Opperste verbazing! Ik had nooit gedacht hierover woorden vuil te maken. Aanvankelijk wilde ik het niet, maar toen de minister-president het volk toesprak met dodenherdenking, moest ik mijn verbazing wereldkundig maken. Ik merkte dat ik zijn woorden niet serieus nam. Ik bleef maar denken, jij bent de baas van Marjolein. De Marjolein die geen ridderorders wil ondertekenen en de Marjolein die een dagje Efteling afpakt van weerloze kinderen uit AZC’s. Hoe kun je dat accepteren? Minister Faber grossiert in het verzamelen van onaangename krantenkoppen. Ze is als het ware de Holle Bolle Gijs van de verbazingwekkende nieuwsberichten. Zonder enig nut voor de toekomst van wie dan ook, maakt zij beleid om haar negatieve aandachtsgeilheid te etaleren. En het spelen van de boze heks mag wat kosten, ze demoniseert weerloze kinderen. Met ongemakkelijke verbazing kijk ik de schaamteloosheid aan en rapporteer dat in 144 woorden.