Zwarte Piet in moerassig Nederland.

Natuurlijk is de wereld gek, dat kan niet anders. Als we VN gezanten in zetten voor het onderzoeken van een kinderfeest in Nederland, terwijl in Afrika clitorale verminking van jonge meisjes gemeengoed is onder het mom van traditie, kinderarbeid al dan niet in de seksindustrie in veel landen eerder regel dan uitzondering is en dan hebben we het nog niet eens over de onmacht die de VN laat zien in oorlogsgebieden. De gekte in de wereld is me te groot om in een blog te vervatten, dus beperk ik me tot de Zwarte Piet-gekte in Nederland. En die is al bijna niet te overzien.

 

DE OUVERTURE

Buiten het jaarlijkse Sinterklaasfeest is er een nieuwe traditie aan het ontstaan, namelijk het kapotmaken van een Nederlandse traditie. De PR-machine van enkele gefrustreerde BN-ers komt ieder jaar beter op gang. De giftige gevolgen worden derhalve steeds ernstiger. Zij kunnen zich verheugen op een warm Sinterklaasfeest. Sterker nog, zij laten zien hoe je met non-issues heel wat te weeg kunt brengen. Geert Wilders kan hier nog een puntje aan zuigen. Sterker nog, onze Geert kan zijn propaganda-machine laten rusten, want door mensen als Prem Radhakishun en Quincy Gario en hun grachtengordelgevolg, krijgt de PVV gratis propaganda. En nu hebben ze eens een punt, want de het is natuurlijk je reinste onzin om Zwarte Piet te koppelen aan de slavernij.

                                                                                                                                      SLAVERNIJ

Het laatste wat ik wil doen is me bezig houden met de ontkenning van de Nederlandse geschiedenis. Deze kent zwarte bladzijdes, inktzwarte bladzijdes zelfs. We hoeven maar te kijken naar de Indonesië, Suriname en de Nederlandse Antillen. Ik ga ook niet ontkennen dat de historische feiten zoals de slavernij, nog generaties kan doorwerken op bevolkingsgroepen. Maar moet ik daarvoor mijn excuus aanbieden? Even gravend in mijn stamboom leert dat in de periode dat de slavernij in Suriname is afgeschaft, mijn voorouders niet veel meer waren dan landarbeiders, mogelijk afkomstig net over de grens met Duitsland uit Münsterland. Wie ga ik verantwoordelijk stellen voor mijn vermeende achterstand omdat mijn voorouders kansarme paupers waren zoals de meesten in Nederland. Ze wisten, omdat ze geen onderwijs hadden genoten, waarschijnlijk helemaal niets af van het bestaan van Suriname. Ik wil wel kijken naar het hier en nu, gegeven de geschiedenis, hoe we met zijn allen in Nederland het beter kunnen krijgen. Dat lukt absoluut niet door Sinterklaasvierders te betichten van racisme of in ieder geval onwetendheid. Dan sla je de plank volledig mis.

                                                                  HISTORIE VAN SINTERKLAAS

De gedupeerden van het Sinterklaasfeest zetten het boek van Jan Schenkman in als beginpunt van het huidige Sinterklaasfeest. Geheel ten onrechte mijns inziens, maar ook historische feiten logenstraffen deze gedachte. Jan Schenkman was onderwijzer en kinderboekenschrijver in Amsterdam. Ik durf niet te beweren dat de man niets wist van de situatie rondom de slavernij in de voormalige Nederlandse koloniën. Mogelijk wel, maar of hij dat gebruikt heeft waag ik te betwijfelen. De totstandkoming van zijn figuren Sinterklaas en Zwarte Piet zouden mogelijk ontleend zijn aan de boeken van Ivanhoe (Walter Scott). Maar scherpslijperij over het gedachtegoed van Jan Schenkman is niet nuttig, historisch gezien heeft het sinterklaasfeest zijn roots al in de oudheid. Nadien is het feest geëvolueerd en geïncorporeerd door de katholieke kerk en het christendom. Veel gebruiken, symbolen en ook figuren, ook die van Zwarte Piet, zijn hierop terug te voeren. Maar ook na 1850 is het sinterklaasfeest nog lang gebonden aan plaatselijke gebruiken en tradities die soms van elkaar verschilden. Na de Tweede wereldoorlog is er pas enige eenheid in het sinterklaasfeest tot stand gekomen en is verworden tot het hedendaagse volksfeest. Dit heeft derhalve niets, maar dan ook helemaal niets te maken met een vermeende koloniale traditie die bewust of onbewust in stand wordt gehouden.

Informatief filmpje over Sinterklaasgebruiken en hun herkomst

                                                                                                                                                                         De antiZwarte Pieten misbruiken het feest om zaken op de politieke agenda te zetten. Ik wil hiermee niet beweren dat er geen racisme en discriminatie bestaat. Hierover later meer, eerst een korte uitstap naar aanverwante tradities.

                                                                                                                                                                                                 IEDER ZIJN EIGEN (ZWARTE) PIET

In Europa is het sinterklaasfeest veel wijder verbreid dan slechts het Nederduitse gebied. Gesteld kan worden dat vanuit de oudheid en/of middeleeuwen gelijksoortige figuren een rol spelen op 6 december. Naast de sinterklaasfiguur is er vaak een knecht. Soms is er sprake van een roodbaardige man, op andere momenten is de knecht of de andere figuranten in het verhaal de duivel of engel. Om de duivel herkenbaar te maken, wordt hij in sommige streken zwart geschminkt. Verder weg, Iran en omliggende landen, kennen ook hun (zwarte) Piet. De achtergrond van deze traditie is niet hetzelfde als de Europese, maar ook hun Piet is zwart met rode lippen. Deze mythische figuur is in 2009 op de VN-werelderfgoedlijst gekomen.(!) Trouwens weet je wat pas echt racistisch is? Die voorzitter van de VN Human Right Watch haar werk te laten doen als donkere vrouw, terwijl ze publiekelijk haar onwetendheid en onkunde al geëtaleerd heeft.

RACISME?

Mijn stelling is dus dat het sinterklaasfeest niet racistisch is, inclusief de figuur van Zwarte Piet. Mensen die dit beweren en mij en vele anderen daarmee als racist wegzetten, of onwetend, trekken een zware wissel op mijn solidariteit. Ik zeg daarmee niet dat er in Nederland geen racisme is en er wordt met zekerheid gediscrimineerd. Maar ik durf te beweren in Nederland niet meer of minder dan in andere landen, inclusief Afrika, Suriname of de zwarte gemeenschap in Amerika. Mensen onderscheiden zich van elkaar, of groepen onderscheiden zich van elkaar. Verschillen onderling vallen op en worden zo nodig benoemd. Volgens mij is dit onderscheidend vermogen van mensen inherent aan het mens zijn. Is het erg dat een klein kind in Lutjebroek dat voor het eerst een donkere man of vrouw ziet, zegt: Zwarte Piet!’ Nee, natuurlijk niet want voor dat kind is het referentiekader zijn kinderidool. Is het erg dat een kind dat blijft doen, of nog kwalijker een volwassen mens dit doet? Ja, natuurlijk want dan zet je mensen weg. Je moet beter weten. Om eens een flauw voorbeeld te noemen, de shows van Jürgen Rayman zul je eens tegen de lat van discriminatie, of erger nog, racisme moeten zetten. Zonder met een strikte definitie te komen van racisme, ik denk dat met de stereotypering die in zijn shows aanwezig zijn, heel wat tere zieltjes geraakt kunnen worden.

Het is belangrijk dat er misstanden aan de kaart gesteld worden. Waarom is de werkeloosheid onder Surinamers, Antillianen, Turken en Marokkanen groter dan bij de allochtone bevolking. Ik ben ervan overtuigd dat er gediscrimineerd wordt naar afkomst met alle gevolgen van dien. Wat is er met Nederland en de Marokkaanse gemeenschap aan de hand, als ‘kut-Marokkaan’ een algemeen bekend verondersteld begrip is geworden? Dat zijn zaken om je druk te maken. Zoeken naar oorzaken van de problemen en oplossingen zoeken, al geloof ik niet in de volledig egalitaire samenleving. En valse koppeling maken tussen het sinterklaasfeest en gesignaleerde problemen werkt averechts.

                                                                                                                                                       OPEN ZENUW OF KERSVERSE WOND?

Waar komt die ongekende reactie op het anti-pietenfundamentalisme vandaan? Mijn antwoord is gelegen in het fundamentalistische van de roergangers; of is het toch een open zenuw in de Nederlandse samenleving? In dat laatste geloof ik niet. Als ik zie op de sociale media dat zogenaamde multiculti’s zich fel keren tegen de anti-Piet-sentimenten, dan denk ik niet dat er een open zenuw wordt geraakt. Eerder geloof ik dat er een kersverse wond bewust is aangebracht en dat het besef en de kennis hoe die wond te genezen nog niet aanwezig is met alle gevolgen van dien. Vuil dat nooit bij die wond zou kunnen komen, heeft nu vrijelijk spel. Ik denk maar zo dat Wilders nu met zijn benen op tafel ligt nu hij gratis argumenten heeft gekregen. Ook ben ik maar weinig overtuigd van de slappe reactie van bijvoorbeeld Minister Plasterk op 22 oktober bij Pauw & Witteman dat er hier en daar een gekleurde Piet moet komen. Een typische polderoplossing om mensen te paaien. Durf nu eens stelling in te nemen denk ik dan in plaats van meteen naar een compromis te zoeken. Ik weet niet hoe het sinterklaasfeest er over 50 jaar uit zal zien. Vast anders dan nu en dat hoeft wat mij betreft geen probleem te zijn, maar dan wel op basis van een rustig evolutionair proces, niet met de gifpijlen van enkele subversieve elementen die door de grachtengordel zijn omarmd. Het voorkomt in ieder geval dat ik op waanzinnige ideeën kom om het Caraïbisch Carnaval in Rotterdam te verbieden.

Kakelkrant van Sprakeloos 69: Einde Caraïbisch Carnaval in zicht!

Het einde is in zicht. Met een paar jaar is de viering van het Caraïbisch Carnaval nog slechts een louche feest dat in de rafelranden van Rotterdam gevierd zal worden. Het algemene volksgevoel is er nog niet klaar voor en de publieke opinie zal het niet begrijpen, maar het moet maar eens gezegd worden. Iemand moet de eerste zijn. Het feest bezorgt veel onzichtbaar leed en dat moet maar eens boven tafel komen. Nog afgezien van het feit dat er een vergelijk is te maken tussen de bijna blote dames van Antilliaanse komaf die dansen in de straten van Rotterdam gelijk hun betovergrootmoeders dat deden voor hun blanke heersers. De blanke heersers van toen hebben plaats gemaakt voor de hele Nederlandse samenleving middels tv en de sociale media. Bijna blote vrouwen maken wulpse bewegingen en tarten de goede zeden, niet alleen voor het voormalige koloniale deel van de Nederlandse bevolking. Ook Medelanders uit Turkije, Marokko en andere moslimgebieden worden geconfronteerd met deze aanstootgevende uitingen, verpakt in een ogenschijnlijk onschuldig feest, het Caraïbische Carnaval.

Over smaak valt niet te twisten, dus over de moraliteit van de feestuitingen wil ik niet eens praten. Leven en laten leven is mijn devies. Hier zit echter de angel van het probleem. Het wordt namelijk anders als mensen moedwillig gekwetst worden. Tenminste dat blijkt uit het verborgen leed dat langzaam maar zeker boven tafel komt. Zoals gezegd het is nog niet algemeen bekend.. Wat voor een beeld geven al die dames die hupsend de straten van het zomerse Rotterdam bevolken? Rotterdam is in die dagen een publieke nachtclub met maar een boodschap. “Pak me, ik ben een heerlijke tropische vrucht om te nemen.” Als dit op vrijwillige basis gebeurd, dan zal ik daar geen oordeel over vellen, maar substantiële groepen mogen geschaard worden onder het spreekwoordelijke Latino-machismo. Zij zien een vrijbrief hun liederlijke lusten bot te vieren. Het gevolg is vele stille slachtoffers die niet durven en kunnen praten over het seksuele leed dat hen is aangedaan. Maar ieder jaar worden zij weer geconfronteerd met de valse vrolijke beelden van dansende vrouwen aangevuurd door opzwepende ritmes. Oude wonden worden opnieuw opengereten. Ze hebben inmiddels geleerd om er over te zwijgen, want ze worden weggezet als puriteinse zeurkousen. Maar nu is het klaar met het beschaamde zwijgen. De eerste gerichte actie betreft de kleding van de dames. De minuscule broekjes en de te kleine bovenstukjes moeten maar eens plaats maken voor een gemakkelijk zittende joggingbroek en een ski-jack. Ook hierin kun je gewoon lekker dansen als je dat zo nodig moet doen in de publieke ruimte. Heel veel leed wordt ermee bespaard en er gaat een preventieve werking vanuit.

Een eerste aanzet is hiermee gegeven om een ogenschijnlijk onschuldig volksfeest in een ander daglicht te stellen. Zo onschuldig is het namelijk niet. Wat het nog op te richten Platform ‘Stop de poedelnaaktheid bij het Caraïbisch Carnaval’ rest is het zoeken van een paar historische feiten ter fundering, die ze op een gekunstelde manier moeten koppelen aan het hoger gestelde doel. We zullen hiervoor contact zoeken met hoogbegaafde manipulanten op dit gebied. Hun kennis en kunde hebben zij laten zien bij de Zwarte Pieten discussie. Het heeft zijn vruchten afgeworpen. Het gaat immers primair niet om de historische juistheid, maar om de ego’s te strelen middels het misbruiken van de publieke opinie.

En de discussie is inmiddels al weer enkele dagen verder: Nederland moesland, een nieuwe column