Babbelen en bubbelen

 

20170802_085144.jpg

Ieder zichzelf respecterend intellectueel, semi-intellectueel of hypegevoelige ziel doet het tegenwoordig. Babbelen over bubbelen. We zijn allemaal geland in een bubbel. We zijn ons niet meer bewust van andere meningen, andere levenswijze en andere nieuwsgaring. En als we er iets van vernemen is het gelogen, fakenieuws of anderszins regelrechte onzin, of zelfs staatsgevaarlijk. Ieder zijn eigen bubbel met OSM (ons soort mensen) en we worden lekker bevestigd in het vanzelfsprekende gelijk van onze waarneming. Bubbelen is eigenlijk het nieuwe multiculti. Maar leeft iedereen wel in zijn eigen bubbel. Ik leef in veel meer bubbels.

20170802_090144

In mijn steeds crimineler wordende nicotine-bubbel, een van de rookhokken op Schiphol. Wel mooi gemaakt trouwens.

 

Ik neem u mee in een paar van die bubbels, andere laat ik onbesproken, is beter voor mezelf en u als lezer. Buiten mijn dagelijkse bubbel, begeef ik me nu in de vakantiebubbel. Natuurlijk doe ik dat niet alleen maar met mijn lief. Maar ook daarin creëer ik zo mijn eigen privé bubbels zoals in de oase op Schiphol met andere mafkezen die roken. In de lucht zijn we weer met een nieuwe groep een eigen bubbel en eenmaal in Portugal probeer ik me in te voegen in de lokale bubbel der Portugezen. Een stapje langzamer. Het lukt me aardig, hoewel ik niet weet of de Portugezen met accepteren als bubbelgenoot. Ze verstaan overigens heel goed wanneer ik een asbak wens. ‘Tem um cinzeiro, por favor?’ En altijd krijg ik een asbak met een glimlach toegestoken.

Heel soms leef ik in een heel tijdelijk privébubbeltje bij het zien van humor op straat. Ik vind het dan humor en misschien ik alleen wel met mijn verdorven geest.

20170803_133221

Saìda is trouwens uitgang, het is maar dat u het weet.

 

Ik neem u verder maar even mee in onze vakantiebubbel met een paar foto’s.

20170802_185913

20170803_134002

Hierboven een indruk van Santarém, hieronder bubbelen we in Castelo de Vide.

20170804_195222

pensao destino

De laatste foto is hedenmiddag gemaakt. Het was zo’n 38 graden Celsius met een wind die amper afkoelde. Op ons huidige adres kunnen we even uitbubbelen. Pensao Destino, pensao met een vlaggetje trouwens, maar die kan ik in dit programma niet zo snel vinden. Pension (eind)bestemming is een geweldig pension aan een verlaten spoorlijn even buiten het plaatsje Castelo de Vide. Volledig stil met uitzondering van wat honden in de verte en een leger aan krekels. Na dit stukje ga ik eens nadenken over het woord multibubbel. Volgens mij is dat beste levensvatbaar. Vanuit mijn bubbel groot ik alle andere bubbels.

 

 

Begrip, van de dag (193) Het is zo ver.

 

 

 

HET IS ZO VER!

 

Het is zo ver. Ik heb ze gezien. De vieze plaatjes, getver! Nee, geen wijdbeense blote mevrouwen, integendeel. Verteerde longen, gore gebitten en andere hele enge ziektes prijken op de tabakswaren. Vanaf nu ga ik de Nederlandse staat maar terugpakken door de Duitse overheid te steunen. Als we uit moeten gaan van meer dan vijftig procent accijns en andere belastingen, dan lever ik dus zo’n €1000, – per jaar aan onze oosterburen af. Tel daarbij op dat benzine tanken ook loont om nu wekelijks af te reizen, dan mist de overheid alhier zo’n drieduizend euro, de ondernemers in de buurt een meervoud van dit bedrag aan omzet.

Naast mijn gezondheid berokken ik de schatkist maar een speldenprikje pijn, maar ik zal niet de enige zijn, denk ik. En laten we eerlijk wezen, hoe Europees zijn we nu, hoe snel zullen de Duitsers volgen? In Thailand kende ik de plaatjes al, maar de pakjes waren kleiner dan de meegebrachte Nederlandse pakjes, dus het was zo verholpen om de opruiende teksten en plaatjes te omzeilen. Ze moeten niet denken dat ik gek ben. Ik ben geen debiel die pas bij visualisatie kan bedenken dat roken slecht is. Daar heb ik slechts mijn eigen waarneming qua conditie nodig en ik weet genoeg.

Sterker nog, het krijgt iets heroïsche om nog te roken. Lekker tegen de betutteling ageren en schijt hebben aan de fundamentalistische gezondheidsconventies. En natuurlijk zijn er mensen die dit een onbegrijpelijk bewijs vinden van struisvogelgedrag, roken is immers dodelijk. Ik kan toch lezen, waarom moet dat ook nog gevisualiseerd worden? En als de Duisters flauw gaan doen, is er wel weer een andere oplossing. Ik vind het wel lekker zo’n achterhoede gevecht, je hoeft toch niet altijd in de voorhoede vechten. Dat lukt me trouwens toch niet met mijn conditie.

Begrip, van de dag (173) Ideale begraafplaats

de uithof

IDEALE BEGRAAFPLAATS

 

 

Alles wat op internet staat blijft voor de eeuwigheid bewaard! Of je dat nu wil of niet, zo wordt mij verzekerd. Met deze kennis ga ik ook maar eens gebruik maken van Big Brother. Dus Facebook, Twitter en wat al niet meer, let op. Hierbij komt mijn revelatie voor vandaag. Ik weet waar ik begraven wil worden. Zet dat goed vast. Niet vandaag hoor. Ik wil nog een tijdje mee. (een duiveltje op mijn schouder zegt dan ‘moet je wel stoppen met roken”) Ik negeer al mijn stemmen en ben verheugd op mijn laatste rustplaats. Ooit. Hoewel ik al jaren niet meer aan begraven denk, ben ik van mening veranderd.

 

Graag reserveer ik een plaatsje in Oosterhesselen in de veengronden aldaar. Misschien dat ik eeuwen later als veenlijk nog dienst kan doen in een of ander oudheidkundig museum. Maar daar doe ik het niet om. Ik doe het voor mijn publiek op de dag dat ik het tijdelijke met het eeuwige verwissel, zeg 25 mei 2056. Dan heb ik net mijn 90e verjaardag gevierd (ja, ja, ik weet het wel, mits ik gestopt ben met roken). Ik heb de begraafplaats niet eens gezien, maar tegenover de weg er naar toe staat een allerliefst vakantiehuisje met de even lieflijke naam De Uithof.

Nu leek het me een geweldig idee dat iedereen tegen die tijd een snipperdag opneemt en heerlijk vakantie gaat vieren. Met een plaatje in de tuin om mij als toekomstig veenlijk te zien worden weggereden met paard-en-wagen naar mijn laatste rustplaats. Misschien dat de naam dan ook nog veranderd kan worden in Uitkijkhof of misschien wel Kijk-uithof (Had je maar niet moeten roken). Nog even smoezen met de Dela of e.e.a. gefinancierd kan worden. Oosterhesselen dus en zet 25 mei 2056 maar vast in je agenda. Als het later wordt zal ik het laten wetenT

 

Begrip, van de dag(170) Retraite

yurt binnen

yurt buiten

RETRAITE

 

Op wikipedia heb ik even opgezocht wat ik aan het doen ben. Retraite is volgens wiki: een afzondering voor spiritueel zelfonderzoek en geestelijke oefening. Spiritualiteit is volgens de wikimeesters: in de breedste zin heeft spiritualiteit te maken met zaken die de geest (Latijn spiritus) betreffen. Het woord wordt op vele manieren gebruikt en kan te maken hebben met religie of bovennatuurlijke krachten, maar de nadruk ligt op de persoonlijke innerlijke ervaring. En dan komt mijn wetenschappelijke achtergrond naar boven, bij een goed onderzoek hoort een vooropgezet plan? Ik vind trouwens dat politicologie, mijn afstudeerrichting, weinig met spiritualiteit heeft te maken. Wel bedenk ik dat politici meer aan geestelijke oefening zouden moeten doen.

 

Een vooropgezet plan is er dus niet, misschien uitrusten maar dat heeft weinig te maken met spiritualiteit en we zeggen ’s avonds ook niet ik ga met retraite als je je bedstee opzoekt. Wat ben ik dus eigenlijk aan het doen? Gewoon even uit de realiteit stappen, de extra gewerkte dagen opsouperen en geen verantwoordelijkheid dragen dan alleen voor mezelf en dat is best gemakkelijk. En wat we dan vinden aan zelfonderzoek of geestelijke oefening dat zien we dan vanzelf wel. Misschien kunnen we een onderzoeksvraag vinden de komende dagen en die over een tijdje gaan uitwerken in een nieuwe retraite week. Strak plan lijkt me zo.

 

Toch was de weg ernaar toe best heftig. Met de fiets in de trein is niet supercomfortabel al had ieder station gelukkig een lift. Per ongeluk de verkeerde trein gepakt die niet in Hoogeveen stopte, dus in Assen met het boemeltje rechtsomkeer. Twintig kilometer in miezerige regen met een aanzienlijke tegenwind was niet gepland. Mijn baggerconditie ten spijt, het is me wel gelukt. De behuizing en omstandigheden waarin de retraite moet plaatsvinden zijn goed. Een gerieflijke yurt, geestelijke en niet-geestelijke bijstand, dat wil zeggen natje en droogje zijn geregeld. Nu alleen het weer nog. Wat hoor ik, het is droog kan ik lekker een sigaretje roken buiten. Roken, misschien kan ik daar iets mee de komende dagen. Zou een fijne bijkomstigheid zijn.

Begrip, van de dag (120) Zitten is het nieuwe roken

 

ZITTEN IS HET NIEUWE ROKEN

 

De nieuwste bangmakerij en fundamentalistische treitercampagnes op gezondheidsgebied zijn al weer hip aan het worden. ‘Zitten is het nieuwe roken’. Ik weet niet of de overheid het nieuwe geloof al via folders en spotjes aan het uitrollen is? Ongetwijfeld zijn er hordes beleidsmakers bezig de burger de stuipen op het lijf aan het jagen. De overheid, het is net een bedrijf dat gespecialiseerd is in het genereren van nutteloze producten om die via een uitgekiende marketing aan de man te brengen. Kortom ‘Zitten is het nieuwe roken’, met nadruk op roken als het allergevaarlijkste wat de mensheid kan overkomen. Ik dacht toch dat bommen gooien op Syrië een stuk dodelijker is?

Resumerend, na de schijf van vijf die vroeger algemeen geaccepteerd werd als gezond, veroorzaken veranderende inzichten voor steeds nieuwe diëten en overheidsaanbevelingen om uiteindelijk weer bij de ouderwetse voedselgewoontes uit te komen. Suiker is superslecht, maar zit in al het eten, zelfs in geprefabriceerde groenten uit pot en blik. Er moet een vettax komen om obesitas uit onze westerse maatschappij uit te roeien. Alcohol mag voor mannen, hooguit twee glazen rode wijn per dag en voor vrouwen nog veel minder. Onder de achttien jaar mag het helemaal niet. Over rokers is het inmiddels wel duidelijk dat zij de criminelen zijn van de toekomst en als junken vervolgd zullen worden. Na de inwendige mens zijn nu de mens en zijn werkomstandigheden aan de beurt.

Eigenlijk mag je niet meer werken, of het moet het telen van je eigen groenten zijn. Tachtig procent werkt zittend op kantoor, maar het is feitelijk dodelijk. Diabetes en hart & vaatziekten komen bij zittende beroepen tot wel 2,5 keer vaker voor. Zelfs met extra beweging voorkom je een hogere kans op vroegtijdig sterven niet. Ik lust graag een biertje, ben net als alle Nederlanders ongewild verslaafd aan suiker, vetzucht is me niet vreemd, ik rook en heb een zitten beroep (en hobby). Theoretisch had ik dus al gestorven moeten zijn. (Met dat ik dit opschrijf, bespeur ik een vorm van bijgeloof, is dit niet de goden verzoeken?) De bangmakerij heeft mij bijna in de greep, maar ik laat me niet voor de gek houden. Ik wil niet zeggen dat ik ‘alive and kicking’ ben, maar zeker niet bevattelijk voor verderfelijk overheidsevangelie over gezondheid. Mijn nieuwe leus is: De (liberale) overheid is de nieuwe (middeleeuwse) kerk! En ik, ik ben een ketter.

Begrip, van de dag (31) Discipline

 

DISCIPLINE

Gisteravond, of eigenlijk vannacht werd ik geconfronteerd met het woord discipline in de zin van orde, tucht of doen wat iemand van je verwacht. Even googelend komt inderdaad de betekenis tucht veelvuldig voor. Bij discipline hoort dus een scala aan gedragsregels die iets, een vooropgezet plan moeten bewerkstelligen. Trainer Louis van Gaal eist van zijn spelers een ijzeren discipline om kampioen te worden. Zelf heeft hij zich een hele rare discipline opgelegd om zijn doel naar de buitenwereld te presenteren. Zo zie je maar, trainer zijn is een aparte discipline om de andere betekenis van discipline eens aan te halen.

Wat als je de regels nu eens zelf oplegt om iets te behalen of jezelf te structureren? Zelfdiscipline is bijvoorbeeld vereist bij een studie, om te stoppen met roken of om blijvend kilo’s af te vallen omdat het beter is voor je gezondheid en omdat je je er lekkerder bij voelt. Hier zijn doel en gedragsregels veelal duidelijk. En als je je er niet aan houdt, ben je een slappe zak. Zo oordelen soms anderen, maar vooral ook degene die zich geselt met zelfdiscipline. Daarbij moet je je afvragen of het doel nuttig is of haalbaar. Of misschien ook wel wat kost het om het doel te bereiken. Maakt (zelf)discipline in sommige gevallen niet meer kapot dan je lief is?

In relatie met discipline wil ik vertellen over deze serie begrippen. Ik wil schrijven omdat ik dat leuk vindt. Af en toe omdat er een aardige zin uit mijn brein ontspruit, vaak omdat ik een impliciete boodschap wil uitdragen, maar altijd, hoe matig van kwaliteit, je iets hebt vervaardigd dat van jezelf is. Ik kan per slot van rekening niet schilderen of een badkamer verbouwen. Door tijd- en inspriatiegebrek zijn niet alle stukjes goed. Maar ik heb mezelf wijsgemaakt dat je maar moet schrijven, ook als die ene supercolumn of aanzet tot roman niet uit je vingers komt. Blijven oefenen, want ook schrijven kun je verleren. Dat vereist enige discipline, opoffering van tijd en soms publieke openbaring van slechte stukjes. Begrip, van de dag is een zelf opgelegde opdracht om een jaar lang, of ietsje langer, of in ieder geval 365 stukjes te schrijven van 300 of maximaal 400 woorden. Is het nuttig? Is het haalbaar? De tijd zal het leren. Vandaag kwam dus het woord discipline in me op, morgen vast weer wat anders. Met uitzondering van deze zin en de volgende, wel onder de 400 gebleven. Dat is dus ook discipline, of had ik juist de laatste twee zinnen moeten schrappen?

55. INTROSPECTIEF ROKEN uit de serie de kabbelende 100

Heb ik het in de kabbelende 100 wel eens gebabbeld en gekabbeld over roken? Vast niet, al houdt het me iedere dag bezig. Weet je wat het voordeel van roken is? Het geeft je een aantal introspectieve momenten op de dag. Voor niet rokers heet dat dagdromen of nietsnutten, voor rokers zijn dat een aantal sacrale momenten die ik voor geen goud zou willen missen. Ondanks een tijdelijke vermindering van zuurstof, ook in mijn hersenen, heb ik oprecht het idee dat geniale vondsten bij mij vooral tijdens het roken plaatsvinden, en natuurlijk vlak voor het inslapen. In beide gevallen ben je ‘het ei van Columbus’ meestal snel weer kwijt. Bij het slapen gaan natuurlijk omdat je dan echt op een andere modus overstapt. Maar bij het roken, dwingt de realiteit zich weer aan en kost het mij moeite om de gedachten vast te houden, of ik zou natuurlijk moeten kettingroken. Er zijn trouwens schrijvers die beweren zonder sigaret geen roman te kunnen schrijven. Het is maar dat u het weet.

20151101_115533

Niet alleen scherpe gedachten, ook de opmerkzaamheid en het waarnemen van je omgeving wordt groter door roken. En daar dan weer van genieten is ook een kwaliteitsmoment van grote waarde. Zo had ik op zondagochtend de rozen in mijn eigen tuin nooit zo nadrukkelijk gezien en ervan kunnen genieten. Het voordeel van deze esthetische momenten is dat je ze vast kunnen leggen in tegenstelling tot gedachten die bij mij minder fotografisch blijven hangen. Zo ziet u, ieder nadeel heb zijn voordeel, al is de uitspraak van Johan Cruijff heden ten dage wel een beetje wrang natuurlijk.  De diagnose bij de nationale nummer 14 heeft mij ook wel weer aan het denken gezet, vooral denken tussen de sigaretten door en dat is gelukkig nog wel het grootste deel van de dag. Misschien moet ik eens een serie maken de ‘Rochelende 100’ over roken en niet roken? Dat is voor later. O ja, ik wil u een fotogeniek momentje niet onthouden, zeker als niet roker zult u er zelden mee van doen hebben. Ook dit geeft aanleiding tot overpeinzing. Mijn introspectieve momentjes tijdens het wachten op de trein.
20151030_174335

18. ROOKVRIJE KRAAIEN uit de serie de kabbelende 100

Veel van mijn blogs worden gemaakt met de sigaret als aanjager. Tenminste dat maak ik mezelf wijs. Ik rook niet binnen sinds ik verantwoordelijk ben voor mijn kinderschare. Nu de verantwoordelijkheid nog voor jezelf hoor ik mijn alterego zeggen c.q. mijn vrouw, maar dit terzijde. Ik zal u een schets geven van ons huis. De huiskamer is een rechthoek, maar aan de zuidzijde zit een extra vierkant, de voorkamer. Aan de noordzijde zit een soortgelijke puist, maar daar is een deur gemonteerd. Met wat fantasie kun je je er vast een voorstelling van maken. Aan de noordzijde heb ik mijn ‘hok’ die ik soms studeerkamer noem. Hier schrijf ik mijn schrijfsels. Omdat ik zuchtig ben naar nicotine verdwijn ik soms even naar buiten. Als het koud is of regent, of ik heb mijn schoenen niet aan, hang ik in de deuropening. Even roken vlak bij de plaats van het delict.

2014-01-12 11.58.00

Het introspectieve moment duurt meestal kort vanwege de regen of koude. ’s Zomers duurt het wat langer. Zo had ik jaren geleden vast gezelschap van een bruine kikker. Wanneer ik er was, zat zij er ook met haar kontje naar me toe gedraaid. Ik heb er een sprookje van weten te maken. Ik durf te stellen dat het een aardig blogje was (en is). En dat allemaal dankzij de sigaret. Zondagochtend stond ik er weer. Mijn schoenen had ik nog niet aan, bovendien was het fris. De zon scheen al wel uitbundig, want nog steeds beginnen de zondagen bij mij meestal niet zo vroeg. Ook die zondag zag ik een vaste bezoeker in een van de belendende tuinen. Hoog in de boom zat een grote zwarte vogel. Vraag me niet welke vogel, als ik zou moeten gokken zeg ik een kraai. De kraai zit er vaker, soms in gezelschap van twee kleinere vogels van een ander merk. Misschien wel zijn lakeien, wie zal het zeggen. Ik weet niet zoveel van vogels. Vandaag was het beest alleen. De kraai zit meestal met zijn rug naar mij toe, ook in gedachten zo te zien, al rookt ze niet. Wellicht is zijn alterego strenger, of heeft mevrouw de Kraai de broek aan. Wat zou het spannend zijn om inzage te krijgen in de gedachtespinsels van de vogel. Zou hij ook blogjes schrijven? Wellicht over die in de deur hangende man een paar huizen verderop. Gelukkig heeft ze geen mobiel om foto’s te maken.

Kakelkrant van Sprakeloos 23: Moet ik het verdorie weer over Rob Oudkerk hebben?

 

Het is niet de eerste keer dat ik de sterke behoefte, misschien wel levensnoodzaak, voel om te fulmineren tegen oud PvdA politicus Rob Oudkerk. Wat werd ik gisteravond (26 september) weer een partij misselijk bij het aanhoren van die man bij de Pauw&Witteman. En mijn groeiende antipathie heeft niets te maken dat hij in het verleden de zwakste en meest afhankelijke vrouwen van de straat heeft bezoedeld, helemaal niets, al vind ik dat ook niet getuigen van innerlijke kracht.

Nee, ik ga echt over mijn nek bij Oudkerk als goeroe, vermomd als lector Leefstijlverandering bij Jongeren, zit te preken. Gisteravond gooide hij weer een balletje op om ongezonde levensgewoonten separaat aan pakken. Roken, drinken, vetzucht en gebrek aan beweging wil ook dominee Oudkerk gaan criminaliseren.

Wie is deze man, (nog net) babyboomer, die ons de les moet lezen. Natuurlijk is roken ongezond, ik kan er over mee praten; Natuurlijk is te dik zijn slecht, nog even en ik kan er over meepraten; Natuurlijk is te weinig bewegen niet best, ik zou ook liever meer bewegen dan mijn bureaustoel constant warm te houden. Trouwens, topwielrenster Marianne Vos, ook aan tafel bij P&W, memoreerde dat ook topsport erg ongezond is.

Je moet ook wel een hele druiloor zijn om het tegendeel nog te beweren. Rob Oudkerk is echter ook een druiloor, en stekeblind. Een druiloor omdat hij zijn gewichtsverlies als een overjarige gekerstende EO-er predikt. “Ik heb het licht gezien, dus JIJ MOET ook het licht zien, op wrake van de gesel OUDKERK, dus straf via de zorgpremie. Stekeblind omdat hij amechtig zijn best deed het probleem los te zien van de context van de Nederlandse samenleving. Bevoogdend, betuttelend en vooral hautain kakelt hij zijn bevindingen in de ether over roken en vetzucht. Man, kijk eens om je heen hoe de samenleving georganiseerd is, hoe armoede vetzucht met zich meebrengt, immers goedkoper, hoe verslavingsgedrag, naast een belangrijke genetische (!) component, ook voor een deel met (culturele) armoede heeft te maken. Zie je als gewezen sociaaldemocraat niet meer hoeveel mensen sowieso moeite hebben op alle fronten aan het ideaal plaatje te voldoen. Ze moeten de ideale partner zijn, uitstekende opvoeders, fijne collega’s, sociale buren, betrokken dorpsgenoten en als het om kinderen gaat worden ze al helemaal rondgeslingerd door 1001 ongezonde levensopties. Pak die context aan en vervuil de ether niet met je extreem liberale “eigen schuld, dikke bult-evangelie”.

Ik kan nog wel een lijstje maken, naast alcohol, vet en nicotine dat ook bestraft moet worden. Wielrenster Vos noemde topsport al, maar wat te denken van sport in het algemeen. Als huisarts weet u vast wel hoe de EHBO-posten en huisartsenpraktijken in de weekeinden en de maandagochtend eruit zien. Welke risico’s loop je als je te hard rijd, te veel en te hard werkt, of te fundamentalistisch je eigen gelijk zit te prediken. Ongezondleven-lijstjes zijn oneindig te maken, leven is één groot risico, waarbij het einde vaststaat. Een leefbare samenleving is de enige garantie voor minder expansieve kosten in de zorg. O ja, nog iets dat helpt de gezondheidskosten te reduceren en dat is het ophogen van de gelden voor de Openbare GGZ te verhogen. Zij kunnen dan de Rob Oudkerken uit onze samenleving van de buis weren, dat scheelt in ieder geval heel veel extra maagzuurremmers.

 

Sprakeloze energie

De eeuwige strijd van een verslaafde, levend tussen hoop en vrees, lijkt het stoppen met roken je te confronteren met een oneindig traag landschap in het verschiet. Dichter Henri Marsman er maar even bijgehaald enkele jaren geleden om deze frustratie te beschrijven. Het heeft tot op heden niet mogen baten.Verlegen

Maar wel een gedichtje in elkaar gefrutseld. Dat dan weer wel.

Denkend aan morgen
zie ik t’einde der tijden
langzaam maar zeker
mijn leven in komen

Eindeloze minuten
mijn maatje vermijden
als een kwelgeest
in angstige dromen

Snakkend naar adem
zuurstofrijke lucht
een giftig gemis
altijd geëerd

Edoch de zieklijke krab
de helse vrucht
van orale fixatie
de longen geteerd

Stoppend met roken
eindigt het leven
wat dan nog rest
is het duivelse pad

chagrijn en depressie
’t Is om het even
de kat of de hond
wie doet mij nog wat

dromend van de zomer
rennend langs het strand
herboren gevonden
sprakeloze energie

Dit kan niet waar zijn
Wat is er aan de hand?
Ben ik dat zelf
die ik daar zie?