Harderwijk

Het Sonnevanckpad krijgt tips

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

Op zondagmorgen kwart voor negen zit ik in de auto op weg naar het volgende klompenpad. Ik wil niet spreken van een opmerkelijke prestatie op zondagochtend. Echter voor mezelf vond ik het wel in de orde van meedoen met de vroege vogels. Ik voelde me als het ware een Olympiër. Het verbaast me altijd dat je niet de enige bent. Het voordeel van op tijd in de auto geeft je de mogelijkheid om ‘Vroege Vogels’ op de radio te luisteren. Het ging over dat er ook lichtpuntjes waren in de milieutreurnis. In de gematigde klimaten zoals Nederland, geeft nieuwe aanwas van bomen een goed resultaat voor de beperking van CO-2 uitstoot. Ze moesten dan in het begin wel beschermd worden tegen hongerige hertjes. En het kan geen toeval zijn dat het Sonnevanckpad meteen begint met jonge boompjes, met name berken die deze wandeling in de toekomst nog meer een boswandeling zullen maken.

Ik heb gekeken, inderdaad jonge berkjes

In een tijd van complotdenken zou je haast zeggen dat ze me in de bubbel van de natuurontkenning willen gooien door te suggeren dat jonge aanplant op de Veluwe de natuur gaat redden. Ik besluit conform mijn karakter helemaal niets met completdenken te doen deze ochtend en te genieten van de wandeling. Hoewel onderstaande foto hierin een andere wending kan geven. Bovenin geeft het wolkenpatroon een verdachte streep te zien op de foto. Tijdens het maken zag ik dat niet, maar nu wil ik u de geheimzinnigheid van deze streep niet onthouden. Ik wandel gewoon door. Of de mensheid nu wel of niet bedreigd wordt. In ieder geval niet door chemtrails in de lucht is mijn bescheiden mening.

Chemtrails?

Via de klompenpad app wordt ik middels een toontje geattendeerd op een bezienswaardigheid, namelijk de plek waar vroeger Hoeve Beekhuizen heeft gestaan. De contouren zijn nog zichtbaar en wordt nu gebruikt als plek voor ruiters. In de wandeling betekent dit een even 500 meter van de route afwijken en 500 meter terug. Je wandelt dan over een oude boslaan en langs open plekken die elders in dit bos niet zijn. De andere atmosfeer in het bos is volgens mij een verrijking van de wandeling. Tip voor de wandelaars! Kijkend op het kaartje van dit klompenpad is het volgens mij een kleine moeite om het Sonnevanckpad een klein beetje uit te breiden en via Hoeve Beekhuizen te laten lopen. Tip voor de makers!

Countouren van Hoeve Beekhuizen

Voor de mensen die mijn stukjes met regelmaat lezen verwijs ik even naar de avonturen in ZuidLimburg van vorige week. Wij verbaasden ons over de hoeveelheid fietsers aldaar. Met een helmpje op lijken het net kevers aldus mijn partner, als ze hard in een groep fietsen door de heuvels dan spreken we van een sliert testosteronkevers. Ook vandaag, niet in grote groepen, wel veelal in koppeltjes was de boskever alom vertegenwoordig.

Deze bos(mest)kever zag ik ook regelmatig. Ze was minder opvallend aanwezig dan de fietsende boskervers.

Al met al een fijne wandeling, meer bos dan bij veel andere klompenpaden maar daardoor niet minder aangenaam.

Watertoren uit 1896 op de Galgenberg

Meer foto’s, zie ook mijn Instagram-account titiissprakeloos

Plaatjes en kletspraatjes: Tripadvisor: Harderwijk

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

Meerdere verrassingen vielen mij deze vrije vrijdag ten deel. Geen klompenpad vandaag want ik vond het weer niet helemaal geweldig en ik had al een rondje Speulderbos gelopen met hond. En nu we er toch hier zijn (Noord-Veluwe) stond het Marius van Dokkum museum op mijn lijstje. Ik had ooit in een boekhandel te Oosterbeek een aantal kaarten van de beste man gezien en nu bleek er een museum te zijn in Harderwijk. Daar gaan we naar toe besloot ik. Een fijne overzichtelijke tentoonstelling en Marius van Dokkum live aan het werk in het museum. Hij werkt eens per week een dagje in het museum en dat was vandaag.

Zijn werk doet me denken aan kronkels van Simon Carmiggelt een geniale schrijver. Hij was een soort held van me nadat ik al op mijn dertiende besloot niet meer aan helden te doen, dus ik was liefhebber van Carmiggelt. Willem van Hanegem was tussen mijn 8e en 13e dus mijn enige held, dit terzijde in het kader van de overbodige informatie. De schilder gaf desgevraagd aan dat hij wel eens de schilderende Carmiggelt wordt genoemd.

Even wat mooie kaartjes gekocht voor mijn op ‘elektriek’ fietsende moeder

Door koppelverkoop van museumentrees kon ik ook nog voor een gereduceerd tarief naar het Stadsmuseum van Harderwijk. Lopen in Harderwijk is geen straf. Geen idee wat ik er kon verwachten, maar voor korting doen we natuurlijk alles. Een interactief gedeelte over de inwoners van de stad uit het verleden. Beslist heel aardig gedaan, maar toen kwam voor mij een totale openbaring namelijk: De ridders van Gelre vertellen de geschiedenis van Gelderland, oftewel het voormalige Gelre.  De ridders van Gelre? Ik had er nog nooit van gehoord, maar dat ligt beslist aan mij, denk ik. In het museum vertellen zij op een laagdrempelige manier en zelfs wat separatistische wijze over de verschillende tijdsvakken door de eeuwen heen over Gelre. Maar wat blijkt, op RTV Gelderland verschijnen ze al sinds mei 2018 bijna wekelijks om historische programma’s te maken. Vermoedelijk ook laagdrempelig, dus als ik even geen zin heb in een vuistdik geschiedenisboek kan ik kiezen uit een keur aan onderwerpen om me de Gelderse geschiedenis verder eigen te maken.

Interactief over de (beroemde) bewoners van Harderwijk

Een weet je wat ik stiekem het leukste vond van de historische wandeling met de ridders van Gelre? Het historisch perspectief was natuurlijk het Gelderse perspectief. Ik vertaalde dat met antipathie jegens de vader des Vaderland en tegen de overheersing van Holland. In hedendaags spraakgebruik, tegen de Oranjes en tegen de Randstad. Goh, dat biedt perspectief in een recalcitrante bui. Bovenal, het is ook een wijze les over geschiedenis. Wiens geschiedenis leer je? Altijd verstandig om hierbij stil te staan. Op de keeper beschouwd, als inwoners van Duiven, zou mijn vaderlandse geschiedenislessen  gelieerd moeten zijn aan het hertogdom Kleef, maar dit terzijde. In een tijd van polarisatie moeten we de verschillen maar niet verder op de spits drijven en elkaar liefhebben. Maar ik kan me zo voorstellen dat je bij een lidmaatschap van de BBB een gratis bezoek aan het Stadsmuseum in Harderwijk kunt krijgen. Een gratis tip voor Caroline.

Over liefde gesproken. Onderstaand werk van Marius van Dokkum sprak mij bijzonder aan. Hoe liefde tussen twee mensen zo karikaturaal gemaakt is, zonder dat er ook maar een spatje van de intensiteit verloren gaat. Er schuilt een heel verhaal achter, misschien wel een Carmiggelt Kronkel? Misschien een volgend blogje. Onderstaande foto is dus de beloofde cliffhanger.

Weet mijn romantische ziel dit plaatje te vangen in een mooi verhaal? Of laat ik het werk van Marius van Dokkum gewoon voor zichzelf spreken.

Plaatjes en Kletspraatjes: Doelloos in Harderwijk.

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

We wonen nu al weer drie weken op de Veluwe. Het is prachtig hoor, ook als het wat grijzig is. Het heeft ook nadelen kwamen we vandaag achter. Een boodschap vergeten, maar op zondag is er niet standaard een supermarkt open. Sterker nog, de dichtstbijzijnde supermarkt was 17 kilometer verder op. Voor een volgende dus keer beter plannen, voor nu even naar Harderwijk. Het heeft een soort van vakantiegevoel, de hypermarché heet hier ook gewoon Jumbo, maar ze verkochten wel de ontbrekende olijfolie. En als we er dan toch zijn, dan ook maar even slenteren op een koude en grijze zondagmiddag in de binnenstad. Ondanks koude die tot diep in je poriën doordrong, was er niets mis met Harderwijk. Mijn wederhelft wist al te melden, we komen een keer terug als de winkels open zijn en het minder koud is. Of in ieder geval als de winkels open zijn!!!

Mij intrigeerde vooral een bordje in één van de straatjes bij het begin van de wandeling. Mijn fantasie sloeg op hol. Ik zag een steegje, en steegjes hebben een onweerstaanbare aantrekkingskracht op me, zeker als de naam van de steeg Grote Poortsteeg is. Maar je mag er niet zonder doel ophouden in de portalen, in dit geval het begin van de Grote Poortsteeg, een verbindingssteegje naar een ander pittoresk straatje. Zonder doel? Wat is zonder doel denk ik dan. Mag je er een foto maken voor een lullig blogje? Wie bepaalt wat dat is ‘geen doel’. Als de jongens en meisjes van Extinction Rebellion in Harderwijk er een sit-inn zouden houden, of erger nog, zich aan de straat in de grote Poortsteeg zouden vastplakken is er toch een doel? Of als twee mensen elkaar leuk vinden en dat even niet en public willen tonen, dan geeft de Grote Poortsteeg tijdelijk voldoende privacy. Een goed doel lijkt het me. Wat zullen de jongens en meisje van de gemeenteraad in Harderwijk in gedachten hebben gehad toen ze deze APV bedachten? Welke criminele activiteiten hadden ze voor ogen? Je zou eigenlijk de raadsstukken er eens op na moeten slaan.

Deze zondagmiddag in januari hebben we heerlijk doelloos door Harderwijk gelopen, doelloos zitten nadenken over doelen en naar de horizon van het IJsselrmeer zitten kijken, geheel zonder doel. We liepen een erg geinige horecagelegenheid binnen, maar dat had een doel. We hadden het koud en die kou was op mijn blaas geslagen. Dus een cappuccino mocht, want dat we een doel.