O sétimo dia: De restjes van een week?

De laatste vakantiedag kan beginnen. Ik zit op het bankje op het erf en kijk naar de sinaasappelboom. Ook constateer ik dat de zon nog even moet werken om de lucht weer strak blauw te krijgen en het waait behoorlijk, dus een pietsie hooikoorts, ook hier. Maar de temperatuur is aangenaam en ik drink mijn eerste bakkie leut voor dat we gaan ontbijten. Ik sprak deze week al eerder over de weelde van alle sinaasappelen die maar op de grond vallen en waarmee niets gedaan wordt. Maar zo’n boom staat er niet voor de consumptie, maar voor de toerist natuurlijk. Die kan het thuisfront lekker maken met de rustiek van Portugal die uit deze foto door het scherm spat. Echte engerds maken er ook nog een blogje van. Wat zal de dag vandaag brengen? We gaan naar Lagos aan de Zuidkust. Schijnt een mooie stad te zijn. Mijn herinnering laat me in de steek of we nu in Lagos of Portimão zijn geweest vijftien jaar geleden. We gokten op Lagos, maar we hadden het mis. Lagos was het product dat iedere vakantieganger die dat niet wil toch één keer meemaakt, je wordt toerist. (Ik weet echt wel dat ik dat zeven dagen ben geweest hoor, ik ben ook niet gek dus laat me lekker in die waan op de berg) Ons lukt het vaak om iedere vakantie toch één keer in de toeristenfuik te stappen. Vandaag was dat Lagos. Geen aanrader en bij een langer verblijf dan 2 uur slaat de misantropie toe, zelfs in de vakantie. Dus maar weer snel terug naar huis, naar de berg en onze tuin met sinaasappelboom. Bij het schrijven van het blog besefte ik dat ik niet eens een foto in Lagos had gemaakt.

Op de berg nam ik een kloek besluit toen we in de middagrust werden opgeschrikt door de vallende sinaasappels. Back to basic en leven met de natuur, ik ga onszelf trakteren op een overheerlijk glaasje sinaasappelsap, suco de laranja van eigen bodem. Mag vast wel van de eigenaar, hij heeft bij de keukenuitrusting niet voor niets een citruspers. Een man en man, een woord een woord.

Waar gewerkt wordt, vallen spaanders.
Voor niets gaat de zon op, voor een eerlijk product zonder toegevoegde suikers waren 35 apelsienen nodig.
Aan reclame en marketing hoef ik niets meer te doen. In vijf minuten (30 dus) vers van de boom, vers in het glas.
En binnen een tel bij de consument: Proost op een geslaagde vakantie.

En morgen de terugreis. Ik weet niet of er nog een afsluiting komt, dat zien we morgen wel weer. Ik heb één goed voornemen en dat is dat als mijn enthousiasme voor de terugreis een kwart is van de reis naar Portugal, ik tevreden ben. Als dat lukt, ben ik een blijvende blije Dodo.

Eerder verschenen in deze reeks:

O primeiro dia: Vind ik me toch zomaar terug in de Algarve. Errug

O sedundo dia: Back to the future.

O terceiro dia: Boven op de berg

O quarto dia: De dag van Portugal

O quinto dia: Daar is ie….Het klompenpad op zijn Portugees

O sixto dia: Mijn liefde voor de zee

O quinto dia: Daar is ie……het klompenpad op zijn Portugees.

Ik ben er nog niet uit hoe ik het klompenpad ga noemen, maar de voorlopig werknaam is ‘Caminho de obstrucão’ Andar pela casa oftewel Klompenpad Wandeling rondom huis, circa 1 km in Monchique.

Het is eindelijk zover, klompen aan, rugzak op en gaan. Ik had de schutkleur van de Portugese lucht als klederdracht genomen. Verder zonnebril, zonnebrand en genoeg water bij me om de buurt te verkennen, want het is me wel duidelijk dat, hoewel het aantal buren schaars is, ze onmiskenbaar direct of indirect te maken hebben met de landbouw, dus het basismateriaal voor een klompenpad. En net zoals bij veel Nederlandse klompenpaden, val je vaak van de ene verrassing in de andere en is het er over het algemeen rustig. En de mensen die je tegenkomt zeggen vriendelijk Bom Dia. In dit geval was het mijn partner die de 36 graden Celsius iets te veel vindt voor een gezonde wandeling en onder de boom bleef lezen. Ik kwam in deze Caminho de obstrucão twee keer over ons eigen boerenerf.

En dan denken wij het alleenrecht te hebben op de geuzennaam Kikkerlandje, maar nee hoor, na nog geen 50 meter wandelen een heuse pad (sapo) op het ‘Andar pela casa’ Je verzint het niet. Even verder wilde ik nog wat landbouw geheimen ontdekken, want tot mij verbazing waren er overal kleine en iets minder kleine aardappelveldjes. Ik wilde een stukje rots beklimmen om nieuwe ontdekkingen te doen, maar mijn evenwichtsvermogen is iets uit vorm en ik had mijn niet meelopende eega belooft me niet te gedragen als een jonge God living on the edge. Ondertussen had ik wel gezien dat er plukjes wijnranken waren, naast de citrusvruchten en zag ik ook pruimen- en kersenbomen waar ogenschijnlijk niets mee gedaan werd. Misschien dat de vrienden van Caroline van der Plas hier nog een sinaasappeltje kunnen schillen om de boerenstand te verheffen in een eco-neutrale organisatie. Ik vind het zonde van al dat verloren fruit. Maar ik heb er dan ook geen verstand van, niet hier, maar ook niet in Nederland. Ook daar vind ik de Randstedelijke kijk op landbouw op zijn minst eigenaardig. Goed, ik heb er geen verstand van, wel van klompenpaden, dus ik vermaak me verder kostelijk.
Geheime kleine aardappelveldjes
Terwijl ik langs natuur, boerenlandschap en landweggetjes loop, zie ik het mondaine Monchique op de achtergrond. Een doorkijkje op zijn tijd is ook hier de charme van een klompenpad.

De tevredenheid als de finish in het zicht is net zo’n overwinning als in Nederland, dus bij het zien van de eindstreep, snel de klompenpas er nog in. Oost, west, thuis best. In Nederland is het dan je klompen bij de deur en een kop koffie, hier gaan we voor een koude douch.

Voor de precieze route verwijs ik naar mijn Komoot app onder de naam Vincent ID Sprakeloos. Ook alle 350 foto’s zijn er te bewonderen. Echt waar.

Eerder verschenen in deze reeks:

O primeiro dia: Vind ik me toch zomaar terug in de Algarve. Errug

O sedundo dia: Back to the future.

O terceiro dia: Boven op de berg

O quarto dia: De dag van Portugal

O quarto dia: De dag van Portugal.

Het is vandaag de dag van Portugal, een nationale feestdag alhier. Welke revolutie wordt herdacht? Ik wist het niet. Maar even googelen en dan blijkt het te gaan om een literair held, namelijk de dichter Luís Vaz de Camões wiens sterfdag vandaag herdacht wordt. Ik wist al wel dat de Portugezen een hyperbeschaafd volkje zijn. Geen koninklijke bobo’s die ter verhoging van de feestvreugde WC-potten werpen. Nee, niets van dit alles. Omdat als gast in dit fijne land ik een beetje aangepast gedrag wil vertonen, besloten we gewoon lekker thuis te blijven. Ja op de berg is al thuis, en op onze eigen wijze dragen wij bij aan de dag van Portugal. Omdat ik in eerste instantie dacht aan de Anjerrevolutie van 1974 die vandaag herdacht werd, wilde ik iets met bloemen en planten doen. En zo geschiedde, al wordt er een dichter geëerd vandaag, de Portugezen zullen mij niet kwalijk nemen dat ik hun zeden en gewoonten nog niet helemaal in mijn poriën heb zitten. Ik gooi in ieder geval geen plee van de berg.

Ik koester warme herinneringen aan de biologieweek in mijn verre verleden als middelbare scholier. Een biologieweek in Zuid-Limburg in de vijfde klas vind ik om meerdere redenen nog steeds het hoogtepunt van de middelbare school. We moesten al een herbarium maken van vijftig planten en o wee als er een beschermde soort bij zat dan was je zuur. De afsluiting was drie dagen wandelen in het Geuldal met de apotheose een overhoring van de 150 soorten die we gezien hadden. Sinds die tijd is de belangstelling voor plantjes en vooral determineren gebleven, maar lui als ik ben, heb ik er nooit iets mee gedaan. Tot vandaag, om de Portugezen niet in de weg te lopen, heb ik het determineren opnieuw opgepakt, maar wel in een eigentijds jasje natuurlijk. De anjer ben ik niet tegengekomen, maar in onze tuin een keur aan bloemen en planten. Ik deel ze graag me u, mede mogelijk gemaakt door de App PlantNet

1. Nerium Oleander (L), in gewoon Nederlands gewoon Oleander. De kans wordt door de App als 99% gegeven dus daar ga ik maar vanuit. De Oleander ìs natuurlijk Zuid-Europa.
2. Citrus sinensis (L) ofwel de Sinaasappel. De App gaf de kans dat dit de juiste benaming was op 19%, ik durf het aan dat dit goed is al zullen er vele soorten sinaasappelen zijn.
3. Citrus Limon (L) met als ‘Nederlandse benaming’ Bergamot. De kans dat dit het is, zou 24% zijn. Met mijn beperkte kennis van citroenen durf ik het aan, dit is de citroen.
4. Abutilon megapotamicum, de App zegt 99% en het bloemetje krijgt als werknaam in het Nederlandse taalgebied mee Belgische Vlag. Ik besluit geen flauwe Belgen- of voetbalhumor ten toon te spreiden.
5. De kans dat dit de Mandewilla sanderi is, ofwel de Mandevilla is 37%, maar ook een aanzienlijke kans is dat het de Chileense Jasmijn (Mandevilla laxa) is. Aan mij is geen echt onderzoeker verloren gegaan, maar hier wilde ik nog wel even checken wat de App zegt over het blad. PlantApp oordeelt dat dit de Chileense Jasmijn is en dus nu voor mij ook de rest van mijn leven.
6. Dit is de Hemerocallis Lilioasphodelus (29% kans) ofwel de Gele daglelie. Maar het kan ook de Lilium Bulbiferum zijn. (27% kans) en dan noemen we het in het Nederlandse taalgebied de Roggelelie. Omdat ik deze thuis ook in de tuin heb, wilde ik het wel even zeker weten, dus nader bladonderzoek is vereist. Toen stuitte ik op een probleem waar ik in 1983 in de vijfde VWO geen weet van had en nu ook niet weet wat ik er mee moet. Het bladonderzoek geeft aan dat dit voor meer dan 30% zeker de Bruine daglelie is????? En nu? geel of bruin, maar mag ik met mijn lelieblanke huid hier wel een oordeel over vellen?
7. Dit is de Erica arborea. (34%). Als alternatief wordt gegeven de Rosmarinus officinalis (19%). Het is dus geen rozemarijn want geen geur besluit ik. Op de Dag van Portugal is dat jammer, want een van de mooiste fado’s van Amàlia Rodrigues bezingt een hoofdrol voor de rozemarijn (Um cheirinho à alecrim) in het portugese huishouden. Maar hier niet in de tuin.
8. Limonium Sinuatum oftewel Bochtig Lamsoor. De Plantapp is hier 98% zeker van.
9. Bougainville. Er worden 2 soorten gegeven, de een 51% en de ander 46%. Het zal me een rotzorg wezen welke het is, iedere keer word ik weer verrast door het palet aan kleuren de Bougainvillea heeft.
10. Campanula Lusitanica, in het latijn is dat voor 73% zeker. Er wordt geen Nederlandse naam gegeven of je moet tevreden zijn met 9% kans dat dit de Tuinlobelia is. Ik ben er niet voor, dus misschien dat de mensheid voor dit kleine lilla ding nog een Nederlandse naam mag verzinnen?

Al met al een heerlijke vakantiedag. Zon, rust, een hobby bij de hand pakken en lekker oude herinneringen de revue laten passeren over de Biologieweek in 1983. En lekker onzin verkopen in blogvorm, wat wil een mens nog meer. Als afsluiter hieronder, dat is de Monsterica deliciosa oftewel de Gatenplant, ook zomaar binnen 10 meter van het terras in Monchique.