Begrip, van de dag (63) Twittertwijfel

 

TWITTERTWIJFEL

 

Hevige twijfel viel me ten deel na het lezen van de volgende tweet van ChristenUnie parlementariër Joël Voordewind. Hij twitterde: ,,Bussemaker vraagt extra aandacht voor homoseksuele asielzoeker (via @nu). Laat ze dat ook doen voor christenen die bedreigd worden in AZC’s.” Nu is het me al vaker opgevallen dat de ChristenUnie oproept voor extra aandacht voor christenen in bijvoorbeeld Syrië, Egypte of welk land dan ook waar ze bedreigd worden. Dat begrijp ik best, want de achterban van Joël Voordewind is natuurlijk overwegend christen. En ook politici van de CU doen soms uitspraken die vooral voor de eigen achterban bedoeld zijn. Toch is het raar, iedereen zou beschermd of geholpen moeten worden als ze bedreigd worden ongeacht sekse, religie of geaardheid.

Hetzelfde kunnen we zeggen van Bussemaker die een oproep doet om extra aandacht te geven aan homo’s in AZC’s. Ook zij, als vertegenwoordiger van liberaal en progressief Nederland moet denken in doelgroepen en hoe dit bij haar achterban, of wat er nog van over is, overkomt. Je zult niet gemakkelijk van een PvdA-er, D66-er of Groenlinkser horen dat er speciale aandacht moet zijn voor christenen. Ook Joël Voordewind zal niet een automatisme hebben ontwikkeld dat als homorechten in de knel komen of zoals in dit geval homo’s in AZC’s bedreigd worden, dat hij gaat roeptoeteren dat er extra aandacht besteed moet worden aan vedrukte lesbo’s, homo’s of transgenders. Een heel bijzonder fenomeen is dit.

Ik begrijp heel goed dat een AZC een enorme smeltkroes is van culturen, emoties en ontreddering, maar daarin mag geen plaats zijn voor verdere uitsluiting van ontheemden, wie of wat ze ook zijn. Er moet vooral aandacht komen voor mensen die zich schuldig maken aan uitsluiting en bedreiging. Die aandacht verwacht ik van het hele politieke spectrum, niet alleen voor de eigen doelgroep. Ook wordt ik kotsmisselijk van PVV-achtigen die iedere ruzie of incident met of tussen asielzoekers aangrijpen om ze allemaal het land uit te willen gooien, maar dit ter zijde. Gerichte aandacht voor raddraaiers, ruziezoekers en onverdraagzamen is volgens mij wat we nodig hebben voor een sober en rechtvaardig asielbeleid en zeker geen doelgroepenexclusiviteit.

 

Schermopname (17)

Kakelkrant van Sprakeloos 49: Homohersteloperaties of hersteloperaties voor homo’s?

Het eerste verstandige woord van dit kabinet is gesignaleerd. Minister Edith Schippers ageert tegen de vergoeding van de zogenaamde homotherapie. Er zijn christelijke verzekerden die hierin geloven, dat mag, maar dan wel zelf betalen vindt de minister. Ik slaak een zucht van verlichting om het eerste niet domme besluit van de minister, maar meteen schiet mij een volgende vraag te binnen.

‘Wie betaalt de schade van de stompzinnige therapie?’ Want wat doet het met homo’s die niet bereikt zijn door ‘uit-de-kast Arie Boomsma’ en dus heftig hun best doen hun ego af te breken om hun christelijke familieleden voor de gek te houden? Wat zijn de gevolgen voor een ‘gearrangeerd’ huwelijk met een leuk Staphorster meisje door een genezen homo? Wie gaat dat betalen?

Zo zijn er wel meer medische vragen die bij me opkomen. Allerlei correcties en verbetering van ‘body en soul’ die niet noodzakelijk zijn, maar wel gewenst. Wie betaalt de hersteloperaties bij mislukte borstvergrotingen? Moet je zelf betalen als je ongewenste tattoos weghaalt? Zo zijn er tal van excessen die individuen aangaan, omdat ze dat opgedrongen krijgen door reclamebeelden of via groepseisen. Wat te denken van het voldoen in de porno-industrie (en hun talloze onwetende volgelingen) als het gaat om penisvergroting of vagina-correcties? Het zal heus wel eens mis gaan. Wie gaat het dan betalen? Moet je een mannelijke pornoster die zo nodig een tienponder in zijn broek wil hebben, later gaan helpen als het mislukt? Eigenlijk wel, want hoe weird ben je in je hoofd om aan een gezond lichaam te sleutelen.

Dus in het geval van de homo’s die geestelijk verminkt worden door een loze therapie, die zullen eigenlijk in genade moeten vallen en een hersteloperatie moeten krijgen door de reguliere GGZ. Of kun je de therapie beter door de overheid laten verbieden als zijnde geestelijke verminking? Ik durf het antwoord niet te geven. Wel weet ik dat na het eerste spaarzame positieve puntje dat minister Schippers bij mij verdiend heeft, meteen weer door het eis zakt, door geen stelling te nemen tegen de zogenaamde homotherapie. Het zal wel wisselgeld voor de SGP zijn.