Paars

46. WAAR STAAT PAARS VOOR uit de serie de kabbelende 100

/ sprakeloosid / 1 reactie

God, of wie dan ook straft meteen als je loopt te fucken met het koningshuis. Dat was mijn eerste gedachte gisteren 2 mei bij de volgende ronde in de tuin. Maak ik op 27 april nog 20150428_092802gekscherend gewag van een verwelkte oranje tulp als mijn ultieme bijdrage aan de Oranjeleut, mijn dag zou nog komen. Naast de verwelkte tulp stond een nieuw exemplaar op het punt van openbarsten, jong, krachtig en zo op het oog zeer rood. De Dag van de Arbeid zou snel gevierd worden overal in de wereld, behalve in het koningsgezinde Nederland. Ik kon niet wachten dat het gestaalde rode kader zich zou laten gelden in de vorm van een rode tulp. We zullen ze eens een poepie laten ruiken.
Nadat we 30 april gelukkig niet meer vrij zijn, heb ik op 1 mei ook hard gewerkt en me gekweten aan mijn dagelijkse bezigheden als loonslaaf. Niet gedacht aan (internationale) solidariteit, onderdrukking van de arbeidende klasse en andere revolutionaire gedachten. Niets van dat alles, gewerkt ten behoeve van de BV Thuis.

20150502_145855

Nu dat heb ik geweten, want dan neemt de voorzienigheid wraak, zoete wraak. De wannebee rode tulp weigerde rood te worden. Ik kwam erachter toen ik andermaal in de grond aan het wroeten was. Paars is het geval geworden, pimpelpaars en op dat moment wist ik het: Ik heb de Internationale Dag van de Arbeid verwaarloosd, niet alleen Oranjeleut langs me af laten glijden, maar ook de revolutionaire gedachten veronachtzaamt. Het schaamrood staat op mijn kaken, dat dan weer wel.

Waar staat paars eigenlijk voor? In de katholieke kerk heeft paars de betekenis van boetedoening. Paars als het broertje van rose heeft vaak ook een vrouwelijke betekenis. Tja, en dan de politiek, paars staat voor eens een onverwacht goed concept van samenwerking tussen de rooien en de liberalen. Das war einmaal! Tegenwoordig is het een impopulaire mix van verwaterde sociaaldemocratie en PVV-light liberalisme. Niemand lust het, maar we hebben geen alternatief. Een onverwachte aanwezige in de tuin. Ik geloof dat ik maar een rozenstruik met rode rozen ga planten, als boetedoening voor mijn (telepathische) afwezigheid op 1 mei en volgend jaar zal ik oogsten, rode rozen.

Samsom kan gerust voor links kiezen nu!

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

En in een keer doemt zich tijdens de verkiezingscampagne een nieuwe vraag op, voor wie kiest de PvdA. Ze moeten smoel bekennen, vind Emiel Roemer. Maar ook de Kunduzpartijen trekken aan Diekerik Samsom als waardevol partner voor een hernieuwde Paarse coalitie of een welkome (lees noodzakelijke) aanvulling van de Kunduzpartijen. De PvdA is hot en de roep om middle of the road common sense is nadrukkelijk aanwezig.

Enkele weken geleden werd gerept over schuchtere toenaderingspogingen tussen CDA en PvdA. Twee zielige kleine regentenpartijen en voormalige bepalers van het Haagse pluche. De oude politiek heeft afgedaan, het spel op het midden was uit. We gooien het op de flanken, met de PVV en de SP. Alsof deze partijen trouwens programmatisch met elkaar te vergelijken zijn en dan heb ik het niet eens over het democratische gehalte. Het is bijvoorbeeld stuitend hoe Mark Rutte als een Mccarty de Koude Oorlog in zijn eentje nog wil overdoen. Uit zijn mond is het helemaal weerzinwekkend, want als je de PVV kunt omarmen, dan kun je politiek gezien alles, dus ook samenwerken met de SP. Tja, en dan wil Mark Rutte zeker niet met een Links Blok gaan regeren.

Maar waarom moet de PvdA dan met een Rechts Blok gaan regeren? Een rechts blok waarbij de VVD in grootte overheerst met amper sociale uitgangspunten. Want wees nu eerlijk, als je jezelf als liberale partij wilt wegzetten en je gedraagt je anti-Europees en hebt nog zieltjes te winnen door Wilderiaanse kreten uit te slaken, dan ben je geen midden partij, maar uiterst rechts en conservatief.

Is ‘middle of the road’ dan wel een alternatief. ‘Kunduz’ alleen is te klein en zelfs Paars moet het nog maar zien te redden in zetelaantal. Ik zelf vind zo’n krappe meerderheid met een SP op links en de PVV nog rechtser dan de VVD in barre tijden geen fijne optie. Voor het gemak gebruik ik nog de termen links en rechts, al is dat in de huidige politieke constellatie allemaal niet zo duidelijk meer. Ik denk dat Mark Rutte er aan zal moeten wennen mogelijk premier te moeten worden met een Links Blok voor echte stabiliteit. Of liever nog, dat de VVD meeregeert onder een Linkse premier.

En ik vind ook dat Samsom maar kleur moet bekennen. De SP staat immers dichter bij de sociaal-democraten. Dus wat let ze. En als je echt sociaal-democratische politiek wil, gewoon aan de slag gaan. Laat ik een simpel voorbeeldje geven, want in verkiezingstijd is alles in één keer simpel en zijn de oneliners en soundbites niet van de lucht.

Stel:

Een politiek latje van 10 centimeter. De SP situeren we uiterst links, bij 1 centrimeter en de VVD uiterst rechts, bij 10 centimeter. Dan is het discutabel waar de PvdA zou staan op dat latje, maar mijn inschatting is zo op 3,5 à 4 centimeter. Het gemiddelde van SP en VVD bij de onderhandelingen zou uitkomen op 5,5 op de links-rechts meetlat. Met de agendapunten van de PvdA trekken we dat naar ongeveer 4 centimeter. Conclusie, het partijprogramma van de PvdA is het beste gewaarborgd bij de grootst mogelijke coalitie van drie partijen namelijk met de VVD en de SP. En hoe hard Mark Rutte zijn socialistenhaat ook in de campagne uit, er is één voordeel namelijk: ‘Mark Rutte kan over zijn eigen schaduw heen stappen, laat hij dat dan maar zien in landsbelang.’

Dus Samsom kan gerust deze weg inslaan en heel constructief de formatie ingaan. Mochten SP of VVD steigeren, dan zijn zij de ‘brekers’ van de formatie, niet de PvdA. Ik denk dus dat we helemaal niet naar een middencoalitie hoeven te tenderen, alleen maar bange praat van rechts. Deelname van de PvdA zonder de SP is stategisch niet slim en zeker niet in het landsbelang.

Om de goede oude tijd te laten herleven voor de liefhebber een nummertje van Middle of the Road.