Bijna maagdelijk Loarns Enkenpad beslecht.

Het streven om de eerste te zijn is niet mijn ambitie, maar de omgeving van Laren kennende wilde ik wel zo snel mogelijk het nieuwste klompenpad in Laren bewandelen. Vandaag was het zover in een heerlijke lentezon. En dat het nieuw was kon je ook goed merken aan de wegbewijzering, helder en onbezoedeld. En o ja, begin en eindpunt bij een fijne uitspanning om te eten. Dat was ook al eeuwen geleden, na afloop van een wandeling een hapje eten.

Wie van struinen in het boerenlandschap houdt, graag langs sloten kuiert en het coulissenlandschap kan waarderen, moet naar het Loarns Enkenpad. Maar bovenal was het rustig, stil en veel tijd om te kletsen of te mijmeren. Allerlei slimme en minder slimme ideeën ontsponnen zich in mijn brein om ze ook weer weg te laten vliegen in de einder van het landschap. En dat is maar goed ook, want te veel muizenissen is ook niet goed en daar kun je hele rare blogjes over schrijven.

En wie uitgedacht is kan uitrusten en genieten in de spreukentuin (Haarbroekse Vijvertuin) om inspiratie op te doen voor nieuwe creativiteit. In het “loarns” dialect werden tal van wijsheden geëtaleerd middels beelden en voorwerpen. Soms diepzinnigheden, maar ook Boertigheden of pure platvloersheid als je wat lichtgeraakt zou zijn. In ieder geval was het een grappige onderbreking van mijn 86e klompenpad. En een verslagje is ook snel geschreven al heeft dat niet zo veel om het lijf natuurlijk.

Voor meer foto’s van dit klompenpad zie ook Instagram account titiissprakeloos