Begrip, van de dag (177) Het zogenaamde Kiki-oranje

 

 

 

HET  ZOGENAAMDE KIKI-ORANJE

 

Langzaam maar zeker bereiden de nationale elftallen zich voor op hun definitieve reis naar Frankrijk om er zo lang mogelijk te blijven. De plaatselijke slager in Albanië moet zijn winkel een paar weken dicht doen om als rechtsback de Albanese trots te verdedigen. Een gymleraar uit Wales heeft eerder vrij gekregen om met zijn team de opereren in Frankrijk. Onze fullprofs hebben het niet gehaald. Gisteren hadden ze nog wel een uitzwaaiwedstrijd, maar niet om hautain het klusje te klaren, maar om de eigen polsjes goed te gebruiken. De Polen moeten immers uitgezwaaid worden. We zijn hard bezig te bedenken voor wie we zijn. De Belgen, de Engelsen of toch op zekerheid voor het altijd sterke en inmiddels al jaren mooi voetballende Duitsland.

Danny Blind is inmiddels voorgedragen voor de Nobelprijs voor geneeskunde, hij heeft immers in korte tijd Nederland van de Oranjekoorts afgeholpen. Hulde daarvoor, maar wat zie ik? Het virus van de Oranjekoorts is gemodificeerd en neemt geheel andere vormen aan. Hadden we een paar maanden terug nog Daphne Schippers die ons blij maakte met bovenaardse prestaties en dat in Rio misschien weer gaat doen, ruim twee weken geleden wist Max Verstappen het virus weer boven tafel te krijgen. Hele volksstammen die amper wisten dat Formule 1 niet alleen een hotelketen in Frankrijk is, oreert nu over het lef en stuurmanskunst van de jongeling Verstappen. En passant lullen ze over PK’s en andere technische hoogstandjes.

Wat was het een aangename verrassing dat de Giro in Nederland start en jawel, met een Nederlands succes in Nederland. Dumoulin dagen in het roze en toen dat niet meer houdbaar was hadden we Stephen Kruiswijk. Een sneeuwwal was de spelbreker anders hadden we met zijn allen in roze met oranje petjes en shirtjes gelopen. We houden van Oranje. Het mocht niet zo zijn, maar sinds jaar en dag stellen we in de tenniswereld weinig voor, zeker niet bij de vrouwen en hoppa……we toveren Kiki Bertens uit de hoge hoed. Andere maal een modificatie van het Oranjevirus, andermaal hoog oplopende koorts en de winst is slechts een kwestie van formaliteit. De serieuze media plopt op, Kiki is door naar de halve finale op Roland Garros. Wat hebben we de koorts blijkbaar nodig voor ons zelfvertrouwen. Dus ik zou zeggen, go Kiki, go girl, kleur het land oranje.

Begrip, van de dag (164) Verstappen

 

 

VERSTAPPEN

 

En dat heb ik dan, een historisch moment gemist. Als achtjarige heb ik oranje zien verliezen tegen toen nog West Duitsland. Vier jaar later kopte Rob Rensenbrink tegen de paal in Argentinië, dus andermaal geen wereldkampioen. Zoetemelk heb ik de Tour zien winnen en later werd hij ook nog wereldkampioen. Ik vocht tegen de tranen van ontroering. In 1988 heb ik tijdens de vierdaagse van Nijmegen Duitse soldaten oranje Afrikaantjes gegeven, nog steeds dronken van de euforie en de hoeveelheid bier, vele weken later. Toen werd het stiller met de echte historische momenten, misschien het Olympisch goud van de volleyballers in de jaren negentig.

Vandaag dus Max Verstappen, de eerste Nederlander met een grand Prix overwinning in de Formule 1. En dan ook nog eens de jongste ooit. Ik sliep. Vanochtend was ik redelijk bij tijds wakker, maar na een goed ontbijt dacht ik na een uur ‘het wordt niks vandaag’ , ik kruip met een paracetamol weer onder de dekens. Toen ik weer wakker werd om half vijf, was het historische moment een feit. Ik weet niet of ik anders had gekeken, want ik kijk nooit naar autoraces. Volgens mij bijna niemand, maar vandaag dus wel. We hebben als Nederlanders blijkbaar een fijn gevoel voor historische momenten.

Ik begrijp dat ook wel. Gisteravond hebben we niet gewonnen met Douwe Bob in Stockholm, het Nederlands elftal reist deze zomer niet af naar Frankrijk, dus we zijn noodgedwongen voor de Belgen. Max Verstappen is onze hoop in bange dagen. Dat wil ik niemand afpakken, dus geen flauwe grappen van mij. Goed, eentje dan die ik hoorde via de sociale media en een echte grap voor insiders. Studio Voetbal heeft snel het programma aangepast na de overwinning van Max, ze zenden een documentaire uit over Michel Schumacher. Ik vond hem leuk, heel leuk, subliem bijna. Ik ga nu nog maar snel op zoek naar de beelden, want je moet toch mee kunnen praten morgen of over twintig jaar? Waar was je toen Max zijn eerste Grand Prix won? In dromenland dus.