de melodie er maar bij.)

20200503_155558

Het Wageningse Engpad, een aanrader. Vanwege de directe omgeving van Wageningen is het iets drukker dan een gemiddeld klompenpad, maar coronatechnisch leverde het geen problemen op, hoewel een wandelaarster driftig naar mij gebaarde dat we afstand moesten houden toen ik ergens een foto maakte. Ze zag op tijd de idioterie van haar actie, want ze kon mij aan beide kanten op zeer ruime afstand passeren als ze zich van haar oogkleppen zou ontdoen. Je hoeft niet altijd in een streep te lopen, een beetje flexibiliteit is vereist. Misschien een kandidate voor Henk Krol.

20200503_155430

Begrip, van de dag (105) Verblindt identiteit

20160128_151629

 

VERBLINDT IDENTITEIT

 

Een gezondheidswandelingetje om de rug te ontlasten na uren zitten achter de computer, bracht me op vijftig meter van het kantoor tot nieuwe inzichten. Na een klein rondje richting de Rijn liep ik terug weer naar boven, de stuwwal op, om mijn rug verder te belasten. Maar nu deed ook mijn hoofd mee, want op de trappen naar de Vijfzinnenstraat werd ik geconfronteerd met de volgende tekst: VERBLINDT IDENTITEIT. Er staat geen vraagteken achter en volgens mij is het ook niet de gebiedende wijs. Het zou wat zijn om identiteiten te verblinden, zoiets van ontregel je omgeving? Ik liep van beneden naar boven, maar als je andersom zou lopen krijg je IDENTITEIT VERBLINDT. Daar moest ik over nadenken en vergat mijn vermoeide rug. Een wandelingetje tussendoor is heel gezond blijkt maar weer.

Mijn eerste conclusie is dat, mocht ik ooit naar mijn identiteit op zoek zijn via moeilijke therapieën, kerkelijke instanties of in Oosterse sferen, moet ik me eerst afvragen of het zoeken wel zo slim is? Het hebben van een identiteit zou volgens deze woorden verblinden. In zekere zin is dat natuurlijk waar. Je eigen identiteit bepaalt je denken, doen en het waarderen van anderen. Dat kan heel negatief zijn, verblindend werken dus. Je hebt minder zicht op het palet aan andere mogelijkheden in jezelf en je omgeving. Maar zonder identiteit ben je slechts een amorfe poepfabriek, een mens met kraak noch smaak. Je moet je referentiekader toch ergens vandaan halen? Een identiteit wordt aan de andere kant gevaarlijk als je jouw identiteit als dwingende norm voor anderen gaat stellen. Dat zien we in het dagelijkse leven vaak dat identiteit verblindend kan zijn.

Ik verdenk de makers van de tekst student te zijn aan de kunstacademie in Arnhem (Artez) die op een steenworp afstand ligt. En voor kunstenaars in een dop is vrijelijk kunnen denken van groot belang, maar dat betekent natuurlijk niet dat je geen identiteit hoeft te hebben, want anders krijg je amorfe kunst. De makers hebben gelijk als je van boven naar beneden loopt, identiteit verblindt met andere woorden beperken je in je vrije expressie. Echter als je van beneden naar boven loopt slaat het nergens op, tenzij ze als luie studenten gewoon het vraagteken zijn vergeten.

 

PS. Na plaatsing kwam heel snel een nadere verklaring van de teksten en kunstzinnige opknapbeurt van de trap –>volg de link